1. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 91 της 23 Ιαν./3 Φεβρ. 1979 (ΦΕΚ Α΄ 18) Περί ασφαλίσεως των δι’ ακτοπλοϊκών επιβατηγών πλοίων διακινουμένων επιβατών

1. ΠΡΟΕΔΡΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 91 της 23 Ιαν./3 Φεβρ. 1979 (ΦΕΚ Α΄ 18) Περί ασφαλίσεως των δι’ ακτοπλοϊκών επιβατηγών πλοίων διακινουμένων επιβατών μεταξύ Ελληνικών λιμένων. Για την κατάργηση του Κλάδου Ασφάλισης Επιβατών, του Κεφαλαίου Ασφάλισης Επιβατών, την δημιουργία στο ΝΑΤ ίδιου κλάδου με τον τίτλο Κ.Α.Ε.Ο. καθώς και άλλες σχετικές διατάξεις του παρόντος Π.Δ. 91/79, βλέπε παρ. 6 άρθρ. 4 και άρθρ. 10 περίπτ. α΄ και ε΄ Νόμ. 2575/28 Ιαν.-4 Φεβρ.1998 (ΦΕΚ Α΄ 23), κατωτ. τόμ. 19Γ σελ. 714, 713. Έχοντες υπ’ όψιν: 1.Το άρθρ. 21 του Ν.Δ. 152/1974 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως ενίων διατάξεων της περί Ναυτικού Απομαχικού Ταμείου (ΝΑΤ) Νομοθεσίας» (ΦΕΚ 331 Α/74). 2.Την υπ’ αριθ. 1133/1978 γνωμοδότησιν του Συμβουλίου της Επικρατείας, προτάσει του επί της Εμπορικής Ναυτιλίας Υπουργού, απεφασίσαμεν: Ασφάλισις διακινουμένων επιβατών Άρθρ.1.-Από της ενάρξεως ισχύος του παρόντος, τίθεται εις εφαρμογήν σύστημα υποχρεωτικής ασφαλίσεως πάντων των δι’ ακτοπλοϊκών επιβατηγών πλοίων πάσης κατηγορίας, έναντι εκδόσεως εισιτηρίου, διακινουμένων μεταξύ Ελληνικών λιμένων επιβατών, επί καταβολή ναύλου. Πρόσωπα υπαγόμενα εις την ασφάλισιν «Άρθρ.2.-«1.(Καταργήθηκε από την περίπτ. α΄ Άρθρ.10.Από της ενάρξεως ισχύος του παρόντος επιβάλλεται υποχρεωτικώς ασφάλιστρον πληρωτέον υπό παντός δι’ Ελληνικού ακτοπλοϊκού επιβατηγού πλοίου μεταξύ Ελληνικών λιμένων διακινουμένου επιβάτου. (Το ασφάλιστρον καταβάλλεται υπό του επιβάτου εις των εκδίδοντα το εισιτήριον, όστις επικολλά επ’ αυτού ανάλογον ειδικόν ένσημον εκδιδόμενον και διατιθέμενον υπό του Ν.Α.Τ. Επί ολικής ναυλώσεως το ασφάλιστρον προς 2% υπολογίζεται επί του ολικού ναύλου και τα ένσημα επικολλώνται εις το ναυλοσύμφωνον, φωτοτυπία του οποίου διαβιβάζεται αμελλητί εις Ν.Α.Τ., ομού μετά καταστάσεως των επιβαινόντων επιβατών. Το ένσημον αποτελείται εκ δύο μερών, εν των οποίων επικολλάται εις το δια των επιβάτην προοριζόμενον τμήμα του εισιτηρίου και το έτερον επί του στελέχους και διαγράφονται αμφότερα υπό του εκδίδοντος το εισιτήριον. «Αντί της εισπράξεως του ασφαλίστρου δι’ ένσημου, ο εκδίδων το εισιτήριον δύναται είτε α)Να εισπράττη δια λογαριασμόν του Ναυτικού Απομαχικού Ταμείου (ΝΑΤ) απ’ ευθείας το ασφάλιστρον υπό του επιβάτου, αναγράφων εις την οικείαν στήλην του εκδιδομένου εισιτηρίου περί των υπέρ τρίτων κρατήσεων, το εισπραττόμενον ποσόν, είτε β)Να προσκομίζη εις ΝΑΤ και να χρησιμοποιή εν συνεχεία διάτρητα υπό του ΝΑΤ εισιτήρια, εφ’ όσον το είδος της εκτελουμένης ακτοπλοϊκής γραμμής επιτρέπει τούτο. Τα δικαιολογητικά ελέγχου εισπράξεων του ως άνω ασφαλίστρου, αι περιπτώσεις και η διαδικασία διατρήσεως ως και αι εν γένει διατυπώσεις αποδόσεως εις το δικαιούχον ΝΑΤ, ορίζονται δι’ αποφάσεων του Υ.