📄 Κείμενο νόμου
54. ΝΟΜΟΣ υπ' αριθ.339 της 2/5 Ιουν.1976 (ΦΕΚ Α' 136) Περί επιβολής υπέρ δήμων και κοινοτήτων τέλους διαμονής παρεπιδημούντων, επί των εκδιδομένων λογαριασμών και επί των λουομένων εις φυσικάς ιαματικάς πηγάς. Οι διατάξεις του Νόμ.339/1976 καταργούνται μόνον εφ' όσον αντίκεινται στις διατάξεις του Νόμ. 1080/20-22 Οκτ.1980, ΦΕΚ Α' 246, (κατωτ. αριθ.58). Άρθρ.1.-1.Επιβάλλεται υπέρ των δήμων και κοινοτήτων: "α)Τέλος διαμονής παρεπιδημούντων, εφ' όσον η διαμονή διαρκεί έλαττον του εξαμήνου, οριζόμενον εις 5% επί του καταβαλλομένου μισθώματος κλίνης, ενοικιαζομένου δωματίου, διαμερίσματος, χώρου ή θέσεως εις ωργανωμένην κατασκήνωσιν (CAMPING). Το τέλος βαρύνει τον μισθωτήν εισπράττεται δε υποχρεωτικώς υπό του εκμισθωτού, αποδιδόμενον ευθύνη αυτού εις τον δικαιούχον δήμον ή κοινότητα. Ειδικώς προκειμένου περί ξενοδοχειακών επιχειρήσεων πάσης λειτουργικής μορφής (ξενοδοχείων, MOTELS, BUNGALOWS, ξενώνων και επιπλωμέ(Αντί για τη σελ. 318,33(ε) Σελ. 318,33(ζ) Τεύχος 1249 - Σελ.83 ΄Εσοδα Δήμων και Κοινοτήτων 3.Ζ.α.52-54 νων διαμερισμάτων) και πάσης κατηγορίας, το τέλος διαμονής παρεπιδημούντων καθορίζεται εις ποσοστόν 3% επί της τιμής κλίνης, συμβεβαιούμενον και συνειπραττόμενον μετά του φόρου κύκλου εργασιών προσαυξανομένου κατά το άνω ποσοστόν, και αποδιδόμενον εις τον δικαιούχον Δήμον ή Κοινότητα υπό του υποχρέου δια την είσπραξιν αυτού επιχειρηματίου εντός της προθεσμίας αποδόσεως του Φ.Κ.Ε. Ο δικαιούχος Δήμος ή Κοινότης δεν διενεργεί έλεγχον των στοιχείων εισπράξεων εκ διανυκτερεύσεων, αρκούμενος εις τον υπό του Δημοσίου έλεγχον των στοιχείων εισπράξεως του Φ.Κ.Ε. Εν περιπτώσει μη καταβολής εντός της ως άνω προθεσμίας, το τέλος βεβαιούται υπό του δικαιούχου Δήμου ή Κοινότητος επί τη βάσει των περί Φ.Κ.Ε. στοιχείων της οικείας οικον. εφορίας και εισπράττεται κατά τας εκάστοτε περί εισπράξεως των δημοτικών και κοινοτικών εσόδων διατάξεις, προσηυξημένον κατά ποσοστόν 1% δι' έκαστον μήνα καθυστερήσεως. Η προσαύξησις δεν δύναται να υπερβή το 50% του αρχικώς βεβαιωθέντος χρέους. Σελ. 318,34(ζ) Τεύχος 1249 - Σελ.84 3.Ζ.α.54 ΄Εσοδα Δήμων και Κοινοτήτων "β) Επιβάλλεται υπέρ των δήμων και κοινοτήτων στην περιφέρεια των οποίων ισχύει το σύστημα του αντικειμενικού προσδιορισμού της αξίας των ακινήτων, τέλος σε ποσοστό δύο τοις εκατό (2%) στα ακαθάριστα έσοδα των: α) κάθε είδους, μορφής και ονομασίας καταστημάτων στα οποία πωλούνται για κατανάλωση εντός του καταστήματος ή σε πακέτο, φαγητά, ποτά, καφές, αναψυκτικά, γαλακτοκομικά προϊόντα και γλυκίσματα, εφόσον κατά την άδεια που έχει εκδοθεί, διαθέτουν πάγκους ή τραπεζοκαθίσματα εντός ή και εκτός του καταστήματος, β) ζυθοπωλείων και μπαρ ανεξαρτήτως ιδιαίτερης ονομασίας και κατηγορίας, γ) καντινών." Το άνω εδάφ. β΄αντικαταστάθηκε ως άνω από το πρώτο εδάφιο του άρθρ. 20 Νόμ. 2539/3-4 Δεκ. 1997 (ΦΕΚ Α΄244), κατωτ. αριθ. 77, με ισχύ της αντικατάστασης από 1.1.1998. Με τα επόμενα εδάφια