← Ελλάδα

194. ΑΠΟΦΑΣΗ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑΣ, ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ Αριθ. Φ. 5/2163 της 6/9 Οκτ. 1989 (ΦΕΚ Β΄ 758) Ρύθμιση του τρόπου και

Εν συντομία

Αυτός ο νόμος ρυθμίζει θέματα συνταξιοδοτικά και άλλα συναφή, όπως την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών και τη δημιουργία ενός ειδικού λογαριασμού αυτασφάλισης στο Ι.Κ.Α.

Τι ρυθμίζει

Ποιους αφορά

Βασικά σημεία

📄 Κείμενο νόμου
194. ΑΠΟΦΑΣΗ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑΣ, ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ Αριθ. Φ. 5/2163 της 6/9 Οκτ. 1989 (ΦΕΚ Β΄ 758) Ρύθμιση του τρόπου και χρόνου καταβολής από τα Ν.Π.Δ.Δ εποπτείας Γενικής Γραμματείας Κοινωνικών Ασφαλίσεων στο Ι.Κ.Α., των ασφαλιστικών εισφορών της παρ. 2 του αρθρ. 18 του Νόμ. 1543/1985 για την συνταξιοδοτική αποκατάσταση των διοικητικά αποκαθισταμένων σύμφωνα με την παρ. 7 του άρθρ. 16 του Νόμ. 1543/1985. 195. ΑΠΟΦΑΣΗ, ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, Η ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΥΓΕΙΑΣ, ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝ. ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ Αριθ. Φ. 16/1620 της 31 Ιουλ./2 Αυγ. 1990 (ΦΕΚ Β΄ 499) Υπαγωγή τακτικού προσωπικού ΝΠΔΔ στις διατάξεις του άρθρ. 11 του Ν.Δ. 4277/62 και στην ασφάλιση του ΙΚΑ - ΕΤΕΑΜ. (Αφορά το τακτικό προσωπικό της Εταιρείας προστασίας Ανηλίκων Αθηνών). 196. Νόμος υπ’ αριθ. 1902 της 11/17 Οκτ. 1990 (ΦΕΚ Α΄ 138) Ρύθμιση συνταξιοδοτικών και άλλων συναφών θεμάτων. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΤ΄ Περιστολή εισφοροδιαφυγής Καθυστερούμενες εισφορές Ι.Κ.Α. Άρθρ.21.-1.(Αντικαθίσταται το τρίτο εδάφιο της παρ. 1 άρθρ. 26 Α.Ν. 1846/1951, ανωτ. αριθ. 7). 2.εδάφιο πρώτο.(Αντικαθίσταται η παρ. 3 άρθρ. 26 Α.Ν. 1846/1951, ανωτ. αριθ. 7). εδάφιο δεύτερο.(Γράφεται ως σχόλιο στην παρ. 3 Άρθρ.24.-1.(Καταργείται η παρ. 1 άρθρ. 4 Α.Ν. 1846/1951, ανωτ. αριθ. 7 ). 2.(Προσθέτεται εδάφιο στο τελευταίο εδάφιο της παρ. 8α άρθρ. 26 Α.Ν. 1846/1951, ανωτ. αριθ. 7, όπως το τελευταίο εδάφιο της παρ. 8α είχε αντικατασταθεί από την παρ. 1 άρθρ. 20 Νόμ. 1469/1984, ανωτ. αριθ. 163). 15Β.Β.α.196 Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ζ΄ Τροποποιήσεις νομοθεσίας Ι.Κ.Α. Αύξηση εισφορών Άρθρ.25-1.Η υπό του άρθρ. 25 παρ. 1 του Α.Ν. 1846/1951 "περί Κοινωνικών ασφαλίσεων" (ΦΕΚ 179 Α), όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, προβλεπόμενη εισφορά εργοδότη και ασφαλισμένου υπέρ του κλάδου αναπηρίας, γήρατος, θανάτου (συντάξεων) του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων αυξάνεται ως εξής: α.