4. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 3/12 Μαΐου 1921 Περί μέτρων προς περιστολήν των μολυσματικών νόσων των ανθρώπων. Έχοντες υπόψη το εδάφ. ε΄ του άρθρ. 13 του

4. ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 3/12 Μαΐου 1921 Περί μέτρων προς περιστολήν των μολυσματικών νόσων των ανθρώπων. Έχοντες υπόψη το εδάφ. ε΄ του άρθρ. 13 του Νομ.ΚΒ΄ κλπ. Άρθρ.1-(Αντικατεστάθη δια των διατάξεων του άρθρ. 7 του Νόμ.2532 του 1920 περί τροποποιήσεως του Νόμ.ΓΣΝΣΤ΄/1908 περί απολυμαντηρίων. 4 34.Δ.α.4 Υγειονομικές Διατάξεις Άρθρ.7-8.(Αντικατεστάθησαν δια των διατάξεων των άρθρ. 8 και 9 Β.Δ. 3/9 Νοεμ. 1950). Άρθρ.9.-Η διοικητική Αρχή δικαιούται όπως, μετά έγκρισιν του υπουργού των Εσωτερικών, υποχρεώνη τους δήμους και τας κοινότητας να αναλάβωσιν ιδίαις δαπάναις, συμφώνως των άρθρ.16 του Νόμ.346, περί επιβλέψεως της δημοσίας υγείας όσα μέτρα θεωρηθώσιν αναγκαία προς καταστολήν των μολυσματικών νόσων, είτε προ της επελεύσεως επιδημιών είτε κατά την διάρκειαν αυτών. Άρθρ.10.-Οσάκις προς πρόληψιν ή καταστολήν επιδημίας μολυσματικής νόσου, εκ των εν τω άρθρ.1 του παρόντος Δ/τος, οριζομένων, παρίσταται ανάγκη όπως καταληφθώσιν ιδιωτικά κτήματα, κινητά ή ακίνητα προς ίδρυσιν νοσοκομείων, θεραπευτηρίων, απομονωτηρίων, κοιμητηρίων, λοιμοκαθαρτηρίων και των τοιούτων, ως και προς εξυπηρέτησιν της λειτουργίας αυτών, η οικεία Αρχή προκαλεί έγκρισιν του υπουργού των Εσωτερικών προς αναγκαστικήν κατάληψιν αυτών ή απολλοτρίωσιν, συμφώνως τω Νόμ.1875 της 15 Ιαν.1920 περί κυρώσεως του Ν.Δ/τος της 5 Μαρτ.1919 περί προσλήψεως ιατρών κλπ. προς καταπολέμησιν βαρειών μολυσματικών νόσων. Άρθρ.11.-Προς περιστολήν της διαδόσεως των τραχωμάτων η αστυνομική Αρχή δικαιούται να υποβάλη υπό υγειονομικήν επίβλεψιν ή και υπό αναγκαστικήν θεραπείαν πάντα πάσχοντα εκ της νόσου ταύτης και λάβη παν το υπό του υπουργείου των Εσωτερικών υποδειχθησόμενον μέτρον. Άρθρ.12.-Υγειονομικοί ιατροί κατά την έννοιαν του παρόντος Δ/τος είναι οι εις την υπηρεσίαν του Κράτους, των δήμων, και των κοινοτήτων διατελούντες. Τοιούτοι θεωρούνται τα ιατρικά μέλη του ιατροσυνεδρίου, οι υγειονομικοί επιθεωρηταί οι νομίατροι, οι αστύϊατροι, οι δημοτικοί και κοινοτικοί ιατροί, οι υγειονόμοι (εφ’ όσον ούτοι είναι ιατροί), οι ιατροί των υγειονομείων, οι διευθυνταί και οι ιατροί των λοιμοκαθαρτηρίων, και πάντες οι παρά του υπουργείου των Εσωτερικών προς έρευναν ή καταπολέμησιν των μολυσματικών νόσων χρησιμοποιούμενοι ιατροί. Κωλυομένων ή ελλειπόντων των ανωτέρω ή και προς ενίσχυσιν τούτων, δύναται να κληθή παρά της διοικητικής ή αστυνομικής Αρχής οιοσδήποτε ιατρός προς εκτέλεσιν των εν τω Δ/τι τούτω αναγραφομένων καθηκόντων υγειονομικού ιατρού. Ο ούτω κληθείς θεωρείται ως υγειονομικός ιατρός εντός των ορίων της ανατεθείσης αυτώ εντολής και έχει το δικαίωμα και την υποχρέωσιν να εκτελή τας δια του Δ/τος τούτου ανατιθεμένας τω υγειονομικώ ιατρώ υπηρεσίας, προκειμένου περί της περιστολής μολυσματικής τινος νόσου των ανθρώπων. Τα της αμοιβής των προς εκτέλεσιν της υπηρεσίας υγειονομικού ιατρού υπό της Αρχής καλουμένων ιδιωτών ιατρών, κανονίζονται εκάστοτε δι’ υπουργικής αποφάσεως και καταβάλλονται εκ της εν τω προϋπολογισμώ των εξόδων του υπουργείου των Εσωτερικών αναγεγραμμένης πιστώσεως δια την αποσόβησιν ή καταστολήν λοιμωδών νόσων. Άρθρ.13-14.(Αντικατεστάθησαν δια των διατάξεων των άρθρ.10 και 11 Β.Δ.3/9 Νοεμ. 1950). Άρθρ.15.