25. ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 12 Νοεμ. 1941/8 Μαΐου 1942 (ΦΕΚ Α΄ 113) Περί τρόπου εκτιμήσεως των εξ επιτάξεων πλοίων, πλοιαρίων και πλωτών εν γένει να

25. ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 12 Νοεμ. 1941/8 Μαΐου 1942 (ΦΕΚ Α΄ 113) Περί τρόπου εκτιμήσεως των εξ επιτάξεων πλοίων, πλοιαρίων και πλωτών εν γένει ναυπηγημάτων οφειλομένων υπό του Δημοσίου αποζημιώσεων. Έχοντες υπ’ όψει τας διατάξεις των άρθρ. 200 και 237 του Νόμ. 4442/1929 «περί κυρώσεως του από 21 Σεπτ. 1936 Ν.Δ/τος περί στρατιωτικών και ναυτικών εισφορών και ναυλώσεων (Ε.Κ.339), ως ετροποποιήθησαν δια των άρθρ. 3 και 5 του Α.Ν. 2258/40 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως διατάξεών τινων του Νόμ. 4442/1929 κλπ. (Ε.Κ. 99), τας διατάξεις της παρ. 2 του άρθρ. 3 του Α.Ν. 111/1936 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των διατάξεων του Νόμ. 4442 κλπ.» (Ε.Κ. 438), την από 18/9/1941 γνωμοδότησιν του Συμβουλίου Εμπορικού Ναυτικού και την υπ’ αριθ. 410/1941 σύμφωνον γνώμην του Συμβουλίου της Επικρατείας, προτάσει του επί της Εμπορικής Ναυτιλίας Υπουργού, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν: Εισφορές και Ναυλώσεις (Επιτάξεις) 36.Ε.β.24-25 Άρθρ.1.-Δια τον καθορισμόν των εξ επιτάξεως πλοίων, πλοιαρίων ή πλωτών εν γένει ναυπηγημάτων οφειλομένων υπό του Δημοσίου αποζημιώσεων η Εκτιμητική Επιτροπή Επιτάξεων και Ναυλώσεων δέον να λαμβάνη υπ’ όψει τας διατάξεις του παρόντος Δ/τος. Άρθρ.8.-1.Κατά τον υπολογισμόν της αποσβέσεως περί ης το εδάφ. 9 της παρ. 1 του άρθρ. 2 δέον να λαμβάνωνται υπ’ όψει η ηλικία του επιτάκτου κατά την εποχήν της επιτάξεως και η ηλικία καθ’ ην συνήθως τα πλοία, πλοιάρια ή πλωτά ναυπηγήματα της κατηγορίας του επιτάκτου παύουσι να θεωρώνται εμπορικώς εκμεταλλεύσιμα. 2.Προκειμένου περί τω επιβατικών ατμοπλοίων περί ων το άρθρ. 3 δια την απόσβεσιν της αξίας αυτών λαμβάνονται υπ’ όψιν αι διατάξεις των εδαφ. β΄ και γ΄ της παρ. 3 του άρθρ. 13 του Α.Ν. 1652/1939 ως ετροποποιήθησαν δια του άρθρ. 11 του Α.Ν. 2373/1940, ασχέτως προς την ηλικίαν του επιτάκτου. Άρθρ.9.-1.Η λόγω καθαράς προσόδου αμοιβή του ιδιοκτήτου περί ης το εδαφ. ι της παρ. 1 του άρθρ. 2 προσδιορίζεται βάσει ποσοστού επί τοις εκατόν ετησίως της κατά τας διατάξεις του άρθρ. 12 του παρόντος υπολογιζομένης αξίας του επιτάκτου λαμβανομένων υπ’ όψιν της συνήθους αποδόσεως των κεφαλαίων εν Ελλάδι κατά την περίοδον της επιτάξεως και των φορολογικών δηλώσεων του ιδιοκτήτου ή εφοπλιστού περί της εκ της εκμεταλλεύσεως του επιτάκτου καθαράς προσόδου κατά τα προγενέστερα της επιτάξεως έτη. 2.