← Ελλάδα

34. ΝΟΜΟΣ υπ' αριθ. 629 της 23/27 Ιουν. 1977 (ΦΕΚ Α΄ 180) Περί αναγνωρίσεως ως συνταξίμου χρόνου απασχολήσεως εργατοτεχνιτών οικοδόμων. Άρθρ.1.-1.Εις

Εν συντομία

Αυτός ο νόμος αφορά την αναγνώριση χρόνου απασχόλησης για τους ασφαλισμένους εργατοτεχνίτες οικοδόμους ως συντάξιμου χρόνου στο ΙΚΑ, μέσω εξαγοράς. Στόχος είναι να τους δοθεί η δυνατότητα να συμπληρώσουν τον απαιτούμενο ασφαλιστικό χρόνο για συνταξιοδότηση.

Τι ρυθμίζει

Ποιον αφορά

Βασικά σημεία

📄 Κείμενο νόμου
34. ΝΟΜΟΣ υπ' αριθ. 629 της 23/27 Ιουν. 1977 (ΦΕΚ Α΄ 180) Περί αναγνωρίσεως ως συνταξίμου χρόνου απασχολήσεως εργατοτεχνιτών οικοδόμων. Άρθρ.1.-1.Εις τους ησφαλισμένους εργατοτεχνίτας, τους διεπομένους υπό του Κανονισμού «Περί τρόπου ασφαλίσεως παρά τω ΙΚΑ των απασχολουμένων εις οικοδομικάς ή τεχνικάς εν γένει εργασίας προσώπων» αναγνωρίζεται, επί εξαγορά, αριθμός ημερών εργασίας, ως χρόνος εν ασφαλίσει του Κλάδου Συντάξεων του ΙΚΑ κατόπιν αιτήσεώς των, υποβαλλομένης εις το ΙΚΑ εντός ενός έτους από της δημοσιεύσεως του παρόντος υπό τους εν τω παρόντι τιθεμένους όρους και προϋποθέσεις. Η ανωτέρω προθεσμία είχε παραταθεί μέχρι 31.12.1978 από την περίπτ. ε΄, παρ. 1 άρθρ. 15 Νόμ. 825/1978. Με το άρθρ. 24 του Νόμ. 997/21-28 Δεκ. 1979 (ΦΕΚ Α΄ 287) τόμ. 39, σελ. 2008, 21 ορίζεται ότι: «η, υπό του εδαφ. ε΄, προβλεπομένη προθεσμία υποβολής αιτήσεως αναγνωρίσεως ημερών εργασίας, παρατείνεται επί εξάμηνον από της δημοσιεύσεως του παρόντος νόμου». Η άνω προθεσμία που παρατάθηκε με το άρθρ. 24 Νόμ 997/1979 για ένα εξάμηνο, παρατάθηκε πάλι για ένα χρόνο με την παρ. 1 άρθρ. 3 Νόμ. 1276/24-24 Αυγ. 1982 (ΦΕΚ Α΄ 100) Τόμ. 39Β΄, σελ. 972, 01 2.Δικαίωμα αναγνωρίσεως κέκτηνται, οι κατά την προηγουμένην παράγραφον εργατοτεχνίται, οι γεννηθέντες το έτος 1947 και προγενεστέρως ως ακολούθως: Η πρώτη περίοδος της παρ. 2 αντικαταστάθηκε ως ανωτέρω από την περίπτ. α΄ παρ. 1 άρθρ. 15 Νόμ. 825/1978, (ανωτ. σελ. 70, 816) α)Οι υπαχθέντες εις την ασφάλισιν, μετά την 1.1.1971 και μέχρι 31.12.75 εφ’ όσον συνεπλήρωσαν 500 τουλάχιστον ημέρας εργασίας εν ασφαλίσει, από 1.1.1971 μέχρι 31.2.1975. β)Οι υπαχθέντες εις την ασφάλισιν, μετά την 1.1.1966 και μέχρι της 30.12.1970 εφ’ όσον συνεπλήρωσαν 700 τουλάχιστον ημέρας εργασίας εν ασφαλίσει, από 1.1.1966 μέχρι 31.12.1975. γ)Οι υπαχθέντες εις την ασφάλισιν, μετά την 1.1.1961 και μέχρι της 30.12.1965 εφ’ όσον συνεπλήρωσαν 1050 τουλάχιστον ημέρας εργασίας εν ασφαλίσει από 1.1.1961 μέχρι 31.12.1975. δ)Οι υπαχθέντες εις την ασφάλισιν προ της 31.12.1960 εφ’ όσον συνεπλήρωσαν 1300 τουλάχιστον ημέρας εργασίας εν ασφαλίσει από 