← Ελλάδα

4. ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΙΣ υπ' αριθ.10 της 18 Νοεμ./13 Δεκ.1971 (ΦΕΚ Β΄ 992) Περί όρων ιδρύσεως και λειτουργίας κέντρων διασκεδάσεως. Εν Αθήναις σήμερον τ

Εν συντομία

Αυτή η νομοθεσία καθορίζει τους όρους για την ίδρυση και λειτουργία κέντρων διασκέδασης, καθώς και άλλων καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος, με στόχο τη διασφάλιση της τάξης, της ευκοσμίας, της ηθικής και της ησυχίας. Περιγράφει τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση αδειών, τους λόγους ανάκλησης αυτών, και τις υποχρεώσεις των ιδιοκτητών και του προσωπικού.

Τι ρυθμίζει

Ποιον αφορά

Βασικά σημεία

Κείμενο νόμου

  1. ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΙΣ υπ' αριθ.10 της 18 Νοεμ./13 Δεκ.1971 (ΦΕΚ Β΄ 992) Περί όρων ιδρύσεως και λειτουργίας κέντρων διασκεδάσεως. Εν Αθήναις σήμερον την 18ην του μηνός Αυγούστου του έτους 1971, ημείς ο Διευθυντής της Αστυνομίας Αθηνών Νικόλαος Αρ.Δασκαλόπουλος, Αστυνομικός Διευθυντής Α΄, αποσκοπούντες εις την εξασφάλισιν της τάξεως, ευκοσμίας, ηθικής και ησυχίας εντός των πάσης φύσεως κέντρων διασκεδάσεως και έχοντες υπ' όψιν τας διατάξεις των άρθρ.2,167 και 168 του κωδικοποιηθέντος Νόμ.2458/53 "περί Οργανισμού του Σώματος Αστυνομίας Πόλεων" (Δ.31/12/57-20/1/58) και του άρθρ. 28 του Β.Δ/τος της 25/10-4/11/58 " περί Κανονισμού του Αστυνομικού Σώματος", διατάσσομεν: Κέντρα διασκεδάσεως-έννοια άρθρ.1 του παρόντος. 2.Η Αρχή που χορηγεί την άδεια λειτουργίας των κέντρων διασκεδάσεως και καταστημάτων που αναφέρονται στην παρ. 1 του άρθρ.1 του παρόντος, καθώς και των λοιπών καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος, στα οποία σύμφωνα με τις ισχύουσες κάθε φορά Υγειονομικές Διατάξεις προσφέρονται οινοπνευματώδη ποτά για άμεση εντός αυτών κατανάλωση, αφαιρεί με απόφασή της τη χορηγηθείσα άδεια και σφραγίζει το κατάστημα για χρονικό διάστημα 10 μέχρι 60 ημερών, εφόσον: α.Βεβαιώθηκαν από αστυνομικούς 3 συνολικά παραβάσεις, εντός έτους, των διατάξεων του άρθρ. 4 του παρόντος, των διατάξεων που ισχύουν κάθε φορά για την κοινή ησυχία, τη λειτουργία μουσικής χωρίς άδεια, την παραβίαση των όρων και προϋποθέσεων της κατεχόμενης άδειας λειτουργίας μουσικής και το ωράριο λειτουργίας του καταστήματος ή β.Εκδόθηκαν, ύστερα από μηνύσεις ιδιωτών 3 καταδικαστικές αποφάσεις για παράβαση των προηγουμένων διατάξεων. Εάν μετά από 3 αποφάσεις προσωρινής αφαιρέσεως της άδειας λειτουργίας καταστήματος, στις οποίες συνυπολογίζονται και τυχόν α(Αντί για τη σελ.384,01(β) Σελ.384,01(γ) Τεύχος1118-Σελ.57 ποφάσεις προσωρινής αφαιρέσεως που εκδόθηκαν ή θα εκδοθούν σύμφωνα με τις προϊσχύσασες διατάξεις, βεβαιωθεί εκ νέου παράβαση των προαναφερομένων διατάξεων εντός έτους από την έκτιση της τελευταίας προσωρινής αφαιρέσεως, η άδεια λειτουργίας του καταστήματος δύναται να αφαιρείται οριστικά με απόφαση του Υπουργού Δημόσιας Τάξης, ύστερα από πρόταση του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας. 3.