του άνω άρθρ. 20 Νόμ. 2539/1997, ορίσθηκε ότι: «Στο ανωτέρω τέλος υπάγονται και τα κέντρα διασκέδασης και τα καταστήματα των πιο πάνω περιπτώσεων που λειτουργούν μέσα σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις κάθε λειτουργικής μορφής και κατηγορίας, καθώς και τα ορ γανωμένα τμήματα των SUPER MARKETS, στα οποία πωλούνται έτοιμα φαγητά. Προκειμένου για νυχτερινά κέντρα, αίθουσες χορού και άλλα καταστήματα με ποτά και θέαμα, καφωδεία, κέντρα διασκέδασης (καμπαρέ, νάίτ κλαμπ, κοσμικές ταβέρνες, μπουάτ) και χορευτικά κέντρα με μουσική, το ανωτέρω τέλος επιβάλλεται σε ποσοστό πέντε τοις εκατό (5%). Στους δήμους και στις κοινότητες στην περιοχή των οποίων δεν ισχύει το σύστημα του αντικειμενικού προσδιορισμού της αξίας των ακινήτων, το ανωτέρω τέλος μπορεί να επιβάλλεται με απόφαση του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου. Αν σε τμήμα δήμου ή κοινότητας ισχύει το σύστημα αντικειμενικού προσδιορισμού της αξίας των ακινήτων ειδικά και μόνο για το τμήμα αυτό εφαρμόζεται η διάταξη του πρώτου εδαφίου του παρόντος άρθρου. Το ανωτέρω τέλος μπορεί να επιβάλλεται με απόφαση του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου και στις παρακάτω κατηγορίες καταστημάτων: α. Τουριστικών ειδών. β. Ειδών λαϊκής τέχνης. γ. Ενθυμίων και δώρων. δ. Ενοικιάσεως σκαφών αναψυχής τοπικού χαρακτήρα, θαλάσσιων ποδηλάτων, ιστιοσανίδων, ειδών χρησιμοποιούμενων στην παραλία. ε. Ειδών που χρησιμοποιούνται στη θάλασσα από τους λουόμενους. στ. Ειδών "σπορ", «σκι»και «ορειβασίας». ζ. Σχολών εκμάθησης θαλάσσιων σπορ. η. Ενοικιάσεις αυτοκινήτων, μοτοποδηλάτων και ποδηλάτων. Το τέλος βαρύνει τον πελάτη και αναγράφεται ξεχωριστά στα εκδιδόμενα κατά τις κείμενες διατάξεις στοιχεία, εισπράττεται δε από αυτόν που εκδίδει το λογαριασμό, ο οποίος υποχρεούται να το καταβάλει στο οικείο δημόσιο ή δημοτικό ταμείο υπέρ του δικαιούχου δήμου ή κοινότητας». Για την καταβολή των οφειλών που έχουν δημιουργηθεί κατά τις διατάξεις που ισχύουν μετά την έναρξη ισχύος του άνω άρθρ. 20 Νόμ. 2539/1997 (1.1.1998), σε 24 μηνιαίες δόσεις χωρίς πρόστιμα και προσαυξήσεις εκπρόθεσμης καταβολής, βλ. την περίπτ. δ΄της παρ. 3 άρθρ. 12 Νόμ. 3074/4-4 Δεκ. 2002 (ΦΕΚ Α΄296), κατωτ. αριθ. 93. Τα εδάφ.α) και β) αντικατεστάθησαν ως άνω δια του άρθρ.3 Νόμ.658/1977 (τόμ.18 σελ.202,207). Δια του άρθρ.4 του αυτού Νόμου ωρίσθη ότι "συμβάσεις καταρτισθείσαι μεταξύ των δικαιούχων, περί ων τα εδάφ. α και β Δήμων και Κοινοτήτων και των ενοικιαστών φόρων, εξακολουθών ισχύουσαι μέχρι 31.12. 1977". (Αντί για τη σελ. 318,341(β) Σελ. 318,341(γ) Τεύχος 1430 Σελ. 23 ΄Εσοδα Δήμων και Κοινοτήτων 3.Ζ.α.50 γ)Τέλος επί των λουομένων εις φυσικάς ιαματικάς πηγάς, οριζόμενον εις δέκα τοις εκατόν επί του αντιτίμου εκάστης λούσεως, βαρύνει δε τον λουόμενον, ως λούσεων νοουμένων και των εισπνοών ατομικών τε και ομαδικών ως και των ρινοπλύσεων. Βλέπε και άρθρ.6 και 7 Νόμ.1080/1980 (κατωτ. αριθ.58). Με τις παρ.3, 4 και 5 άρθρ.72 Νόμ.2065/1992 (ΦΕΚ Α' 113), Τόμ.27, σελ.196,471, ορίστηκε ότι: "3.