← Ελλάδα

2. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 135 της 25 Φεβρ./4 Μαρτ. 1969 (ΦΕΚ Α΄ 37) Περί κυρώσεως Πράξεων του Υπουργικού Συμβουλίου, αποφάσεων του Κυβερνητικού Ο

Εν συντομία

Αυτός ο νόμος αφορά τη θέσπιση ειδικών επιτοκίων για επιχειρήσεις που εξάγουν βιομηχανικά, βιοτεχνικά και μεταλλευτικά προϊόντα, καθώς και τη ρύθμιση ενός κοινού λογαριασμού στην Τράπεζα της Ελλάδος για την επιστροφή διαφορών τόκων.

Τι ρυθμίζει

Ποιους αφορά

Βασικά σημεία

📄 Κείμενο νόμου
2. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 135 της 25 Φεβρ./4 Μαρτ. 1969 (ΦΕΚ Α΄ 37) Περί κυρώσεως Πράξεων του Υπουργικού Συμβουλίου, αποφάσεων του Κυβερνητικού Οικονομικού Συμβουλίου και αποφάσεων του Εθνικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής, αφορωσών εις την λήψιν μέτρων προστασίας των νωπών οπωρών. (Κυρούνται 19 Πράξεις Υπουργικού Συμβουλίου 2 Αποφάσεις Κυβερνητικού Οικονομικού Συμβουλίου και 2 αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής, άπασαι προσωρινής ισχύος ως και η υπ’ αριθ. 147/1962 Πράξεις Υπ. Συμβουλίου, παρατιθεμένη εν τόμω 30Α σελ. 458,06). Σελ. 246,962(γ) Τεύχος 716 - Σελ. 40 11.Ε.θ.2 Ενίσχυση Εξαγωγής 3. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 887 της 20/27 Μαΐου 1971 (ΦΕΚ Α΄ 105) Περί ειδικών επιτοκίων δι’ επιχειρήσεις εξαγούσας βιομηχανικά, βιοτεχνικά και μεταλλευτικά προϊόντα. Άρθρ.1.-«1.Το τυχόν άνοιγμα του παρά τη Τραπέζη της Ελλάδος κοινού λογαριασμού δι’ επιστροφήν διαφορών τόκων εις εξαγωγικάς επιχειρήσεις του δημιουργηθέντος κατ’ εφαρμογήν της από 19 Μαρτ. 1962 μεταξύ των Τραπεζών συμβάσεως εγκριθείσης δια της 1265/13/1962 αποφάσεως της Νομισματικής Επιτροπής, ως αύτη ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως δια της από 30.1.1969 συμβάσεως εγκριθείσης δια της 1520/17/18.2.1969 αποφάσεως της Νομισματικής Επιτροπής, το προκύπτον κατ’ έτος εκ της χρεώσεως αυτού δια πληρωμάς πραγματοποιουμένας συμφώνως προς τας εκάστοτε εκδιδομένας αποφάσεις της Νομισματικής Επιτροπής, εγκρινομένας υπό του Υπουργικού Συμβουλίου, μετ’ αφαίρεσιν της πιστώσεως του λογαριασμού δια των εισφορών των συμβληθεισών Τραπεζών, καλύπτεται υπό του Δημοσίου, αναγραφομένης ειδικής προς τούτο πιστώσεως εις τον Κρατικόν Προϋπολογισμόν. Ο τρόπος δικαιολογήσεως του προκύπτοντος ανοίγματος το οποίον καλύπτεται υπό του Κρατικού Προϋπολογισμού ορίζεται δια κοινής αποφάσεως των Υπουργών Συντονισμού και Προγραμματισμού και Οικονομικών. 2.Ο εν τη προηγουμένη παραγράφω λογαριασμός δύναται να χρεωθή ωσαύτως με διαφοράς τόκων καταβαλλομένας δυνάμει κοινών αποφάσεων των Υπορυγών Συντονισμού - Προγραμματισμού και Οικονομικών, μετά πρότασιν της Νομισματικής Επιτροπής, εις τας ακολούθους περιπτώσεις: α)Της εφαρμογής χαμηλών επιτοκίων επί ειδικών κατηγοριών χρηματοδοτήσεων των πιστωτικών ιδρυμάτων αντί του υπό της Νομισματικής Επιτροπής καθοριζομένου γενικού επιτοκίου δια τας ομοίας φύσεως τραπεζικάς χρηματοδοτήσεις: β)Εις ειδικάς περιπτώσεις αντλήσεως κεφαλαίων υπό πιστωτικών ιδρυμάτων επί επιτοκίω υψηλοτέρω του οριζομένου, δια της κοινής υπουργικής αποφάσεως, ως τελικώς βαρύνοντος τον δανειζόμενον πιστωτικόν οργανισμόν. Για την τροποποίηση των διατάξεων που διέπουν τη λειτουργία του ανωτέρω λογαριασμού, βλ. την υπ΄αριθ.25350/Β.1044/31 Ιουλ.