Ε.Ν. εκδιδομένων μετά γνώμην του Δ.Σ. και δημοσιευομένων εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως»). Τα μέσα στα « » τελευταία εδάφια προστέθηκαν από το αρθρ. 1 Π.Δ. 556/1979, ΦΕΚ Α΄ 174, (κατωτ. αριθ. 2). Οι μέσα σε ( ) διατάξεις καταργήθηκαν, από το άρθρ. 2 Π.Δ. 320/19-29 Ιουλ. 1991 (ΦΕΚ Α΄ 117), (Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 136/11-9-1991 και στο ΦΕΚ Α΄ 161/30-101991). Άρθρ.11.-(Καταργήθηκε από την περίπτ. α΄ άρθρ. 10 Νόμ. 2575/28 Ιαν.-4 Φεβρ. 1998, ΦΕΚ Α΄ 23, κατωτ. σελ. 740, 334). Άρθρ.12.-(Καταργήθηκε μετά την κατάργηση του Π.Δ. 320/19-29 Ιουλ. 1991, ΦΕΚ Α΄ 117, που το είχε αντικαταστήσει, από την περίπτ. ε΄ άρθρ. 10 Νόμ. 2575/28 Ιαν.-4 Φεβρ. 1998, ΦΕΚ Α΄ 23, κατωτ. σελ. 740, 334. Άρθρ.13-14.-(Καταργήθηκαν από την περίπτ. α΄ άρθρ. 10 Νόμ. 2575/28 Ιαν.-4 Φεβρ. 1998, ΦΕΚ Α 23, κατωτ. σελ. 740, 334). Άρθρ.15.-Η αξίωσις καταβολής της προκειμένης αποζημιώσεως είναι ανεξάρτητος οιασδήποτε ετέρας αξιώσεως, ην δύναται να έχη ο δικαιούχος έναντι οιουδήποτε τρίτου, είτε εκ συμβάσεως, είτε εξ αδικοπραξίας, είτε εξ ετέρας ατομικής συμβάσεως ασφαλίσεως. (Το ΝΑΤ διατηρεί εις ακέραιον τα εκ του άρθρ. 210 του Εμπορικού Νόμου δικαιώματα). Το τελευταίο εδάφιο του άρθρ. 15 που είναι μέσα σε ( ) καταργήθηκε από το άρθρ. 2 Π.Δ. 556/1979, ΦΕΚ Α΄ 174, (κατωτ. αριθ. 2). Το Π.Δ. 556/1979, καταργήθηκε από την περίπτ. β΄ άρθρ. 10 Νόμ. 2575/28 Ιαν.-4 Φεβρ. 1998 (ΦΕΚ Α΄ 23), κατωτ. σελ. 740, 334. (Αντί για τις σελ. 334,853(γ)-334,855) Σελ. 334,853(δ) Τεύχος 1279-Σελ. 53 Ασφάλιση Επιβατών 19.Γ.ξ.1 Άρθρ.16.-Πάσα αξίωσις προς αποζημίωσιν κατά τη ανωτέρω παραγράφεται μετά τριετίαν από του ναυτικού ατυχήματος. Άρθρ.17.-Το ΝΑΤ δια τους εκ του παρόντος αναλαμβανομένους κινδύνους δύναται ν’ αντασφαλίζεται εν όλω ή εν μέρει εις ασφαλιστικάς Εταιρείας. Άρθρ.18.-Πάσα ετέρα λεπτομέρεια δια την εφαρμογήν του παρόντος ρυθμίζεται δι’ αποφάσεων του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας, δημοσιευομένων εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Άρθρ.19.-Η ισχύς του παρόντος άρχεται μετά τετράμηνον από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. άρθρ. 10 Νόμ. 2575/28 Ιαν.-4 Φεβρ. 1998, (ΦΕΚ Α΄ 23), κατωτ. σελ. 740, 334). 2.