Εν συντομία
Αυτός ο νόμος αφορά την αναδιάρθρωση της φορολογίας των δημόσιων θεαμάτων, με στόχο την ελάφρυνση της φορολογικής επιβάρυνσης σε συγκεκριμένες κατηγορίες και την ενσωμάτωση εισπραττόμενων ποσών υπέρ τρίτων. Σκοπός είναι να καταστούν οικονομικά βιώσιμες οι επιχειρήσεις θεάτρου και κινηματογράφου και να συνεχίσουν την λειτουργία τους.
Τι ρυθμίζει
- Τη φορολογία των δημόσιων θεαμάτων, υπολογιζόμενη επί του τιμήματος εισόδου.
- Τους φορολογικούς συντελεστές για διάφορες κατηγορίες θεαμάτων (θέατρο πρόζας, μουσικό θέατρο, κινηματογράφοι, ιπποδρομίες).
- Την ενσωμάτωση πρόσθετων τελών υπέρ τρίτων στον φόρο των κινηματογράφων.
- Την κατανομή μέρους του φόρου δημοσίων θεαμάτων σε συγκεκριμένους οργανισμούς και ταμεία.
Ποιον αφορά
- Επιχειρήσεις που διοργανώνουν δημόσια θεάματα (θέατρα, κινηματογράφοι, ιπποδρομίες, συναυλίες, αγώνες κ.λπ.).
- Το Εθνικό Θέατρο, τη Λυρική Σκηνή, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Ταμείο Συντάξεως Ηθοποιών και διάφορα ταμεία αλληλοβοήθειας και εργασίας.
Βασικά σημεία
- Ο φόρος υπολογίζεται επί του τιμήματος εισόδου.
- Για το θέατρο πρόζας, συναυλίες, διαλέξεις κ.λπ., οι συντελεστές είναι 15% (έως 3.500 δρχ.), 25% (άνω των 3.500 έως 12.000 δρχ.) και 30% (άνω των 12.000 δρχ.).
- Για το μουσικό θέατρο, οι συντελεστές είναι 25% (έως 2.000 δρχ.) και 50% (για το ποσό άνω των 2.000 δρχ.).
- Για κινηματογράφους και ιπποδρομίες, οι συντελεστές είναι 40% (έως 2.000 δρχ.) και 90% (για το ποσό άνω των 2.000 δρχ.).
- Οι συντελεστές για κινηματογράφους σε πόλεις με πληθυσμό κάτω των 10.000 κατοίκων μειώνονται στο μισό.
- Το 20% του εισπραττόμενου φόρου δημοσίων θεαμάτων αποδίδεται σε συγκεκριμένους οργανισμούς και ταμεία, με το Εθνικό Θέατρο, τη Λυρική Σκηνή και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος να λαμβάνουν 18% έκαστο.
📄 Κείμενο νόμου
28. ΠΡΑΞΙΣ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Αριθ. 833 της 11/12 Ιουλ. 1951 Περί διαρρυθμίσεως Φορολογίας Δημοσίων Θεαμάτων. Λαβόν υπ’ όψιν: 1.Ότι παρίσταται ανάγκη διαρρυθμίσεως της φορολογίας δημοσίων θεαμάτων επί δικαιοτέρας βάσεως επί σκοπώ: α)Ελαφρύνσεως της φορολογικής επιβαρύνσεως του θεάτρου πρόζας και του μουσικού τοιούτου δια να καταστή η επιχείρησις του θεάτρου οικονομικώς βιώσιμος, ώστε να δυνηθή τούτου να επιτελέση την μορφωτικήν και καλλιτεχνικήν αποστολήν του. β)Ελαφρύνσεως ωσαύτως της φορολογικής επιβαρύνσεως ιδία των δευτέρας προβολής, των συνοικιακών και των επαρχιακών κινηματογράφων, οίτινες αποτελούσι ευθυνόν θέαμα προς ψυχαγωγίαν των λαϊκών τάξεων, ίνα δυνηθώσιν ούτοι να συνεχίσωσι τας εργασίας των, καθ’ όσον, λόγω της μικράς κινήσεως εισιτηρίων, ην πραγματοποιούσι οι περισσότεροι των κινηματογράφων τούτων, η εκμετάλλευσις αυτών με την ισχύουσαν φορολογικήν επιβάρυνσιν αποβαίνει παθητική, και γ)Ενσωματώσεως των επί των εισιτηρίων των κινηματογράφων υπέρ διαφόρων τρίτων εισπραττομένων ποσών μετά του φόρου του δημοσίου, εκ του οποίου θα αποδίδηται εις έκαστον δικαιούχον ανάλογον ποσοστόν εκ του Κρατικού Προϋπολογισμού. 