Από 1ης Οκτ. 1990 αυξάνεται κατά 1,5 μονάδα, ήτοι μία μονάδα σε βάρος των εργοδοτών και μισή σε βάρος των ασφαλισμένων, οριζόμενη σε 15,75%,εκ των οποίων 10,5 ποσοστιαίες μονάδες βαρύνουν τους εργοδότες και 5,25 τους ασφαλισμένους. β.Από 1ης Ιουλ. 1991 αυξάνεται κατά 1,5 μονάδα ακόμη με την αυτήν ως το πιο πάνω εδάφ. α΄ αναλογία, οριζόμενη σε 17,25% εκ των οποίων 11,5 ποσοστιαίες μονάδες βαρύνουν τους εργοδότες και 5,75 τους ασφαλισμένους. 2.Οι συνταξιούχοι του Δημοσίου και των ν.π.δ.δ εξ ιδίας υπηρεσίας και οι συνταξιούχοι λόγω γήρατος, αποχωρήσεως και αναπηρίας των φορέων κύριας ασφάλισης, οι οποίοι παρέχουν οποιαδήποτε εργασία ασφαλιστέα στο Ι.Κ.Α., υπόκεινται, επιπλέον των νομίμων κρατήσεων για την ασφάλισή τους, και σε κράτηση 3% επί των αποδοχών τους, υπέρ του κλάδου ανεργίας του Οργανισμού Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού, ως κοινωνικός πόρος αυτού. Ασφαλιστικές κλάσεις Άρθρ.26.-1.Στις 22 ασφαλιστικές κλάσεις της παρ. 1 του άρθρ. 37 του Α.Ν. 1846/1951, όπως τροποποιήθηκε, προστίθενται έξι νέες ασφαλιστικές όμοιες, αριθμούμενες αντιστοίχως ως XXIII, XXIV, XXV, XXVI, XXVII και XXVIII. Οι τρεις πρώτες νέες ασφαλιστικές κλάσεις ισχύουν από 1.1.1991 και οι υπόλοιπες από 1.1.1992. Τα όρια μισθών και το τεκμαρτό ημερομίσθιο κάθε ασφαλιστικής κλάσης θα καθορισθεί το πρώτον με απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων, αναπροσαρμοζόμενες εφεξής κατά τα οριζόμενα παρ. 4 του άρθρ. 37 του Α.Ν. 1846/1951. Το τεκμαρτό ημερομίσθιο της εκάστοτε ανώτατης XXVIII ασφαλιστικής κλάσης δεν δύναται να είναι μεγαλύτερο του 4πλασίου του τεκμαρτού ημερομισθίου της εκάστοτε VΙ ασφαλιστικής κλάσης. 2.(Αντικαθίσταται η παρ. 4 άρθρ. 37 Α.Ν. 1846/1951, ανωτ. αριθ. 7). Σύνταξη γήρατος, αναπηρίας και θανάτου Άρθρ.27.-1.(Αντικαθίστανται οι παρ. 1-5 και το πρώτο εδάφιο και το στοιχ. α της παρ. 6 άρθρ. 28 Α.Ν. 1846/1951, ανωτ. αριθ. 7). 2.(Αντικαθίσταται η παρ. 12 άρθρ. 28 Α.Ν. 1846/1951, ανωτ. αριθ. 7). 3.(Καταργήθηκε από το δεύτερο εδάφιο της παρ. 1 άρθρ. 48 Νόμ. 2084/1992, ΦΕΚ Α΄ 165, ανωτ. σελ. 18,404). 4-7.(Καταργήθηκαν από το εδάφ. α΄ άρθρ. 5 Νόμ. 2271/1994, ΦΕΚ Α΄ 229, τόμ. 38Β σελ. 768,19). Συνέχιση προαιρετικής ασφάλισης Άρθρ.28.-(Αντικαθίστανται οι παρ. 2 και 3 άρθρ. 41 Α.Ν. 1846/1951, ανωτ. αριθ. 7). Απασχόληση συνταξιούχων, αναπροσαρμογή συντάξεων Κατώτατα όρια Άρθρ.29.-1.(Καταργήθηκε από την παρ. 2 άρθρ. 11 Νόμ. 1976/1991, ΦΕΚ Α΄ 184 κατωτ. αριθ. 199). 2.εδάφιο πρώτο (Αντικαθίσταται η παρ. 9 άρθρ. 29 Α.