92. ΠΡΑΞΙΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ της 9/9 Αυγ. 1978 (ΦΕΚ Α΄123) Περί επιβολής αγορανομικού ελέγχου επί των μισθωμάτων των κατοικιών. Έχοντες υπ’ όψε

92. ΠΡΑΞΙΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ της 9/9 Αυγ. 1978 (ΦΕΚ Α΄123) Περί επιβολής αγορανομικού ελέγχου επί των μισθωμάτων των κατοικιών. Έχοντες υπ’ όψει: 1)Τα διατάξεις του άρθρ. 44 παρ. 1 του Συντάγματος. 2)Την έκτακτον, εξαιρετικώς επείγουσαν και απρόβλεπτον ανάγκην λήψεως μέτρων προς άμεσον επιβολήν αγορανομικού ελέγχου επί των μισθωμάτων των ως κατοικιών χρησιμοποιουμένων αστικών ακίνητων, προτάσει του Υπουργικού Συμβουλίου, αποφασίζομεν: Άρθρ.1.-Τα εφεξής και (μέχρι της 31ης Δεκ. 1979) συνομολογούμενα μισθώματα των μισθώσεων αστικών ακινήτων, των χρησιμοποιουμένων αποκλειστικώς και μόνον δια κατοικίαν του μισθωτού, τελούν υπό αγορανομικόν έλεγχον κατά τα κατωτέρω οριζόμενα. «Υπό τον αυτόν έλεγχον τελούν και τα μισθώματα τα συνομολογηθέντα προ της 8ης Αυγ. 1978 εφ’ όσον ο χρόνος ενάρξεως της συμβάσεως μισθώσεως είναι μεταγενέστερος της 7ης Σεπτ. 1978, η δε σύμβασις μισθώσεως δεν φέρει βεβαίαν χρονολογίαν, ή δεν έχει κατατεθή εις την Οικονομικήν Εφορίαν προ της 8ης Αυγ. 1978, ή η χρονολογία συντάξεως της συμβάσεως δεν αποδεικνύεται κατά τας διατάξεις της Πολιτικής Δικονομίας ή δια δικαστικής αποφάσεως έστω και μεταγενεστέρως εκδιδομένης». Η εντός « » δευτέρα παράγραφος προσετέθη δια του άρθρ. 2ου παρ. 1 Νόμ. 833/1978 (κατωτ. αριθ. 94). Βλ. παράταση της ισχύος και συμπλήρωση των άνω διατάξεων στην Π.Ν.Π. 22/28 Δεκ. 1979, ΦΕΚ Α΄ 288 (κατωτ. αριθ. 99). Άρθρ.9.-Η ισχύς της παρούσης Νομοθετικής Πράξεως, ήτις κυρωθήσεται νομοθετικώς κατά το άρθρ. 44 παρ. 1 του Συντάγματος, άρχεται από της 8ης Αυγ. 1978. (Μετά την σελ. 332,046(γ) Σελ. 332,0461 Τεύχος 686-Σελ. 137 Ενοικιοστάσιο 7.Ζ.α.92 7.Ζ.α.92 Ενοικιοστάσιο Άρθρ.2.-1.Απαγορεύεται η συνομολόγησις μισθώματος μεγαλυτέρου του «θεμιτού». Ως «θεμιτόν» μίσθωμα, προκειμένου περί κατοικιών μισθωμένων κατά την έναρξιν ισχύος της παρούσης Νομοθετικής Πράξεως, νοείται το κατ’ αυτήν πράγματι καταβαλλόμενον. 2.Προκειμένου περί κατοικιών αίτινες, δι’ οιονδήποτε λόγον, δεν είναι μισθωμέναι κατά την έναρξιν ισχύος της παρούσης, ως «θεμιτόν» μίσθωμα νοείται το καταβληθέν κατά τον τελευταίον μήνα της μισθώσεως τούτων, εφ’ όσον αύτη έληξε μετά την 1ην Μαΐου 1978. 3.Εάν το «θεμιτόν μίσθωμα» αστικού ακινήτου, περί ου το άρθρ. 1, δεν είναι δυνατόν να προσδιορισθή, βάσει των διατάξεων των παρ. 1 και 2 του παρόντος άρθρου λόγω της μη μισθώσεώς του από 1ης Μαΐου 1978 μέχρι της ισχύος της παρούσης ή λόγω ιδιοκατοικήσεως εν αυτώ, κατά το διάστημα τούτο, του ιδιοκτήτου ή μέλους της οικογενείας του, δια την μετά την ισχύν της παρούσης μίσθωσιν του ακινήτου το μίσθωμα συνομολογείται υπό των μερών (εκμισθωτού και (Αντί για τη σελ. 332,045(δ) Σελ. 332,045(ε) Τεύχος 1350 Σελ. 61 Ενοικιοστάσιο 7.