1.1.1956 μέχρι 31.12.1975. Η περίπτ. δ΄ αντικαταστάθηκε ως άνω από την περίπτ. β΄ παρ. 1 άρθρ. 15 Νόμ. 825/1978, (ανωτ. σελ. 70, 816). ε)Οι υπαχθέντες εις την ασφάλισιν, μετά την 1.1.1971, εφ’ όσον συνεπλήρωσαν μέχρι της 31.12.1975 αριθμόν ημερών ασφαλίσεως ίσον προς το γινόμενον του αριθμού 100 επί τον αριθμόν των ετών ασφαλίσεως συμπεριλαμβανομένου και του έτους υπαγωγής εις την ασφάλισιν. ς)Οι υπαχθέντες εις την ασφάλισιν προ της 31.12.1970, εφ' όσον συνεπλήρωσαν από 1.1.1956 και μέχρι 31.12.1975 αριθμόν ημερών ασφαλίσεως ίσον προς το γινόμενον του αριθμού 70 επί τον αριθμόν των ετών ασφαλίσεως, συμπεριλαμβανομένου και του έτους υπαγωγής εις την ασφάλισιν. 3.Ως ημέραι εργασίας δια την εφαρμογήν της προηγουμένης παραγράφου λογίζονται αι τοιαύται δι’ ας εχώρησεν ασφάλισις παρά τω ΙΚΑ κατά τας διατάξεις του ως άνω Κανονισμού ως και αι τοιαύται της ασφαλίσεως δι’ απασχόλησιν εις ετέρας εργασίας και μέχρι ποσοστού 40% των πραγματοποιηθεισών ημερών ασφαλίσεως βάσει του Κανονισμού τούτου. Άρθρ.2-1.Αι αναγνωριζόμεναι ημέραι εργασίας ανέρχονται κατ’ ανώτατον όριον εις τον κατωτέρω αναφερόμενον αριθμόν έναντι εκάστης των περί ων η παρ. 2 του άρθρ. 1 του παρόντος περιπτώσεων. α)διά την περίπτ. α΄ 500 ημέραι. β)διά την περίπτ. β΄ 1.300 ημέραι. γ)διά την περίπτ. γ΄ 1.950 ημέραι. δ)διά την περίπτ. δ΄ 2.600 ημέραι. (Αντί για τη σελ. 124,29(α) Σελ. 124,29(β) Τεύχος ΣΤ63 – Σελ. 143 Υπαγωγή σε ασφάλιση και είσπραξη εισφορών 15Β.Γ.α.33-34 ε)διά την περίπτ. ε΄ το γινόμενον του αριθμού 100 επί τον αριθμόν των ετών ασφαλίσεως. ς)Διά την περίπτ. ς΄ το γινόμενον του αριθμού 130 επί τον αριθμόν των ετών ασφαλίσεως. «2.Κατ' εξαίρεσιν δια τους συμπληρούντας μέχρι της 1.7.1977 το 60όν έτος της ηλικίας των αι αναγνωριζόμεναι ημέραι ανέρχονται εις 3.050, εφ’ όσον συνεπλήρωσαν εν τη ασφαλίσει του ΙΚΑ 1.000 τουλάχιστον ημέρας εργασίας κατά τας διατάξεις του Κανονισμού «περί τρόπου ασφαλίσεως παρά τω ΙΚΑ των απασχολουμένων εις οικοδομικάς ή τεχνικάς εν γένει εργασίας προσώπων». Εάν και μετά την αναγνώρισιν ταύτην δεν συμπληρούται ο δια την συνταξιοδότησιν απαιτούμενος χρόνος ασφαλίσεως, οι περί ων η παρούσα παράγραφος ησφαλισμένοι δύνανται να συνεχίσουν προαιρετικώς την ασφάλισιν εις το ΙΚΑ επί τη καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών υπό του Ειδικού Λογαριασμού Δώρων και αποδοχών αδείας οικοδόμων. 3.