Ειδικά για το 1992 επιβάλλεται τέλος 3% υπέρ δήμων και κοινοτήτων στα ακαθάριστα έσοδα των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων κάθε λειτουργικής μορφής και κατηγορίας, με εξαίρεση τα έσοδα στα οποία επιβάλλεται τέλος διαμονής παρεπιδημούντων. 4.Ως προς τον υπόχρεο για την απόδοση του τέλους της προηγούμενης παραγράφου, το χρόνο και τον τρόπο απόδοσης αυτού, την εν γένει διαδικασία βεβαίωσης και είσπραξης καθώς και την επιβολή κυρώσεων, εφαρμόζονται ανάλογα τα ισχύοντα για το τέλος παρεπιδημούντων. 5.Τα ποσά του τέλους του εδαφ.β' της παρ.1 του άρθρ.1 του Νόμ.339/1976, που τυχόν απεδόθησαν για τα ακαθάριστα έσοδα των κάθε μορφής κέντρων και καταστημάτων, που λειτουργούν μέσα σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, για το χρονικό διάστημα από 1-1-1992 μέχρι τη δημοσίευση του παρόντος νόμου, συμψηφίζονται με το τέλος που επιβάλλεται με τη διάταξη της παρ.3". Σελ. 318,342(γ) Τεύχος 1430 Σελ.24 Άρθρ.1.-1.Η κατανομή εις τους δήμους και τας κοινότητας της χώρας, της προβλεπομένης υπό των διατάξεων της παρ.1 του άρθρ.37 του Ν.Δ. 4260/1962 "περί ρυθμίσεως θεμάτων, αφορώντων εις την Γενικήν Δ/νσιν Διοικήσεως του Υπουργείου των Εσωτερικών" και της παρ.1 του άρθρ.16 του Ν.Δ.703/1970 "περί τροποποιήσεως διατάξεων αφορωσών εις τα έσοδα των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοικήσεως", ετησίας τακτικής οικονομικής ενισχύσεως εκ του κρατικού προϋπολογισμού από του έτους 1977 και εφεξής ενεργείται ως ακολούθως: α)Εις αναπλήρωσιν του δια του άρθρ.5 του Νόμ.12/1975 καταργηθέντος εσόδου του άρθρ.4 του Ν.Δ.3777/1957, εκ του συμπληρωματικού αναλογικού φόρου επί των εισοδημάτων εξ οικοδομών αποδίδεται ετησίως εις μεν τους Δήμους Αθηναίων και Θεσσαλονίκης ποσόν ίσον προς το 90% εκείνου όπερ απεδόθη εκάστω τούτων κατά το έτος 1976, εις δε τον Δήμον Πειραιώς ποσόν ίσον προς το 100% εκείνου, όπερ απεδόθη εις τούτον κατά το αυτό έτος. Τα ποσά ταύτα μειούνται περαιτέρω και επί μίαν εισέτι τετραετίαν από το έτος 1978, κατά ποσοστόν 10% ετησίως. β)Ποσόν δραχ. 45.918.000 κατανέμεται κατ' έτος εις δήμους και κοινότητας, οίτινες απώλεσαν έσοδα λόγω της εις το Δημόσιον εκχωρήσεως του προσθέτου ποσοστού 2,80% επί του δημοσίου φόρου επί του καπνού εις φύλλα, περί ου το εδάφ.δ' του άρθρ.28 του Α.Ν.1910/1951. Εις έκαστον των οργανισμών τούτων κατανέμεται εκ του προδιαλαμβανομένου ποσού των 45.918.000 δραχμών ποσόν ίσον προς εκείνο το οποίον έλαβε κατά το οικον. έτος 1975. γ)Κατανέμεται ετησίως σταθερόν ποσόν εις τους δήμους και τας κοινότητας των κάτωθι κατηγοριών επί τη βάσει του πραγματικού πληθυσμού των, του εμφαινομένου εις τους δημοσιευομένους επισήμους πίνακας των αποτελεσμάτων της τελευταίας εκάστοτε γενικής απογραφής του πληθυσμού: Α' Κατηγορία Δήμων. ι.Δήμοι πληθυσμού μέχρι 2.000 κατοίκων ποσόν δραχ.300.000. ιι.