35. ΝΟΜΟΣ 187 της 29/31 Μαΐου 1943 Περί τροποποιήσεως ενίων φορολογικών νόμων. Εκυρώθη δια της υπ’ αριθ. 291 πράξεως Υπουρ. Συμβουλίου της 30/30 Μαΐου

35. ΝΟΜΟΣ 187 της 29/31 Μαΐου 1943 Περί τροποποιήσεως ενίων φορολογικών νόμων. Εκυρώθη δια της υπ’ αριθ. 291 πράξεως Υπουρ. Συμβουλίου της 30/30 Μαΐου 1945. Άρθρ.7.-1.Αι κατά τον ν. 5638 καταθέσεις εις κοινόν λογαριασμόν τόσον κατά την αρχικήν κατάθεσιν όσον και κατά τας μετ’ αυτήν κατά την κίνησιν του λογαριασμού καταθέσεις και αναλήψεις, υποβάλλονται εφεξής εις τέλος χαρτοσήμου δραχμών δέκα κατά πάσαν χιλιάδα δραχμών ή κλάσμα τοιαύτης. 2.(Κατηργήθη δια του άρθρ. 2 Β.Δ. 23/23 Αυγ. 1948, κατωτ. αριθ. 51). 3.(Περιελήφθη εις την παρ. 6 άρθρ. 15 του Κώδικος περί χαρτοσήμου ως ετροποποιήθη δια του Ν. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65). Άρθρ.8.-(Περιελήφθη εις την παρ. 8 άρθρ. 18 του Κώδικος περί χαρτοσήμου ως ετροποποιήθη δια του Ν. 2246/1952, κατωτ. αρ. 65). Άρθρ.9.-(Αντικαθίσταται η παρ. 20 άρθρ. 15 Π.Δ. 28/28 Ιουλ. 1931, ανωτ. αριθ. 10). Άρθρ.10.-1.Εκάστη απόδειξις εκδιδομένη παρά των ταμείων Δήμων, Κοινοτήτων ή Νομικών προσώπων Δημοσίου Δικαίου, ως και των κατ’ εντολήν τούτων ενεργούντων (τραπεζών κλπ.) δια πληρωμάς ενεργουμένας δια τα ταμεία ταύτα και εις τα ταμεία ταύτα ή τους κατ’ εντολήν τούτων ενεργούντας, υποβάλλεται εν πάση περιπτώσει εις τέλος χαρτοσήμου της εμπορικής κλίμακος, είτε φέρει αύτη τα στοιχεία κανονικής αποδείξεως περί εξοφλήσεως υποχρεώσεως είτε φέρει μορφήν απλής αποδείξεως περί γενομένης καταθέσεως ή οιανδήποτε άλλην εν γένει μορφήν. 2.Επί των, περί ων η προηγουμένη παράγραφος, αποδείξεων ουδέν άλλο, εν οιαδήποτε περιπτώσει, τέλος χαρτοσήμου οφείλεται, καταργουμένης πάσης αντιθέτου διατάξεως. 3.Εις ας περιπτώσεις ο καταβάλλων εις τα κατά την παρ. 1 του παρόντος άρθρου ταμεία δεν εκπληροί ιδίαν αυτού υποχρέωσιν, αλλ’ απλώς αποδίδει εις τα ταμεία ταύτα ό,τι δια λογαριασμόν τούτων εισέπραξε παρά τρίτων, ουδέν οφείλεται τέλος χαρτοσήμου. 4.Δεν οφείλεται το κατά το παρόν άρθρον τέλος χαρτοσήμου, εάν η πληρωμή ενεργήται εις εκτέλεσιν συμβάσεως, υπαχθείσης ήδη εις αναλογικόν τέλος χαρτοσήμου. Εφ’ όσον η πληρωμή δεν ενεργείται απ’ ευθείας εις το, περί ου η παρ. 1, ταμείον, αλλ’ εις τρίτον (Τράπεζαν κλπ.) δια λογαριασμόν του ταμείου τούτου, δέον ο καταβάλλων να η εφωδιασμένος δια πιστοποιήσεως του ταμείου, εφ’ απλού χάρτου εκδιδομένης, δι’ ης να βεβαιώται, ότι συντρέχουσιν αι προϋποθέσεις της παρούσης παρ. 4, άλλως εισπράττεται το κατά το παρόν άρθρον τέλος χαρτοσήμου. Σελ. 77 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου 28.Α.α.34-35 Άρθρ.11.-1.