Αι αναγνωριζόμεναι ημέραι εργασίας, εν ουδεμιά περιπτώσει δύνανται μετά του πραγματικού συνολικού χρόνου ασφαλίσεως να υπερβούν τον ελάχιστον αριθμόν ημερομισθίων, τον απαιτούμενον δια την θεμελίωσιν του εις σύνταξιν δικαιώματος, ουδέ τας 200 ετησίως δια τα μετά την 1ην Ιαν. 1956 έτη υπαγωγής εις την ασφάλισιν του ΙΚΑ ή τα 250 δια τα πρόσωπα περί ων η παρ. 2 του παρόντος άρθρου. Ως έτος υπαγωγής εις την ασφάλισιν δια τους αναγνωρίζοντας ημέρας εργασίας βάσει των εδαφ. α΄, β΄, γ΄και δ΄ της παρ. 2 του άρθρ. 1 λογίζεται το πρώτον έτος εκάστης πενταετίας». Οι παρ. 2 και 3 αντικαταστάθηκαν ως άνω από την περίπτ. γ΄ παρ. 1 άρθρ. 15 Νόμ. 825/1978, (ανωτ. σελ. 70, 816). Άρθρ.3.-Η εξαγορά του αναγνωριζομένου χρόνου ενεργείται, δια καταβολής υπό του Ειδικού Λογαριασμού Δώρου και αποδοχών αδείας, οικοδόμων, των εις εκάστην περίπτωσιν αντιστοιχουσών ασφαλιστικών εισφορών, υπολογιζομένων βάσει του κατά την 31.12.1976 ισχύοντος ημερομισθίου ανειδικεύτου εργάτου και του αθροίσματος των ασφαλιστικών εισφορών εργοδότου και ησφαλισμένου. Άρθρ.4.-Το ποσόν της χορηγουμένης συντάξεως εις τους θεμελιούντας δικαίωμα εις σύνταξιν κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων της παρ. 2 του άρθρ. 2 του παρόντος, είναι ίσον προς το εκάστοτε χορηγούμενον υπό του ΙΚΑ κατώτατον όριον συντάξεως. Σελ. 124,30(β) Τεύχος ΣΤ63 – Σελ. 144 Άρθρ.5.-Αι διατάξεις των άρθρ. 1 και 2 του παρόντος εφαρμόζονται τη αιτήσει των και επί των ησφαλισμένων του Ταμείου Επικουρικής Ασφαλίσεως Εργατοτεχνιτών Δομικών και Ξυλουργικών Εργασιών. Η εξαγορά ενεργείται δια της καταβολής υπό των ησφαλισμένων του αθροίσματος των εισφορών ησφαλισμένου και εργοδότου υπολογιζομένων επί του κατωτάτου ημερομισθίου άρρενος ανειδικεύτου εργάτου του ισχύοντος κατά τον χρόνον υποβολής της αιτήσεως αναγνωρίσεως. «Η καταβολή του ποσού της εξαγοράς ενεργείται κατ’ επιλογήν του ησφαλισμένου είτε εφ’ άπαξ είτε εις 24 μηνιαίας δόσεις. Ο αναγνωριζόμενος χρόνος δεν δύναται να ληφθή υπ’ όψει δια την θεμελίωσιν του δικαιώματος επί της συντάξεως ή τον καθορισμόν του ποσού ταύτης προ της ολοσχερούς εξοφλήσεως του δια την εξαγοράν καθορισθέντος ποσού». Η μέσα σε «» διάταξη προστέθηκε από την περίπτ. δ΄ παρ. 1 άρθρ. 15 Νόμ. 825/1978, (ανωτ. σελ. 70, 816). Άρθρ.6.-(Εν τέλει της υπό της παρ. 5 του άρθρ. 5 του Ν.Δ. 4104/60 προστεθείσης παρ. 14 του άρθρ. 28 του Α.Ν. 1846/51, ανωτ. σελ. 48, 01, προστίθεται εδάφιον). Άρθρ.7.-Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεώς του δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. 15Β.Γ.α.34 Υπαγωγή σε ασφάλιση και είσπραξη εισφορών 35. ΑΠΟΦΑΣΙΣ Δ.Σ. του Ι.Κ.Α. Αριθ. 1351 της 1/19 Δεκ. 1977 (ΦΕΚ Β΄ 1302) Περί επεκτάσεως της ασφαλίσεως του ΙΚΑ εις τους απασχολουμένους εις τας ξενοδοχειακάς επιχειρήσεις εκτός ασφαλιστικής περιοχής αυτού εις άπασαν την χώραν. Το Διοικητικόν Συμβούλιον του ΙΚΑ λαβόν υπ’ όψιν: α)Τας διατάξεις των άρθρ. 2, 3, 4, 7 και 13 του Α.