36. NOMOΣ υπ’ αριθ. 3279 της 29 Ιουν./11 Ιουλ. 1955 (ΦΕΚ Α΄ 177) Περί διαρρυθμίσεως της φορολογίας Δημοσίων θεαμάτων. Άρθρ.1.-1.Ο φόρος δημοσίων θεαμά

36. NOMOΣ υπ’ αριθ. 3279 της 29 Ιουν./11 Ιουλ. 1955 (ΦΕΚ Α΄ 177) Περί διαρρυθμίσεως της φορολογίας Δημοσίων θεαμάτων. Άρθρ.1.-1.Ο φόρος δημοσίων θεαμάτων ορίζεται εις ποσοστόν της τιμής του εισιτηρίου ως κατωτέρω: Α΄.Δια το θέατρον Πρόζας (Δράμα-Κωμωδία), Μελόδραμα, Συναυλίαι παντός είδους, Ρεσιτάλ εν γένει, θέατρον σκιών ή ανδρικέλων, Απαγγελίαι, Διαλέξεις, Εκθέσεις, Λαχειοφόροι Αγοραί, Επιδείξεις Σουηδικής και Ρυθμικής Γυμναστικής, Πλαστικοί χοροί εν γένει, Αγώνες παντός είδους (Πυγμαχικαί-Αθλητικαί-Ποδοσφαιρικαί συναντήσεις ή επιδείξεις), παίγνια και παιδιαί παντός είδους: α)Εις 12% εφόσον η τιμή του εισιτηρίου είναι μέχρι δραχ. 4. β)Εις 16% εφόσον η τιμή του εισιτηρίου είναι ανωτέρα των δραχ. 4 και μέχρι δραχ. 10. γ)Εις 18% εφόσον η τιμή του εισιτηρίου είναι ανωτέρα των δραχ. 10 και μέχρι δραχ. 15. δ)Εις 20% εφόσον η τιμή του εισιτηρίου είναι ανωτέρα των δραχ. 15. Βάσει των συντελεστών της περιπτ. Α΄ υπολογίζεται και ο φόρος δημοσίων θεαμάτων των Λούνα Παρκ (άρθρ. 67 Νομ. 542/1977, τόμ. 27 σελ. 377). Β΄.Δια το Μουσικόν θέατρον (Οπερέττα-Επιθεώρησις), Θέατρον Ποικιλιών (Βαριετέ-Τσίρκο), Λούνα Παρκ, Παγοδρομίαι και λοιπά θεάματα μη ειδικώς κατονομαζόμενα: α)Εις 22% εφόσον η τιμή του εισιτηρίου είναι μέχρι δραχ. 4. β)Εις 26% εφόσον η τιμή του εισιτηρίου είναι ανωτέρα των δραχ. 4 και μέχρι δραχ. 10. γ)Εις 28% εφόσον η τιμή του εισιτηρίου είναι ανωτέρα των δραχ. 10 και μέχρι δραχ. 15. δ)Εις 30% εφόσον η τιμή του εισιτηρίου είναι ανωτέρα των δραχ. 15. Τα υπό αναπήρων πολέμου με αναπηρίαν πλέον του 50% αποδεδειγμένως επαγγελματιών από τριετίας ψυχαγωγικών τεχνικών παιγνίων και παιδιών, εκμεταλλευόμενα παρεμφερή παίγνια είδους «Λούνα Παρκ» δεν υπάγονται εις τους φορολογικούς συντελεστάς της παρούσης Β΄ κατηγορίας θεαμάτων, αλλά εξακολουθούσι φορολογούμενα με τους δια την παροηγουμένην Α΄ κατηγορίαν θεαμάτων οριζομένους φορολογικούς συντελεστάς εφ’ όσον διαθέτουσι παίγνια δια μόνιμον λειτουργίαν εν Ελλάδι. Δυνάμει του άρθρ. 10 του Ν.Δ. 3829/1958 ο φόρος δημοσίων θεαμάτων επί των εισιτηρίων του Μουσικού Θεάτρου (οπερέττας - επιεθωρήσεως) υπολογίζεται επί τη βάσει των κατά την περίπτ. Α΄ της παρ. 1 του άρθρ. 1 του Νόμ. 3279/1955 προβλεπομένων φορολογικών συντελεστών. «Γ.Για τους κινηματογράφους που λειτουργούν: α)Στις περιφέρειες της πρώην Διοίκησης Πρωτεύουσας και Θεσσαλονίκης: αα)Για τα πρώτα 30.000 εισιτήρια το χρόνο, σε ποσοστό 22%. αβ)Για τα εισιτήρια από 30.001 και πάνω σε ποσοστό 25%. β)Στις περιφέρειες της λοιπής χώρας βα)Για τα πρώτα 30.000 εισιτήρια το χρόνο, σε ποσοστό 18%. ββ)Για τα εισιτήρια από 30.001 και πάνω σε ποσοστό 20%. Η διαφορά του φόρου που προκύπτει από την εφαρμογή των μειωμένων συντελεστών των περιπτ. α-αα και αβ, β-βα