📄 Κείμενο νόμου
85. ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΝΑΠΛ. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΥΓΕΙΑΣ, ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝ. ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ Αριθ. Α3β/7343 της 22/22 Ιουν. 1990 (ΦΕΚ Β' 378) Προϋποθέσεις συστάσεως και τρόπος λειτουργίας Εξωτερικών Διαβητολογικών Ιατρείων και Διαβητολογικών Μονάδων των Νοσοκομείων. Έχοντας υπόψη: 1.Τις διατάξεις: α)του άρθρ. 2 παρ. 2 του Νόμ. 1471/84 (ΦΕΚ 112/84). β)του άρθρ. 13 παρ. 4 του Νόμ. 1579/85 (ΦΕΚ 217/85). 2.Την απόφαση Υ1059/3.5.90 του Πρωθυπουργού (ΦΕΚ 295/90) "Καθορισμός αρμοδιοτήτων του Αναπληρωτού Υπουργού Υγείας Πρόνοιας και Κοιν. Ασφαλίσεων". 3.Την απόφαση αριθ. 26 της 72ης Ολομ. 29.3.90 της Ολομέλειας του ΚΕ.Σ.Υ., αποφασίζουμε: Σελ. 134,22(γ) Τεύχος 1307 Σελ. 8 34.Β.α.84-85 Νοσηλευτικά Ιδρύματα Εξωτερικά Διαβητολογικά ιατρεία Άρθρ. 3.-1.Τα εξωτερικά Διαβητολογικά Ιατρεία (Ε.Δ.Ι.) ιδρύονται και λειτουργούν σε ένα από τα Τμήματα, Παθολογικό, Ενδροκρινολογικό ή Παιδιατρικό του Παθολογικού Τομέα των Νοσοκομείων. Κατ' εξαίρεση μπορεί να λειτουργεί στο Νοσοκομείο και δεύτερο Ε.Δ.Ι., μετά από τεκμηριωμένη γνώμη της Επιτροπής για τον Σακχαρώδη Διαβήτη του Υπουργείου Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. 2.Η στελέχωση των Εξωτερικών Διαβητολογικών Ιατρείων γίνεται με το παρακάτω προσωπικό: "(α)Με ένα, τουλάχιστο, γιατρό Παθολόγο με ειδική εκπαίδευση στο Σακχαρώδη Διαβήτη ή Ενδοκρινολόγο. Τα εξωτερικά Διαβητολογικά Ιατρεία Παιδιατρικών τμημάτων ανατίθενται σε παιδίατρο με ανάλογη εκπαίδευση. Η εκπαίδευση των παθολόγων και Παιδιάτρων, για κάθε περίπτωση, πρέπει να είναι τουλάχιστον ετήσια με υπεύθυνη ενασχόληση στο αντικείμενο το Σακχαρώδη διαβήτη σε Διαβητολογικές Μονάδες της ημεδαπής ή αλλοδαπής, το περιεχόμενο της οποίας θα καθορισθεί με Υπουργική Απόφαση". Το εδάφιο α, αντικαταστάθηκε ως άνω από την Υ4α/9495/95/96/5-17 Σεπτ. 1996, (ΦΕΚ Β' 874), απόφ. Υπ. Υγείας και Πρόνοιας. β.Μια διπλωματούχο Αδελφή (εκπαιδεύτρια) που, εκτός από τα νοσηλευτικά της καθήκοντα να μπορεί να εκπαιδεύει τον Διαβητικό και να επιδεικνύει τις διάφορες τεχνικές (εξέταση ούρων, αίματος, ενέσεις ινσουλίνης κλπ.). γ.Εκτός από τον γιατρό και την Αδελφή που θα πλαισιώνουν σε μόνιμη βάση το Ε.Δ.Ι. θα παρέχεται διαιτολογική υποστήριξη από Διαιτολόγο του Τμήματος Διατροφής του Νοσοκομείου. δ.Τέλος, όπου είναι δυνατόν, θα συνεργάζονται με το Ε.Δ.Ι. μία Κοινωνική Λειτουργός και μία Επισκέπτρια Υγείας. Η Διοίκηση του Νοσοκομείου θα πρέπει να μεριμνήσει για την Γραμματειακή κάλυψη του Ε.Δ.Ι. 3.Ο εξοπλισμός των Εξωτερικών Διαβητολογικών Ιατρείων πρέπει να περιλαμβάνει: α.Δύο τουλάχιστον μετρητές για την άμεση μέτρηση του σακχάρου αίματος, με τη χρήση ταινιών, σκαριφιστήρες, σύριγγες. β.