64. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ Αριθ. Φ. 41/850 της 27/28 Μαρτ. 1973 (ΦΕΚ Β΄ 371) (Διόρθ. Ημαρτ. εν ΦΕΚ

64. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ Αριθ. Φ. 41/850 της 27/28 Μαρτ. 1973 (ΦΕΚ Β΄ 371) (Διόρθ. Ημαρτ. εν ΦΕΚ Β΄ 1103 της 25 Σεπτ. 1973) Περί αυξήσεως των εισφορών των ησφαλισμένων του Ταμείου Νομικών. Έχοντες υπ’ όψιν: 1.Τας διατάξεις της παρ. 5 του άρθρ. 10 του Ν.Δ. 4114/60 «περί Κώδικος Ταμείου Νομικών», ως αύτη αντικατεστάθη υπό του άρθρ. 14 του Νόμ. 4507/66 «περί ρυθμίσεως θεμάτων τινών των Δικηγόρων, των Συμβολαιογράφων, τροποποιήσεως του Κώδικος περί Ταμείου Νομικών και άλλων τινών διατάξεων» (ΦΕΚ 71/28.3.66, τεύχ. Α΄). (Αντί της σελ. 99(ε) Σελ. 99(ζ) Τεύχος 553-Σελ. 121 2.Τας διατάξεις του υπ’ αριθ. 40/72 Β.Δ/τος «περί κωδικοποιήσεως εις ενιαίον κείμενον των ισχυουσών διατάξεων περί Υπουργικού Συμβουλίου και Υπουργείων» (ΦΕΚ 13/72, τεύχ. Α΄). 3.Το πρακτικόν της υπ’ αριθ. 2488/72 συνεδρίας του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου Νομικών, ως τούτο συνεπληρώθη και ετροποποιήθη δια των υπ’ αριθ. 2507/72 και 2521/72 ομοίων, εν ω διατυπούται η πρότασις και σύμφωνος γνώμη τούτου περί αυξήσεως των εισφορών των ησφαλισμένων του Ταμείου Νομικών. 4.Γνώμην του Συμβουλίου Κοινωνικής Ασφαλίσεως, διατυπωθείσαν κατά την υπ’ αριθ. 70/4.10.72 συνεδρίασιν αυτού της ΙΣΤ΄ περιόδου, αποφασίζομεν: 1.Η, κατά τα εδάφ. α΄ της παρ. 1 του άρθρ. 10 του Ν.Δ. 4114/60, μηνιαία εισφορά των εμμίσθων ησφαλισμένων του Ταμείου Νομικών, αυξάνεται εις δραχ. 120 δια τους της πρώτης τάξεως και εις δραχ. 60 δια τους της δευτέρας τοιαύτης, πλέον ποσοστού 4% επί του βασικού μισθού του οργανικού βαθμού, αλλά μέχρι δραχ. 500 εν συνόλω. 2.Η, κατά το εδάφ. β΄ της παρ. 1 του άρθρ. 10 του Ν.Δ. 4114/60, μηνιαία εισφορά των εν αναστολή της Δικηγορίας τελούντων συμφώνως προς τας εκάστοτε ισχυούσας διατάξεις του Κώδικος Δικηγόρων, ως και των δικηγόρων τακτικών καθηγητών των Πανεπιστημίων και Ανωτάτων Σχολών, αυξάνεται εις δραχ. 750. 3.Η, υπό του εδαφ. γ΄ της παρ. 1 του άρθρ. 10 του Ν.Δ. 4114/60, προβλεπομένη εισφορά, η αποδιδομένη δια του ασφαλιστικού βιβλιαρίου, δι’ επικολλήσεως εν αυτώ αποκομμάτων ή ολοκλήρων ενσήμων, αυξάνεται ως ακολούθως: α.Δια άπαντας του Δικηγόρους, κατά την πρώτην από της εγγραφής των εις τον οικείον Δικηγορικόν Σύλλογον πενταετίας, εις 20 τουλάχιστον ένσημα παραστάσεως ενώπιον Πρωτοδικείου και εις 40 τουλάχιστον ένσημα παραστάσεως ενώπιον Πρωτοδικείου μετά την ως άνω πενταετίαν. β.Δια του αμίσθους Υποθηκοφύλακας εις 40 τουλάχιστον ένσημα παραστάσεως ενώπιον Πρωτοδικείου από της ορκοδοσίας των και Σελ. 100(ζ) Τεύχος 553-Σελ. 122 γ.Δια τους Δικαστικούς Επιμελητάς και Δικολάβους εις 20 τουλάχιστον ένσημα παραστάσεως ενώπιον Ειρηνοδικείου κατά την πρώτην από της ορκοδοσίας των, πενταετίαν και εις τριάκοντα (30) τουλάχιστον ένσημα παραστάσεως ενώπιον Ειρηνοδικείου μετά την ως άνω πενταετίαν. Ο αναφερόμενος εις την ανωτέρω παρ. 3κατά περίπτωσιν ελάχιστος αριθμός ενσήμων παραστάσεων εμειώθη εις το ήμισυ, δια της υπ’ αριθ. Φ. 41/2625 της 28 Δεκ, 1973/23 Ιαν. 1974 (ΦΕΚ Β΄ 57) απόφ. Υπ. Συντον. και Προγραμ., Οικον. και Κοινων. Υπηρεσιών, η ισχύς της οποίας ήρχιζεν από (1 Ιαν. 1974) Δια της υπ’ αριθ. Φ. 41/1503 της 3/10 Φεβρ. 1975 (ΦΕΚ Β΄ 147) αποφ. Υπ. Συντον. και Προγρ., Οικ. και Κοιν. Υπηρεσιών η ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος της άνω αποφάσεως μετετέθη δια την 15ην Μαρτ. 1974. 