-Οι παραβάται των διατάξεων του παρόντος Δ/τος και των επί τη βάσει τούτου εκδοθησομένων υπουργικών διαταγών και οδηγιών καταδιώκονται και τιμωρούνται συμφώνως ταις υπό του άρθρ. 30 του υγειονομικού νόμου ΚΒ΄ της 25 Νοεμ.1845 και των άρθρ.320 και 570-580 του Ποινικού Νόμου, προβλεπομέναις ποιναίς, εκτός αν οι παραβάσεις αύται προβλέπωνται και τιμωρώνται υπό βαρυτέρων ποινών. άρθρ.1 του κατωτ.Β.Δ.3/9 Νοεμ.1950). Άρθρ.2.-Η αστυνομική Αρχή, άμα λαβούσα την δήλωσιν ταύτην, ειδοποιεί πάραυτα περί τούτου τον αρμόδιον υγειονομικόν ιατρόν, όστις μεταβαίνει επιτοπίως προς βεβαίωσιν της νόσου και ενέργειαν των προς τούτο αναγκαίων ερευνών. Εις τον επί τω σκοπώ τούτω προσελθόντα υγειονομικόν ιατρόν πρέπει να επιτρέπηται ελευθέρως η εις την κατοικίαν του ασθενούς ή νεκρού είσοδος, να παρέχηται δε παρά τε της οικογενείας και της αστυνομικής Αρχής, πάσα συνδρομή κατά την εξέτασιν του ασθενούς ή την εκτέλεσιν νεκροψίας και να δίδηται πάσα πληροφορία περί της νόσου. Βεβαιωθείσης της νόσου ή υπάρχουσης βασίμου υπονοίας περί ταύτης, η αστυνομική Αρχή οφείλει να λάβη πάραυτα τα κατάλληλα προφυλακτικά μέτρα, τα κανονισθησόμενα δι’ εγκυκλίων διαταγών του υπουργού των Εσωτερικών, επί τη βάσει των εν τω Δ/τι τούτω διατασσομένων και αναλόγως του είδους της νόσου. Εν πάση δε επειγούση περιπτώσει, καθ’ ην εκ της βραδύτητος απειλείται κίνδυνος της δημοσίας υγείας, ο υγειονομικός ιατρός δικαιούται και προ της επεμβάσεως της αστυνομίας να προβή αυτεπαγγέλτως εις την εφαρμογήν όλων των προς πρόληψιν της επεκτάσεως της νόσου μέτρων, προς α οφείλουσι να συμμορφωθώσιν οι περί τον άρρωστον ή τον νεκρόν. Ειδοποιεί δε συγχρόνως περί τούτου και την αστυνομικήν Αρχήν. Άρθρ.3.-Η αστυνομική Αρχή οφείλει πάσαν δήλωσιν περί μολυσματικού νοσήματος να διαβιβάζη αμελητί εις την οικείαν νομαρχίαν ή υποδιοίκησιν, ο δε νομάρχης ή υποδιοικητής εις το τέλος εκάστης εβδομάδος οφείλει να υποβάλλη εις το υπουργείον των Εσωτερικών αριθμητικόν πίνακα των δηλωθέντων κρουσμάτων, εις το τέλος δε εκάστου μηνός λεπτομερή κατάστασιν των εμφανισθέντων κρουσμάτων μολυσματικών νοσημάτων εν τη περιφερεία αυτού. Η κατάστασις αύτη συντάσσεται κατά παρεχομένας υπό της διευθύνσεως της δημοσίας υγείας του υπουργείου των Εσωτερικών ειδικωτέρας οδηγίας. Άρθρ.4.-(Αντικατεστάθη δια των διατάξεων του άρθρ.2 Β.Δ.3/9 Νοεμ.1950). Σελ.326 Άρθρ.5.-Προς πρόληψιν της εις το Κράτος περαιτέρω μεταδόσεως μολυσματικών νόσων, επιτρέπεται εις τας διοικητικάς και αστυνομικάς Αρχάς να διατάσσωσιν, επί τη βάσει όρων καθορισθησομένων δι’ αποφάσεως του υπουργού των Εσωτερικών: α) Την υγειονομικήν επίβλεψιν και την εφαρμογήν των προς παρακώλυσιν της διαδόσεως μολυσματικής τινος νόσου κεκανονισμένων προφυλακτικών μέτρων επί της παραγωγής, επεξεργασίας, διατηρήσεως, πωλήσεως, και πάσης άλλης χρήσεως ειδών και προϊόντων δυναμένων να συντελέσωσι προς την περαιτέρω μετάδοσιν της νόσου, ως και την απαγόρευσιν της λειτουργίας μεμολυσμένων πρατηρίων εδωδίμων και ποτών και καταστημάτων παραγωγής αυτών. β΄-θ΄)Αντικατεστάθησαν δια των διατάξεων του άρθρ.7 Β.Δ.3/9 Νοεμ.1950). ι)Την υποχρεωτικήν απολύμανσιν μεμολυσμένων ή υπόπτων μολύνσεως κατοικιών και αντικειμένων. ια)Την εφαρμογήν παντός άλλους υγειονομικού μέτρου, συντελούντος προς πρόληψιν ή καταστολήν των νόσων τούτων, υποδεικνυομένου υπό του Ιατροσυνεδρίου. Άρθρ.6.-Η εφαρμογή της απολυμάνσεως ως προς τας υπό του άρθρ. 1 του παρόντος Β.Δ/τος οριζομένας νόσους υπόκειται εις τον έλεγχον του Κράτους. Αι περιπτώσεις εφαρμογής της απολυμάνσεως και ο τρόπος της εκτελέσεως αυτής, κανονίζονται συμφώνως προς το άρθρ.12 του Β.Δ. της 24 Ιουν.1908 περί εκτελέσεως του Νόμ. ΓΣΝΣΤ΄ του 1908 περί απολυμαντηρίων. Η εκτέλεσις της απολυμάνσεως ενεργείται δια των απολυμαντηρίων των ιδρυομένων ανά το Κράτος δια Β.Δ/τος δυνάμει του