Προκειμένου περί των επιβατηγών ατμοπλοίων περί ων το άρθρ. 3 προς προσδιορισμόν της λόγω καθαράς προσόδου αμοιβής του ιδιοκτήτου δέον, πλην των εν τη προηγουμένη παραγράφω μνημονευομένων στοιχείων, να λαμβάνωνται υπ’ όψει: α)Αι διατάξεις των εδαφ. α΄ και γ΄ της παρ. 3 του άρθρ. 13 του Α.Ν. 1652/1939, ως ετροποποιήθησαν δια του άρθρ. 11 του Α.Ν. 2373/1940. β)Τα μετά την λύσιν της επιτάξεως και ένεκα της προκληθείσης συνεπεία των πολεμικών γεγονότων ανεργίας επιτεθέντα εις τους ιδιοκτήτας αυτών δι’ ειδικών Νομοθετικών μέτρων κοινωνικά βάρη. Άρθρ.10.-Κατά την περίπτωσιν βυθίσεως, προσαράξεως ή οιασδήποτε άλλης ζημίας συμβάσης διαρκούσης της επιτάξεως και καθ’ ην το επίτακτον δεν θεωρείται ως ολικώς απολεσθέν, ή οιονεί ολικώς απολεσθέν προς καθορισμόν της βαρυνούσης το Δημόσιον αποζημιώσεως λόγω ναυσιβλαβίας δέον να λαμβάνωνται υπ’ όψει: Εισφορές και Ναυλώσεις (Επιτάξεις) 36.Ε.β.25 α)Αι βάσει των συνθηκών της ναυτιλίας, του εμπορίου και της βιομηχανίας απαιτηθησόμεναι δαπάναι δια την ανέλκυσιν, επισκευήν, εξοπλισμόν και ευπρεπισμόν του επιτάκτου εις τρόπον ώστε να επαναχθή τούτο εις την προ της επιτάξεως κατάστασιν. β)Αι υπέρ του Δημοσίου εκπτώσεις περί ων το άρθρ. 4. Άρθρ.11.-Προκειμένου περί ολικής απωλείας ή οιονεί ολικής απωλείας συμβάσης διαρκούσης της επιτάξεως προς καθορισμόν της βαρυνούσης το Δημόσιον αποζημιώσεως λόγω απωλείας δέον να λαμβάνωνται υπ’ όψει αι συνθήκαι της ναυτιλίας και ναυπηγικής βιομηχανίας και η εύλογος και δικαία αποτίμησις της αξίας του επιτάκτου ήτις θα επέτρεπε την αντικατάστασιν αυτού δι’ ετέρου της αυτής κατηγορίας και ηλικίας. Άρθρ.12.-1.Δια τον προσδιορισμόν της αξία του επιτάκτου προς καθορισμόν των κατά τα εδάφ. θ΄ και ι΄ της παρ. 1 του άρθρ. 2 αποσβέσεως και καθαράς προσόδου δέον να λαμβάνωνται υπ’ όψει: α)Η κατά τα δύο προγενέστερα της επιτάξεως έτη συνήθης αξία των πλοίων, πλοιαρίων ή πλωτών ναυπηγημάτων της κατηγορίας, χωρητικότητος και ηλικίας του επιτάκτου. β)Η αξία του επιτάκτου η αναγεγραμμένη εις την αγοραπωλητήριον τούτου σύμβασιν και η μέχρι της εποχής της επιτάξεως επελθούσα μεταβολή εις τας τιμάς των πλοίων, πλοιαρίων ή πλωτών ναυπηγημάτων της κατηγορίας, χωρητικότητος και ηλικίας του επιτάκτου. 2.Εάν κατά τα προγενέστερα της επιτάξεως έτη περί ων η προηγουμένη παράγραφος η αξία των πλοίων, πλοιαρίων ή πλωτών ναυπηγημάτων εν γένει ή της κατηγορίας του επιτάκτου είχεν υποστή ανώμαλον ανατίμησιν ή υποτίμησιν ένεκεν εξαιρετικών συνθηκών αντί της κατά τα έτη ταύτα αξίας δέον να λαμβάνηται υπ’ όψει η κατά τα αμέσως προηγούμενα έτη συνήθης αξία δια τον κατά της παρ. 1 υπολογισμόν. 