Της ασφαλίσεως εξαιρούνται: α)Τα δια πλοίων ψυχαγωγίας μεταφερόμενα πρόσωπα. Ως πλοία ψυχαγωγίας θεωρούνται τα κρουαζιερόπλοια, θαλαμηγά και λοιπά τουριστικά σκάφη ως και τα ακτοπλοϊκά επιβατηγά τα εκτελούντα εκτάκτως πλόας ψυχαγωγίας. β)Τα άνευ καταβολής ναύλου λάθρα διακινούμενα πρόσωπα. Καλυπτόμενοι κίνδυνοι Άρθρ.3.-1.Δια της υπό του παρόντος καθιερωμένης ασφαλίσεως καλύπτονται οι κάτωθι κίνδυνοι των επιβατών των άνω πλοίων, ήτοι: α)Θάνατος επιβάτου και β)Μόνιμος ολική ανικανότης του επιβάτου προς ενάσκησιν του υπ’ αυτού μέχρι του ατυχήματος ασκουμένου επαγγέλματος ή εφ’ όσον δεν ήσκει ούτος συγκεκριμένον επάγγελμα μόνιμος ολική ανικανότης προς οιανδήποτε εργασίαν. Οι ανωτέρω κίνδυνοι καλύπτονται μόνον εφ’ όσον η επέλευσίς των είναι το αποτέλεσμα ναυτικού ατυχήματος του έφ’ ου οι παθόντες επέβαινον πλοίου. 2.Ως ναυτικόν ατύχημα δια την εφαρμογήν του παρόντος θεωρείται οιονδήποτε των κατωτέρω περιστατικών, εφ’ όσον ως αποτέλεσμα έσχε θάνατον ή ολικήν προς εργασίαν ανικανότητα υπό την άνω έννοιαν επιβάτου του πλοίου, ήτοι: α)ναυάγιον, β)προσάραξις, γ)σύγκρουσις, δ)πυρκαϊά, ε)έκρηξις. 3.Οι ανωτέρω κίνδυνοι καλύπτονται εφ’ όσον επήλθον από της εις το πλοίον επιβιβάσεως του επιβάτου μέχρι της εκ τούτου αποβιβάσεως. Δεν καλύπτονται κίνδυνοι επερχόμενοι κατά την μεταφοράν του επιβάτου εκ της ξηράς εις το πλοίον και τανάπαλιν έστω και αν η μεταφορά διενεργήται δια μέσου η ευθύνη του μεταφορέως, εκτός εάν πρόκειται περί μεταφοράς δια θαλασσίου μέσου η οποία διενεργείται συνεπεία ναυτικού τινός ατυχήματος. 4.Δεν καλύπτονται κίνδυνοι επελθόντες κατά τον ως άνω κρίσιμον χρόνον, αλλά προερχόμενοι εξ αίτιας μη συναπτομένης προς ναυτικόν ατύχημα του πλοίου ως άνω. Ομοίως δεν καλύπτονται κίνδυνοι προερχόμενοι έστω εκ ναυτικού ατυχήματος εφ’ όσον τούτο προήλθεν: α)εκ πολεμικών γεγονότων πάσης φύσεως, β)εξ εχθροπραξιών εν τω εσωτερικώ, επαναστάσεων, εμφυλίων πολέμων, στάσεων και γενικώς πάσης φύσεως βιαιοτήτων και αναταραχών. (Αντί για τη σελ. 334,851(α) Σελ. 334,851(β) Τεύχος 1279-Σελ. 51 Ασφάλιση Επιβατών 19.Γ.ξ.1 Ύψος αποζημιώσεως Για το ύψος της αποζημίωσης βλέπε περίπτ. ιγ΄ παρ. 6 άρθρ. 4 Νόμ. 2575/28 Ιαν.-4 Φεβρ. 1998 (ΦΕΚ Α΄ 23), τόμ.19Γ, κατωτ. σελ. 714, 713. Άρθρ.4.-Επερχομένου του ως άνω δια της ασφαλίσεως καλυπτομένου κινδύνου, οφείλεται εις τους κατωτέρω αναφερομένους δικαιούχους εφ’ άπαξ αποζημίωσις. Η αποζημίωσις αύτη καθορίζεται εις δύο κλάσεις . της πρώτης κλάσεως το ύψος ανέρχεται εις το ποσόν των δρχ. 400.000 και της δευτέρας κλάσεως το ύψος ανέρχεται εις το ποσόν των δρχ. 200.000. (Με το άρθρ. Ι Π.