← Ελλάδα

24. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 1178 της 14/16 Ιουλ. 1981 (ΦΕΚ Α΄ 187) Περί αστικής ευθύνης του τύπου και άλλων τινών διατάξεων. Σχετικά με την κατάργηση ειδικών

Εν συντομία

Αυτός ο νόμος ρυθμίζει την αστική ευθύνη των μέσων ενημέρωσης, όπως εφημερίδες, περιοδικά, τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί σταθμοί, για ζημιές που προκαλούνται από δημοσιεύματα ή εκπομπές που θίγουν την τιμή ή την υπόληψη προσώπων.

Τι ρυθμίζει

Ποιους αφορά

Βασικά σημεία

Κείμενο νόμου

  1. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 1178 της 14/16 Ιουλ. 1981 (ΦΕΚ Α΄ 187) Περί αστικής ευθύνης του τύπου και άλλων τινών διατάξεων. Σχετικά με την κατάργηση ειδικών ποινικών διατάξεων Τύπου βλ. και Νόμ. 2243/30 Σεπτ./30 Οκτ. 1994 (ΦΕΚ Α΄ 162) κατωτέρω αριθ.
  2. Με την παρ. 10 του άρθρ. 4 του Νόμ. 2328/33 Αυγ. 1995 (ΦΕΚ Α΄ 159), ανωτ. σελ. 296, 460, ορίστηκε ότι στο άρθρο μόνο του παρόντος Νόμου 1178/1981, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει, υπάγονται και οι τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί σταθμοί και ότι στα κατά το Νόμο αυτό (1178/98) δημοσιεύματα, περιλαμβάνονται και οι τηλεοπτικές και οι ραδιοφωνικές εκπομπές. ΄Αρθρον μόνον.-1.Ο ιδιοκτήτης παντός εντύπου υποχρεούται εις πλήρη αποζημίωσιν δια την παράνομον περιουσιακήν ζημίαν ως και εις την χρηματικήν ικανοποίησιν δια την ηθικήν βλάβην, αι οποίαι υπαιτίως επροξενήθησαν δια δημοσιεύματος θίγοντος την τιμήν ή την υπόληψιν παντός ατόμου, έστω και αν η κατά το άρθρ. 914 του Α.Κ. υπαιτιότης, η κατά το άρθρ. 919 του Α.Κ. πρόθεσις και η κατά το άρθρ. 920 του Α.Κ. γνώσις ή υπαίτιος άγνοια συντρέχη εις τον συντάκτην του δημοσιεύματος ή, εάν ούτος είναι άγνωστος, εις τον εκδότην ή τον διευθυντήν συντάξεως του εντύπου. «2.Η κατά το άρθρ. 932 του Αστικού Κώδικα χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης του αδικηθέντος από κάποια από τις προβλεπόμενες στην προηγούμενη παράγραφο πράξεις ορίζεται, εφόσον αυτές τελέσθηκαν δια του Τύπου, κατά την κρίση του δικαστή, όχι κατώτερη των 10.000.000 δρχ. για τις Ημερήσιες Εφημερίδες Αθηνών και Θεσσαλονίκης, καθώς και για τα περιοδικά που κυκλοφορούν μέσω των Πρακτορείων Εφημερίδων και των 2.000.000 δρχ. για τις άλλες εφημερίδες ή περιοδικά, εκτός αν ζητήθηκε από τον ενάγοντα μικρότερο ποσό και αυτό ανεξάρτητα από την απαίτηση προς αποζημίωση για περιουσιακή ζημία». Η παρ. 2 αντικαταστάθηκε ως άνω από το πρώτο εδ. της παρ. 4 του άρθρου μόνου του Νόμ. 2243/30 Σεπτ./30 Οκτ. 1994 (ΦΕΚ Α΄ 162) (κατωτ. αριθ. 26). Για τα ελάχιστα ποσά χρηματικής ικανοποίησης της παρούσης παρ. 2, προκειμένου για τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς, βλέπε παρ. 10 άρθρ. 4 Νόμ. 2328/3-3 Αυγ. 1995 (ΦΕΚ Α΄ 159), ανωτ. σελ. 296,