Δήμοι πληθυσμού από 2.001 μέχρι 4.000 κατοίκων ποσόν δραχ.225.000. ιιι.Δήμοι πληθυσμού από 4.001 μέχρι 10.000 κατοίκων ποσόν δραχ.150.000. Β' Κατηγορία Κοινοτήτων ι.Κοινότητες πληθυσμού μέχρις 600 κατοίκων ποσόν δραχ.75.000. ιι.Κοινότητες πληθυσμού από 601 μέχρι 1.000 κατοίκων ποσόν δραχ.60.000. δ)Ποσόν των 130.000.000 δραχμών ετησίως κατανέμεται δι' αποφάσεων του Υπουργού των Εσωτερικών και κατά την κρίσιν αυτού, προς κάλυψιν των εκάστοτε εμφανιζομένων πάσης φύσεως επιτακτικών αναγκών των δήμων και κοινοτήτων. (Αντί για τη σελ.318,35(α) Σελ.318,35(β) Τεύχος 734 - Σελ.141 Έσοδα Δήμων και Κοινοτήτων 3.Ζ.α.55 2.Το, μετά την αφαίρεσιν των, κατά την προηγουμένην παρ.1, κατανεμομένων ποσών, απομένον υπόλοιπον, κατανέμεται ετησίως μεταξύ πάντων ανεξαιρέτως των δήμων και κοινοτήτων της χώρας, επί τη βάσει του πραγματικού πληθυσμού, του εμφαινομένου εις τους δημοσιευομένους επισήμους πίνακας των αποτελεσμάτων της τελευταίας εκάστοτε γενικής απογραφής του πληθυσμού. Άρθρ.2.-Ο, κατά το προηγούμενον άρθρον του παρόντος δ/τος, καθοριζόμενος τρόπος κατανομής της τακτικής οικονομικής ενισχύσεως των δήμων και κοινοτήτων εκ του κρατικού προϋπολογισμού, ισχύει και εάν έτι ήθελεν αυξηθή το κατ' έτος διατιθέμενον εκ του προϋπολογισμού του Κράτους ποσόν ταύτης. Άρθρ.3.-Το Π.Δ/μα 222/1976 καταργείται. Εις τον επί των Εσωτερικών Υφυπουργόν, ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος δ/τος. Άρθρ.2.-1.Δικαιούχοι των κατά το προηγούμενον άρθρον τελών είναι οι δήμοι και αι κοινότητες: α)Οίτινες έχουν ή ήθελον χαρακτηρισθή κατά τας κειμένας διατάξεις ως λουτροπόλεις ή ωργανωμένοι αρχαιολογικοί τόποι ή τουριστικοί τόποι ή τόποι θερινής διαμονής. Προκειμένου περί δήμων και κοινοτήτων, οίτινες έχουν ή ήθελον χαρακτηρισθή κατά τας κειμένας διατάξεις ως τουριστικοί τόποι ή τόποι θερινής διαμονής η επιβολή είναι δυνατή κατόπιν αποφάσεως του οικείου δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου, δι' ης θα βεβαιούται ότι συνεπεία της ηυξημένης εν τη περιφερεία του δήμου ή της κοινότητος τουριστικής κινήσεως προκαλούνται εις βάρος αυτού δαπάναι καθαριότητος και φωτισμού ή ανάγκη εκτελέσεως έργων προς αντιμετώπισιν των εκ της αιτίας ταύτης δημιουργουμένων προβλημάτων. Η απόφασις αύτη χρήζει της εγκρίσεως του Νομάρχου. Τυχόν καταρτισθείσαι συμβάσεις ενοικιάσεως υπό των δήμων ή κοινοτήτων υπέρ των οποίων δια του άρθρ.7 του Νόμ.127/75 επεβλήθη το τέλος διαμονής παρεπιδημούντων και επί των εκδιδομένων λογαριασμών εξακολουθούν ισχύουσαι μέχρι λήξεως αυτών. β)Εντός των διοικητικών ορίων των οποίων υπάρχουν αυτοτελείς συνοικισμοί λουτροπόλεων (ξενοδοχεία, εστιατόρια, μπαρ, κατοικίαι κλπ.) διαρκούς ή εποχιακής λειτουργίας, προς εξυπηρέτησιν της εκμεταλλεύσεως και λειτουργίας εν γένει ιαματικών πηγών, ανεγνωρισμένων κατά νόμον ως τοιούτων είτε τουριστικού είτε τοπικού ενδιαφέροντος. 3.Ζ.