Δ. 320/19-29 Ιουλ. 1991 (ΦΕΚ Α΄ 117), (Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ Α΄ 136 /11-9-1991 και στο ΦΕΚ Α΄ 161/30-10-1991), το ύψος της αποζημιώσεως που ορίζεται στο άνω άρθρ. 4, αναπροσαρμόστηκε ως εξής: α)Της πρώτης κλάσεως σε δραχμές 1.000.000 και β)της δεύτερης κλάσεως σε δραχμές 500.000). Το Π.Δ. 320/91 καταργήθηκε από την περίπτ. ε΄ άρθρ. 10 Νόμ. 2575/28 Ιαν.-4 Φεβρ. 1998 (ΦΕΚ Α΄ 23), τόμ. 19Γ σελ. 740, 334. Δικαιούχοι της αποζημιώσεως Άρθρ.5.-1.Δικαιούχοι της αποζημιώσεως της πρώτης κλάσεως είναι: α)Ο συνεπεία του ατυχήματος καταστάς μονίμως και ολικώς ανίκανος προς εργασίαν κατά την ως άνω έννοιαν επιβάτης. β)Η ή ο σύζυγος και οι κατιόντες του θανόντος εις ναυτικόν ατύχημα επιβάτου κατά τα εν άρθρ. 6 οριζόμενα. 2.Δικαιούχος της αποζημιώσεως της πρώτης κλάσεως είναι ωσαύτως και οι ανιόντες και οι αδελφοί του θανόντος, εφ’ όσον συνετηρούντο υπ’ αυτού, άλλως ούτοι δικαιούνται της αποζημιώσεως της δευτέρας κλάσεως, εις αμφοτέρας δε τας περιπτώσεις, κατά τα εν αρθρ. 6 οριζόμενα. 3.Εάν εν τω προσώπω ενός δικαιούχου συντρέχουν αι προϋποθέσεις εισπράξεως πλειόνων της μιας αποζημιώσεων, τότε καταβάλλεται αυτώ η μείζων τοιαύτη. Ουδέν δικαίωμα έχει ο σύζυγος του παθόντος, εάν ο γάμος ετελέσθη μετά το ατύχημα. Σελ. 334,852(β) Τεύχος 1279-Σελ. 52 Κατανομή της αποζημιώσεως Άρθρ.6.-Δικαιούχοι της υπό των περιπτώσεων του άρθρ. 4 προβλεπομένης αποζημιώσεως είναι οι συγγενείς του παθόντος ως κάτωθι: 1.Ο επιζών σύζυγος, εάν ο παθών δεν κατέλιπε τινά των εν τοις επομένοις εδαφίοις οριζομένων συγγενών λαμβάνει ολόκληρον την αποζημίωσιν. Ο επιζών σύζυγος συντρέχων μεν μετά κατιότων, λαμβάνει τα δύο πέμπτα της αποζημιώσεως, των λοιπών τριών πέμπτων διανεμομένων μεταξύ των κατιόντων, κατά τα κατωτέρω περί κατιόντων οριζόμενα, συντρέχων δε μετ’ ανιόντων λαμβάνει το ήμισυ της αποζημιώσεως, του ετέρου ημίσεος διανεμομένου μεταξύ των ανιόντων κατά τα κατωτέρω περί ανιόντων οριζόμενα και συντρέχων μετ’ αδελφών, λαμβάνει τα τρία πέμπτα, των λοιπών δύο πέμπτων διανεμομένων μεταξύ των αδελφών, κατά τα κατωτέρω περί αδελφών οριζόμενα. 2.Το μετά την αφαίρεσιν του μεριδίου του επιζώντος συζύγου ποσόν της αποζημιώσεως ή μη υπάρχοντος συζύγου, ολόκληρος η αποζημίωσις περιέρχεται εις τους κατωτέρω οριζομένους συγγενείς του παθόντος: α)Εις τα νόμιμα ή ανεγνωρισμένα ή υιοθετημένα ή φυσικά, επί γυναικός, τέκνα ή άλλους κατιόντας, πάντας δε αγάμους και επί αρρένων ηλικίας κατωτέρας των 21 ετών, προκειμένου όμως περί σπουδαστών ανωτέρων ή ανωτάτων Σχολών εν τε τη ημεδαπή και αλλοδαπή μέχρι πέρατος των κανονικώς συνεχιζομένων σπουδών των και πάντως ουχί πέραν της συμπληρώσεως του 25ου έτους της ηλικίας των, ή οιασδήποτε ηλικίας