← Ελλάδα

61. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 23 Σεπτ./9 Οκτ. 1972 (ΦΕΚ Δ΄ 259) Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του από 7.8.1967 Β.Δ/τος «περί εγκαταστάσεως προς παρ

Εν συντομία

Αυτό το Βασιλικό Διάταγμα τροποποιεί και συμπληρώνει προηγούμενο διάταγμα του 1967 σχετικά με την εγκατάσταση λυόμενων οικίσκων για παραθερισμό, καθορίζοντας τις επιτρεπόμενες περιοχές και τους όρους για την τοποθέτησή τους.

Τι ρυθμίζει

Ποιον αφορά

Βασικά σημεία

📄 Κείμενο νόμου
61. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 23 Σεπτ./9 Οκτ. 1972 (ΦΕΚ Δ΄ 259) Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του από 7.8.1967 Β.Δ/τος «περί εγκαταστάσεως προς παραθερισμόν». Έχοντες υπ’ όψιν τας διατάξεις του από 17 Ιουλ. 1923 Ν.Δ/τος «περί σχεδίων πόλεων κλπ.», ως μεταγενεστέρως ετροποποιήθησαν και συνεπληρώθησαν και ειδικώτερον των άρθρ. 14 και 17 αυτού, και ιδόντες τας υπ’ αριθ. 1677/1971, 1856/1971 και 1901/1971 γνωμοδοτήσεις του Συμβουλίου Δημοσίων Έργων (Τμήμα Μελετών), ως και την υπ’ αριθ. 35/1972 γνωμοδότησιν του Συμβουλίου της Επικρατείας, προτάσει του Ημετέρου επί των Δημοσίων Έργων Υπουργού, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν: Άρθρ.1.-Το άρθρ. 1 του από 7.8.1967 Β.Δ/τος «περί εγκαταστάσεως προς παραθερισμόν» (ΦΕΚ 101/Δ) τροποποιείται και συμπληρούται ως ακολούθως: Άρθρ.1.-«1.Επιτρέπεται η εγκατάστασις λυομένων οικίσκων προς παραθερισμόν εις τας κάτωθι περιοχάς και υπό τους ακολούθους όρους και περιορισμούς: α)Εντός οικισμών δι’ ους έχουν καθορισθή τα ελάχιστα όρια αρτιότητος των οικοπέδων, επί οικοπέδου ουχί μικροτέρου των υπό των οικείων διατάξεων καθορισθέντων ελαχίστων ορίων. β)Εντός οικισμού ανεγνωρισμένου ως Θερέτρου ή χαρακτηριζομένου ως Θερέτρου δι’ αποφάσεως του οικείου Νομάρχου και δι’ ον δεν έχουν καθορισθή τα ελάχιστα όρια αρτιότητος των οικοπέδων, επί οικοπέδου ουχί μικροτέρου των 1.000 τετραγωνικών μέτρων. γ)Εντός της ζώνης των 500 μέτρων από των ακραίων κτιρίων παντός οικισμού ανεγνωρισμένου ως θερέτρου ή χαρακτηριζομένου ως θερέτρου δι’ αποφάσεως του οικείου Νομάρχου, επί οικοπέδου ουχί μικροτέρου των 1500 τετραγωνικών μέτρων. δ)Επί γηπέδων κειμένων εκτός των κατά τα ως άνω εδάφ. α, β και γ περιοχών εφ’ όσον έχουν εμβαδόν τουλάχιστον 2.000 τετραγωνικών μέτρων. 2.Οι ως άνω λυόμενοι οικίσκοι δέον να πληρώσι τους ακολούθους όρους: α)Να είναι μονόροφοι, εκ προκατασκευασμένων στοιχείων δυνάμενοι να συντίθενται και να διαλύωνται επί τόπου, άνευ φθοράς και αλλοιώσεως, και άνευ καθαιρέσεως τμημάτων αυτών, πλην της βάσεως. Έκαστος οικίσκος δεν θα καταλαμβάνη επιφάνειαν μείζονα του 1/10 της όλης επιφανείας του οικοπέδου ή γηπέδου και εν πάση περιπτώσει ουχί μεγαλυτέρου των 80 τετρ. μέτρων, και μικροτέρου των 50 τετρ. μέτρων, μη συμπεριλαμβανομένης της επιφανείας των κεκαλυμμένων βεραντών, ήτις δεν επιτρέπεται να υπερβαίνη τα 20 τετρ. μέτρα. Έκαστος οικίσκος δύναται να τοποθετείται επί βάσεως, μέσου ύψους ενός μέτρου και μη υπερβαίνοντος εις ουδεμίαν θέσιν τα 2 μέτρα, του ύψους τούτου μετρουμένου από του πέριξ φυσικού εδάφους. Το συνολικόν ύψος των εν λόγω οικίσκων, συμπεριλαμβανομένης και της στέγης, υπεράνω της βάσεως αυτών, δέον όπως μη είναι μεγαλύτερον των 3,70 του μέτρου. β)Οι λυόμενοι οικίσκοι, εις ας περιοχάς εκτός σχεδίου επιτρέπονται ούτοι, δέον να τοποθετώνται εις απόστασιν τουλάχιστον 80 μέτρων, από της κατά το άρθρ. 6 του Α.