και ββ αποτελεί αποκλειστικό δικαίωμα των εκμεταλλευτών κινηματογραφικών αιθουσών και εμφανίζεται χωριστά σε κάθε εισιτήριο. Ο φόρος δημοσίων θεαμάτων υπολογίζεται στην τιμή του εισιτηρίου που απομένει μετά την αφαίρεση του αφορολόγητου ορίου και του αποκλειστικού δικαιώματος των εκμεταλλευτών κινηματογραφικών αιθουσών που αναφέρονται στην προηγούμενη περίπτωση, των εισφορών τελών ή δικαιωμάτων υπέρ τρίτων που εισπράττονται μαζί με το φόρο και με βάση τους ονομαστικούς συντελεστές που ισχύουν». Η περίπτ. Γ, που είχε τελευταία αντικατασταθεί από την παρ. 2 άρθρ. 52 Νόμ. 1249/1982 (ΦΕΚ Α΄ 43), αντικαταστάθηκε και πάλι ως άνω από το άρθρ. 25 Νόμ. 1563/1985 (ΦΕΚ Α΄ 151) (Τόμ. 27, σελ. 196,381). Δ΄.Δια τους χορούς και Ιπποδρομίας: α)Εις 40% εφόσον η τιμή του εισιτηρίου είναι μέχρι δραχ. 4. β)Εις 42% εφόσον η τιμή του εισιτηρίου είναι ανωτέρα των δραχ. 4 και μέχρι δραχ. 10. γ)Εις 44% εφόσον η τιμή του εισιτηρίου είναι ανωτέρα των δραχ. 10 και μέχρι δραχ. 15. δ)Εις 46% εφόσον η τιμή του εισιτηρίου είναι ανωτέρα των δραχ. 15. 2.Η τιμή εισιτηρίου υποχρεωτικώς αποτελεί πολλαπλάσιον του αριθ. 0,10 επί ακέραιον αριθμόν. 3.Εις περίπτωσιν καθ’ ην η τιμή του εισιτηρίου μετά του αντιτίμου δελτίου Προνοίας Βορείων Επαρχιών Ελλάδος καταλήγει εις κλάσμα πεντηκονταλέπτου, το άθροισμα τούτων στρογγυλοποιείται εις ακέραιον πεντηκοντάλεπτον, η ούτω δε προκύπτουσα διαφορά κατανέμεται εξ’ ημισείας μεταξύ του δικαιώματος επιχειρήσεως και του φόρου του Δημοσίου. 4.Εφ’ όσον το προκύπτον επί εκάστου εισιτηρίου ποσόν φόρου καταλήγει εις κλάσμα λεπτού τούτο στρογγυλοποιείται εις την αμέσως επομένην ακεραίαν μονάδα. (Αντί για τη σελ. 160,03(κ) Σελ. 160,03(λ) Τεύχος Ζ94-Σελ. 123 Φορολογία Δημοσίων Θεαμάτων 28.Β.α.36 5.Εις τους κατά το παρόν άρθρον φορολογικούς συντελεστάς ενσωματούνται τα πρόσθετα υπέρ τρίτων και το ειδικόν τέλος του Α.Ν. 719/1945 επί των εισιτηρίων των χορών εφαρμοζομένων και εν προκειμένω των παρ. 2 και 5 της υπ’ αριθ. 833/1951 πράξεως του Υπουργικού Συμβουλίου κυρωθείσης δια του υπ’ αριθ. 2281/1952 Νόμου. Άρθρ.2.-1.Οι δια του παρόντος καθοριζόμενοι φορολογικοί συντελεσταί μειούνται κατά 50% μεν προκειμένου περί δημοσίων θεαμάτων των κατηγοριών Α΄ και Β΄ τελουμένων εις πόλεις πληθυσμού κάτω των 30.000 κατοίκων, κατά 25% δε προκειμένου περί δημοσίων θεαμάτων των αυτών κατηγοριών τελουμένων εις πόλεις πληθυσμού άνω των 30.000 κατοίκων. Αι διατάξεις του παρόντος εδαφίου δεν έχουσιν εφαρμογήν προκειμένου περί ποδοσφαιρικών συναντήσεων. Ειδικώς οι δια του παρόντος καθοριζόμενοι φορολογικοί συντελεσταί μειούνται προκειμένου περί δημοσίων θεαμάτων της κατηγορίας Γ΄ του προηγουμένου άρθρ. 1 τελουμένων εις πόλεις πληθυσμού κάτω των 10.000 κατοίκων κατά 50% προκειμένου δε περί θεαμάτων της αυτής κατηγορίας τελουμένων εις πόλεις πληθυσμού ανωτέρου των 10.000 και μέχρι 20.000 κατοίκων κατά 25%. Εφ’ όσον οι εκ των μειώσεων της παρούσης παραγράφου και της παρ. 2 του άρθρ. 1 του υπ’ αριθ. 2496/53 Ν.