Η αληθής έννοια των διατάξεων της περί τελών χαρτοσήμου νομοθεσίας είναι, ότι α)επί προμηθειών ή εργολαβιών προς το Δημόσιον, εκτελουμένων κατά το απολογιστικόν σύστημα, αι υπό των προμηθευτών ή εργολάβων χορηγούμεναι προς το Δημόσιον εξοφλητικαί αποδείξεις δια τα εκάστοτε έναντι των εκτελουμένων έργων ή συντελουμένων προμηθειών καταβαλλόμενα αυτοίς χρηματικά ποσά, υπόκεινται εις τέλος χαρτοσήμου μόνον δια τα ποσά, άτινα αντιστοιχούσι εις τα ποσοστά γενικών εξόδων και εργολαβικού οφέλους, ως και δια παν άλλο ποσόν καταβαλλόμενον τυχόν προς τους προμηθευτάς ή εργολάβους δι’ ο δεν έχει ήδη εκδοθή εξοφλητική απόδειξις χαρτοσημανθείσα κατά τας διατάξεις του επομένου εδ. β΄ της παραγράφου και β)επί των αυτών προμηθειών ή εργολαβιών αι εξοφλητικαί αποδείξεις των προς τρίτους δια λογαριασμόν του Δημοσίου ενεργουμένων υπό των προμηθευτών ή εργολάβων πληρωμών υπόκεινται εις το κατά το άρθρ. 13 του Κώδικος των νόμων περί τελών χαρτοσήμου τέλος της αστικής κλίμακος. 2.Εν περιπτώσει μη καταβολής ή ελλειπούς καταβολής του τέλους χαρτοσήμου επί των, περί ων το εδ. β΄ της προηγουμένης παρ. 1, αποδείξεων, υποχρεούνται εις καταβολήν ή συμπλήρωσιν του τέλους τούτου προμηθευταί ή εργολάβοι. 3.Εξαιρετικώς αι διατάξεις των παραγρ. 1 και 2 του παρόντος άρθρου δεν εφαρμόζονται επί προμηθειών ή εργολαβιών προς το Δημόσιον συνομολογηθεισών προ της ισχύος του παρόντος, εφ’ όσον κατά την υπογραφήν της σχετικής συμβάσεως τα καταβλητέα τέλη χαρτοσήμου καθωρίσθησαν ρητώς εν τη συμβάσει είτε κατά τον καθορισμόν του εργολαβικού οφέλους υπελογίσθησαν κατά τρόπον διάφορον του εν τω παρόντι άρθρω καθοριζομένου. Εις τας περιπτώσεις ταύτας τα τέλη χαρτοσήμου εισπράττονται συμφώνως προς τα δια της συμβάσεως ρητώς καθορισθέντα ή συμφώνως προς τους γενομένους υπολογισμούς κατά τον καθορισμόν του εργολαβικού οφέλους, κατά την περί του τελευταίου τούτου πιστοποίησιν της καταρτισάσης την σύμβασιν αρμοδίας υπηρεσίας, εν πάση όμως περιπτώσει τα τέλη υπολογίζονται βάσει του νόμου του ισχύοντος κατά τον χρόνον της υπογραφής της σχετικής συμβάσεως, μη λαμβανομένης υπ’ όψιν πάσης τυχόν δια μεταγενεστέρου νόμου αυξήσεως ή μειώσεως των τελών χαρτοσήμου. Αι διατάξεις της παρούσης παραγράφου εφαρμόζονται και δια τας Σελ. 78 ήδη γενομένας τυχόν πληρωμάς, καταβαλλομένου συμπληρωματικώς ή επιστρεφομένου παντός επί έλαττον ή επί πλέον καταβληθέντος τέλος χαρτοσήμου. Βλ. και άρθρ. 11 Ν. 1111/1944, κατωτ. αρ. 37. Άρθρ.12.-(Περιελήφθη εις την παραγρ. 23 άρθρ. 21 του Κώδικος περί χαρτοσήμου ως ετροποποιήθη δια του Ν. 2246/1952, κατωτ. αριθ. 65). Άρθρ.13.-1.