Ν. 2344/1940 παραλίας, ως και εις απόστασιν τουλάχιστον 80 μέτρων από του άξονος των διεθνών αρτηριών, των Εθνικών επαρχιακών και Δημοτικών ή Κοινοτικών οδών ή 6 μέτρων από των ορίων Αγροτικής οδού. Προκειμένου περί των Νομών Κυκλάδων, Σάμου, Νήσων του Νομού Πειραιώς, Νήσων Βορείων Σποράδων Σκύρου, Σκιάθου, Σκοπέλου και Αλονήσου, Δωδεκανήσου πλην της νήσου Ρόδου και Κω, η ως άνω ελαχίστη απόστασις από της γραμμής της παραλίας δύναται να καθορίζηται δι’ αποφάσεως του οικείου Νομάρχου μετά γνώμην του Ε.Ο.Τ. μικροτέρα των ογδοήκοντα μέτρων, ουχί όμως και ελάσσων των 30 μέτρων. 3 Αι εγκαταστάσεις αύται δέον να είναι εξαιρετικώς καλαίσθητοι, τόσον ως προς την σύνθεσιν και αναλογίαν των προσόψεων αυτών, όσον και ως προς τον χρωματισμόν αυτών, θα περιέχουν χώρους μαγειρείου και αποχωρητηρίου ενσωματωμένους εις το όλον συγκρότημα, ως και πάσαν απαιτουμένην εγκατάστασιν δια την υγιεινήν διαβίωσιν εν αυταίς. 4.Η άδεια προς τοποθέτησιν των εγκαταστάσεων τούτων θα χορηγήται παρά των αρμοδίων υπηρεσιών Πολεοδομίας κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερομένου, συνυποβάλλοντος τοπογραφικόν διάγραμμα του οικοπέδου του και της πέριξ αυτού περιοχής εις 3πλούν διάγραμμα κατόψεως και των προσόψεων εις τριπλούν ως και δήλωσιν του ιδίου ότι υποχρεούται άνευ αποζημιώσεως τινός να άρη την εγκατάστασιν εντός της προθεσμίας ήτις ήθελε ταχθή αυτώ υπό της ως άνω Υπηρεσίας δι’ εγγράφου ειδοποιήσεώς του. Εις περίπτωσιν τοιαύτης εγκαταστάσεως επί ιδιοκτησίας κειμένης εις δασικάς εκτάσεις ή δασωτέας τοιαύτας, δια την έκδοσιν της ως άνω αδείας απαιτείται προσκόμισις της κατά τας διατάξεις της δασικής νομοθεσίας απαιτουμένης αδείας της αρμοδίας επί των δασών Αρχής. 5.Επί εκάστου ως άνω καθοριζομένου οικοπέδου επιτρέπεται η εγκατάστασις ενός μόνον λυομένου οικίσκου, απαγορευομένου ετέρου οικήματος επί του αυτού οικοπέδου, κυρίου ή βοηθη(Αντί της σελ. 294,21(β) Σελ. 294,21(γ) Τεύχος 491 – Σελ. 57 Σχέδια Πόλεων 23.Δ.α.61 τικού. Εγκαταστάσεις μη πληρούσαι τους ως άνω όρους κατεδαφίζονται παρά της Αστυνομικής Αρχής άνευ ουδεμιάς διαδικασίας, κατόπιν εντολής της εκδοσάσης την άδειαν Αρχής». Άρθρ.2.-Το άρθρ. 2 του από 7.8.1967 Β.Δ/τος «περί εγκαταστάσεων προς παραθερισμόν» (ΦΕΚ 101/Δ) τροποποιείται και συμπληρούται ως ακολούθως: Άρθρ.2.-«1.Ο Υπουργός Δημοσίων Έργων δια τους Νομούς Αττικής και Πειραιώς και οι Νομάρχαι δια τους λοιπούς Νομούς, δύνανται δι’ αποφάσεως να καθορίζουν περιοχάς εις ας δια Τουριστικούς, αρχαιολογικούς, προστασίας τοπίου ή άλλους λόγους να απαγορεύωνται παντελώς αι ως άνω εγκαταστάσεις ή και να καθορίζουν αποστάσεις, των λυομένων οικίσκων από του άξονος των διεθνών αρτηριών και των Εθνικών και λοιπών οδών, μεγαλυτέρας των δια του παρόντος Β.Δ/τος καθοριζομένων. 2.Αι διατάξεις του παρόντος Β.Δ/τος έχουν γενικήν ισχύν καθ’ άπασαν την χώραν, καταργουμένης πάσης άλλης σχετικής ειδικής διατάξεως, εξαιρέσει των διατάξεων δι’ ων ορίζονται αποστάσεις των λυομένων οικίσκων από του άξονος των διεθνών, Εθνικών, επαρχιακών κλπ. οδών, μεγαλύτεραι των δια του παρόντος Β.