Εν συντομία
Αυτός ο νόμος καθορίζει τον τρόπο επιβολής, αύξησης, μείωσης ή κατάργησης φόρων, τελών, δασμών ή δικαιωμάτων, απαιτώντας τη σύμπραξη ή έγκριση του Υπουργού των Οικονομικών.
Τι ρυθμίζει
- Την επιβολή, αύξηση, μείωση ή κατάργηση φόρων, τελών, δασμών ή δικαιωμάτων.
- Τη διαδικασία έγκρισης αυτών των πράξεων από τον Υπουργό των Οικονομικών.
- Εξαιρέσεις από την υποχρέωση σύμπραξης ή έγκρισης του Υπουργού των Οικονομικών.
- Την κατάργηση παλαιών φόρων που δεν επανεπιβλήθηκαν με τη νέα διαδικασία.
Ποιον αφορά
- Το Δημόσιο, Κρατικούς οργανισμούς, Κρατικές επιχειρήσεις και ειδικές υπηρεσίες.
- Οποιοδήποτε νομικό πρόσωπο δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου και ειδικούς λογαριασμούς.
Βασικά σημεία
- Για την επιβολή, αύξηση, μείωση ή κατάργηση φόρου κλπ. απαιτείται πάντα η σύμπραξη ή έγκριση του Υπουργού των Οικονομικών.
- Εάν απαιτείται Βασιλικό Διάταγμα, αυτό προσυπογράφεται και από τον Υπουργό των Οικονομικών.
- Εάν απαιτείται Υπουργική απόφαση, συμπράττει και ο Υπουργός των Οικονομικών και η απόφαση δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
- Όλοι οι φόροι, τέλη, δασμοί ή δικαιώματα που επιβλήθηκαν πριν την έναρξη ισχύος του νόμου καταργούνται αυτοδικαίως από την 1η Απριλίου 1941, εκτός αν επανεπιβληθούν με τη διαδικασία του παρόντος νόμου.
📄 Κείμενο νόμου
7. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 1547 της 29 Δεκ. 1938/3 Ιαν. 1939 Περί τρόπου επιβολής φορολογιών κατά νομοθετικήν εξουσιοδότησιν. Άρθρ.1.-Εις ας περιπτώσεις κατά τας εκάστοτε ισχυούσας διατάξεις επιτρέπεται κατά νομοθετικήν εξουσιοδότησιν η δια πράξεως της Εκτελεστικής Εξουσίας ή δι’ οιασδήποτε άλλης πράξεως επιβολή, αύξησις, μείωσις ή κατάργησις φόρου, τέλους, δασμού ή οιασδήποτε φύσεως δικαιώματος είτε υπέρ του Δημοσίου, Κρατικών οργανισμών, Κρατικών επιχειρήσεων και ειδικών υπηρεσιών είτε υπέρ οιουδήποτε νομικού προσώπου δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου είτε υπέρ ειδικών λογαριασμών και αδιαφόρως αν ο φόρος κλπ. επιβάληται αυτοτελώς ή κατά προσαύξησιν ή απόδοσιν εξ ετέρας φορολογίας, απαιτείται από της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος και σύμπραξις ή έγκρισις του Υπουργού των Οικονομικών. 2.Προς εφαρμογήν των διατάξεων της προηγουμένης παραγράφου εις ας μεν περιπτώσεις δια την κατά τ’ ανωτέρω επιβολήν, αύξησιν, μείωσιν ή κατάργησιν φόρου κλπ. απαιτείται κατά τας κειμένας διατάξεις Β.