Οι διοικητικές ποινές της προηγούμενης παραγράφου επιβάλλονται από την Αρχή που εξέδωσε την άδεια λειτουργίας και στις περιπτώσεις που στα καταστήματα της παραγράφου αυτής: α.Γίνεται διακίνηση ή χρήση ναρκωτικών ή β.Συχνάζουν αντικοινωνικά, κακοποιά ή ύποπτα διακίνησης ναρκωτικών άτομα ή γ.Λαμβάνουν χώρα σοβαρές αταξίες αντικοινωνικού χαρακτήρα που προκαλούν το κοινό αίσθημα ή δημιουργούν κίνδυνο για τη δημόσια τάξη ή ασφάλεια, τη νεολαία και τα ήθη. Αν οι λόγοι για τους οποίους αφαιρέθηκε προσωρινά ή άδεια λειτουργίας, εξακολουθούν να υπάρχουν, δύναται να αφαιρείται οριστικά αυτή με απόφαση του Υπουργού Δημόσιας Τάξης, ύστερα από πρόταση του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας. 4.Σε περίπτωση παραβίασης, της σφραγίσεως ύστερα από απόφαση προσωρινής αφαιρέσεως της αδείας και θέσεως σε λειτουργία του καταστήματος, αφαιρείται οριστικά η άδεια λειτουργίας αυτού με απόφαση του Διευθυντή της οικείας Αστυνομικής Διεύθυνσης ή Διεύθυνσης Αστυνομίας. 5.Σε πρόσωπο από το οποίο αφαιρείται οριστικά η άδεια λειτουργίας του καταστήματός του, σύμφωνα με τις διατάξεις των παρ.2, 3 και 4 του παρόντος άρθρου, δεν επιτρέπεται η χορήγηση άδειας λειτουργίας οποιουδήποτε καταστήματος από τα αναφερόμενα στην παρ. 2, πρίν την πάροδο 3 ετών από την οριστική αφαίρεση». Το άρθρ.2 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ.1 του Π.Δ. 457/8-14 Δεκ.1990 (ΦΕΚ Α΄175). Σύμφωνα δε με το άρθρ. 2 του αυτού Π.Δ. 457/90, για παραβιάσεις που διαπράχθηκαν πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος, εξακολουθούν να εφαρμόζονται οι προϊσχύουσες διατάξεις σε ό,τι αφορά την επιβολή διοικητικών κυρώσεων. Άρθρ.3.-«1.Η Αστυνομική Αρχή δύναται να αρνείται τη χορήγηση άδειας λειτουργίας στα κέντρα διασκεδάσεως και καταστήματα της παρ. 1 του άρθρ. 1 του παρόντος, εφόσον η αίτηση αναφέρεται σε ακίνητο που βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη των 50 μέτρων, κατευθεία γραμμή μετρούμενη, από ναούς, σχολεία, κλινικές, νοσοκομεία, φροντιστήρια, στρατώνες, εργοστάσια, παιδικούς σταθμούς, νηπιαγωγεία, ορφανοτροφεία, βιβλιοθήκες, ωδεία, αθλητικούς χώρους και διάφορες άλλες σχολές». Η παρ. 1 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 3 του άρθρου μόνου του Π.Δ. 231/25 Απρ.2 Μαΐου 1989 (ΦΕΚ Α΄109). 2.Απαγορεύεται η λειτουργία των εις το άρθρ.1 παρ.1 του παρόντος Δ/τος κέντρων διασκεδάσεως και καταστημάτων πλησίον αλλήλων, εάν εκ τούτου δημιουργούνται προβλήματα δημοσίας τάξεως ή ζημιώνεται η αισθητική εμφάνισις της περιοχής κατά την ητιολογημένην γνώμην της αρμοδίας Υπηρεσίας του Υπουργείου Πολιτισμού και Επιστημών. Άρθρ.4.