2.Σχετικήν εισήγησιν του Υπουργού των Οικονομικών, αποφασίζει 1.Ο φόρος των δημοσίων θεαμάτων επί των κάτωθι αναφερομένων κατηγοριών θεαμάτων υπολογίζεται επί του τιμήματος εισόδου (δικαιώματος θεατρώνου) βάσει των κατωτέρω καθοριζομένων φορολογικών ποσοστών.). Α.Θέατρον Πρόζας (δράμα -κωμωδία). Μελόδραμα. Συναυλίαι παντός είδους. Ρεσιτάλ εν γένει. Θέατρον Σκιών και Ανδρεικέλων. Απαγγελίαι. Διαλέξεις. Εκθέσεις. Λαχειοφόροι αγοραί. Αγώνες παντός είδους (πυγμαχικοί, αθλητικοί, ποδοσφαιρικοί κλπ. συναντήσεις ή επιδείξεις). Επιδείξεις Σουηδικής και ρυθμικής γυμναστικής ως και εν γένει πλαστικοί χοροί. Παίγνια και παιδιαί παντός είδους. α)Εφ’ όσον το τίμημα εισόδου (δικαίωμα θεατρώνου) δεν είναι ανώτερον των δρχ. 3.500 επί φορολογικώ συντελεστή 15%. β)Εφ’ όσον το τίμημα εισόδου είναι μεν ανώτερον των δρχ. 3.500 δεν υπερβαίνει όμως τας δραχ. 12.000 επί φορολογικώ συντελεστή 25%, και γ)Εφ’ όσον το τίμημα εισόδου είναι ανώτερον των δρχ. 12.000 επί φορολογικώ συντελεστή 30%. Β.Μουσικόν θέατρον (Οπερέττα, Επιθεώρησις). Θεάτρων Ποικιλιών (Βαριεττέ). Καθορίζονται οι ακόλουθοι φορολογικοί συντελεσταί κατά κλιμάκια τιμήματος εισόδου (δικαίωμα θεατρώνου): α)Επί κλιμακίου τιμήματος μέχρι δραχμών 2.000 συντελεστής 25%. (Αντί για τη σελ. 155(α) Σελ.. 155(β) Τεύχος 777-Σελ. 37 Φορολογία Δημοσίων Θεαμάτων 28.Β.α.27-28 β)Επί του επί πλέον των δρχ. 2.000 ποσού τιμήματος συντελεστής 50%. Γ.Κινηματογράφοι και Ιπποδρομίαι: Καθορίζονται οι κάτωθι φορολογικοί συντελεσταί κατά κλιμάκια τιμήματος εισόδου (δικαιώματος θεατρώνου): α)Επί κλιμακίου τιμήματος μέχρι δραχμών 2.000 συντελεστής 40%. β)Επί του επί πλέον των δρχ. 2.000 ποσού τιμήματος συντελεστής 90%. Οι ανωτέρω συντελεσταί περιορίζονται εις το ήμισυ προκειμένου περί κινηματογράφων λειτουργούντων εις πόλεις πληθυσμού κατωτέρου των 10.000 κατοίκων. Το δια της υπ’ αριθ. 91805/1942 αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών ως ετροποποιήθη δια μεταγενεστέρων αποφάσεων επιβληθέν πρόσθετον τέλος υπέρ τρίτων, ως και το κατά το άρθρ.2 του υπ’ αριθ. 719/45 Α. Νόμου πρόσθετον ειδικόν τέλος επί των εισιτηρίων των κινηματογράφων, ενσωματούνται εις τους άνω συντελεστάς φόρου. Από της ισχύος της παρούσης καταργούνται αι υπ’ αριθ. 17/18.1.1950 και 895/22.9.1950 Πράξεις του Υπουργικού Συμβουλίου κυρωθείσαι δια του άρθρ. 17 παρ. 2 του υπ’ αριθ. 1524/50 Α. Νόμου ως ούτος εκυρώθη δια του υπ’ αριθ. 1620/51 Νόμου ως και οι υπ’ αριθ. 114 της 2-2-51 και της 330 της 9-351 Πράξεις του Υπουργικού Συμβουλίου. Δια της υπ’ αριθ. 892 της 20/30 Ιουλ. 1951 Πράξεως του Υπουρ. Συμβουλίου, κυρωθείσης δια του άρθρ. 12 ν. 2281/1952, κατωτ. αριθ. 30, ωρίσθη ότι τα υπό της ως άνω παρ. 1 καθοριζόμενα φορολογικά ποσοστά μειούνται εις το ήμισυ προκειμένου περί θεαμάτων διδομένων εις πόλεις πληθυσμού κάτω των 10.000 κατοίκων. Επίσης ωρίσθη ότι η ανωτέρω μείωσις δεν ισχύει δια λουτροπόλεις και τόπους θερινής διαμονής και ότι τα κάτω των 10.000 κατοίκων προάστεια πόλεων δεν θεωρούνται ως αυτοτελείς πόλεις. 2.Οι φορολογικοί συντελεσταί των θεαμάτων των κατηγοριών Α΄ και Β΄ της προηγουμένης παραγράφου δεν προσαυξάνονται οσάκις το θέαμα εκτελείται εν όλω ή εν μέρει υπό ξένων καλλιτεχνών. 3.Η τιμή του εισιτηρίου καθορίζεται εις ποσόν ίσον προς το άθροισμα του τιμήματος εισόδου και του επ’ αυτού αναλογούντος φόρου. Εις ην περίπτωσιν το άθροισμα καταλήγει εις κλάσμα εκατονταδράχμου, στρογγυλοποιείται τούτο εις ακέραιον εκατοντάδραχμον ή ούτω δε προκύπτουσα επί πλέον διαφορά τιμής εισιτηρίου κατανέμεται εξ ημισείας μεταξύ του τιμήματος εισόδου και του φόρου. Σελ.. 156(β) Τεύχος 777-Σελ. 38 4.Εις ην περίπτωσιν επί τη βάσει του καθορισθέντος υπό του θεατρώνου τιμήματος εισόδου η κατ’ εφαρμογήν της προηγουμένης παρ. 3 προκύπτουσα τιμή εισιτηρίου καταλήγει εις κλάσμα πεντακοσιοδράχμου, δύναται η τιμή αύτη τη αιτήσει του θεατρώνου να στρογγυλοποιηθή εις ακέραιον πεντακοσιόδραχμον, η ούτω δε προκύπτουσα επί πλέον διαφορά τιμής εισιτηρίου κατανέμεται εξ ημισείας μεταξύ τιμήματος εισόδου και του φόρου. 5.«Εκ του ποσού του εισπραττομένου, βάσει των ισχυουσών διατάξεων, φόρου δημοσίων θεαμάτων, ποσοστόν ίσον προς 20%, αυτού, αποδίδεται υπέρ του Εθνικού Θεάτρου, της Λυρικής Σκηνής, του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, του Ταμείου Συντάξεως Ηθοποιών και των βάσει των ισχυουσών διατάξεων δικαιουμένων διαφόρων Ταμείων αλληλοβοηθείας και εργασίας προσώπων, συνδεομένων λόγω επαγγέλματος προς το θέατρον και τον κινηματογράφον. Εκ του ποσοστού τούτου αναλογούσιν εις το Εθνικόν Θέατρον 18%, εις την Λυρικήν Σκηνήν 18% και εις το Κρατικόν Θέατρον Βορείου Ελλάδος 18%, το δε υπόλοιπον 46% κατανέμεται μεταξύ του Ταμείου Συντάξεως Ηθοποιών και των διαφόρων δικαιουμένων Ταμείων αλληλοβοηθείας και εργασίας κατά ποσοστά οριζόμενα, δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εργασίας. Η παρ. 5 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 14 Α.Ν. 236/1967 (τόμ. 27 σελ. 46,41). Ο πόρος που προβλέπεται στην άνω παρ. 5 για το Ταμείο Συντάξεων Ηθοποιών και τα Ταμεία Αλληλοβοηθείας των προσώπων που συνδέονται με το θέατρο και κινηματογράφο περιέρχεται στο Δημόσιο σύμφωνα με την παρ. 1 άρθρ. 6 Νομ. 1210/1981 (ΦΕΚ Α΄ 278), (τόμ. 15Β, σελ. 86,28). Δια κοινών αποφάσεων των Υπουργών Παιδείας, Οικονομικών και Εργασίας δύναται να τροποποιήται ο κατά το προηγούμενον εδάφιον τρόπος κατανομής του εκ του φόρου δημοσίων θεαμάτων υπέρ τρίτων αποδιδομένου ποσοστού. Εκδόσαν προς τούτο την παρούσαν υπ’ αριθ. 833 πράξιν του, ήτις, τελούσα υπό νομοθετικήν κύρωσιν θέλει ισχύσει από της 1 Αυγ. 1951 δημοσιευομένη δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. Εκυρώθη δια του άρθρ. 2 ν. 2281/1952, κατωτ. αριθ. 30. Βλ. και Αποφ. Υπ. Εργασίας υπ’ αριθ. 59084/2582 της 10/19 Νοεμ. 1958, κατωτ. αριθ. 38. 28.Β.α.28 Φορολογία Δημοσίων Θεαμάτων
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.