Δ/μα προσυπογράφεται τούτο και υπό του Υπουργού των Οικονομικών, εις ας περιπτώσεις απαιτείται Υπουργική απόφασις, συμπράττει κατά την έκδοσιν ταύτης και ο Υπουργός των Οικονομικών, δημοσιευομένης της κοινής ταύτης Υπουργικής αποφάσεως δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, εις πάσας δε τας λοιπάς περιπτώσεις η σχετική πράξις εγκρίνεται δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών, δημοσιευομένης δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. Αι παρ. 1 και 2 δεν ισχύουσι προκειμένου περί εράνων και προσωπικής εργασίας δια την ανέγερσιν κλπ. διδακτηρίων κατά το άρθρ. 17 Α. Ν. 1850/1939(τόμ. 32). 3.Αι διατάξεις των παρ. 1 και 2 θέλουσιν ισχύει και εις τας περιπτώσεις, καθ’ ας δια μεταγενεστέρων του παρόντος νόμων ήθελεν επιτραπή ή άνευ της συμπράξεως ή εγκρίσεως του Υπουργού των Οικονομικών επιβολή, αύξησις, μείωσις ή κατάργησις οιουδήποτε των εν παρ. 1 φόρων κλπ., εφ’ όσον εν τω μεταγενεστέρω νόμω δεν ήθελε περιληφθή ρητή εξαίρεσις από των διατάξεων των παρ. 1 και 2. Σελ. 209 Νομοθετικές Εξουσιοδοτήσεις 1.Η.β.1-7 «4.Πάντες οι προ της ενάρξεως της ισχύος του παρόντος Νόμου επιβληθέντες κατά τας άχρι τούδε ισχυούσας διατάξεις φόροι, τέλη, δασμοί ή οιασδήποτε φύσεως δικαιώματα εκ των εν παρ. 1 μνημονευομένων καταργούνται αυτοδικαίως από της 1 ης Απριλίου 1941, εφ’ όσον δεν ήθελον εκ νέου επιβληθή κατά την διαδικασίαν του παρόντος νόμου. Εις τας διατάξεις του προηγουμένου εδαφίου περιλαμβάνονται και αι εν παρ. 3 του άρθρ. 2 του παρόντος νόμου αναφερόμεναι φορολογίαι.» Η παρ. 4 αντικατεστάθη ως άνω υπό του άρθρ. 1 Α. Ν. 2270 (κατωτ. αριθ. 8) Η ως άνω προθεσμία παρετάθη δια τα Ειδικά Υδραυλικά Ταμεία μέχρι τέλους Μαρτ. 1942 δια του Ν.Δ. 637/1942. Άρθρ.2.-1.-Εις τας διατάξεις του άρθρ. 1 του παρόντος δεν περιλαμβάνονται τα υπέρ Δήμων, κοινοτήτων, και συνδέσμων κοινοτήτων επιβαλλόμενα συμφώνως τω κώδικι της νομοθεσίας περί δήμων και κοινοτήτων και ειδικοίς νόμοις δικαιώματα και τέλη βοσκής, υδρεύσεως και αρδεύσεως, σφαγείου και ζωαγοράς, εκμεταλλεύσεως πεζοδρομίων, οδών και πλατειών, χρησιμοποιήσεως δημοσίων κλπ. τόπων δια διαφημίσεις (άρθρ. 239-245 του κώδικος), τα κατά το άρθρ. 281 του κώδικος τέλη και δικαιώματα, η προσωπική εργασία και οι άπαξ, δι’ έκαστον οικον. έτος υπό των Κοινοτήτων επιβαλλόμενοι άμεσοι έρανοι. 2.Προκειμένου περί α) του κατά το εδάφ. β΄ της παρ. 1 του άρθρ. 312 του Κώδικος προσθέτου φόρου ή δικαιώματος, β) των κατά τα άρθρα 313 και 316 του Κώδικος προσθέτων φόρων, γ) των κατά τα άρθρα 318 και 324 του Κώδικος αυτοτελών φόρων και δ) των κατά το άρθρ. 32 του αναγκ. νόμου 1010/1937 «περί κώδικος αγροτικής ασφαλείας» εισφορών, ούτοι εξαιρούνται των διατάξεων, του άρθρ. 1 του παρόντος, εφαρμόζονται δε δι’ αυτούς αι επόμεναι διατάξεις. Από του Οικονομικού έτους 1940-41 δια κοινής αποφάσεως των Υπουργών Εσωτερικών ή Διοικήσεως Πρωτευούσης ως προς την αρμοδιότητά του, και Οικονομικών, εκδιδομένης κατά τον προηγούμενον της εφαρμογής της μήνα Δεκέμβριον και δημοσιευομένης εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζονται δια τα επόμενα δύο οικον. έτη, καθ’ όλον το Κράτος ή κατά περιφερείας α) εκείναι εκ των φορολογιών τούτων, δι’ ας το εν το Νόμω ανώτατον ποσοστόν δέον να μειωθή καθοριζομένου και του ανωτάτου ορίου επιβολής τούτων και β) τα ενδεχομένως εξαιρετέα της φορολογίας προϊόντα. Σελ. 210 Αι κατά την δημοσίευσιν του παρόντος ισχύουσαι φορολογίαι της παρούσης παραγράφου ως και αι εκ τούτων μέχρι 31 Μαρτ. 1940 επιβληθησόμεναι εξακολουθούσιν ισχύουσαι και πέραν του έτους 194041 εφ’ όσον δεν υπερβαίνουν τα υπό της κοινής αποφάσεως των Υπουργών οριζόμενα ανώτατα όρια και εξαιρέσεις. Εφ’ όσον υπερβαίνουσι, ταύτα ισχύουσι κατά τα υπό της αποφάσεως ταύτης οριζόμενα όρια και εξαιρέσεις. 3.Πάσαι αι λοιπαί Δημοτικαί και Κοινοτικαί φορολογίαι κλπ. αι μη αναφερόμεναι εις τας παρ. 1 και 2 του παρόντος άρθρ. υπόκεινται εις την έγκρισιν των Υπουργών Εσωτερικών ή Διοικήσεως Πρωτευούσης ως προς την αρμοδιότητά του και Οικονομικών, παρεχομένην δια κοινής αποφάσεως δημοσιευομένης εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 4.Οι περιορισμοί του παρόντος νόμου δεν εφαρμόζονται επί των κατά την δημοσίευσιν αυτού εκκεχωρημένων δι’ εγγύησιν και υπηρεσίαν δανείων ή άλλων υποχρεώσεων των Δήμων κοινοτήτων και συνδέσμων κοινοτήτων φόρων, τελών, δικαιωμάτων, και αμέσων εράνων, εφ’ όσον χρόνον ισχύει η εκχώρησις ως και εφ’ όσον χρόνον, προκειμένου περί δανείων, ήθελεν παραταθεί η εξόφλησις του δι ο η εκχώρησις δανείου. Αι εκκεχωρημέναι αύται φορολογίαι κλπ. εάν μεν υπάγονται εις τας εν τη παρ. 2 του παρόντος άρθρου οριζομένας, μετά την λήξιν της εκχωρήσεως αυτών ισχύουσι υπό τας προϋποθέσεις του τελευταίου εδαφίου της αυτής παραγράφου εάν δ’ υπάγωνται εις τας διατάξεις της παρ. 3 του παρόντος θεωρούνται καταργηθείσαι αυτοδικαίως από της λήξεως της εκχωρήσεως εάν μη ήθελεν εκ νέου επιβληθή κατά την διαδικασίαν του άρθρου 1 του παρόντος νόμου. Άπασαι αι κατά την δημοσίευσιν του παρόντος ισχύουσαι εκχωρήσεις λήξεως μετά την 1ης Απρ. 1940, ανακοινούνται εις το Υπουργείον Οικονομικών μέχρι τέλους Δεκεμβρίου 1939. 5.Αι διατάξεις των εδαφ. 1 και 5 της προηγουμένης παραγράφου ισχύουσι και επί των εκχωρήσεων πάντων των εν τω άρθρω 1 του παρόντος νόμου αναφερομένων κρατικών Οργανισμών και Επιχειρήσεων Ειδικών Υπηρεσιών και λογαριασμών και νομικών προσώπων εν γένει. 1.Η.β.7 Νομοθετικές Εξουσιοδοτήσεις Άρθρ.3.-Αι διατάξεις του παρόντος νόμου δεν έχουσιν εφαρμογήν επί των κατ’ εξουσιοδότησιν της κειμένης εργατικής και κοινωνικής νομοθεσίας εκδιδομένων διοικητικών πράξεων δια των οποίων ρυθμίζονται ζητήματα αναγόμενα εις τας σχέσεις εργασίας και την ασφάλισιν των εργαζομένων.
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.