-1.Απαγορεύεται η υφ’ οιανδήποτε ιδιότητα εργασία εις τα εις το άρθρ. 1 παρ. 1 του παρόντος Δ./τος κέντρα διασκεδάσεως και καταστήματα άνευ αδείας της Αστυνομικής Αρχής. Η διάταξις αύτη εφαρμόζεται και δια τους παρέχοντας μη εξηρτημένην εργασίαν, εφ’ όσον η απασχόλησίς των συνδέεται με την εξυπηρέτησιν λειτουργικών αναγκών του κέντρου διασκεδάσεως ή του καταστήματος. 2.Η κατά την προηγουμένην παράγραφον άδεια χορηγείται υπό της οικείας Υπηρεσίας Ασφαλείας κατόπιν υποβολής υπό του ενδιαφερομένου αιτήσεως μετ’ αποσπάσματος του ποινικού μητρώου και 2 φωτογραφιών. Απαγορεύεται η χορήγησις αδείας εις τους μη συμπληρώσαντας το 18ον έτος της ηλικίας των, ως και εις τους καταδικασθέντας τελεσιδίκως δι’ εγκλήματα κατά της ζωής ή σωματικής ακεραιότητος εκ προθέσεως, δι’ αδικήματα αφορώντα τα ήθη εν γένει, επί παρανόμω οπλοφορία οπλοχρησία και κατοχή όπλου και του νόμου «περί εμπορίας ναρκωτικών». 3.Οι απασχολούντες προσωπικόν άνευ της υπό του παρόντος άρθρου προβλεπομένης αδείας, ως και οι άνευ ταύτης εργαζόμενοι τιμωρούνται δια κρατήσεως ή προστίμου κατά τα ειδικώτερον οριζόμενα εις το άρθρ.156 παρ. 1 του Β.Δ./τος της 31.12.1957/20.1.1958 «περί κωδικοποιήσεως διατάξεων αφορωσών το Σώμα της Αστυνομίας Πόλεων». Άρθρ.5.-Από της ενάρξεως ισχύος του παρόντος καταργείται το Π.Δ/γμα της 8/17.7.1931 «περί χορηγήσεως αδείας ιδρύσεως καταστήματος πωλήσεως οινοπνευματωδών ποτών κ.λπ.», ως ετροποποιήθη με το Β.Δ/γμα της 13/16.11.1937 Σελ.384,02(γ) Τεύχος 1118-Σελ.58 Άρθρ.1.-1.Εν τη εννοία του όρου «Κέντρα Διασκεδάσεως» περιλαμβάνονται τα δημόσια κέντρα (εν ανοικτώ ή περιπεφραγμένω χώρω) ως καθορίζονται υπό των εκάστοτε ισχυουσών Αγορανομικών Διατάξεων. ΄Οροι λειτουργίας Άρθρ.2.-1.Δια την ίδρυσιν και λειτουργίαν κέντρων διασκεδάσεως απαιτείται άδεια της οικείας Αστυνομικής Αρχής, εκδιδομένη τη αιτήσει του ενδιαφερομένου μετά προηγουμένην γνωμοδότησιν της υπό των άρθρ.10,11, και 12 του Α.Ν. 2520/40 «περί Υγειονομικών Διατάξεων» Επιτροπής ως ετροποποιήθησαν δια των άρθρ. 5 και 6 του Β.Δ. 245/26.3.71 «περί των παρά ταις Περιφερειακαίς Υπηρεσίαις αρμοδιότητος Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών Συμβουλίων και Επιτροπών». 2.Εαν η αίθουσα είναι χωρητικότητος άνω των 200 ατόμων η ως άνω άδεια εκδίδεται μετά προηγουμένην γνωμοδότησιν του υπό του άρθρ.2 του Α.Ν. 445/1937 προβλεπομένου Συμβουλίου, συμφώνως προς τας διατάξεις του άρθρ. 162 παρ. 4 του από 15/17.5.1956 Β.Δ/τος «περί Κανονισμού Θεάτρων Κινηματογράφων κλπ.». Η σύγκλησις του ανωτέρω Συμβουλίου ενεργείται μερίμνη της οικείας Αστυνομικής Υποδ/νσεως. 3.