Δ/τος προκύπτοντες φορολογικοί συντελεσταί καταλήγουσιν εις κλάσμα, τούτο στρογγυλοποιείται εις την αμέσως επομένην ακεραίαν μονάδα. «2.Δημόσια θεάματα τελούμενα εις κωμοπόλεις ή χωρία πληθυσμού, βάσει της κατά την έναρξιν της ισχύος του παρόντος διοικητικής διαρθώσεως, κάτω των 10.000 κατοίκων ως και εις πόλεις πληθυσμύ μέχρι 15.000 κατοίκων, των παραμεθορίων νομών, Έβρου, Ροδόπης, Ξάνθης, Δράμας Σερρών, Κιλκίς, Πέλλης, Καστοριάς, Ιωαννίνων, Φλωρίνης και Θεσπρωτίας, απαλλάσσονται του κατά τον παρόντα νόμον φόρου. Κατ’ εξαίρεσιν, δημόσια θεάματα τελούμενα κατά την θερινήν περίοδον εις ιαματικάς πηγάς (λουτροπόλεις) τουριστικής σημασίας, χαρακτηριζομένας νομίμως, πληθυσμού κάτω των 10.000 κατοίκων, υπόκεινται εις την φορολογίαν των δημοσίων θεαμάτων, οι δε δια του παρόντος καθοριζόμενοι φορολογικοί συντελεσταί μειούνται κατά 50%. Εν περιπτώσει καθ’ ην αι ιαματικαί πηγαί λειτουργούν εις οικισμούς κειμένους εγγύς Δήμων ή Κοινοτήτων, ως ιαματικαί πηγαί δια την εφαρμογήν του παρόντος νοούνται οι Δήμοι ή αι Κοινότητες εις ους διοικητικώς υπάγονται αύται. Σελ. 160,04(λ) Τεύχος Ζ94-Σελ. 124 Ως θερινή περίοδος, δια την εφαρμογήν των προηγουμένων εδαφίων θεωρείται η αρχομένη την 16ην Μαΐου και λήγουσα την 15ην Οκτωβρίου εκάστου ημερολογιακού έτους». Η παρ. 2 συμπληρωθείσα δια της παρ. 1 του άρθρ. 2 Ν.Δ. 15/1968 (κατωτ. αριθ. 45) και αντικατασταθείσα δια του άρθρ. 3 Ν.Δ. 1354/1973 (κατωτ. αριθ. 53) αντικατεστάθη εκ νέου ως άνω δια του άρθρ. 25 Νομ. 231/1975 (κατωτ. αριθ. 57). Έναρξις ισχύος του άρθρ. 25 από 1 Ιαν. 1976. 3.«Δια την εφαρμογήν των προηγουμένων παρ. 1 και 2, εις τας πόλεις και κωμοπόλεις συμπεριλαμβάνονται και οι μη απέχοντες πέραν των δύο χιλιομέτρων απ’ αυτών συνοικισμοί, εφ’ όσον δεν αποτελούν ίδιον δήμον ή κοινότητα». Η παρ. 3 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 15 Ν.Δ. 3717/1957 (τόμ. 27 σελ. 144,30). 4.«Αι δια του παρόντος άρθρου οριζόμεναι απαλλαγαί και μειώσεις δεν εφαρμόζονται προκειμένου περί θεαμάτων τελουμένων εις περιφερείας υπαγομένας εις την αρμοδιότητα των Οικονομικών Εφοριών Αθηνών, Πειραιώς και των Προαστείων αυτών». Η παρ. 4 τροποποιηθείσα δια του άρθρ. 15 Ν.Δ. 3717/1967 και δια του άρθρ. 15 Α.Ν. 236/1967 (τόμ. 27 σελ. 46,41), αντικατεστάθη ως άνω δια της παρ. 1 άρθρ. 3 Ν.Δ. 15/1968 (κατωτ. αριθ. 45). 5.Αι ποδοσφαιρικαί συναντήσεις μεταξύ ομάδων Β΄, Γ΄ και δοκίμου κατηγορίας ημεδαπών Σωματείων των αυτών κατηγοριών απαλλάσσονται του φόρου Δημοσίων θεαμάτων. «6.