39.Γ.α.64 Γενικές διατάξεις Ταμείου Νομικών 4.Η, υπό του εδαφ. ζ΄ της παρ. 1 του άρθρ. 10 του Ν.Δ. 4114/60, προβλεπομένη εισφορά υπό του το πρώτον διοριζομένου εις θέσιν αμίσθου ησφαλισμένου, αυξάνεται εις δραχ. 2.500 δια τους της πρώτης τάξεως και εις δραχ. 1.500 δια τους της δεύτερης τάξεως. Προκειμένου διορισμού δικηγόρου απ’ ευθείας παρ’ Εφέταις, ή των Αρείω Πάγω, η άνω εισφορά ορίζεται εις δραχ. 6.000 δι την πρώτην περίπτωσιν και εις δραχ. 10.000 δια την δευτέραν τοιαύτην. 5.Η, υπό του εδαφ. θ΄ της παρ. 1 του άρθρ. 10 του Ν.Δ. 4114/60, προβλεπομένη εισφορά υπό του προαγομένου παρ’ Εφέταις ή τω Αρείω Πάγω Δικηγόρου, αυξάνεται εις δραχ. 3.000 δια την πρώτην περίπτωσιν και εις δραχ. 5.000 δια την δευτέραν τοιαύτην. Επί προαγωγής απ’ ευθείας παρά τω Αρείω Πάγω καταβάλλεται ποσόν δραχ. 8.000. 6.Η, υπό του εδαφ. ι΄ της παρ. 1 του άρθρ. 10 του Ν.Δ. 4114/60, προβλεπομένη εισφορά δι’ έγγραφον γνωμοδότησιν νομικού περιεχομένου, αυξάνεται εις δραχ. 500. 7.Το, υπό του εδαφ. ιζ΄ της παρ. 1 του άρθρ. 10 του Ν.Δ. 4114/60, προβλεπόμενον ποσόν δια πάσαν εν πρωτοτύπω καταχώρησιν γενομένην υπό παντός Αμίσθου Υποθηκοφύλακος ή του αναπληρωτού αυτού, αυξάνεται εις δραχ. 5. 8.Το, υπό του εδαφ. ιθ΄ της παρ. 1 του άρθρ. 10 του Ν.Δ. 4114/60, προβλεπόμενον ποσόν, αυξάνεται εις δραχ. 5 δια την πρώτην περίπτωσιν, εις δραχ. 2,50 δια την δευτέραν και εις δραχ. 12 δια την τρίτην τοιαύτην. 9.Το, υπό της παρ. 2 του άρθρ. 12 του Ν.Δ. 4114/60, οριζόμενον ποσόν δι’ αναγνώρισιν γάμου, αυξάνεται εις δραχ. 5.000 δια τους ησφαλισμένους πρώτης τάξεως και εις δραχ. 3.000 δια τους ησφαλισμένους δευτέρας τάξεως. 10.Η, υπό της παρ. 8 του άρθρ. 23 του Ν.Δ. 4114/60, οριζομένη μηνιαία εισφορά ειδικής παροχής (προικοδοτήσεως), αυξάνεται εις δραχ. 60 δια τους ησφαλισμένους πρώτης τάξεως και εις δραχ. 40 δια του ησφαλισμένους δευτέρας τάξεως. 11.Το, υπό της παρ. 8 του άρθρ. 35 του Ν.Δ. 4114/60, οριζόμενον ποσόν δι’ εξαγοράν προϋπηρεσίας, αυξάνεται εις δραχ. 500 δια του ησφαλισμένους πρώτης τάξεως και εις δραχ. 300 δια του ησφαλισμένους δευτέρας τάξεως, δι’ έκαστον εξαγοραζόμενον μήνα. 12.Η ισχύς της παρούσης άρχεται, δια μεν τας υπό στοιχ. 1, 2 και 3 περιπτώσεις από της πρώτης του μεθεπομένου της, εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, δημοσιεύσεως μηνός, δια δε τους λοιπάς από της δημοσιεύσεως ταύτης. «13.Κατ’ εξαίρεσιν αι υφιστάμεναι κατά την δημοσίευσιν της παρούσης οφειλαί δια τας υπό στοιχεία 4-11 περιπτώσεις, ρυθμίζονται βάσει των μέχρι της χρονολογίας ταύτης ισχυουσών διατάξεων εφ’ όσον εξοφληθώσι μέχρι της 31.12.1975. Η παρ. 13 αντικατασταθείσα, αφ’ ης ίσχυσεν, δια των υπ’ αριθ. Φ. 41/3507 της 2/11 Ιαν. 1974 (ΦΕΚ Β΄ 15) και Φ. 41/1973 της 5/12 Νοεμ. 1974 (ΦΕΚ Β΄ 1142) απόφ. Υπ. Συντον. και Προγραμ., Οικον. και Κοινων. Υπηρεσιών αντικατεστάθη εκ νέου ως άνω, αφ’ ης ίσχυσεν, δια της υπ’ αριθ. Φ. 41/493 της 10 Απρ./1 Μαΐου 1975 (ΦΕΚ Β΄460) ομοίας.