Αι ανωτέρω επιτροπαί κατά τας γνωμοδοτήσεις των περί χορηγήσεως αδειών λειτουργίας των κέντρων τούτων οφείλουν να λαμβάνουν υπ’ όψιν των και τας «περί ησυχίας των πολιτών» ισχυούσας διατάξεις. 4.α)Εντός της αιθούσης να υπάρχη ιδιαίτερος χώρος (πίστα), εφ’ όσον προβλέπεται υπό της Αγορανομικής Διατάξεως, ανάλογος του εμβαδού της αιθούσης, κατά την κρίσιν της Επιτροπής, ήτις και καθορίζει τούτον, μη δυνάμενος όμως να είναι ελάσσων των διαστάσεων 3,5Χ3,5 μ., κατασκευασμένος επί τούτω μονίμως και επί θυσία τμήματος της αιθούσης του καταστήματος, όστις θα χρησιμοποιήται δια τον χορόν των πελατών και δια την εκτέλεσιν του καλλιτεχνικού προγράμματος. β)Ο φωτισμός της αιθούσης του κέντρου να είναι επαρκής. Κατ’ εξαίρεσιν κατά την ώραν εκτελέσεως του καλλιτεχνικού προγράμματος και κατά την διάρ(Αντί των σελ.383-384,24(β) Σελ.383(α) Τεύχος732-Σελ.131 κειαν του χορού των πελατών, δύναται ο φωτισμός να είναι ηλαττωμένος. Προσωπικόν Άρθρ.3.-1.Το προσωπικόν των κέντρων διασκεδάσεως διακρίνεται εις α)Καλλιτεχνικόν και β)Υπαλληλικόν. α)Το καλλιτεχνικόν προσωπικόν απαρτίζεται εκ καλλιτεχνών ημεδαπών ή αλλοδαπών αμφοτέρων των φύλων, οίτινες έχουν συμπληρώσει το 18ον έτος της ηλικίας των. β)Το υπαλληλικόν προσωπικόν των κέντρων διασκεδάσεως αποτελούν άπαντες οι λοιποί, οίτινες εργάζονται εν αυτοίς από του Διευθυντού μέχρι του θυρωρού. Εκ τούτων οι Διευθυνταί να έχουν συμπληρώσει το 21ον έτος της ηλικίας των, οι δε λοιποί το 18ον έτος. γ)Οι υφ’ οιανδήποτε ιδιότητα εργαζόμενοι εις κέντρα διασκεδάσεως να μη έχουν καταδικασθή δι’ αδικήματα κατά της ζωής ή σωματικής ακεραιότητος προσώπου τινός, επί αντιστάσει κατά της Αρχής, παρανόμω οπλοφορία, οπλοχρησία και κατοχή όπλου, δι’ αδικήματα αφορώντα τα ήθη εν γένει, επί παραβάσει των «περί αλητείας και επαιτείας διατάξεων» και του νόμου «περί εμπορίας ναρκωτικών», να είναι δε καλής διαγωγής. δ)Τα ανωτέρω κωλύματα προς εργασίαν εις κέντρα διασκεδάσεως δεν λαμβάνονται υπ’ όψιν, εφ’ όσον παρήλθε πενταετία από της εκτίσεως της κατά τα ανωτέρω τυχόν επιβληθείσης ποινής. Άδειαι Εργασίας Άρθρ.4.-1.Ουδείς δύναται να εργασθή εις κέντρα διασκεδάσεως υπό την ιδιότητα υπαλλήλου, εφ’ όσον δεν είναι εφωδιασμένος δι’ ειδικής αδείας της Υποδ/νσεως Γενικής Ασφαλείας, χορηγουμένης κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερομένου συνοδευομένης α)υπό αποσπάσματος Ποινικού Μητρώου, β)2 φωτογραφιών, επικολλωμένων της μιας τούτων εις την χορηγουμένην εις αυτούς άδειαν και της ετέρας εις το τηρούμενον υπό της Υποδ/νσεως Γενικής Ασφαλείας βιβλίον χορηγούμενων αδειών. 2.Το καλλιτεχνικόν προσωπικόν εφ’ όσον δεν είναι εφωδιασμένον υπό της κατά τας υφισταμένας διατάξεις προβλεπομένης αδείας, υπόκειται εις τας υποχρεώσεις της προηγούμενης παραγράφου. 