Ν. 1846/1951, ανωτ. αριθ. 7). εδάφιο δεύτερο.(Γράφεται ως σχόλιο στην παρ. 9 άρθρ. 29 Α.Ν. 1846/1951, ανωτ. αριθ. 7). 3.(Αντικαθίσταται η παρ. 14 άρθρ. 29 Α.Ν. 1846/1951, ανωτ. αριθ. 7). Βλέπε όμως και διατάξεις του άρθρ. 66 Νόμ. 2084/1992, ΦΕΚ Α΄ 165, (ανωτ. σελ. 18,404). Συντάξιμος μισθός Άρθρ.30.-(Αντικαθίσταται η παρ. 2 άρθρ. 37 Α.Ν. 1846/1951, ανωτ. αριθ. 7). Αναπροσαρμογή συντάξεων Ι.Κ.Α.-Τ.Ε.Α.Μ. και Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Ε.Α.Μ. Άρθρ.31.Οι διατάξεις του άρθρ. 29 αυτού του νόμου, για την αναπροσαρμογή των συντάξεων και των κατώτατων ορίων συντάξεων, ισχύουν και για τις συντάξεις που χορηγούνται από το Ι.Κ.Α.-Τ.Ε.Α.Μ. και Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Ε.Α.Μ., καταργουμένων αντιστοίχως των διατάξεων των άρθρ. 10 και 7 του Π.Δ. 995/1980 καθώς και των (Αντί για τη σελ. 70,883(α) Σελ 70,883(β) Τεύχος 1299-Σελ. 109 Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων 15Β.Β.α.196 άρθρ. 26 Α.Ν. 1846/1951, ανωτ. αριθ. 7). 3.(Αντικαθίσταται το τρίτο εδάφιο της παρ. 1 άρθρ. 4 και 3 παρ. 1 του Π.Δ. 288/1985. Βλέπε όμως και διατάξεις άρθρ. 66 Νόμ. 2084/1992, ΦΕΚ Α΄ 165, (ανωτ. σελ. 18,404). ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι΄ Λογαριασμός Αυτασφάλισης Ειδικός λογαριασμός αυτασφάλισης Άρθρ.36.-1.Συνιστάται στο Ι.Κ.Α. λογαριασμός προαιρετικής υπαγωγής στην ασφάλιση με τον τίτλο "Λογαριασμός Αυτασφάλισης", αποκαλούμενος εφεξής "Λογαριασμός". 2.Ο λογαριασμός διοικείται από τα όργανα της διοίκησης του Ι.Κ.Α.. Η διαχείριση του Λογαριασμού ενεργείται με τις διατάξεις για τη διαχείριση της περιουσίας του Ι.Κ.Α. και είναι χωριστή από τη διαχείριση των πόρων, δαπανών και παροχών του Ι.Κ.Α. Ο προϋπολογισμός και απολογισμός και ο ισολογισμός του Λογαριασμού συντάσσεται χωριστά και εγκρίνεται όπως ο προϋπολογισμός, απολογισμός και ισολογισμός του Ι.Κ.Α.. Με την ίδια διαδικασία ενεργούνται κάθε φορά και οι αναγκαίες μεταβολές στον προϋπολογισμό του Λογαριασμού. Για τον έλεγχο της οικονομικής διαχείρισης του Ειδικού Λογαριασμού και την επένδυση των διαθέσιμων κεφαλαίων του εφαρμόζονται οι διατάξεις της νομοθεσίας του Ι.Κ.Α. Το ποσοστό συμμετοχής του Λογαριασμού στις δαπάνες διοίκησης του Ι.Κ.Α. καθορίζεται με τον αναφερόμενο στην παρ. 11 κανονισμό. "3.Δικαίωμα υπαγωγής στην ασφάλιση του Λογαριασμού έχουν οι Έλληνες ή ομογενείς οι διαμένοντες στην Ελλάδα, εφόσον δεν ασφαλίζονται υποχρεωτικά ή προαιρετικά στον κλάδο συντάξεων του Ι.Κ.