Ταινίες ή δισκία για τον έλεγχο του σακχάρου και της οξόνης των ούρων και λευκώματος. γ.Απόθεμα όλων των ινσουλινών και συρίγγων που κυκλοφορούν, για επίδειξη. δ.Ανθρωποζυγό με αναστημόμετρο και βρεφοζυγό για τα παιδιατρικά Ε.Δ.Ι. ε.Νευρολογική σφύρα και διαπασών. στ.Στηθοσκόπιο. ζ.Μανόμετρο. η.Οφθαλμοσκόπιο. θ.Έντυπο υλικό και ενδεχομένως οπτικοακουστικά μέσα ενημέρωσης και εκπαίδευσης. ι.Πλαστικές κάρτες (ταυτότητες) διαβητικών (ομοιόμορφες για όλα τα Ε.Δ.Ι.) στις οποίες θα αναγράφεται η πλήρης διεύθυνση του Διαβητικού, η φαρμακευτική αγωγή και το Ε.Δ.Ι., όπου παρακολουθείται. 4.Τα Εξωτερικά Διαβητολογικά ιατρεία πρέπει να έχουν Επιστημονική και Εκπαιδευτική διασύνδεση με τις Διαβητολογικές Μονάδες (Κέντρα). Διαβητολογικές Μονάδες (Κέντρα) Άρθρ. 4.-1.Διαβητολογικές Μονάδες (Κέντρα) ιδρύονται μετά από γνώμη της Επιτροπής για τον Σακχαρώδη Διαβήτη σε Περιφερειακά Νοσοκομεία όπου λειτουργούν Ε.Δ.Ι., στα πλαίσια μιας Πανεπιστημιακής Κλινικής ή στα πλαίσια συγκεκριμένου Τμήματος του Παθολογικού Τομέα (Παθολογικό - Ενδοκρινολογικό - Παιδιατρικό), Λειτουργία δεύτερης Διαβητολογικής Μονάδας στο ίδιο Νοσοκομείο αποκλείεται. Οι Διαβητολογικές Μονάδες, εκτός στης περίθαλψης πρέπει να ασχολούνται με την εκπαίδευση και την έρευνα και να έχουν διεθνή αναγνώριση. Με την Α3α/42/26 Φεβρ. - 3 Απρ. 1992 (ΦΕΚ Β' 231), απ. Υπ. Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε η ανωτέρω παρ. 1 του άρθρ. 4 ως εξής: "Κατ' εξαίρεση μπορούν να ιδρυθούν Διαβητολογικές Μονάδες (Κέντρα) μετά από γνώμη της Επιτροπής για τον Σακχαρώδη διαβήτη και σε Νομαρχιακά Νοσοκομεία, εφόσον λειτουργούσαν σε αυτά ΕΔΙ τουλάχιστον από πενταετίας προ της δημοσιεύσεως της ως άνω Υπουργικής Αποφάσεως, τα οποία επιπλέον πληρούσαν τις καθοριζόμενες εις αυτήν προδιαγραφές ίδρυσης, βασικής οργάνωσης, εξοπλισμού και της εν γένει λειτουργίας τους: 2.Το προσωπικό των Επαγγελμάτων Υγείας (Διαιτολόγοι Νοσηλευτές - τριες, Επισκέπτες τριες Υγείας, Κοινωνικοί Λειτουργοί και Ψυχολόγοι) δύναται να εκπαιδεύεται σε Διαβητολογικές Μονάδες (Κέντρα) επί 4μηνο ή 3μηνο (Κοινωνικοί λειτουργοί και Ψυχολόγοι) προς απόκτηση (Αντί για τη σελ. 134,23) Σελ. 134,23(α) Τεύχος 1235 - Σελ. 33 Νοσηλευτικά Ιδρύματα 34.Β.α.85 ειδικών γνώσεων στον Σακχαρώδη διαβήτη, σύμφωνα με το υπ' αριθ. 7/20.3.91 πρακτικό της Γνωμοδοτικής Επιτροπής για τον Σακχαρώδη Διαβήτη". 2.Η πλαισίωση των Διαβητολογικών Μονάδων (Κέντρων) γίνεται με το εξής προσωπικό: α.Ένα γιατρό, τουλάχιστον Επιμελητή Α' ο οποίος θα πρέπει να έχει τα παρακάτω προσόντα αα) Ειδικότητα Παθολογίας, Παιδιατρικής ή Ενδοκρινολογίας από 5ετίας τουλάχιστον ββ)Ειδική απασχόληση στο Σ.Δ. σε Ε.Δ.Ι. ή Δ.Μ. επί πενταετία τουλάχιστον γγ) Αξιόλογο Ερευνητικό έργο στον Τομέα Διαβήτης (πλήρεις πρωτότυπες δημοσιεύσεις σε Ελληνικά και ξενόγλωσσα περιοδικά) δδ)Αξιόλογο διδακτικό έργο και εε)Διδακτορικό δίπλωμα ή και Υφηγεσία. β.