3.Προκειμένου περί των επιβατηγών ατμοπλοίων περί ων το άρθρ. 3 ως αξία δια τον καθορισμόν των κατά τα εδάφ. θ΄ και ι΄ της παρ. 1 του άρθρ. 2 παροχών δέον να λαμβάνηται υπ’ όψει η καθορισθείσα κατά τας διατάξεις των άρθρ. 16 και 17 του Α.Ν. 1652/1939. Σελ. 431 Άρθρ.13.-Αι αποφάσεις της Εκτιμητικής Επιτροπής Επιτάξεων και Ναυλώσεων δι’ ων καθορίζονται αι κατά το παρόν Δ/μα αποζημιώσεις λαμβανόμεναι κατά πλειοψηφίαν δέον να είναι ητιολογημέναι γενομένης εν αυταίς μνείας ενός εκάστου των στοιχείων εφ’ ων αύται βασίζονται. Άρθρ.14.Το παρόν Δ/μα δεν αφορά τα φορτηγά ατμόπλοια περί ων προβλέπει ο Α.Ν. 2393/1940. Άρθρ.15.-Από της ισχύος του παρόντος καταργείται το από 23 Ιαν. 1937 Δ/μα «περί τρόπου εκτιμήσεως των εξ επιτάξεως πλοίων απαιτήσεων κατά του Δημοσίου». Άρθρ.2.-1.Προκειμένου περί αποζημιώσεως λόγω χρήσεως δέον να λαμβάνωνται υπ’ όψιν αι κάτωθι δαπάναι και παροχαί αι πραγματοποιηθείσαι ή αντιστοιχούσαι εις την χρονικήν διάρκειαν της επιτάξεως. α)Πάσα δαπάνη γενομένη δια την κίνησιν, εκμετάλλευσιν και διαχείρισιν του επιτάκτου. β)Πάσα δαπάνη σχετική προς την καθαριότητα, την απολύμανσιν και εν γένει την υγιεινήν του επιτάκτου και των επιβαινόντων αυτού. γ)Παν έξοδον αφορών την αποκατάστασιν των διαρκούσης της επιτάξεως επελθουσών φθορών εκ συνήθους και ασυνήθους χρήσεως και την εν γένει συντήρησιν του επιτάκτου. δ)Την δαπάνην αποκαταστάσεως του επιτάκτου εις οίαν κατάστασιν είχε παραληφθή κατά τον χρόνον της επιτάξεως εφ’ όσον διαρκούσης ταύτης υπέστη μετασκευάς υπό του Δημοσίου. ε)Τα κατά των κοινών θαλασσίων κινδύνων και κινδύνων πολέμου ασφάλιστρα του επιτάκτου. ς)Τα κατά της ανεργίας ή απωλείας του ιματισμού λόγω ναυαγίου, εξόδων παλλινοστήσεως, ασθενείας, τραυματισμού, αιχμαλωσίας, ατυχήματος εν τη εργασία και πάσης φύσεως λοιπών κινδύνων του πλοιάρχου και του πληρώματος του επιτάκτου ασφάλιστρα συμπεριλαμβανομένου και του κινδύνου πολέμου. ζ)Οι κατά τας κειμένας διατάξεις οφειλόμενοι προς το Δημόσιον ή οιονδήποτε άλλο νομικόν πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου πάσης φύσεως φόροι, τέλη, δικαιώματα και εισφοραί εξαιρέσει των προσωπικώς υπό του ιδιοκτήτου ή εφοπλιστού του επιτάκτου οφειλομένων φόρων λόγω εισοδήματος ή κερδών. η)Τα αναλογούντα εις το επίτακτον γενικά της επιχειρήσεως εις ην τούτο ανήκει έξοδα τα μη συμπεριλαμβανόμενα εις τας εν τη παρούση παραγράφω αναφερομένας δαπάνας. θ)Η απόσβεσις της κατά τας διατάξεις του άρθρ. 12 του παρόντος υπολογιζομένης αξίας του επιτάκτου. ι)Η λόγω καθαράς προσόδου αμοιβή του ιδιοκτήτου του επιτάκτου. Σελ. 429 2.