Ποδοσφαιρικαί συναντήσεις τελούμεναι μεταξύ Ελληνικών και ξένων ομάδων εν Ελλάδι και συμβάλλουσαι εις την ανάπτυξιν των αθλητικών σχέσεων της Ελλάδος μετά των ξένων χωρών και την προαγωγήν του ελληνικού ποδοσφαίρου, απαλλάσσονται του φόρου δημοσίων θεαμάτων κατά ποσοστόν 20% έως 100% επί τω όρω της αμοιβαιότητος και αναλόγως προς την παρεχομένην υπό της ξένης χώρας απαλλαγήν εις τας Ελληνικάς ποδοσφαιρικάς ομάδας». Δια κοινής αποφάσεως των Υπουργών Οικονομικών και Εξωτερικών διαπιστούται η συνδρομή των προϋποθέσεων δια την χορήγησιν της κατά το προηγούμενον εδάφιον φορολογικής απαλλαγής και καθορίζεται το ποσοστόν ταύτης. Η παρ. 6 προσετέθη δια του άρθρου μόνου Ν.Δ. 931/1971 (κατωτ. αριθ. 52). 28.Β.α.36 Φορολογία Δημοσίων Θεαμάτων Άρθρ.3.-1.Δια Β.Δ/τος προκαλουμένου υπό του Υπουργού των Οικονομικών, δύναται να τροποποιηθή το σύστημα εισπράξεως του φόρου δημοσίων θεαμάτων. 2.Κατά τας τελευταίας παραστάσεις λήξεως εκάστης θεατρικής περιόδου, επιτρέπεται όπως, τη αιτήσει του θεατρώνου το εισπρακτέον επί των εισιτηρίων τέλος καταβάλληται επί παρακαταθήκη. Δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών, καθορισθήσονται αι λεπτομέρεια της εφαρμογής της παρούσης διατάξεως. Άρθρ.4.-Αι διατάξεις του υπ’ αριθ. 2496/1953 Ν.Δ/τος «περί λήψεως μέτρων δια την ανάπτυξιν της Εθνικής Σωματικής Αγωγής και του Κλασσικού Αθλητισμού» ως και του υπ’ αριθ. 671/1948 Ν.Δ/τος «περί επιβολής προσθέτου εισφοράς επί των εισιτηρίων μουσικών θεαμάτων υπέρ του Ωδείου Αθηνών και άλλων παρεμφερών σκοπών» παραμένουσιν εν ισχύϊ. Άρθρ.5.-1.Το κατά τας διατάξεις του άρθρ. 2 του Α.Ν. 505/1937 ως ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως, τέλος αδείας τελέσεως δημοσίου θεάματος ορίζεται εις: α)δραχ. 3 εφόσον το θέαμα δίδεται κατά τας πρωϊνάς ώρας, β)δραχ. 6 εφόσον το θέαμα δίδεται κατά τας απογευματινάς ώρας και γ)δραχ. 9 εφόσον το θέαμα δίδεται κατά τας νυκτερινάς ώρας. 2.Το κατά την προηγουμένην παράγραφον τέλος μειούται εις το ήμισυ προκειμένου περί θεαμάτων τελουμένων εις πόλεις πληθυσμού κάτω των 10.000 κατοίκων ή ανεξαρτήτως πληθυσμού εφ’ όσον η τιμή των εισιτηρίων είναι κατωτέρα των δραχ. 10. Άρθρ.6.-1.Η αληθής έννοια του πρώτου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρ. 2 του Ν.Δ. 2496/1953 είναι ότι η επιβαλλομένη προσαύξησις του φόρου δημοσίων θεαμάτων κατά ποσοστόν 25% υπέρ του παρά τη Τραπέζη της Ελλάδος Λογαριασμού «Κεφάλαιον Εθνικής Σωματικής Αγωγής», αφορά εις πάσας τας εν ταις κατονομαζομέναις πόλεσι τελουμένας ποδοσφαιρικάς συναντήσεις, ανεξαρτήτως υπό τινων αύται οργανούνται, εξαιρουμένων μόνον των μεταξύ σωματείων Β΄. ή κατωτέρας κατηγορίας διεξαγομένων ποδοσφαιρικών συναντήσεων. 2.Το δεύτερον εδάφιον της παρ. 2 του άρθρ. 2 του Ν.Δ. 2496/1953 δεν έχει εφαρμογήν προκειμένου περί ποδοσφαιρικών συναντήσεων ή αγώνων τελουμένων εις Γυμναστήρια ανήκοντα εις την κατηγορίαν των Εθνικών, Δημοτικών και Σχολικών τοιούτων, κατά τας διατάξεις του Ν.Δ. 1415/1942. Άρθρ.7.-(Τροποποιείται το άρθρ. 11 εδάφ. δ΄ και ι΄ Νόμ. 2366/1953, ανωτ. σελ. 160. Άρθρ.8.-Η ισχύς του παρόντος άρχεται μετά εικοσαήμερον από της δημοσιεύσεώς του δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως.