6. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ. 86215/Ε:2778 της 29 Δεκ. 1959/15 Ιαν. 1960 (ΦΕΚ Β΄ 13) Περί εγκρίσεως κανονισμού Κλάδου Προνοίας Τ.Ε.Α.Υ.Φ.Ε. Έχον

6. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ. 86215/Ε:2778 της 29 Δεκ. 1959/15 Ιαν. 1960 (ΦΕΚ Β΄ 13) Περί εγκρίσεως κανονισμού Κλάδου Προνοίας Τ.Ε.Α.Υ.Φ.Ε. Έχοντες υπ’ όψει: 1)Το άρθρ. 59 παρ. 1 του Α. Νόμου της 11 Νοεμ. 1935 «περί Οργανισμού του Υπουργείου Εργασίας» ως τούτο αυθεντικώς ηρμηνεύθη δια του άρθρ. 1 του Α.Ν. 694/1937 «περί αυθεντικής ερμηνείας, συμπληρώσεως και τροποποιήσεως διατάξεών τινων της Ασφαλιστικής Νομοθεσίας εν συνδυασμώ προς τας διατάξεις του Νόμ. 581/43 «περί ιδρύσεως Ταμείου Επικουρικής Ασφαλίσεως υπαλλήλων Φαρμακευτικών Εργασιών». 2)Το υπ’ αριθ. 2520/1953 Ν.Δ/μα «περί προσδιορισμού των αντικειμένων, εφ’ ων εφαρμόζεται η διαδικασία η διαγραφομένη υπό των διατάξεων του Α. Νόμου της 11.11.35 περί Οργανισμού του Υπουργείου Εργασίας κλπ.». 3)Τας διατάξεις του από 30 Απρ. 1946 Ν.Δ/τος «περί Οργανώσεως και Συντονισμού της παρακολουθήσεως και του ελέγχου των Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής κυρωθέντος δια του υπ’ αριθ. 1392/49 Ν.Δ/τος. 4)Πρότασιν του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου Επικουρικής Ασφαλίσεως Υπαλλήλων Φαρμακευτικών Εργασιών υποβληθείσαν ημίν δια της υπ’ αριθ. 5982/18.7.59 αναφοράς του. 5)Γνώμην του Συμβουλίου Κοινωνικής Ασφαλίσεως αρ. πρωτ. ΣΚΑ 238/1959 Συνεδρίασις 513η της ΙΑ΄ περιόδου της 21.12.59, αποφασίζομεν: Εγκρίνομεν τον Κανονισμόν Κλάδου Προνοίας του Ταμείου Επικουρικής Ασφαλίσεως Υπαλλήλων Φαρμακευτικών Εργασιών εξ άρθρων 10 έχοντα ούτω: Η παρά τω Κλάδω Προνοίας ασφάλισις των δικαιουμένων ταύτης προσώπων είναι υποχρεωτική. Εις την ασφάλισιν του Κλάδου Προνοίας υπάγονται άπαντες οι παρά τω ΤΕΑΥ ΦΕ ασφαλιζόμενοι. «ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΩΝ ΚΛΑΔΟΥ ΠΡΟΝΟΙΑΣ (Σύστασις, διοίκησις, διαχείρισις, ασφαλιζόμενα πρόσωπα και υπαγωγή τούτων εις την ασφάλισιν του Κλάδου Προνοίας)». Ο τίτλος του παρόντος κανονισμού ετροποποιήθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 86058/Σ.1201 της 30 Νοεμ./12 Δεκ. 1962 αποφ. Υπ. Εργ. (ΦΕΚ Β΄ 457). Άρθρ.1.-Παρά τω ΤΕΑΥ ΦΕ συνιστάται Κλάδος Προνοίας ο οποίος διοικείται και διαχειρίζεται υπό του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου. Άρθρ.9.