Α. ή άλλου φορέα κύριας ασφάλισης ή δεν παρέχουν εργασία λογιζόμενη ως συντάξιμη στο Δημόσιο ή δεν έχουν τις προϋποθέσεις υπαγωγής στην προαιρετική ασφάλιση οποιουδήποτε ασφαλιστικού Οργανισμού με άλλες διατάξεις ή δεν είναι ήδη συνταξιούχοι φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης οι οποίοι χορηγούν σύνταξη σε υποκατάσταση κύριας ασφάλισης". Η μέσα σε '' " παρ. 3 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 άρθρ. 5 Νόμ. 2556/23-24 Δεκ. 1997 (ΦΕΚ Α΄ 270), κατωτ. αριθ. 222. Σελ. 70,884(β) Τεύχος 1299-Σελ. 110 15Β.Β.α.196 Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων 4.Η ασφάλιση καλύπτει τους κινδύνους γήρατος, αναπηρίας και θανάτου και μπορούν να προσχωρήσουν σε αυτήν πρόσωπα από τη συμπλήρωση του 16ου έτους μέχρι του 63ου έτους ηλικίας οι άνδρες και του 58ου οι γυναίκες και ειδικά για τον κίνδυνο της αναπηρίας μέχρι τη συμπλήρωση του 55ου έτους ηλικίας. 5.Με τον προβλεπόμενο στην παρ. 11 κανονισμό ορίζονται οι ασφαλιστικές κλάσεις επί των οποίων πραγματοποιείται η προσχώρηση στο Λογαριασμό, με κατώτερη τη 14η. 6.Εφ’ όσον η προσχώρηση στην ασφάλιση αυτήν πραγματοποιείται στο 40ό έτος ηλικίας, καταβάλλεται η προβλεπόμενη για την ασφαλιστική κλάση εισφορά εργοδότη και ασφαλισμένου με βάση το ισχύον κάθε φορά ποσοστό εισφορών του κλάδου συντάξεων του Ι.Κ.Α.. Εφ’ όσον η προσχώρηση πραγματοποιείται σε μικρότερη ή μεγαλύτερη από την ανωτέρω ηλικία, η εισφορά ορίζεται αυξημένη ή μειωμένη αντιστοίχως σε ποσοστό κατά έτος ηλικίας, που καθορίζεται στον προβλεπόμενο από την παρ. 11 κανονισμό. Εφ' όσον η καταβολή της εισφοράς διακοπεί και επαναρχίσει μεταγενέστερα, προσδιορίζεται με βάση το όριο ηλικίας της επαναπροσχώρησης. Με το μνημονευόμενο στην παρ. 11 κανονισμό καθορίζονται περιοριστικά οι λόγοι αναστολής ή διακοπής της ασφάλισης και οι προϋποθέσεις επαναπροσχώρησης στο Λογαριασμό. Η εισφορά μπορεί να καταβάλλεται από το γονέα ή κηδεμόνα για λογαριασμό άγαμων τέκνων. Η καταβαλλόμενη υπέρ των τέκνων εισφορά εκπίπτει από την άμεση φορολογία. 7.Τα ασφαλιζόμενα κατά τις διατάξεις του παρόντος άρθρου πρόσωπα έχουν δικαίωμα για σύνταξη γήρατος, εφ' όσον: α.Συμπληρώνουν τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρ. 28 παρ. 1β΄ του Α.Ν. 1846/1951. β.Συμπληρώνουν το 65ο έτος ηλικίας και προκειμένου περί γυναικών το 60ό και έχουν πραγματοποιήσει 6.000 ημέρες εργασίας. Προκειμένου περί συντάξεων αναπηρίας και θανάτου απαιτούνται 3.000 ημέρες εργασίας. Ως ημέρες εργασίας για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου νοούνται τόσο οι ημέρες εργασίας που πραγματοποιήθηκαν στο Λογαριασμό αυτασφάλισης, όσο και οι ημέρες εργασίας που πραγματοποιήθηκαν ή αναγνωρίσθησαν σύμφωνα με άλλες διατάξεις της νομοθεσίας περί Ι.