Ζ.α.92 μισθωτού). Δύναται, όμως, ο μισθωτής, εντός αποκλειστικής προθεσμίας 30 ημερών από της συνάψεως της μισθώσεως, να ζητήση δικαστικώς τον προσδιορισμόν του μισθώματος εις το προσήκον «θεμιτόν» μέτρον. Προς εξεύρεσιν τούτου λαμβάνεται υπό του δικαστηρίου υπ’ όψει, ιδία, το «θεμιτόν» μίσθωμα άλλων παρομοίων κατοικιών της αυτής περιοχής. Παραίτησις εκ μέρους του μισθωτού από του δικαιώματός του τούτου, ή καθ’ οιονδήποτε τύπον συνομολόγησις παρ’ αυτού, κατά την κατάρτισιν της μισθώσεως, περί του ευλόγου του συμβατικώς ορισθέντος μισθώματος, είναι ανίσχυρος. Άρθρ.3.-1.Η συνομολόγησις μισθώματος μεγαλυτέρου του «θεμιτού», προκειμένου περί των εις τας παρ. 1 και 2 του άρθρ. 2 της παρούσης εμπιπτουσών περιπτώσεων, αποτελεί, δια τον εκμισθωτήν, ποινικόν αδίκημα διωκόμενον αυτεπαγγέλτως και τιμωρούμενον δια φυλακίσεως ή χρηματικής ποινής ή και δι’ αμφοτέρων των ποινών κατά τας, περί κολασμού των επιτυγχανόντων υπερβολικόν κέρδος, διατάξεις των άρθρ. 30 επ. του αγορανομικού κώδικος (Ν.Δ. 136/1946), τηρουμένης της διαδικασίας διώξεως και εκδικάσεως της προβλεπομένης υπό των άρθρ. 58 επομ. του ιδίου, ως άνω, αγορανομικού κώδικος. 2.Κατά πάσας τα εν άρθρ. 2 περιπτώσεις το πέραν του «θεμιτού» συνομοληγθέν μίσθωμα, προσδιοριζόμενον δικαστικώς, ουδεμίαν υποχρέωσιν δημιουργεί δια τον μισθωτήν, ανεξαρτήτως της υπό του ποινικού δικαστηρίου καταδίκης ή μη του εκμισθωτού. Άρθρ.4.-1.Μέχρι 31ης Δεκ. 1978 ουδεμία αύξησις του «θεμιτού» μισθώματος επιτρέπεται. Από 1ης Ιαν. 1979 και εφεξής δια κοινών αποφάσεων των Υπουργών Συντονισμού, Οικονομικών και Εμπορίου, θα ορίζεται (εκάστοτε), γενικώς ή κατά περιοχάς, η ποσοστιαία αύξησις του «θεμιτού» μισθώματος, κλιμακουμένη αναλόγως του χρόνου καθ’ ον έχει συνομολογηθή, εν εκάστη περιπτώσει, το συμβατικόν μίσθωμα όπερ λογίζεται ως «θεμιτόν» κατά τας διατάξεις της παρούσης και των υφισταμένων λοιπών γενικωτέρων ή τοπικών συνθηκών. Σελ. 332,046(ε) Τεύχος 1350 Σελ. 62 «2.Συμβάσεις μισθώσεως, περί ων το άρθρ. 1, συναφθείσαι εγγράφως προ της ενάρξεως της ισχύος της παρούσης, προβλέπουσαι σταδιακήν αύξησιν του μισθώματος, διαρκούντος του χρόνου της μισθωτικής συμβάσεως, εφ’ όσον έχουν βεβαίαν χρονολογίαν ή έχουν κατατεθή νομίμως εις την οικονομικήν εφορίαν προ της ενάρξεως ισχύος της παρούσης ή η χρονολογία ενάρξεως συντάξεως των τοιούτων συμβάσεων αποδεικνύεται κατά τας διατάξεις της Πολιτικής Δικονομίας ή δια δικαστικής αποφάσεως έστω και μεταγενεστέρως εκδιδομένης, δεν θίγονται εκ των διατάξεων αυτής». Η παρ. 2 άντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 2ου παρ. 2 Νόμ. 833/1978 (κατωτ. αριθ. 94). Δια της παρ. 3 του αυτού άρθρου διεγράφη η εντός ( ) λέξις της ανωτέρω παρ. 1. Άρθρ.5.