  3. 3.Ο ιδιοκτήτης πάσης εφημερίδος ή περιοδικού υποχρεούται να ορίζη εκδότην και διευθυντήν φυσικά πρόσωπα έχοντα την μόνιμον κατοικίαν και διαμονήν των εν Ελλάδι και μή καλυπτόμενα οπωσδήποτε υπό ασυλίας, ετεροδικίας ή άλλου λόγου αίροντος το αξιόποινον ή παρακωλύοντος την ποινικήν τούτου δίωξιν. Η σύμπτωσις αμφοτέρων των ως άνω ιδιοτήτων εις το αυτό πρόσωπον επιτρέπεται. Ποινική ευθύνη εις βάρος του ιδιοκτήτου του εντύπου υφίσταται μόνον εάν συντρέχουν εν τω προσώπω του αι ιδιότητες του εκδότου ή του διευθυντού ή εφ’ όσον δεν έχει ορίσει εκδότην. Ο ορισμός του εκδότου ή του διευθυντού εμφαίνεται μόνον εκ της αναγραφής του επί του φύλλου του εντύπου. Εν η περιπτώσει ο ιδιοκτήτης δεν έχει ορίσει εκδότην ή διευθυντήν συγκεντρούντα τα ως άνω στοιχεία ή ούτος (ο ιδιοκτήτης) καλύπτεται υπό λόγων ή περιπτώσεων καθιστωστών αδύνατον ή δυσχερή την ποινικήν τούτου δίωξιν ή καταδίκην, το δικαστήριον δεν κωλύεται να αναζητήση τον πράγματι υπεύθυνον αξιοποίνου πράξεως μη δεσμευόμενον υπό των περί πλασματικής ευθύνης διατάξεων του παρόντος, ως και του άρθρ. 46 του περί τύπου, ισχύοντος εν προκειμένω κατά τα λοιπά. Εις περίπτωσιν καθ’ ην έχει ορισθή εκδότης, ως εκδότης τεκμαίρεται ο ιδιοκτήτης. Εάν ο ιδιοκτήτης ημερησίου ή περιοδικού εντύπου είναι άγνωστος, την ευθύνην φέρουν τα εν εδαφ. γ΄ του άρθρ. 46 του Α.Ν. 1092/1938 «περί τύπου» αναφερόμενα πρόσωπα. Με την παρ. 1 άρθρου μόνου Νόμ. 2243/30 Σεπτ.- 30 Οκτ. 1994 (ΦΕΚ Α΄ 162), κατωτ. αριθ. 26 ορίστηκε, ότι η κατάργηση του άρθρ. 46 Α.Ν. 1092/1938 δεν θίγει το εδ. 6 της παρούσας παρ.
  4. «4.Οι κατά το άρθρο αυτό απαιτήσεις, εφόσον δεν προβλέπεται ειδικότερη ρύθμιση στον παρόντα νόμο, εκδικάζονται κατά τη διαδικασία των άρθρ. 663 επ. Κ.Πολ.Δ.». Η παρ. 4, όπως είχε τροποποιηθεί και ίσχυε, αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 11 του άρθρ. 4 του Νόμ. 2328/3-3 Αυγ. 1995 (ΦΕΚ Α΄ 159), ανωτ. σελ. 296,
  5. «5.Η εκδίκαση της κατά το παρόν άρθρο αγωγής χωρεί ανεξάρτητα από την άσκηση ποινικής δίωξης για την αυτή πράξη, καθώς και της τυχόν για οποιονδήποτε λόγο αναβολής ή αναστολής της ποινικής διαδικασίας που έχει αρχίσει». Η παρ. 5 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 13 του άρθρ. 4 του Νόμ. 2328/3-3 Αυγ. 1995 (ΦΕΚ Α΄ 159), ανωτ. σελ. 296,