3.Η ανωτέρω άδεια ισχύει επί εν έτος. 4.Αι προϋποθέσεις παραμονής και εργασίας του αλλοδαπού προσωπικού ρυθμίζονται υπό της εκάστοτε περί αλλοδαπών ισχυούσης νομοθεσίας. Υποχρεώσεις διευθυντών και εργαζομένων Άρθρ.5.-Οι διευθυνταί των κέντρων διασκεδάσεως υποχρεούνται: 1.Να απαγορεύουν την εις τα κέντρα των είσοδον και παραμονήν ανηλίκων αμφοτέρων των φύλων μη συμπληρωσάντων το 17ον έτος της ηλικίας των, εφ’ όσον δεν συνοδεύονται υπό των γονέων ή κηδεμόνων των. 2.Να μη δέχονται οιονδήποτε πρόσωπον προς παροχήν εργασίας εις το κέντρο των, εφ’ όσον τούτο δεν είναι εφωδιασμένον δι’ αδείας κατά τας διακρίσεις του προηγουμένου άρθρου. 3.Να τηρούν κατάστασιν των εν τω κέντρω διασκεδάσεως εργαζομένων, μετά πλήρων στοιχείων ταυτότητος τούτων. 4.Να γνωστοποιούν εντός 24 ωρών εις την Υποδ/νσιν Γενικής Ασφαλείας την αλλαγήν κατοικίας ή διακοπήν προσωρινώς ή μονίμως της εργασίας των εργαζομένων εις τα κέντρα των. 5.Να απαγορεύουν την είσοδον εις τα κέντρα των μικροπωλητών. Κυρώσεις Άρθρ.7.-Οι παραβάται της παρούσης, ης η ισχύς άρχεται απο της δημοσιεύσεώς της εν τη Εφημερίδι της Κυβερνήσεως, η δε εκτέλεσις ανατίθεται εις τους αστυνομικούς υπαλλήλους, διώκονται και τιμωρούνται συμφώνως τοις άρθρ. 414,427 και 459 του Ποινικού Κώδικος, κατά περίπτωσιν. Οι διατάξεις της άνω Αστυν. Δ/ξεως έχουν τροποποιηθεί κατά μεγάλο μέρος από το Π.Δ.180/1979 (κατωτ.αριθ.5). Σελ.384(α) Τεύχος 732-Σελ.132
  2. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ.180 της 19 Φεβρ./10 Μαρτ.1979 (ΦΕΚ Α΄46) Περί των όρων λειτουργίας καταστημάτων πωλήσεως οινοπνευματωδών ποτών και κέντρων διασκεδάσεως. Έχοντες υπ’ όψει τας διατάξεις του άρθρ.167 περίπτ. ι΄ του Β.Δ/τος της 31.12.1957/20.1.1958 «περί κωδικοποιήσεως διατάξεων αφορωσών το Σώμα της Αστυνομίας Πόλεων» και την υπ’ αριθ. 47/1979 γνωμοδότησιν του Συμβουλίου της Επικρατείας, προτάσει του Υπουργού Δημοσίας Τάξεως, αποφασίζομεν: Άρθρ.1.-«1.Για τη χορήγηση, σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις, από την Αστυνομική Αρχή, άδειας λειτουργίας κέντρων διασκεδάσεως, καταστημάτων στα οποία προσφέρονται κυρίως οινοπνευματώδη ποτά, για άμεση εντός αυτών κατανάλωση (μπάρ και τα όμοια προς αυτά) καφενείων, καφετεριών, αναψυκτηρίων, πιτσαριών, σνάκ μπαρ, αιθουσών διενέργειας τεχνικών παιγνίων, καθώς και μικτών καταστημάτων, αν σ’ αυτά περιλαμβάνεται ένα από τα ανωτέρω καταστήματα, υποβάλλονται από τους ενδιαφερόμενους και τα ακόλουθα δικαιολογητικά: α.Απόσπασμα ποινικού μητρώου και β.Οποιοδήποτε έγγραφο από το οποίο να αποδεικνύεται η κυριότητα ή μίσθωση του ακινήτου από τον αιτούντα, στο οποίο θα λειτουργήσει το κατάστημα ή κέντρο διασκεδάσεως». Η παρ. 1 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 του άρθρου μόνου του Π.