Δύο (2) επίσης έμπειρους γιατρούς, εκ των οποίων ο ένας τουλάχιστον πρέπει να είναι Επιμελητής Α'. Αμφότεροι οφείλουν να έχουν την ετήσια εκπαίδευση σε Δ.Μ. που προβλέπεται από την παρούσα. Ο αριθμός των γιατρών μπορεί ν' αυξάνεται, ανάλογα με τις δραστηριότητες και ανάγκες της Μονάδας, στον κλινικό, ερευνητικό και διδακτικό τομέα. γ.Λοιπό προσωπικό. δ.Επί πλέον μία παρασκευάστρια, μία Επισκέπτρια Υγείας, και μία τουλάχιστον Γραμματέα. Ο αριθμός του παραϊατρικού προσωπικού δύναται να αυξάνεται ανάλογα με τις υπάρχουσες ανάγκες. Στις Διαβητολογικές Μονάδες που παρακολουθούνται παιδιά και έφηβοι πρέπει να υπάρχει συνεργασία με ψυχολόγο. 3.Στις Διαβητολογικές Μονάδες (Κέντρα) των Πανεπιστημιακών Κλινικών ένας γιατρός πρέπει να πληροί τα εις το άρθρ. 4 παρ. 2α προαναφερθέντα προσόντα και να είναι τουλάχιστον Επίκουρος Καθηγητής. Το λοιπό Ιατρικό προσωπικό μπορεί να είναι Πανεπιστημιακοί ή γιατροί του Ε.Σ.Υ. και να πληρούν τα εις το άρθρ. 4 παρ. 2β της παρούσης αποφάσεως προαναφερθέντα προσόντα. 4.Τέλος, οι Διαβητολογικές Μονάδες πρέπει να έχουν Επιστημονική υποστήριξη από γιατρούς και άλλων απαραιτήτων ειδικοτήτων όπως Οφθαλμίατρο, Αγγειολόγο κ.λπ. 5.Ο εξοπλισμός των Διαβητολογικών Μονάδων πρέπει να περιλαμβάνει τον αναφερόμενο στην παρ. 3 του άρθρ. 3 της παρούσας. Επιπλέον πρέπει να έχουν εργαστηριακή υποστήριξη από Ειδικό Βιοχημικό Εργαστήριο με τον ανάλογο εξοπλισμό για την διενέργεια βιοχημικών και ραδιοανοσοβιολογικών μετρήσεων. Σελ. 134,24(α) Τεύχος 1235 - Σελ. 34 Μεταβατικές διατάξεις Άρθρ. 5.-1.Εξωτερικά Διαβητολογικά Ιατρεία Νοσοκομείων που λειτουργούν κατά την δημοσίευση της παρούσης συνεχίζουν την λειτουργία τους εφ' όσον πληρούν τις προϋποθέσεις της απόφασης αυτής. Σε περίπτωση που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις λειτουργίας ή δεν είναι στελεχωμένα με το προσωπικό που ορίζουμε πρέπει, σε διάστημα δύο ετών από την δημοσίευση της παρούσης, να συμμορφωθούν με τις προδιαγραφές αυτής. 2.Σε Νοσοκομεία όπου κατά την δημοσίευση της παρούσης ήδη λειτουργούν περισσότερα του ενός Εξωτερικά Διαβητολογικά Ιατρεία, αυτά δύνανται να εξακολουθήσουν να λειτουργούν μόνο μετά από τη γνώμη της Επιτροπής για τον Σακχαρώδη Διαβήτη. 3.Ενδοκρινολογικά, Παθολογικά ή Παιδιατρικά Εξωτερικά ιατρεία μπορούν να εξετάζουν στα πλαίσια της Ειδικότητας τους διαβητικούς ασθενείς, αλλά δεν μπορούν να αναγνωρισθούν ως Ε.Δ.Ι. ή Διαβητολογικές Μονάδες (Κέντρα), εφ' όσον δεν πληρούν τις προδιαγραφές των παραπάνω διατάξεων. Με την υπ' αριθ. Α2γ/οικ. 4612/23 Οκτ. 13 και 16 Νοεμ. 1992 (ΦΕΚ Β' 669 και ΦΕΚ Β' 678) αποφ. Υπ. Υγ. Προν. και Κοιν. Ασφαλ. συστήθηκαν και λειτουργούν 41 Διαβητολογικές Μονάδες (κέντρα) σε διάφορα Νοσοκομεία της Χώρας. 34.Β.α.85 Νοσηλευτικά Ιδρύματα
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.