-Ο απολογισμός του Κλάδου Προνοίας, ελέγχεται μετά του ισολογισμού και απολογισμού του Ταμείου υπό της εκάστοτε δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας συνιστωμένης Εξελεγκτικής Επιτροπής δια τον ετήσιον τακτικόν διαχειριστικόν έλεγχον του Ταμείου. Άρθρ.10.-Δια την απώλειαν δικαιώματος εφ’ άπαξ παροχής και εκχώρησιν, κατάσχεσιν ισχύουν αναλόγως αι διατάξεις του Κανονισμού Παροχών του Ταμείου. Η παρούσα ης η ισχύς άρχεται από 1ης Ιαν. 1960 δημοσιευθήτω δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. Άρθρ.2.-Το Ταμείον τηρεί ιδιαίτερον λογ/σμόν του Κλάδου Προνοίας του οποίου οι πόροι, τα κεφάλαια και αι πρόσοδοι καθώς και αι βαρύνουσαι τούτον δι’ αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου δαπάναι είναι κεχωρισμέναι και ανεξάρτητοι των τοιούτων της επικουρικής ασφαλίσεως. «Τα πρακτικά και αι αποφάσεις του κλάδου προνοίας τηρούνται κεχωρισμένων εφαρμοζομένων αναλόγως των αντιστοίχων διατάξεων του Καταστατικού περί της λειτουργίας του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου. Αι κατά συνεδρίασιν καταβαλλόμεναι αποζημιώσεις και έξοδα κινήσεως των μετεχόντων του Διοικ. Συμβουλίου του Κλάδου Προνοίας, επί τη βάσει των εκάστοτε οικείων υπουργικών αποφάσεων δεν δύναται να υπερβούν τας 4 κατά μήνα». Η ανωτέρω εντός « » διάταξις προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 86058/Σ.1201 της 30 Νοεμ./12 Δεκ. 1962 αποφ. Υπ. Εργ. (ΦΕΚ Β΄ 457). Άρθρ.3.-Πόροι του Κλάδου Προνοίας είναι α)Εισφορά των ασφαλιζομένων προσώπων εκ 2% επί των αποδοχών των υποκειμένων εις κράτησιν υπέρ του ΤΕΑΥ ΦΕ. β)Εισφορά του ΤΕΑΥ ΦΕ εκ των κατ’ έτος σχηματιζομένων αποθεματικών αυτού ίση προς 1% επί των αποδοχών των ησφαλισμένων. «Η εν λόγω εισφορά υπολογίζεται επί των αποδοχών των ησφαλισμένων των αντιστοιχουσών επί των εισπραττομένων εισφορών 8% από της συστάσεως του Κλάδου Προνοίας καθ’ εκάστην χρήσιν». Η ανωτέρω εντός « » διάταξις προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 86058/Σ.1201 της 30 Νοεμ./12 Δεκ. 1962 αποφ. Υπ. Εργ. (ΦΕΚ Β΄ 457). γ)Αι πρόσοδοι των κεφαλαίων του Κλάδου Προνοίας. δ)Πάσα πρόσοδος εκ χαριστικής αιτίας υπέρ του Κλάδου Προνοίας. Άρθρ.4.-Η υπό στοιχείον α΄ του άρθρ. 3 οριζομένη εισφορά ησφαλισμένου υπέρ του Κλάδου Προνοίας παρακρατείται υποχρεωτικώς παρά του οικείου εργοδότου κατά την καταβολήν των αποδοχών του ησφαλισμένου αποδιδομένη υπό τούτου (εργοδότου) εις το Ταμείον μετά των λοιπών υπέρ τούτου εισφορών εντός των δια ταύτας προβλεπομένων προθεσμιών, άλλως επιβαρύνεται δια των εκάστοτε ισχυουσών προσαυξήσεων λόγω καθυστερήσεως και εισπράττεται κατά τας διατάξεις του Νόμου περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων. Άρθρ.5.