Εν συντομία
Αυτός ο νόμος επικυρώνει, τροποποιεί και συμπληρώνει μια προηγούμενη πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου σχετικά με τη στέγαση οικογενειών που ζουν σε παράγκες στις πόλεις Αθηνών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης. Ουσιαστικά, καθορίζει τους όρους και τις διαδικασίες για την απόκτηση οριστικών τίτλων ιδιοκτησίας (παραχωρητηρίων) για ακίνητα.
Τι ρυθμίζει
- Την επικύρωση και τροποποίηση της πράξης του Υπουργικού Συμβουλίου 111/1960 για τη στέγαση παραπηγματούχων οικογενειών.
- Τους όρους και τα ποσά που πρέπει να καταβληθούν για την έκδοση οριστικών τίτλων ιδιοκτησίας (παραχωρητηρίων).
- Τη διαδικασία και τα δικαιολογητικά για την έκδοση των παραχωρητηρίων.
- Τη νομιμοποίηση παραχωρήσεων και αγορών οικοπέδων σε συγκεκριμένες περιπτώσεις.
Ποιον αφορά
- Οικογένειες που ζουν σε παράγκες στις πόλεις Αθηνών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης.
- Άτομα που δικαιούνται ή έχουν κληρονομήσει ακίνητα που εμπίπτουν στις διατάξεις του νόμου.
- Αγοραστές οικοπέδων που περιήλθαν στη διαχείριση του Υπουργείου Κοινωνικής Προνοίας για την αποκατάσταση αστικών προσφύγων.
Βασικά σημεία
- Για την έκδοση παραχωρητηρίων απαιτείται εφάπαξ καταβολή ποσού που κυμαίνεται από 100 έως 2.000 δραχμές, ανάλογα με την προπολεμική αξία του ακινήτου.
- Τα ποσά αυτά, καθώς και ένα εφάπαξ ποσό υπέρ του Υ.Δ.Α.Π.Σ. (250 δραχμές), διπλασιάζονται από την 1η Ιανουαρίου 1965.
- Τα παραχωρητήρια εκδίδονται στους δικαιούχους ή στους κληρονόμους τους, μετά την υποβολή των απαιτούμενων δικαιολογητικών.
- Η νομιμοποίηση αγοραστών οικοπέδων μπορεί να γίνει υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, όπως η υποβολή αίτησης μέχρι τις 30 Ιουνίου 1962 (με παρατάσεις μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1972) και η καταβολή παραβόλου 200 δραχμών.
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.