Δ. 231/25 Απρ.2 Μαΐου 1989 (ΦΕΚ Α΄109). Εκδόθηκε το Π.Δ. 552/10-11 Οκτ. 1989 (ΦΕΚ Α΄232), κατωτ. αριθ.7 με το οποίο μεταβιβάζεται η αρμοδιότητα έκδοσης άδειας ίδρυσης καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης. 2.Απαγορεύεται η χορήγησις της κατά την προηγουμένην παράγραφον αδείας: α.Εις καταδικασθέντας τελεσιδίκως δι’ αντίστασιν, σύστασιν και συμμορίαν, τα εις το Κεφ. Θ΄του Ποινικού Κώδικος (Π.Κ.) αναφερόμενα εγκλήματα περί το νόμισμα, υπόθαλψιν εγκληματίου, παρασιώπησιν εγκλημάτων, τα εις το Κεφαλ. ΙΓ΄ του Ποινικού Κώδικος (Π.Κ.) αναφερόμενα κοινώς επικίνδυνα εγκλήματα, ανθρωποκτονίαν εκ προθέσεως, σωματικήν βλάβην εκ προθέσεως προβλεπομένην υπό των άρθρ.309,310 και 311 του Ποινικού Κώδικος (Π.Κ.) αρπαγήν, αρπαγήν ανηλίκου, κλοπήν, ληστείαν, φθοράς προκαλούσας το κοινόν αίσθημα (Άρθρ.384α΄του Ποινικού Κώδικος), εκβίασιν, απάτην, αποδοχήν και διάθεσιν προϊόντων εγκλήματος, παραβάσεις των διατάξεων της περί όπλων εκρηκτικών υλών και εκρηκτικών μηχανημάτων ισχυούσης νομοθεσίας, παραβάσεις των νόμων περί ναρκωτικών, κακουργήματα ή πλημμελήματα αναφερόμενα εις τα Κεφάλαια περί εσχάτης προδοσίας και προδοσίας της Χώρας του Ποινικού Κώδικος (Π.Κ.) ή άλλων συναφών νόμων, ως και δι’ οιονδήποτε έγκλημα κατά των ηθών. β.Εις ανηλίκους μη συμπληρώσαντας το 21ον έτος της ηλικίας των. γ.Εις στερηθέντας των πολιτικών των δικαιωμάτων, εφ’ όσον χρόνον διαρκεί η στέρησις ή τελούντας υπό δικαστικήν απαγόρευσιν ή δικαστικήν αντίληψιν. δ.Εις τους κρινομένους ως επικινδύνους δια την δημοσίαν τάξιν και ασφάλειαν κατά την ητιολογημένην γνώμην της χορηγούσης την άδειαν Αρχής. 3.Αι απαγορεύσεις της προηγουμένης παραγράφου δεν ισχύουν, εάν παρήλθε πενταετία από της εκτίσεως ή της παραγραφής της ποινής ή της δια χάριτος εφέσεως ταύτης, εκτός εάν η χάρις απενεμήθη μετ’άρσεως των συνεπειών. 4.Εάν την άδειαν αιτήται ανώνυμος εταιρεία ή τοιαύτη περιωρισμένης ευθύνης, αύτη δεν χορηγείται εάν τα εις την παρ. 2 του παρόντος άρθρου κωλύματα υφίστανται έστω και δι’ ένα των εκπροσωπούντων ταύτας μετόχων ή εταίρων αντιστοίχως. Εάν την άδειαν αιτήται ομόρρυθμος ή ετερρόρυθμος εταιρεία δεν χορηγείται αύτη εάν συντρέχη κώλυμα μη χορηγήσεως έστω και δι’ ένα των ομορρύθμων ή ετερορρύθμων εταίρων. «Άρθρ.2.-1.Σε περίπτωση τελεσίδικης καταδίκης κατόχου άδειας λειτουργίας κέντρου διασκεδάσεως ή καταστήματος που αναφέρεται στην παρ.1 του άρθρ. 1 του παρόντος, για έγκλημα το οποίο περιλαμβάνει στην παρ. 2 του ίδιου άρθρου, η άδεια αφαιρείται οριστικά από την Αρχή που τη χορήγησε. Η διάταξη αυτή εφαρμόζεται και αν η επιχείρηση διευθύνεται από Εταιρεία, εφόσον η καταδίκη αφορά πρόσωπο που αναφέρεται στην παρ.4 του

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.