Πλην των κατά την προηγουμένην παράγραφον δαπανών η Εκτιμητική Επιτροπή Επιτάξεων και Ναυλώσεων δύναται να λάβη υπ’ όψιν και πάσαν άλλην καταστάσαν αναγκαίαν ως εκ των ιδιαιτέρων συνθηκών υφ’ ας εγένετο η χρησιμοποίησις του επιτάκτου. Άρθρ.3.-Προκειμένου περί επιβατηγού ατμοπλοίου εκ των ανηκόντων εις την Κοινήν Διεύθυνσιν Ατμοπλοϊκών Συγκοινωνιών επιταχθέντος κατά την διάρκειαν του παρόντος Ευρωπαϊκού πολέμου προς καθορισμόν της κατά τας διατάξεις του προηγουμένου άρθρου οφειλομένης αποζημιώσεως λόγω χρήσεως δέον να λαμβάνωνται υπ’ όψει και αι κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων του άρθρ. 13 του Α.Ν. 1652/1939, ως ετροποποιήθη δια του άρθρ. 11 του Α.Ν. 2373/1940 γενόμεναι προ της επιτάξεως εις τον ιδιοκτήτην ή εφοπλιστήν του επιτάκτου και αναλογούσαι εις τούτο δαπάναι δι’ έξοδα κινήσεως, συντηρήσεως και διαχειρίσεως. Άρθρ.4.-Προκειμένου περί αποκαταστάσεως των συνήθους ή ασυνήθους χρήσεως φθορών δι’ αντικαταστάσεως τεμαχίων ή μερών του σκάφους, της μηχανής των λεβήτων, των βοηθητικών εν γένει μηχανημάτων, εξαρτισμού, συσκευών κλπ. του επιτάκτου δια καινουργούς υλικού δέον να λαμβάνωνται υπ’ όψει υπέρ του Δημοσίου αι εν τη ασφαλιστική πρακτική γενόμεναι συνήθως εκπτώσεις λόγω τοιαύτης ανακαινίσεως. Άρθρ.5.-1.Εάν διαρκούσης της επιτάξεως δεν έλαβον χώραν αι εργασίαι περί ων το εδάφ. γ΄ της παρ. 1 του άρθρ. 2 υπολογίζονται αι αναγκαιούσαι δαπάναι προς αποκατάστασιν των εκ συνήθους και ασυνήθους χρήσεως φθορών του επιτάκτου ως και τ’ απαιτούμενα έξοδα προς δεξαμενισμόν, καθαρισμόν των υφάλων και λεβήτων, ρύθμισιν και αντιστάθμισιν των πυξίδων και εν γένει προς διενέργειαν της ετησίας κρατικής επιθεωρήσεως ή της επιθεωρήσεως προς διατήρησιν της κλάσεως νηογνώμονος του επιτάκτου αντί δε των εν τω ειρημένω εδαφίω μνημονευομένων εξόδων δέον να λαμβάνηται υπ’ όψει ποσοστόν των υπολογισθεισών κατά τ’ ανωτέρω δαπανών και εξόδων ανάλογον προς την σχέσιν της χρονικής διαρκείας της επιτάξεως προς την χρονικήν διάρκειαν ενός πλήρους έτους είτε προς την χρονικήν διάρκειαν δύο διαδοχικών επιθεωρήσεων του νηογνώμονος προκειμένου περί επιτάκτου κεκτημένου κλάσιν νηογνώμονος κατά την επίταξίν του. 2.Εάν διαρκούσης της επιτάξεως έλαβε χώραν μέρος μόνον των εργασιών περί ων το εδάφ. γ΄ της παρ. 1 του άρθρ. 2 πλην των γενομένων σχετικώς δαπανών δέον να λαμβάνηται υπ’ όψει και το υπερβάλλον ταύτας μέρος του ποσοστού περί ου η προηγουμένη παράγραφος. Σελ. 430 36.