Επί πάσης εν γένει περιπτώσεως, οσάκις το κατά νόμον πάγιον τέλος χαρτοσήμου τυγχάνει ανώτερον του επί της εν τω εγγράφω ή τη πράξει, διαλαμβανομένης χρηματικής ποσότητος υπολογιστέου αναλογικού τέλους χαρτοσήμου, όπερ θα επεβάλλετο, αν το έγγραφον ή η πράξις υπεβάλλετο εις αναλογικόν και ουχί εις πάγιον τέλος, εισπράττεται, αντί του παγίου τέλους, το αναλογικόν τούτο τέλος χαρτοσήμου και δη το της αστικής ή της εμπορικής κλίμακος, αναλόγως του είδους του εγγράφου ή της πράξεως και επί τη βάσει των γενικών ορισμών της περί τελών χαρτοσήμου νομοθεσίας. 2.Επί πάσης ωσαύτως εν γένει περιπτώσεως, οσάκις κατά την κειμένην νομοθεσίαν το πρωτότυπον έγγραφον υποβάλλεται εις τέλος χαρτοσήμου κατώτερον του εις ο υποβάλλονται τα αντίγραφα, εισπράττεται και δια το αντίγραφον το αυτό, εις ο υποβάλλεται και το πρωτότυπον τέλος. 3.(Προστίθεται περίοδος εις το άρθρ. 27 παρ. 1 Π.Δ. 28/28 Ιουλ. 1931, ανωτ. αριθ. 10). Άρθρ.14.-Το ανώτατον όριον των χρηματικών ποινών δια πάσας τας εν Κεφαλαίω Δ΄ του από 28 Ιουλ. 1931 Δ/τος «περί Κώδικος των Νόμων περί τελών χαρτοσήμου» αναφερομένας παραβάσεις αυξάνεται εις δραχ. 200.000 δι’ εκάστην παράβασιν. 28.Α.α.35 Κώδικας Τελών Χαρτοσήμου Άρθρ.15.-1.Τα των αδειών εν γένει της λιανικής πωλήσεως χαρτοσήμου ή παντός άλλου είδους ενσήμων, ήτοι τα πρόσωπα, εις α δύναται να χορηγήται η ειδική άδεια της λιανικής πωλήσεως, ο τρόπος εκδόσεως των ειδικών τούτων αδειών, αι ως εκ του είδους αυτών κατηγορίαι των ειδικών αδειών (ήτοι επί αποζημιώσει καταβαλλομένη παρά του Δημοσίου ή επί προμηθεία εσωτερική επί της αξίας του χαρτοσήμου και των ενσήμων ή επί προμηθεία καταβαλλομένη απ’ ευθείας υπό των αγοραστών επί πλέον της αξίας του χαρτοσήμου και των ενσήμων), τα ποσά των αποζημιώσεων και προμηθειών των προς ους χορηγούνται αι ειδικαί αύται άδειαι, αι κλάσεις, δι’ ας δύνανται να ενεργώσι την λιανικήν πώλησιν οι δια των ειδικών αδειών εφοδιασμένοι, η υπό τούτων τήρησις βιβλίων, τα του ελέγχου αυτών, τα της χορηγήσεως και καθορισμού του ποσού των παγίων προκαταβολών χαρτοσήμου και πάσα άλλη αναγκαία λεπτομέρεια, καθορίζονται εφεξής δι’ αποφάσεων του επί των Οικονομικών Υπουργού, εκδιδομένων μετά γνώμην του κατά το άρθρ. 11 του υπ’ αρ. 1033/1942 Ν.Δ/τος γνωμοδοτικού Συμβουλίου και δημοσιευομένων δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. 2.Δια των κατά την προηγουμένην παράγραφον αποφάσεων δύναται να τροποποιώνται, συμπληρώνται ή καταργώνται και διατάξεις νόμων ή Δ/των, ρυθμίζουσαι τα, περί ων η προηγουμένη παράγραφος, θέματα. Δια τας λοιπάς διατάξεις βλ. τ. 27 σελ. 47. Δυνάμει της εξουσιοδοτήσεως της παρ. 1 του ως άνω άρθρου εξεδόθη η υπ’ αριθ. Ε. 11150 της 5/6 Νοεμ. 1946 Απόφασις Υπουργού Οικονομικών.