κατιόντας, ανικάνους προς εργασίαν ένεκα σωματικού ή διανοητικού ελαττώματος, διανέμεται δε αύτη κατ’ ισομοιρίαν, β)εάν ο παθών δεν κατέλιπε τους κατά το προηγούμενον εδάφιον δικαιούμενους κατιόντας, το διαθέσιμον ποσόν της αποζημιώσεως περιέρχεται εις τους απομένοντας ανιόντας. γ)Εάν ο παθών δεν κατέλιπε κατιόντας ή ανιόντας, δικαιουμένους κατά τας προηγουμένας περιπτ. α΄ και β΄ περιέρχεται μεν εις τους αγάμους αδελφούς, άγοντας ηλικίαν κατωτέραν των 21 ετών, προκειμένου όμως περί σπουδαστών ανωτέρων ή ανωτάτων Σχολών εν τε τη ημεδαπή και αλλοδαπή μέχρι πέρατος των κανονικώς συνεχιζομένων σπουδών των και πάντως ουχί πέραν της συμπληρώσεως του 25ου έτους της ηλικίας των, η άγοντας οιανδήποτε ηλικίαν, ανικάνους όμως προς εργασίαν, ένεκα σωματικού ή διανοητικού ελαττώματος, διανέμεται δε αύτη κατ’ ισομοιρίαν μεταξύ πάντων τούτων. 19.Γ.ξ.1 Ασφάλιση Επιβατών Προϋποθέσεις της αποζημιώσεως Άρθρ.7.-Δια την χορήγησιν των ανωτέρω αποζημιώσεων απαιτείται η συνδρομή των κάτωθι προϋποθέσεων: 1.Σύμβασις μεταφοράς επιβάτου. Αύτη αποδεικνύεται υπό των δικαιούχων περί ων τα άρθρ. 5 και 6 του παρόντος είτε εκ του εισιτηρίου ή του στελέχους του, είτε δια της αποδείξεως της ιδιότητος του παθόντος, ης ένεκεν εδικαιούτο μεταφοράς άνευ ναύλου, ή δια παντός ετέρου αποδεικτικού μέσου κατά τας διατάξεις του Κώδικος Πολιτικής Δικονομίας. 2.Επέλευσις του κίνδυνου, αποδεικνυομένη δι’ αποφάσεως του Α.Σ.Ν.Α. εν η διαλαμβάνονται τόσον αι συνθήκαι του ατυχήματος όσον και τα ονόματα των απολεσθέντων ή τραυματισθέντων επιβατών ή εις ας περιπτώσεις δεν επιλαμβάνεται το Α.Σ.Ν.Α. δια πορίσματος της διενεργησάσης την Διοικητικήν εξέτασιν του ατυχήματος Λιμενικής Αρχής. Δεν κωλύεται η δια δικαστικής αποφάσεως βεβαίωσις του γεγονότος. 3.Προκειμένου περί διαρκούς ολικής ανικανότητος προς εργασίαν, απόφασις περί ταύτης των Υγειονομικών Επιτροπών του Ν.Α.Τ. λαμβανομένη κατά την ισχύουσαν ήδη περί αυτής διαδικασίαν. 4.Νομιμοποίησις των δικαιούχων. Άρθρ.8-9.-(Καταργήθηκαν από την περίπτ. α΄ άρθρ. 10 Νόμ. 2575/28 Ιαν.-4 Φεβρ. 1998, (ΦΕΚ Α΄ 23), κατωτ. σελ. 740, 334. Ασφάλιστρον Με την περίπτ. α΄ άρθρ. 10 Νόμ. 2575/28 Ιαν.- 4 Φεβρ. 1998 (ΦΕΚ Α΄ 23), κατωτ. σελ. 740, 334, καταργήθηκε το άρθρ. 10 του Π.Δ. 91/1979, εκτός του πρώτου εδαφίου, το οποίο διατηρήθηκε σε ισχύ από την περίπτ. β΄ παρ. 6 άρθρ. 4 ιδίου Νόμ. 2575/1998, κατωτ. σελ. 714, 713. Ειδικά με την άνω περίπτ. β παρ. 6 ίδιου άρθρ. 4 το ασφάλιστρο επιβατών του διατηρηθέντος σε ισχύ εδαφίου ορίστηκε σε 6,5% επί του ναύλου, όπως αναγράφεται στο ναυλολόγιο που ισχύει και σε περίπτωση ολικής ναύλωσης επί του ολικού ναύλου.