Κ.Α., οι οποίες λαμβάνονται υπόψη κατά τις ισχύουσες διατάξεις για τη θεμελίωση του δικαιώματος. 8.Ημέρες εργασίας που πραγματοποιούνται στο "Λογαριασμό Αυτασφάλισης" δεν λαμβάνονται υπόψη για τη θεμελίωση του δικαιώματος κατά την παρ. 1 του άρθρ. 10 του Νόμ. 825/1978 ούτε κατά τις διατάξεις του Ι.Κ.Α. για ειδικά καθεστώτα ή για μειωμένη σύνταξη. 9.α)Το ποσό της σύνταξης υπολογίζεται σύμφωνα με τις ισχύουσες κάθε φορά διατάξεις της νομοθεσίας του Ι.Κ.Α.. β)Εφ’ όσον οι ημέρες εργασίας που πραγματοποιήθηκαν κατά τις διατάξεις του παρόντος άρθρου, συνυπολογιζομένων και των ημερών εργασίας που πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με άλλες διατάξεις της νομοθεσίας του Ι.Κ.Α., δεν φθάνουν τον οριζόμενο κατά κίνδυνο, στην παρ. 7, αριθμό ημερών εργασίας, αλλά αρκούν για τη θεμελίωση του δικαιώματος για σύνταξη γήρατος, αναπηρίας ή θανάτου αντιστοίχως κατά τις διατάξεις του άρθρ. 28 παρ. 1α, παρ. 4 και παρ. 6 του Α.Ν. 1846/1951, οι διατάξεις περί κατώτατων ορίων συντάξεων δεν εφαρμόζονται, εκτός αν οι ημέρες εργασίας υποχρεωτικής ασφάλισης ή προαιρετικής συνέχισης της ασφάλισης είναι περισσότερες από 3.000. 10.Η παροχή που χορηγείται από το λογαριασμό Αυτασφάλισης θεωρείται ως σύνταξη κύριας ασφάλισης κατά την εφαρμογή του Ν.Δ. 4202/1961 περί διαδοχικής ασφάλισης, όπως τροποποιήθηκε. 11.Με κανονισμό θα καθορισθούν οι όροι εφαρμογής του παρόντος άρθρου και ιδίως: η έναρξη της ασφάλισης στο Λογαριασμό, η κατάταξη σε κλάσεις, το ποσοστό μείωσης ή αύξησης της εισφοράς, εφ’ όσον η προχώρηση γίνεται πριν ή μετά το 40ό έτος ηλικίας κατά την ανωτέρω παρ. 4, η συμμετοχή του Λογαριασμού στις δαπάνες διοίκησης Ι.Κ.Α., η διαδικασία αναγνώρισης ημερών εργασίας, η ενδεχόμενη συρροή ασφάλισης κατά το παρόν άρθρο και ασφάλιση που πραγματοποιείται με άλλες διατάξεις της περί Ι.Κ.Α. νομοθεσίας, οι όροι της ασφάλισης και επαναπροσχώρησης σ' αυτήν και κάθε τυχόν άλλη λεπτομέρεια. 12.(Καταργείται το άρθρ. 1 Νόμ. 4476/1965, ΦΕΚ Α΄ 103, κατωτ. σελ. 73). Για τις λοιπές διατάξεις βλέπε ανωτ. σελ.18,601. (Μετά τη σελ. 70,884 )Σελ. 70,885 Τεύχος ΙΒ-7-3 Σελ. 81 Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων 15Β.Β.α.196 15Β.Β.α.196 Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων άρθρ. 27 Α.Ν. 1846/1951, ανωτ. αριθ. 7). (Αντί για τη σελ. 70,881(β) Σελ. 70,881(γ) Τεύχος 1299-Σελ.107 Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων 15Β.Β.α.189-196 4.(Αντικαθίσταται το πρώτο εδάφιο της παρ. 3 άρθρ. 27 Α.Ν. 1846/1951, ανωτ. αριθ. 7) 5.(Αντικαθίσταται το πέμπτο εδάφιο της περίπτ. 