-Αι διατάξεις της παρούσης δεν έχουν εφαρμογήν: α)επί μισθώσεων κατοικιών, το πρώτον εκμισθουμένων β)επί μισθώσεων κατά τας οποίας ο μισθωτής, ή μέλος της μεθ’ ης συνοικεί, οικογενείας του, έχει άλλην μίσθιον ή ιδιόκτητον κυρίαν κατοικίαν, εις την αυτήν πόλιν ή προάστειον αυτής, γ)εάν ο μισθωτής είναι ιδιοκτήτης, νομεύς ή οιονεί νομεύς οικίας ελευθέρας κατά την ισχύν της παρούσης, ή οποτεδήποτε εφεξής κενουμένης, κειμένης εις την ιδίαν πόλιν ή προάστειον αυτής, και καταλλήλου προς κάλυψιν των βασικών στεγαστικών αναγκών της οικογενείας του, δ)εάν, εις τας περιπτώσεις του προηγουμένου εδαφ. γ΄, ο μισθωτής, εκμισθώση προς τρίτον ιδιόκτητον οικίαν άνευ τηρήσεως των περί «θεμιτού μισθώματος» διατάξεων του παρόντος. Αι Αθήναι μετά του Πειραιώς και όλων των προαστείων των λογίζονται ως μία πόλις δια την εφαρμογήν του παρόντος άρθρου. «Η επί τω σκοπώ τούτω ειδικωτέρα οριοθέτησις των πόλεων Αθηνών, Πειραιώς και όλων των προαστίων των, θέλει καθορισθή δια κοινής αποφάσεως των Υπουργών Εσωτερικών και Εμπορίου». Η εντός « » διάταξις προσετέθη δια του άρθρ. 2ου παρ. 4 Νόμ. 833/1978 (κατωτ. αριθ. 94). 7.Ζ.α.92 Ενοικιοστάσιο Άρθρ.6.-1.Επί μικτών μισθώσεων κατοικιών, μετ’ επίπλων ή παροχής υπηρεσιών πάσης φύσεως, αι διατάξεις της παρούσης έχουν εφαρμογήν μόνον δια το εις το ακίνητον αναλογούν τμήμα του μισθώματος. 2.Επί μισθώσεων αστικών ακινήτων κατά τας οποίας συνεφωνήθη ότι η χρήσις του μισθίου θα είναι μικτή (κατοικία και κατάστημα ή γραφείον) δια την εφαρμογήν της παρούσης λαμβάνεται υπ’ όψει η προέχουσα χρήσις του μισθίου. Άρθρ.6α.-«Προκειμένου περί αστικών ακινήτων, άτινα χρησιμοποιούνται ως κατοικίαι, εκμισθουμένων υπό του Δημοσίου ή Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου δια δημοσίων πλειοδοτικών διαγωνισμών, η χρονική διάρκεια των εκμισθώσεων δέον να ορίζηται τουλάχιστον διετής, η δε κατακύρωσις τούτων, εις τον από διαγωνισμού πλειοδότην, πραγματοποιείται βάσει της μείζονος προσφοράς μισθώματος της επιτυγχανομένης δια το μετά την 31ην Δεκ. 1979 χρονικόν διάστημα της μισθώσεως». Το άρθρ. 6α προσετέθη δια του άρθρ. 2ου παρ. 5 Νόμ. 833/1978 (κατωτ. αριθ. 94). Άρθρ.7.-Πάσα διαφορά περί την ερμηνείαν και την εφαρμογήν των διατάξεων της παρούσης υπάγεται εις την αρμοδιότητα του Μονομελούς Πρωτοδικείου ή του Ειρηνοδικείου, αναλόγως του ποσού του καταβαλλομένου μισθώματος, κατά τας διατάξεις των άρθρ. 14 παρ. 1 εδάφ. β΄ και 16 αριθ. 1 του Κώδικος Πολιτικής Δικονομίας και εκδικάζεται κατά την διαδικασίαν των άρθρ. 647 έως και 661 αυτού. Άρθρ.8.-Δια Π.Δ/τος, προτάσει των Υπουργών Συντονισμού, Δικαιοσύνης και Εμπορίου αι διατάξεις της παρούσης Νομοθετικής Πράξεως δύναται να επεκταθούν εν όλω ή εν μέρει και επί πάσης μισθώσεως καταστήματος ή γραφείου μη εμπιπτούσης εις την ρύθμισιν της περί εμπορικών μισθώσεων νομοθεσίας. Δια του ιδίου Π.Δ/τος θέλουν ορισθή και πάντες οι απαιτούμενοι όροι ως και πάσα αναγκαία προϋπόθεσις δι’ εφαρμογήν της παρούσης επί των μισθώσεων των περί ων πρόκειται καταστημάτων ή γραφείων.