Δ/τος καθοριζομένων. 3.Αι συμφώνως προς τας παρ. 1 και 2 του άρθρ. 2 του ως άνω από 7.8.1967 Β.Δ/τος εκδοθείσαι αποφάσεις παραμένουν εν ισχύϊ εφ’ όσον δεν ανακληθούν». Άρθρ.3.-Ο χαρακτηρισμός κατασκευής τινός ως λυομένης και πληρούσης τους όρους στατικής επαρκείας, ασφαλείας κατά του πυρός και αισθητικής εμφανίσεως δέον να γίνηται δια πράξεως της Υπηρεσίας Οικισμού του Υπουργείου Δημοσίων Έργων μετά σύμφωνον γνώμην του Συμβουλίου Δημοσίων Έργων. Άρθρ.4.-«Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της 9ης Μαρτ. 1973». Το άρθρ. 4 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 1 Β.Δ/τος της 5/6 Δεκ. 1972 (ΦΕΚ Δ΄ 336), εις το άρθρ. 2 του οποίου ορίζεται ότι: «Δια τας από της δημοσιεύσεως του παρόντος μέχρι της 9ης Μαρτ. 1973 χορηγουμένας κατά τας προϊσχυούσας διατάξεις αδείας προς εγκατάστασιν λυομένων οικίσκων, εφαρμόζονται, εκτός των υπό των εν λόγω διατάξεων οριζομένων και τα ακόλουθα: Σελ. 294,22(γ) Τεύχος 491 –Σελ. 58 α)Ο ενδιαφερόμενος, δια της αιτήσεώς του προς χορήγησιν της αδείας υποβάλλει επιπροσθέτως αντίγραφον συμβολαίου εξ ου να αποδεικνύεται ότι ηγόρασε το έδαφος εφ’ ου ζητείται η εγκατάστασις του λυομένου οικίσκου συντεταγμένου μέχρι και της 8ης Δεκ. 1972 ή αντίγραφον τίτλου περί της κατ’ άλλον τρόπον αποκτήσεως της κυριότητος του εδάφους μέχρι της αυτής ημερομηνίας. Αντί συμβολαίου δύναται να υποβληθή προσύμφωνον τοιαύτης αγοράς, συντεταγμένον μέχρι της αυτής 8ης Δεκ. 1972, εις την περίπτωσιν όμως ταύτην δέον να υποβληθή το οριστικόν συμβόλαιον εκ των υστέρων εντός τριμήνου από της ενάρξεως ισχύος του παρόντος, άλλως η εκδοθείσα άδεια ανακαλείται. β)Δι’ έκαστον αιτούντα και αποδεικνύοντα κατά τα ανωτέρω τα επί του εδάφους δικαιώματά του ιδιοκτήτην χορηγείται παρά της αυτής υπηρεσίας Πολεοδομίας άδεια δι’ ένα μόνον λυόμενον οικίσκον. γ)Η κατά την περίπτ. δ΄ του άρθρ. 1 του από 7/14.8.1967 Β.Δ/τος απαιτουμένη κατά τας διατάξεις της δασικής νομοθεσίας άδεια δύναται να προσκομισθή υπό του ενδιαφερομένου και μετά την έκδοσιν της αδείας προς εγκατάστασιν του λυομένου οικίσκου, πάντως ουχί πέραν του τριμήνου από της 9ης Μαρτ. 1973. Εν παρελεύσει απράκτου της προθεσμίας ταύτης η άδεια εγκαταστάσεως του οικίσκου ανακαλείται». Εις τον αυτόν επί των Δημοσίων Έργων Υπουργόν, ανατίθεμεν την δημοσίευσιν και εκτέλεσιν του παρόντος Δ/τος. Δια της υπ’ αριθ. Ε.30137 της 21/23 Οκτ. 1972 (ΦΕΚ Δ΄ 281) αποφ. Υπ. Δημοσίων Έργων, ωρίσθη το μέχρι της 31 Δεκ. 1973 χρονικόν διάστημα, ως χρόνος ισχύος των οικοδομικών αδειών, των εκδιδομένων, κατά το χρονικόν διάστημα μεταξύ της δημοσιεύσεως της αποφάσεως ταύτης (23 Οκτ. 1972) και της ισχύος των διατάξεων του ανωτέρω Β.Δ/τος (9 Δεκ. 1972). Δια της υπ’ αριθ. Ε.3475 της 8/22 Φεβρ. 1973 (ΦΕΚ Δ΄ 46) ομοίας, παρετάθη μέχρι της 31 Δεκ. 1974 ο χρόνος ισχύος των οικοδομικών αδειών, των εκδιδομένων μέχρι και της 8 Μαρτ. 1973 εν συνεχεία δε δια της υπ’ αριθ. Ε.11035 της 28 Απρ./7 Μαΐου 1973 (ΦΕΚ Δ΄ 126) ομοίας ο χρόνος ισχύος των εν λόγω αδειών παρετάθη μέχρι της 31 Δεκ. 1977. 23.Δ.α.61 Σχέδια Πόλεων

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.