3. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓ ΑΣΙΑΣ Αριθ. 30130 της 20/30 Ιουλ. 1954 Περί εγκρίσεως κανονισμού ανεργίας εποχιακών και υποαπασχολουμένων μισθωτών. Έχοντες υ

3. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓ ΑΣΙΑΣ Αριθ. 30130 της 20/30 Ιουλ. 1954 Περί εγκρίσεως κανονισμού ανεργίας εποχιακών και υποαπασχολουμένων μισθωτών. Έχοντες υπ’ όψει: 1)Τας διατάξεις των άρθρων 36 του Ν.Δ. 2698)1953 και 16 του Α.Ν. 1846)1951. 2)Την υπ’αριθ.150555 αναφοράν του Διοικητού του Ιδρύματος των Κοινωνικών Ασφαλίσεων, δι’ ης υποβάλλονται ημίν τα πρακτικά των από 4.3.54 και 28.5.1954 συνεδριάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου του ΙΚΑ δι’ ων ενεκρίθη παρ’ αυτού Κανονισμός ανεργίας εποχιακών και υποαπασχολουμένων μισθωτών, αποφασίζομεν Εγκρίνομεν τον «Κανονισμόν ανεργίας εποχιακών και υποαπασχολουμένων μισθωτών» έχοντα ως ακολούθως: Κανονισμός ανεργίας εποχιακών και υποαπασχολουμένων μισθωτών Άρθρον 1. 1.Λογίζονται ως εποχιακοί μισθωτοί οι αποκλειστικώς ή κατά κύριον λόγον αμέσως απασχολούμενοι εις την διεξαγωγήν των εποχιακών εργασιών, εκ των εν άρθρω 2 του παρόντος αναφερομένων. Μισθωτοί απασχολούμενοι εις επιχειρήσεις εποχιακών εργασιών, περί ων η παρ. 1 του άρθρου 2 του παρόντος δεν χαρακτηρίζονται ως εποχιακοί εφ’ όσον δεν μετέχουν αμέσως εις την παραγωγήν, επεξεργασίαν κλπ. του εποχιακού προϊόντος (οίον λογισταί, αποθηκάριοι, μηχανικοί, προσωπικόν γραφείων κλπ.). 2.Εν περιπτώσει διαδοχικών ή συγχρόνων απασχολήσεων εις εργασίας περί ων η προηγουμένη παράγραφος και εις ετέρας μη χαρακτηριζομένας ως εποχιακάς, ο ησφαλισμένος χαρακτηρίζεται ως κατά τον κύριον λόγον εποχιακός, εφ’ όσον εντός του κατά το άρθρον 35 εδ. β΄ Α.Ν. 1846)1951 ημερολογιακού 15μήνου προ της τελευταίας αυτού απολύσεως επραγματοποίησεν α)Πλέον των 75 ημερομισθίων εις εποχιακάς εργασίας και έλασσον των 150 ημερομισθίων εις κοινάς εργασίας, β)εν πάση περιπτώσει τα εις εποχιακάς εργασίας ημερομίσθια είναι πλείονα των εις κοινάς τοιαύτας πραγματοποιηθέντων. Άρθρον 2. 1.Ως εποχιακαί εργασίαι, περί ων το άρθρον 1 του παρόντος, ως και αι αντίστοιχοι περίοδοι εποχικής ανεργίας καθορίζονται ως κάτωθι: 1)Επεξεργασία φύλλων καπνού 1)12-30)4. 2)Επεξεργασία Σταφίδος και συσκευασία σταφυλών α)Περιοχών Ηρακλείου Χανίων 20)4-20)8, β)Λοιπών περιοχών 1)6-30)9. 3)Συσκευασία εσπεριδοειδών 1)6-30)9. 4)Επεξεργασία ξηρών σύκων 1)1 41)8. 5)Κονσεροβοποιΐα γεωργικών προιόντων 1)11-15)5. 6)Ελαιοτριβεία 1)2-31)10. 2.Δύναται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. του Ιδρύματος να καθορίζεται άλλως κατά χρόνον και τόπον η περίοδος εποχιακής ανεργίας οιασδήποτε των περί ων η προηγουμένη παράγραφος εποχιακών εργασιών, εφ’ όσον εκάστοτε δια τον μεγαλύτερον αριθμόν των μισθωτών εκάστης τούτων η έναρξις και λήξις της αντιστοίχου εποχιακής εργασίας είναι διάφορος των ανωτέρω καθοριζομένων. Δια τους καπνεργάτας και σταφιδεργάτας βλ.κατωτ.Ηδ. 4 και Ηδ. 5. Άρθρον 3. 1)Από της πρώτης του μεθεπομένου μηνός της δημοσιεύσεως του παρόντος άπαντες οι ησφαλισμένοι απασχολούμενοι εις τας εν άρθρω 2 εποχιακάς εργασίας υποχρεούνται εις καταβολήν ειδικής προσθέτου εισφοράς εποχιακής ανεργίας. Η εισφορά αύτη υπολογιζομένη εις ποσοστόν 5% επί των κατά το άρθρον 25 του Α.Ν. 1846)1951 αποδοχών των ησφαλισμένων καταβάλλεται εις το ΙΚΑ υπό του οικείου εργοδότου, όστις δικαιούται να παρακρατή ταύτην εκ των αποδοχών του ησφαλισμένου. 