-Δικαιούνται εφ’ άπαξ χρηματικής παροχής α) Ο (η) ησφαλισμένος και εν περι(Αντί για τη σελ. 1281(γ) Σελ. 1281(δ) Τεύχος Ε121-Σελ. 107 Ταμείο Επικουρικής Ασφαλίσεως Υπαλ.Φαρμακευτικών Εργασιών(ΤΕΑΥ ΦΕ) 39.Μ.η.6 πτώσει θανάτου αυτού τα μέλη της οικογενείας του εφ’ όσον εδικαιώθη εκ του Ταμείου συντάξεως γήρατος οριστικής αναπηρίας και θανάτου. β)Εις περίπτωσιν οικειοθελούς αποχωρήσεως του ησφαλισμένου προ της δημιουργίας του επί της συντάξεως δικαιώματος θα ισχύουν αι διατάξεις του άρθρ. 3 του εν ισχύϊ Κανονισμού Παροχών περί επιστροφής των ατομικών εισφορών ατόκως. Άρθρ.6.-Εν περιπτώσει θανάτου ησφαλισμένου ή ησφαλισμένης δικαίωμα επί της εφ’ άπαξ παροχής έχουν: α)Η χήρα ή ο χήρος και τα τέκνα. β)Ελλείψει χήρας ή χήρου δικαιουμένων, τα τέκνα και τανάπαλιν. γ)Ελλείψει αμφοτέρων των υπό στοιχείων α΄ και β΄ προσώπων οι γονείς, οι ανήλικοι αδελφοί και άγαμαι αδελφαί. Εάν υπάρχουν πλείονα δικαιούμενα πρόσωπα η εφ’ άπαξ χρηματική παροχή κατανέμεται μεταξύ αυτών κατ’ ισομοιρίαν. Άρθρ.7.-Το δικαίωμα επί της εφ’ άπαξ παροχής, άπαξ μόνον δύναται ν’ ασκηθή εις το ακέραιον. Εν περιπτώσει νέας υπαγωγής εις την ασφάλισιν του Κλάδου Προνοίας δύναται ν’ αποκτηθή δικαίωμα μόνον επί των προσαυξήσεων του επομένου άρθρου του παρόντος και δια τα έτη της νέας συμμετοχής. «Η εφ’ άπαξ παροχή καταβάλλεται εις τα δικαιούμενα ταύτης πρόσωπα τη αιτήσει των και μετ’ απόφασιν του Διοικ. Συμβουλίου του Κλάδου του Κλάδου Προνοίας του Ταμείου». Η ανωτέρω εντός « » διάταξις προσετέθη δια της υπ’ αριθ. 86058/Σ.1201 της 30 Νοεμ./12 Δεκ. 1962 αποφ. Υπ. Εργ. (ΦΕΚ Β΄ 457). Άρθρ.8.-«Η εφ’ άπαξ χρηματική παροχή συνίσταται: α)Εκ του βασικού ποσού, και β)Εκ προσαυξήσεων. Το βασικόν ποσόν ισούται προς το τετραπλάσιον του μέσου όρου των συνταξίμων αποδοχών του ησφαλισμένου κατά τα δύο τελευταία έτη προ της διακοπής της εργασίας του. Δικαιούνται δε του βασικού ποσού μόνον οι ησφαλισμένοι οι συμπληρώσαντες 1ο τουλάχιστον πραγματικήν εν ασφαλίσει παρά τω κλάδω Προνοίας του Ταμείου υπηρεσίαν. Αι προσαυξήσεις δι’ έκαστον συμπεπληρωμένον έτος πραγματικής εν ασφαλίσει υπηρεσίας εις τον κλάδον Προνοίας ισούται με το ήμισυ του ως άνω μέσου όρου των συνταξίμων αποδοχών του ησφαλισμένου. Το κατά τ’ ανωτέρω προκύπτον ποσόν προσαυξάνεται κατά 20%». Το άρθρ. 8. τροποποιήθηκε ως άνω από την παρ. 1 της 123/3/1837/11 Αυγ.-7 Σεπτ. 1981 (ΦΕΚ Β΄ 517) απόφ. Υπ. Κοιν. Υπηρεσιών. Σελ. 1282(δ) Τεύχος Ε121-Σελ. 108