-8 Αυγ.1997 (ΦΕΚ Β΄683) απόφ. Υπ. Εθν. Οικον. και Οικον.,κατωτ.αριθ.9. 3.Επιβάλλεται από του έτους 1976 εισφορά, βαρύνουσα τα πάσης φύσεως εν Ελλάδι λειτουργούντα πιστωτικά ιδρύματα, περιλαμβανομένης και της Τραπέζης της Ελλάδος, υπέρ του εν τη παρ. 1 του παρόντος άρθρου λογαριασμού, ανερχομένη εις ποσοστόν ένα επί τοις χιλίοις ετησίως επί του μόνου ετησίου ύψους των εντός εκάστου ημερολογιακού έτους μηνιαίων υπολοίπων των χορηγουμένων υπ’ αυτών πάσης φύσεως δανείων ή πιστώσεων, περιλαμβανομένων και των πιστώσεων προς Τραπέζας, ως και προς το Δημόσιον πλην των εντόκων γραμματίων. Η εισφορά αύτη οφείλεται πέραν των δυνάμει της από 19 Μαρτ. 1962 μεταξύ των Τραπεζών συμβάσεως, ως αύτη ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως συμφωνηθεισών εισφορών. Δι’ αποφάσεων του Υπουργού των Οικονομικών δημοσιευομένων εις την Εφημεριδα της Κυβερνήσεως, καθορισθήσονται τα της εκτελέσεως της παρούσης παραγράφου ως και πάσα λεπτομέρεια αναγκαία δι’ εφαρμογήν αυτής». Το άρθρ. 1 αντικατεστάθη ως άνω, αφ’ ης ίσχυσε, δια του άρθρ. 1 Νόμ. 128/1975 (τόμ. 12 σελ. 124,05). Η παρ. 3 συμπληρώθηκε από την παρ. 2 του άρθρ. 15 του νόμ. 876/1979 (τόμ. 12 σελ. 30,11) που όρισε: «Το ποσοστόν της εισφοράς υπέρ του παρά τη Τραπέζη της Ελλάδος κοινού λογαριασμού δι’ επιστροφήν διαφορών τόκων της προβλεπομένης υπό του άρθρ. 1 παρ. 3 του Νόμ. 128/1975, από του έτους 1979 και εφ’ εξής, δύναται να αυξομειούται δια το σύνολον ή δι’ ωρισμένας μόνον κατηγορίας πιστώσεων ή δανείων μεταξύ ενός και 10 ο / οο δι’ αποφάσεων της Νομισματικής Επιτροπής εγκρινομένων υπό του Υπουργικού Συμβουλίου. Το ανώτατο όριο του ποσοστού της εισφοράς της άνω παρ. 2 άρθρ. 15 Νόμ. 876/1979 (άνω σχόλιο) ορίζεται σε 1,5% από την παρ. 5 άρθρ. 8 Νόμ. 1083/1980, ΦΕΚ Α΄ 252 (τόμ. 26 σελ. 56,04). Από του έτους 1979, η ως άνω εισφορά δεν υπολογίζεται επί δανείων ή πιστώσεων με συμβατικόν επιτόκιον μη υπερβαίνον το 5%, ούτε επί δανείων ή πιστώσεων συνομολογουμένων εις ελεύθερον συνάλλαγμα και εξοφλητέων κατά κεφάλαιον, τόκους κλπ. εξ ιδίων συναλλαγματικών διαθεσίμων των δανειζομένων, μη υποχρεωτικώς εισακτέων εις την Χώραν εξ άλλης αιτίας, κατά τα εκάστοτε καθοριζόμενα υπό των αρμοδίων κρατικών αρχών.» Εκ του κοινού λογαριασμού του άνω άρθρου η Τράπεζα Ελλάδος υποχρεώθηκε να καταβάλει στο Ταμείο Αρωγής Υπαλλήλων Υπ. Εμπορίου δραχ. 25.000.000 από την παρ. 3 άρθρ. 7 Νόμ. 1983/1980, ΦΕΚ Α΄ 252 (τόμ. 26 σελ. 56,04). Με την παρ. 4 άρθρ. 3 Νόμ. 1266/2-2 Ιουλ. 1982 (ΦΕΚ Α΄ 81), (τόμ. 12 σελ. 124, 07) ορίστηκε ότι όπου στο άρθρ. 1 Νόμ. 128/1975 προβλέπεται απόφαση της Νομ. Επιτροπής αυτή αντικαθίσταται από κοινή απόφαση των Υπουργών Συντονισμού και Οικονομικών. (Βλ. κατάργηση της Νομισματικής Επιτροπής στο άρθρ. 1 του άνω Νόμ. 1266/1982). (Αντί για τη σελ. 246,9621(ε) Σελ. 246,9621(στ) Τεύχος 1407 Σελ. 109 Ενίσχυση Εξαγωγής 11.