2)Δια τον υπολογισμόν της περί ης η προηγουμένη παράγραφος εισφοράς, τον τρόπον και χρόνον καταβολής, τον υπόχρεον προς καταβολήν ταύτης, τας συνέπειας μη καταβολής ή εκπροθέσμου καταβολής, τας προϋποθέσεις επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθεισών εισφορών, ως και τα λοιπά θέματα τα αναφερόμενα εις την είσπραξιν της ων άνω εισφοράς, εφαρμόζονται αι σχετικαί διατάξεις του Α.Ν. 1846)1951 και των οικείων κανονισμών του Ιδρύματος. 3.Προκειμένου περί ησφαλισμένων απασχολουμένων εις τας εν άρθρω 2 εποχιακάς εργασίας παρεχόντων εργασίαν ουχί προς σταθερόν εργοδότην, η περί ης παράγραφος 1 εισφορά εισπράττεται και καταβάλλεται εις το ΙΚΑ κατά τας διατάξεις των οικείων ειδικών κανονισμών, των προβλεπουσών περί της εισπράξεως της υπό των διατάξεων του Α.Ν. 1846)1951 προβλεπομένης εισφοράς. 4.Δύναται δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. να ορισθή, ότι εις τους απασχολουμένους εις τας εν άρθρ. 2 εργασίας ησφαλισμένους παρέχεται πλην του κυρίου ασφαλιστικού βιβλιαρίου και ειδικόν τοιούτον του οποίου ο τύπος θέλει ορισθή παρά του Δ.Σ., και εν ω δέον να γίνεται η επικόλλησις των ενσήμων των αναλογούντων εις την εισφοράν ανεργίας και την περί ης παράγραφος 1 πρόσθετον εισφοράν εποχιακής ανεργίας, ή αι σχετικαί εγγραφαί καταβολής των εν λόγω εισφορών. 5.Εργοδόται παραλείποντες την εκπλήρωσιν των περί ων αι προηγούμεναι παράγραφοι υποχρώσεών των ή μη εκπληρούντες ταύτας εντός των υπό των διατάξεων του Α.Ν. 2846)1951 και των οικείων κανονισμών οριζομένων προθεσμιών, υπόκεινται εις τας υπό του νόμου τούτου προβλεπομένας κυρώσεις. Άρθρον 4. 1.Οι κατά τας διατάξεις των άρθρων 1-2 του παρόντος χαρακτηριζόμενοι ως εποχιακοί μισθωτοί ευρισκόμενοι άνεργοι κατά την διάρκειαν της νεκράς περιόδου του εποχιακού επαγγέλματος, εις ο ανήκουν, δικαιούνται επιστροφής των δι’ αυτούς, διαρκούσης της περιόδου ταύτης καταβληθεισών εισφορών κλάδου ανεργίας, ως και των προσθέτων εισφορών εποχιακής ανεργίας. 2.Αι περί ων προγηγούμεναι παράγραφοι, εισφοραί επιστρέφονται εις τους δικαιούχους εις δύο δόσεις, κατά τας δι’αποφάσεως του Δ.Σ. οριζομένας ημερομηνίας, εφ’ όσον διατελούσιν εν ενεργία και συντρέχουσιν αι λοιπαί προϋποθέσεις του άρθρου 36 Α.Ν. 1846)1951. 3.Αι ημέραι εργασίας δι’ ας επεστράφησαν αι κατά τας προηγουμένας παραγράφους εισφοραί, δεν υπολογίζονται προς συμπλήρωσιν των κατά το άρθρον 35 εδ. β΄ Α.Ν. 1846)1951 απαιτουμένων δια την χρογήγησιν επιδόματος ανεργίας ημερομισθίων. Άρθρον 5. 1.Ως απασχολούμενοι χαρακτηρίζονται οι μισθωτοί, οίτινες αποκλειστικώς ή κατά κύριον λόγον απασχολούνται είς τινα των κατωτέρω αναφερομένων εργασιών υποαπασχολήσεως: α)Σμυριδορίκται. (Αντι της σελ. 318,03) Σελ. 318,03(α) ΞΖ-57 Εποχιακώς Εργαζόμενοι Μισθωτοί 15Β.Η.δ.3 2.Εν περιπτώσει διαδοχικών απασχολήσεων εις εργασίας περί ων η προηγουμένη παράγραφος και εις ετέρας μη χαρακτηριζομένας ως εργασίας υποαπασχολήσεως ο ησφαλισμένος χαρακτηρίζεται ως κατά κύριον λόγον υποαπασχολούμενος εφ’ όσον εντός του κατά το άρθρ. 35 εδάφ. β΄ Α.Ν. 1846/1951 ημερολογιακού 15μήνου προ της τελευταίας αυτού απολύσεως επραγματοποίησεν: α)πλέον των 75 ημερομισθίων εις εργασίας υποαπασχολήσεως, β)έλασσον των 150 ημερομισθίων, εις εργασίας κοινάς, γ)εν πάση περιπτώσει τα της εργασίας υποαπασχολήσεως ημερομίσθια είναι πλείονα των εις κοινάς τοιαύτας πραγματοποιηθέντων, 3.Ησφαλισμένοι των περί ων η παρ. 1 επαγγελματικών κατηγοριών οίτινες καθ’ έκαστον των δύο προηγουμένων ημερολογιακών ετών, άτινα προηγούνται της τελευταίας αυτών απολύσεως, επραγματοποίησαν εν συνόλω πλείονας των 250 ημερών εργασίας, ανεξαρτήτως εις ποίαν εργασίαν δεν χαρακτηρίζονται κατά τας διατάξεις του παρόντος ως υποαπαχολούμενοι μισθωτοί.