5 άρθρ. 8 Α.Ν. 1846/1951, ανωτ. αριθ. 7). 6.(Αντικαθίσταται η πρώτη περίοδος του δευτέρου εδαφίου της παρ. 2 άρθρ. 26 Α.Ν. 1846/1951, ανωτ. αριθ. 7). 7.Οι διατάξεις του Νόμ. 395/1976 (ΦΕΚ 199 Α΄) «περί απαγορεύσεως εξόδου εκ της χώρας, ένεκα χρεών προς το Δημόσιο» (Τόμ. 25Α, σελ. 216,201) και η διάταξη του άρθρ. 27 του Νόμ. 1882/1990 (ΦΕΚ 43 Α΄) «περί απαγορεύσεως εξόδου από τη χώρα εκπροσώπων νομικών προσώπων», που ισχύουν για το Δημόσιο, εφαρμόζονται ανάλογα και για το Ι.Κ.Α., ως προς τις απαιτήσεις του από ασφαλιστικές εισφορές. 8.(Προσθέτεται εδάφιο στο τέλος της παρ. 6 άρθρ. 40 Α.Ν. 1846/1951, ανωτ. αριθ. 7). 9.Το Ι.Κ.Α. και οι λοιποί οργανισμοί αρμοδιότητας Υπουργείου Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων έχουν όλα τα δικαστικά και δικονομικά προνόμια του Δημοσίου, δεν διατάσσεται προσωρινή εκτέλεση κατ’ αυτών, αναστέλλεται δε η δικαστική εκτέλεση κάθε τελεσίδικης απόφασης κατ’ αυτών, τόσο κατά την προθεσμία άσκησης αίτησης αναίρεσης, όσο και από την άσκησή της. Εξαιρούνται δικαστικές αποφάσεις, που αναφέρονται στην πραγματοποίηση των ασφαλιστικών παροχών, την υπαγωγή στην ασφάλιση και τη διάρκεια της ασφαλιστικής σχέσης. 10.(Προσθέτεται δεύτερο εδάφιο στο τέλος πρώτου εδαφίου της παρ. 3 άρθρ. 27 Α.Ν. 1846/1951, ανωτ. αριθ. 7). 11.(Αντικαθίσταται η παρ. 5 άρθρ. 1 Α.Ν. 86/1967, ΦΕΚ Α΄ 136, ανωτ. σελ. 18,0031). Ασφάλιση απασχολουμένων με σύστημα φασόν Άρθρ.22.-1.(Αντικαθίσταται το άρθρ. 6 Ν.Δ. 3762/1957, κατωτ. σελ. 144,07, όπως το άρθρ. 6 είχε αντικατασταθεί από το άρθρ. 49 Νόμ. 1539/1985, ΦΕΚ Α΄ 64, κατωτ. σελ. 86,87 και το άρθρ. 41 Νόμ. 1654/1986, ΦΕΚ Α΄ 177, Τόμ. 39, σελ. 12,21). 2.Πρόσωπα, που κατά την έναρξη ισχύος του Νόμ. 1654/1986 (Τόμ. 39, σελ. 12,21) ήταν ασφαλισμένα στο Τ.Ε.Β.Ε. για απασχόλησή τους με το κομμάτι (φασόν) ή ήταν εγγεγραμμένα στο αντίστοιχο προς το επάγγελμά τους επιμελητήριο, εξαιρούνται από την ασφάλιση του Ι.Κ.Α. και υπάγονται στην ασφάλιση του Τ.Ε.Β.Ε. για την περίοδο από 26 Νοεμ. 1986 έως τη δημοσίευση του παρόντος νόμου. Σελ. 70,882(γ) Τεύχος 1299-Σελ. 108 Τυχόν ασφάλιση στο Ι.Κ.Α. των προσώπων αυτών κατά την παραπάνω χρονική περίοδο θεωρείται ως μη γενομένη, εκτός αν έχει ήδη χορηγηθεί σύνταξη. Οι εκκρεμείς δίκες καταργούνται και οι εισφορές που έχουν ενδεχομένως καταβληθεί επιστρέφονται άτοκα στους ενδιαφερομένους. Βιβλία ημερήσιων δελτίων σε οικοδομικά και τεχνικά έργα. Άρθρ.23.-(Καταργήθηκε από το εδάφ. β΄ της παρ. 9 άρθρ. 20 Νόμ. 1976/1991, ΦΕΚ Α΄ 184, Τόμ. 15(2), σελ. 98,706). Αλλοδαποί

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.