Ε.β.25 Εισφορές και Ναυλώσεις (Επιτάξεις) Άρθρ.6.-1.Τα ασφάλιστρα περί ων το εδάφ. ε΄ της παρ. 1 του άρθρ. 2 υπολογίζονται εις τας κατά την αυτήν παράγραφον δαπάνας εφ’ όσον επραγματοποιήθη η ασφαλιστική κάλυψις του επιτάκτου υπό του ιδιοκτήτου ή εφοπλιστού ή του Δημοσίου είτε προκατεβλήθησαν εις τον ιδιοκτήτην ή εφοπλιστήν άμα τη επιτάξει. 2.Προκειμένου περί των επιχειρήσεων εις ας ελειτούργει προ της επιτάξεως το σύστημα της αυτασφαλίσεως δύναται επί τη αιτήσει των να υπολογισθώσιν εις τας κατά το άρθρ. 2 δαπάνας τα ασφάλιστρα περί ων το εδάφ. ε΄ της παρ. 1 του αυτού άρθρου είτε ως προς τους κοινούς θαλσσίους κινδύνους είτε ως προς τους κινδύνους πολέμου είτε ως προς αμφοτέρας τας κατηγορίας των κινδύνων και αν έτι δεν εγένετο η ασφαλιστική του επιτάκτου κάλυψις. 3.Προκειμένου περί των επιβατηγών ατμοπλοίων περί ων το άρθρ. 3 δι’ α κατά τας διατάξεις του άρθρ. 10 του Α.Ν. 1652/1939, ως ετροποποιήθησαν δια του άρθρ. 9 του Α.Ν. 2373/1940, επετράπη η αυτασφάλισις, τα κατά κοινών θαλασσίων κινδύνων ασφάλιστρα δέον να λαμβάνωνται υπ’ όψει εις τας κατά το άρθρ. 2 δαπάνας είτε εγένετο η ασφαλιστική αυτών κάλυψις είτε μη. Κατά τον υπολογισμόν των ασφαλίστρων περί ων η παρούσα παράγραφος δέον να λαμβάνωνται υπ’ όψει επί μεν γενομένης ασφαλίσεως τα πράγματι καταβληθέντα ασφάλιστρα επί δε αυτασφαλίσεως τα υπό των ειρημένων διατάξεων τεθειμένα όρια. 4.Επί των ασφαλίστρων περί ων το εδάφ. ε΄ της παρ. 1 του άρθρ. 2 δέον όπως λαμβάνωνται υπ’ όψει τα υπό του ασφαλιστού κατά τους όρους της ασφαλίσεως επιστρεπτέα. 5.Εν περιπτώσει προκαταβολής των κατά το παρόν άρθρον ασφαλίστρων, κατά τας διατάξεις της παρ. 1, είτε υπολογισμού αυτών εις τας δαπάνας του άρθρ. 2, κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων των παρ. 2 και 3 του παρόντος άρθρου, η δαπάνη ανορθώσεως οιασδήποτε ασφαλισθείσης ή ασφαλισίμου ζημίας, ως βαρύνουσα τον ασφαλιστήν ή επί αυτασφαλίσεως τον ιδιοκτήτην του επιτάκτου, δεν λαμβάνεται υπ’ όψει κατά τον προσδιορισμόν των οφειλομένων αποζημιώσεων λόγω επιτάξεως. Άρθρ.7.-Εάν δεν εγένετο ασφαλιστική κάλυψις κατά των κινδύνων περί ων το εδάφ. ς΄ της παρ. 1 του άρθρ. 2 αντί των εν αυτώ οριζομένων ασφαλίστρων δέον να λαμβάνωνται υπ’ όψει αι ένεκα της πραγματοποιήσεως των εν λόγω κινδύνων κατά την διάρκειαν της επιτάξεως και κατά τας κειμένας διατάξεις αποζημιώσεις, έξοδα παλιννοστήσεως και τα καταβληθέντα ή καταβλητέα έξοδα ιατροφαρμακευτικής, ιατροεργαστηριακής, νοσοκομειακής εν γένει περιθάλψεως και κηδείας ως και τα συναφή δικαστικά εν γένει έξοδα.