Ν. 1846/51 «περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων», ως ετροποποιήθησαν μεταγενεστέρως. β)Τας διατάξεις των άρθρ. 5 και 7 του Ν.Δ. 3710/1957. γ)Τας διατάξεις των άρθρ. 1 έως 4 του Κανονισμού Ασφαλίσεως του ΙΚΑ (Α.Υ. Εργασίας υπ’ αριθ. 55575/1479/18.11.65, ΦΕΚ 816/7.12.65, τ. Β). δ)Το από 23.9.1977 εισηγητικόν σημείωμα της Δ/νσεως Ασφαλίσεως της Διοικήσεως του ΙΚΑ (Τμήματος Ασφαλίσεως Επαγγελματικών Κατηγοριών), αποφασίζει ομοφώνως: 1.Την επέκτασιν των εν άρθρ. 1 παρ. 2 του Α.Ν. 1846/1951 «περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων», ως ετροποποιήθη μεταγενεστέρως, κλάδων ασφαλίσεως του ΙΚΑ εις απάσας τας επαγγελματικάς κατηγορίας των προσώπων των απασχολουμένων και απασχοληθησομένων εκτός ασφαλιστικής περιοχής αυτού εις άπασαν την χώραν εις τας κάτωθι ξενοδοχειακάς επιχειρήσεις δυνάμεως από 20 κλίνας και άνω, αι οποίαι λειτουργούν ή μέλλουν να λειτουργήσουν: α)Ξενοδοχεία ύπνου β)MOTELS γ)ΒUNGALOWS δ)Εστιατόρια ή κυλικεία των υπό στοιχ. α, β και γ ξενοδοχειακών επιχειρήσεων. 2.Αναθέτει την αρμοδιότητα δια την εφαρμογήν της παρ. 1 της παρούσης αποφάσεως εις τα Υποκαταστήματα και Παραρτήματα του ΙΚΑ, ως ταύτα ορίζονται υπό της από 19.2.60/Συνεδρ. 3 (ΦΕΚ 126/60, τ. Β΄) αποφάσεως αυτού, ως αύτη ετροποποιήθη μεταγενεστέρως. 3.Την έναρξιν εφαρμογής της παρούσης αποφάσεως από της πρώτης του μηνός του μεθεπομένου εκείνου της δημοσιεύσεώς της δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. Η παρούσα δημοσιευθήτω δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. 36. ΑΠΟΦΑΣΙΣ Δ.Σ. του Ι.Κ.Α. Αριθ. 1352 της 1/19 Δεκ. 1977 (ΦΕΚ Β΄ 1302) Περί επεκτάσεως της ασφαλίσεως του ΙΚΑ εις άπασαν την Χώραν εις τους απασχολουμένους εκτός ασφαλιστικής περιοχής αυτού εις επιχειρήσεις, εκμεταλλεύσεις κλπ. λειτουργούσας υπό μορφήν Ε.Π.Ε. Το Διοικητικόν Συμβούλιον του ΙΚΑ λαβόν υπ’ όψιν: α)Τας διατάξεις των άρθρ. 2, 3, 4, 7 και 13 του Α.Ν. 1846/1951 «περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων», ως ετροποποιήθησαν μεταγενεστέρως. β)Τας διατάξεις των άρθρ. 5 και 7 του Ν.Δ. 3710/1957. γ)Τας διατάξεις των άρθρ. 1 έως 4 του Κανονισμού Ασφαλίσεως του ΙΚΑ (Α.Υ. Εργασίας υπ’ αριθ. 55575/1479/18.11.65, ΦΕΚ 816/7.12.65, τ. Β). δ)Το από 20 Σεπτ. 1977 εισηγητικόν σημείωμα της Δ/νσεως Ασφαλίσεως της Διοικήσεως του ΙΚΑ, αποφασίζει ομοφώνως: 1.Την επέκταση των εν άρθρ. 1 παρ. 2 του Α.