  6. (Αντί για τη σελ. 344,03) Σελ. 344,03(α) Τεύχος 1286- Σελ. 109 Αδικήματα τύπου 18.Υ.α.24 «6.Σε περίπτωση που γίνει δεκτή αγωγή του παρόντος άρθρου σε βάρος εφημερίδας, το δικαστήριο, εφ’ όσον έχει υποβληθεί αίτημα το αργότερο ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, διατάσσει με την καταψηφιστική απόφασή του και την καταχώριση στην εφημερίδα αυτήν περιλήψεως της αποφάσεως. Η περίληψη αυτή αρκεί να περιέχει: α)τον αριθμό και τη χρονολογία δημοσιεύσεως της αποφάσεως, β)το δικαστήριο που την εξέδωσε, γ)το ονοματεπώνυμο του θιγέντος από το επιλήψιμο δημοσίευμα, δ)τις φράσεις που κρίθηκαν δυσφημιστικές ή εξυβριστικές, βάσει των οποίων επιδικάστηκε η αποζημίωση ή η χρηματική ικανοποίηση και ε)το φύλλο της εφημερίδας και την ημερομηνία δημοσιεύσεώς του. Η περίληψη αυτή και η είδηση ότι καταδικάστηκε η εφημερίδα δημοσιεύεται στην ίδια θέση της εφημερίδας, που είχε καταχωριστεί η αρχή του επιλήψιμου δημοσιεύματος, εντός δεκαπέντε ημερών από τις επιδόσεως της τελεσίδικης απόφασης. «Με την απόφαση καθορίζεται χρηματική ποινή για κάθε ημέρα καθυστέρησης δημοσίευσης της απόφασης ίση προς το 1/10 της ελάχιστης αποζημίωσης που επιδικάζεται κατά την παρ. 3 του άρθρου αυτού». Το τελευταίο εδάφιο αντικαταστάθηκε ως άνω από το τελευταίο εδάφιο της παρ. 4 του άρθρου μόνου του Νόμ. 2243/30 Σεπτ./30 Οκτ. 1994 (ΦΕΚ Α΄ 162) (κατωτ. αριθ. 26). Η παρ. 6, αντικαταστάθηκε ως άνω, από την παρ. 1 του άρθρ. 32 του Νόμ. 1941/18-18 Μαρτ. 1991 (ΦΕΚ Α΄ 41), τόμ. 6Β, σελ.
  7. Σύμφωνα με την μεταβατική διάταξη της παρ. 2 του ίδιου άρθρου και νόμου ορίστηκε ότι: Αποφάσεις που εκδόθηκαν και δεν έχουν δημοσιευθεί σύμφωνα με την παρ. 6 του άρθρου μόνου του νόμ. 1178/1981, όπως αυτή ίσχυε πριν να αντικατασταθεί με την προηγούμενη παράγραφο του παρόντος άρθρου, δημοσιεύονται κατά τα οριζόμενα στην τελευταία αυτήν παράγραφο μέσα σε δύο μήνες από την έναρξη της ισχύος του παρόντος νόμου. Αξιώσεις αποζημιώσεως για τη μη δημοσίευση ή τη βραδεία δημοσίευση των άνω αποφάσεων, έστω και αμετακλήτως επιδικασθείσες, αποσβένονται, οι δε σχετικές δίκες καταργούνται και ματαιώνεται αυτοδικαίως η τυχόν αναγκαστική εκτέλεση που άρχισε. Διατηρείται μόνο η αξίωση για την τελεσιδίκως επιδικασθείσα δικαστική δαπάνη και για τα έξοδα των ενεργηθεισών πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης. Σελ. 344,04(α) Τεύχος 1286- Σελ. 110 Σχετικά με την απόσβεση των αξιώσεων για την βραδεία δημοσίευση των άνω αποφάσεων, βλ. άρθρ. 45 Νόμ. 2172/16-16 Δεκ. 1993 (ΦΕΚ Α΄ 207) κατωτ. αριθ.
  8. 7.(Αντικαθίσταται η πρώτη περίοδος του πρώτου εδαφίου της παρ. 2 του άρθρ. 122 του Κώδικος Ποινικής Δικονομίας (τόμ. 9 σελ. 42). 8.Πάσα ετέρα διάταξις ρυθμίζουσα κατ’ άλλον τρόπον το παρόν θέμα καταργείται. 9.Η ισχύς του παρόντος νόμου άρχεται από της δημοσιεύσεώς του δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. 18.Υ.α.24 Αδικήματα τύπου

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.