α.50 ΄Εσοδα Δήμων και Κοινοτήτων γ)Αμαρουσίου, Γλυφάδας, Κηφισιάς, Παλαιού Φαλήρου, Χαϊδαρίου, Καλλιθέας, Χαλανδρίου, Βούλας, Βουλιαγμένης, Εκάλης, Ελληνικού, Καλαμακίου, Λυκόβρυσης, Μελισσίων, Μεταμορφώσεως, Νέας Ερυθραίας, Νέας Πεντέλης, Πεντέλης, Πεύκης και Φιλοθέης της περιφερείας της πρώην διοικήσεως πρωτευούσης και του δήμου Καλαμαριάς της περιφερείας του πρώην δήμου Θεσσαλονίκης. 2.Τα περί ων το άρθρ.1 του παρόντος τέλη δεν επιβάλλονται υπέρ των λοιπών δήμων και κοινοτήτων των περιφερειών πρώην διοικήσεως πρωτευούσης και πρώην Δήμου Θεσσαλονίκης. Άρθρ.3.-(Κατηργήθη δια του άρθρ.5 Νόμ.658/ 1977, τόμ.18 σελ. 202,207). (Μετά τη σελ. 318,342(γ) Σελ. 318,343 Τεύχος 1430 Σελ. 25 ΄Εσοδα Δήμων και Κοινοτήτων 3.Ζ.α.50 Άρθρ.4.-Αι διατάξεις της παρ.1 του άρθρ.24 του Β.Δ. της 24/9-20/10/1958, ως αντικατεστάθησαν υπό των άρθρ.35 του Ν.Δ.4260/1962 και 7 του Νόμ.127/1975 (ανωτ. αριθ.25) καταργούνται. Βλ. όμως απαλλαγάς των τελών εν παρ.2 του αυτού άρθρου. Άρθρ.5.-1.Τα περί ων ο παρών νόμος τέλη προκειμένου περί δήμων ή κοινοτήτων, οίτινες έχουν ή ήθελον χαρακτηρισθή ως τουριστικοί τόποι ή τόποι θερινής διαμονής δύνανται να επιβληθούν από 1ης Ιαν.1977, τυχόν δε καταρτισθείσαι συμβάσεις, περί ων το άρθρ.2 του παρόντος νόμου, εξακολουθούν ισχύουσαι μέχρι λήξεως αυτών. 2.Τα μέχρι της ενάρξεως ισχύος του παρόντος βεβαιωθέντα απ' ευθείας υπό του δήμου ή της κοινότητος διαγράφονται, τα δε τυχόν εισπραχθέντα δεν αναζητούνται. Άρθρ.6.-Επιτρέπεται ίνα δια Π.Δ/τος, εκδιδομένου προτάσει του Υπουργού των Εσωτερικών, κωδικοποιηθούν εις ενιαίον κείμενον νόμου αι διατάξεις του από 24-9/20.10.1958 Β.Δ/τος, ως ετροποποιήθησαν ήδη και συνεπληρώθησαν και ως τροποποιούνται και συμπληρούνται δια του παρόντος, μεταβαλλομένης εν ανάγκη της σειράς των κεφαλαίων, άρθρων, παραγράφων και εδαφίων και απαλειφομένων των ρητώς ή σιωπηρώς καταργηθεισών διατάξεων, επιτρεπομένων άμα και τυπικών διορθώσεων και προσαρμογών εις την φραστικήν διατύπωσιν άνευ αλλοιώσεως της εννοίας του κειμένου. Άρθρ.7.-Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεώς του δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. 55. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ' αριθ.304 της 7/7 Απρ.1977 (ΦΕΚ Α' 99) Περί καθορισμού τρόπου κατανομής εις τους δήμους και τας κοινότητας των εσόδων του άρθρ.37 του Ν.Δ.4260/1962 και του άρθρ.16 του Ν.Δ. 703/1970. Έχοντες υπ' όψιν: 1.Τας διατάξεις της παρ.3 του άρθρ.16 του Ν.Δ. 703/1970 "περί τροποποιήσεως διατάξεων αφορωσών εις τα έσοδα των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοικήσεως". 2.Την υπ' αριθ.Ε.Π.6690/28.9.1976 κοινήν απόφασιν του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Εσωτερικών, περί μεταβιβάσεως αρμοδιοτήτων εις την Υφυπουργόν Εσωτερικών (ΦΕΚ 1211/30.9.1976 τ.Β'). 3.Την υπ' αριθ.350, της 31 Μαρτ.1977, γνωμοδότησιν του Συμβουλίου της Επικρατείας, προτάσεις του επί των Εσωτερικών Υφυπουργού, αποφασίζομεν:
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.