Ν. 1846/1951 «περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων», ως ετροποποιήθησαν μεταγενεστέρως, κλάδων ασφαλίσεως του ΙΚΑ εις άπασαν την Χώραν εις απάσας τας επαγγελματικάς κατηγορίας των προσώπων των απασχολουμένων και απασχοληθησομένων εκτός ασφαλιστικής περιοχής αυτού εις τας ανά την χώραν λειτουργούσας ή μελλούσας να λειτουργήσουν επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις κλπ. υπό μορφήν Εταιρειών Περιωρισμένης Ευθύνης (Ε.Π.Ε.) ανεξαρτήτως του τόπου της έδρας αυτών. 2.Αναθέτει την αρμοδιότητα δια την εφαρμογήν της παρούσης αποφάσεως εις τα Υποκαταστήματα και Παραρτήματα του ΙΚΑ, ως ταύτα ορίζονται υπό της από 19.2.60 Συνεδρίας 3 (ΦΕΚ 126/60, τ. Β΄) αποφάσεως αυτού, ως αύτη ετροποποιήθη μεταγενεστέρως. 3.Την εφαρμογήν της παρούσης αποφάσεως από της πρώτης του μηνός του μεθεπομένου εκείνου της δημοσιεύσεώς της δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. Η παρούσα δημοσιευθήτω δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. 37. ΑΠΟΦΑΣΙΣ Δ.Σ. του Ι.Κ.Α. Αριθ. 1416 της 8/31 Δεκ. 1977 (ΦΕΚ Β΄ 1327) Περί αποτιμήσεως των χορηγουμένων στους μισθωτούς ασφαλισμένους παροχών σε είδος για το έτος 1978. Για το 1979 ισχύει η 104660/Φ.Ε. 223/6874/30 Νοεμ. – 20 Δεκ. 1978 (ΦΕΚ Β΄ 1121) απόφ. Δ.Σ. του ΙΚΑ (κατωτ. αριθ. 40). (Αντί για τη σελ. 124,31) Σελ. 124,31(α) Τεύχος 713 – Σελ 35 Υπαγωγή σε ασφάλιση και είσπραξη εισφορών 15Β.Γ.α.35-37 38. ΑΠΟΦΑΣΙΣ Δ.Σ. του Ι.Κ.Α. Αριθ. 90 της 19 Ιαν./2 Φεβρ. 1978 (ΦΕΚ Β΄ 79) (Διόρθ. Ημαρτ. ΦΕΚ Β΄ 184/1978) Περί κατατάξεως εις ασφαλιστικήν κλάσιν των οικιακών εμμίσθων βοηθών (οικοσίτων υπηρετών και υπηρετριών). Το Διοικητικόν Συμβούλιον του ΙΚΑ, λαβόν υπ’ όψει: α)Τας διατάξεις του άρθρ. 25 του Α.Ν. 1846/51 ως ετροποποιήθησαν και συνεπληρώθησαν μεταγενεστέρως. β)Τας διατάξεις του άρθρ. 55 του Κεφ. Ζ΄ του Κανονισμού Ασφαλίσεως του ΙΚΑ (Α.Υ. Εργασίας υπ' αριθ. 55575/1.479/18.11.65, ΦΕΚ 816/7.12.65, τ.Β΄) ως ετροποποιήθησαν και συνεπληρώθησαν μεταγενεστέρως δια της υπ' αριθ/ 21/21/1436/7.4.75 αποφάσεως του Υπουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών (ΦΕΚ 413/17.4.75, τ. Β΄). γ)Την υπ' αριθ. Β1/21/21/2455/26.7.77 απόφασιν Υπουργού Κοινωνικών Υπηρεσιών (ΦΕΚ 706/27.7.77. τ. Β΄). δ)Την υπ' αριθ. 454/Συνεδρ. 19/20.5.75 απόφασιν αυτού. ε)Το από 23.12.1977 Εισηγητικόν Σημείωμα της Γεν. Δ/νσεως Ασφαλ. Υπηρεσιών – Δ/νση Ασφαλίσεως (Τμ. Ασφ. Επαγγ. Κατηγοριών), αποφασίζει ομοφώνως: 1.Την κατάταξιν των οικιακών εμμίσθων βοηθών (οικοσίτων υπηρετών ή υπηρετριών) εις την ΙΙ ασφαλιστικήν κλάσιν των μη συμπληρωσάντων το 18ον έτος της ηλικίας των και εις την ΙΙΙ ασφαλιστικήν κλάσιν των συμπληρωσάντων το 18ον έτος. 2.