Ε.θ.3 Με την Πράξ. Υπουργ. Συμβ. 39/13-19 Μαρτ. 1987 (ΦΕΚ Α΄ 37) εγκρίθηκε η υπ’ αριθ. 23825/4.3.87 απόφ. Υπ. Εθν. Οικον. και Οικονομικών με την οποία ορίστηκε ότι από 1.1.1985 και μέχρι 31.12.1986 οι χορηγήσεις των πιστωτικών ιδρυμάτων επί των οποίων δεν λογίζονται τόκοι, θα βαρύνονται με εισφορά υπέρ του λογαριασμού της παρ. 1 του Νόμ. 128/75, η οποία θα ανέρχεται σε ένα επί τοις χιλίοις ετησίως. Σύμφωνα με την παρ. 5 άρθρ. 40 Νόμ. 2065/ 1992 (ΦΕΚ Α΄ 113), Τόμ. 27, σελ. 196,471, με εντολή του Υπ. Οικονομικών, το πλεόνασμα του κοινού Λογαριασμού που τηρείται στην Τράπεζα Ελλάδος του άνω άρθρ. 1 και που χωρίζεται στους δευτεροβάθμιους λογαριασμού: α)Λογαρ. Ενισχύσεων Εξαγωγών (Κ.Α. 611555) και β)Λογαρ. Επιδ/τήσεων Επιτοκίου (Κ.Α. 611451) μπορεί να μεταφέρεται σε πίστωση του Λογαριασμού Νο 200-1 και να εισάγεται στο Γεν. Κρατικό Προϋπολογισμό σαν έσοδο αυτού. Με την 2069966/2-2-1993 απ. Υφυπ. Εθν. Οικον. και Οικονομικών, η οποία εγκρίθηκε με την 23/11-18 Φεβρ. 1993 (ΦΕΚ Α΄ 20) Πράξη Υπουργ. Συμβουλίου καθορίστηκε «από 1.1.1993 το ποσοστό εισφοράς υπέρ του προβλεπομένου από το άρθρ. 1 παρ. 1 του Νόμ. 128/75 κοινού λογαριασμού, για χρηματοδοτήσεις από τη διενέργεια συμβάσεων πρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων, σε 1/12 ο / οο μηνιαίως. «Η μείωση εσόδων του λογαριασμού του Νόμ. 128/75 που θα προκύψει από την εφαρμογή της παρούσας απόφασης θα επιβαρύνει τον Κρατικό Προϋπολογισμό μόνο σε περίπτωση ελλειμματικότητάς του. Το ύψος της επιβάρυνσης δεν είναι δυνατό να εκτιμηθεί». Σύμφωνα με την παρ. 29 άρθρ. 14 Νόμ. 2166/1993 (ΦΕΚ Α΄ 137), Τόμ. 12, σελ. 58,22 τα χορηγηθέντα ή χορηγούμενα από όλα τα πιστωτικά ιδρύματα που λειτουργούν στην Ελλάδα, δάνεια με πόρους από συνολικά δάνεια της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων απαλλάσσονται από 14 Αυγ. 1993 της εισφοράς της άνω παρ. 3 άρθρ. 1 Νόμ. 128/75. Για ρυθμίσεις σχετικές με την εισφορά της άνω παρ.3 βλ. περίπτ.Α παρ.1-4 άρθρ.22 Νόμ.2515/24-25 Ιουλ.1997 (ΦΕΚ Α΄154), τόμ.12 σελ.108,891. Σελ. 246,9622(στ) Τεύχος 1407 Σελ. 110 Άρθρ.2.-Αποφάσεις της Νομισματικής Επιτροπής, εκδοθείσαι μέχρι της δημοσιεύσεως του παρόντος και αναφερόμεναι εις ειδικά επιτόκια της παρ. 1 του άρθρ. 1 δύναται να εγκρίνωνται δι’ αποφάσεων του Υπουργικού Συμβουλίου, επιτρεπομένου όπως καθορισθή έναρξις ισχύος τούτων προγενεστέρα της αποφάσεως του Υπουργικού Συμβουλίου, εν πάση όμως περιπτώσει ουχί προ της 1 Ιαν. 1971. Άρθρ.3.-Η ισχύς του παρόντος άρχεται από 1 ης Ιαν. 1971. 11.Ε.θ.3 Ενίσχυση Εξαγωγής

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.