Η ισχύς της παρούσης άρχεται από της 1ης του μηνός του επομένου εκείνου της δημοσιεύσεώς της δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. 39. ΑΠΟΦΑΣΙΣ Δ.Σ. του Ι.Κ.Α. Αριθ. 94 της 19 Ιαν./2 Φεβρ. 1978 (ΦΕΚ Β΄ 79) Περί κατατάξεως σε ασφαλιστική κλάση των μελών των ασφαλιστικών συνεταιρισμών πωλητών λαϊκού λαχείου για τον υπολογισμό των παροχών. Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΙΚΑ, λαμβάνοντας υπόψη: α)Το άρθρ. 94 του Κεφαλ. ΙΓ΄ του Κανονισμού Ασφαλίσεως του ΙΚΑ (Α.Υ. Εργασίας με αριθμό 55575/1.479/18.11.65, ΦΕΚ 816/7.12.65, τ. Β΄). β)Την 2576 Συνεδρ. 214/7.12.77 πρόταση της ΤΔΕ του Περ/κού Υποκ/τος ΙΚΑ Αθηνών. Σελ. 124,32(α) Τεύχος 713 – Σελ. 36 γ)Το από 10.1.1978 εισηγητικόν σημείωμα της Γεν. Δ/νσεως Ασφ/κών Υπηρεσιών της Διοικήσεως του ΙΚΑ (Τμήμα Ασφ/σεως Επαγγ. Κατηγοριών), αποφασίζει ομοφώνως: 1.Την κατάταξη για το χρονικό διάστημα από 1.1.1978 – 31.12.78 των μελών των πιο κάτω ασφαλιστικών συνεταιρισμών πωλητών λαϊκού λαχείου στην XVII ασφαλιστική κλάση με τεκμαρτό ημερομίσθιο 930 δραχμές για τον υπολογισμό των παροχών: α)Πανελλήνιος Ασφαλιστικός Συνεταιρισμός Πωλητών λαϊκού λαχείου. β)Αος Ασφαλιστικός Συνεταιρισμός πωλητών λαϊκού λαχείου. γ)Ασφαλιστικός Συνεταιρισμός πωλητών λαϊκού λαχείου Βορείου Ελλάδος. Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 40. ΑΠΟΦΑΣΗ Δ.Σ. του Ι.Κ.Α. Αριθ. 104660/Φ.Ε. 223/6874 της 30 Νοεμ./20 Δεκ. 1978 (ΦΕΚ Β΄ 1121) Περί αποτιμήσεως των παροχών σε είδος για το έτος 1979. Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ι.Κ.Α. αφού έλαβε υπόψη του τις διατάξεις του άρθρ. 25 παρ. 4 του Α.Ν. 1846/51 και του άρθρ. 19 του Κανονισμού Ασφαλίσεως Ι.Κ.Α., καθώς και την από 20 Νοεμ. 1978 εισήγηση του Γεν. Δ/ντή Ασφ/κών Υπηρεσιών του ΙΚΑ. Αποφασίζει ομόφωνα: 1.Εγκρίνει να ισχύσει για το έτος 1979, στις περιοχές όλων των Υποκ/των και Παρ/των του ΙΚΑ, η κατωτέρω αποτίμηση των χορηγουμένων στους μισθωτούς ασφ/νους του ΙΚΑ παροχών σε είδος απ’ τους εργοδότες τους: α)Για ένα γεύμα δρχ. 60 β)Για πλήρη τροφή δρχ. 120 γ)Για κατοικία δρχ. 1000 δ)Για πλήρη τροφή και κατοικία δρχ. 4000 2.Διευκρινίζει ότι η κατάταξη αυτή δεν ισχύει: α)Στις περιπτώσεις, που οι χορηγούμενες απ’ τους εργοδότες στους μισθωτούς υποχρεωτικά παροχές σε είδος, αποτιμώνται απ’ τις οικείες συλλογικές συμβάσεις εργασίας ή Υπουργικές αποφάσεις. β)Σ’ εκείνες τις περιπτώσεις που οι αμειβόμενοι με κυμαινόμενες αποδοχές μισθωτοί έχουν καταταγεί, με απόφασή μας, σε μισθολογικές κλάσεις τεκμαρτών ημερησίων μισθών. 15Β.Γ.α.38-40 Υπαγωγή σε ασφάλιση και είσπραξη εισφορών

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.