📄 Κείμενο νόμου
26α. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓ ΑΣΙΑΣ Αριθ.58295/6402 της 19/31 Οκτ. 1956 Περί εγκρίσεως Κανονισμού ασφαλίσεως παρά τω Ο.Α.Α.Α. εργατών αλιείας. Έχοντες υπ’ όψιν τας διατάξεις του Ν.Δ. 2961/54 «περί συστάσεως Οργανισμού Απασχολήσεως και Ασφαλίσεως Ανεργίας», ως ετροποποιήθησαν μεταγενεστέρως δια των Νόμ. 3198/55 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των περί καταγγελίας της σχέσεως εργασίας διατάξεων» του Νόμ. 5252/55 «περί Διοικήσεως του Οργανισμού Απασχολήσεως και Ασφαλίσεως Ανεργίας και Οργανώσεως των Γραφείων Ευρέσεως Εργασίας και τροποποιήσεως τινών Νόμων κλπ.», τας διατάξεις της παρ. 3 του άρθρ. 2 του Νόμ. 3464/55 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των περί ασφαλίσεως ανεργίας διατάξεων κλπ.», τας διατάξεις της παρ. 5 του άρθρ. 2 του άνω Νόμ. 3252/55 και την υπ’ αριθ. 10400/5.10.56 αναφοράν του Οργανισμού Απασχολήσεως και Ασφαλίσεως Ανεργίας δι’ ης υπεβλήθη ημίν προς έγκρισιν απόσπασμα εκ των πρακτικών της υπ’ αριθ. 143/24.9.56 συνεδριάσεως του Δ.Σ. αυτού καθ’ ην ενεκρίθη ο Κανονισμός «περί ασφαλίσεως κατά του κινδύνου της ανεργίας των αλιεργατών», αποφασίζομεν: Εγκρίνομεν τον δια της άνω αναφοράς του Ο.Α.Α.Α. υποβληθέντα ημίν Κανονισμόν περί ασφαλίσεως κατά της ανεργίας εργατών αλιείας» έχοντα ούτω: ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ Περί ασφαλίσεως κατά της ανεργίας εργατών αλιείας. Άρθρ.8.-Αι περί επιδοτήσεως λόγω ανεργίας λοιπαί διατάξεις του Ν.Δ. 2961/1954 εφαρμόζονται αναλόγως και επί επιδοτήσεως των περί ων ο παρών Κανονισμός ησφαλισμένων, καθ’ ο μέτρον δεν αντιτίθεται εις τας διατάξεις αυτού. Άρθρ.9.-1.Ως προς τας προϋποθέσεις και την διάρκειαν της επιδοτήσεως των μισθωτών ων η σχέσις εργασίας έληξε μέχρι της ισχύος του παρόντος Κανονισμού. εφαρμόζονται αι διατάξεις του δια της υπ’ αριθ. 10971/465/1995 αποφάσεως ημών εγκριθέντος Κανονισμού2.Μισθωτοί έχοντες απασχοληθή εντός του κρισίμου κατά το άρθρ. 4 του παρόντος χρόνου ως εργάται αλιείας αλλ’ έχοντες πραγματοποιήσει εντός αυτού πλείονας ημέρας εργασίας εις ετέραν κοινήν απασχόλησιν διέπονται υπό των γενικών διατάξεων του Ν.Δ. 2961/54 δια την ως ανέργων αυτών επιδότησιν, δι’ ην πάντως συνυπολογίζονται και αι εις την αλιεργασίαν ημέραι εργασίας. «Αρθρ.10.-Η ισχύς του παρόντος κανονισμού άρχεται από της πρώτης του επομένου μηνός από της δημοσιεύσεως τούτου εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Η παρούσα δημοσιευθήτω δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. Άρθρ.1.-Από της 1ης του επομένου μηνός από της δημοσιεύσεως του παρόντος εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως η κατά της ανεργίας ασφάλισις των εργατών αλιείας διέπεται υπό του παρόντος Κανονισμού καταργουμένου από της αυτής ημερομηνίας του δια της υπ’ αριθ. 10971/465/1956 αποφάσεως ημών εγκριθέντος τοιούτου. Άρθρ.2.-Ως εργάται αλιείας υπαγόμενοι εις την υποχρεωτικήν κατά της ανεργίας ασφάλισιν την ασκουμένην υπό του Οργανισμού Απασχολήσεως και Ασφαλίσεως Ανεργίας και καταλαμβανόμενοι υπό των διατάξεων του παρόντος λογίζονται οι απασχολούμενοι εις τα μηχανοκίνητα μέσα αλιείας, ήτοι συρρόμενα δίκτυα (μηχανότρατες ή πεζότρατες) και κυκλικά δίκτυα (γρι-γρι) εφ’ όσον πληρούν τας προϋποθέσεις του άρθρ. 11 και του άρθρ. 12 Ν.Δ. 2961/1954, ως τούτο ετροποποιήθη υπό του άρθρ. 2 Νόμ. 3464/1955. Άρθρ.3.-1. Από της ισχύος του παρόντος οι περί ων ο παρών Κανονισμός μισθωτοί ως και οι απασχολούντες τούτους εργοδόται υποχρεούνται εις Σελ. 98,20(δ) Τεύχος Ζ101-Σελ. 54 καταβολήν της υπό του άρθρ. 32 του Ν.Δ. 2961/1954 προβλεπομένης εισφοράς ασφαλίσεως ανεργίας, ήτοι εισφοράς 2% επί των αποδοχών των μισθωτών εις βάρος του εργοδότου και 1% εις βάρος του ησφαλισμένου. 2.Δια τον υπολογισμόν της περί ης η προηγουμένη παράγραφος εισφοράς το υπόχρεον καταβολής ταύτης, τον χρόνον και την διαδικασίαν εισπράξεως, την κατάταξιν εις μισθολογικάς κλάσεις και το αντίστοιχον μέσον ημερομίσθιον, τον αριθμόν των αναγνωριζομένων κατά μισθολογικήν περίοδον ημερών εργασίας ως και τας συνεπείας καθυστερήσεως οφειλομένων εισφορών και τας προϋποθέσεις επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθεισών τοιούτων, ισχύουν αναλόγως αι αντίστοιχοι διατάξεις του Α.Ν. 1846/51 «περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων». Άρθρ.4.-Η λόγω ανεργίας επιδότησις των περί ων ο παρών Κανονισμός ησφαλισμένων τελεί υπό την προϋπόθεσιν ότι ούτοι: α)Έχουν πραγματοποιήσει εν τη ασφαλίσει ανεργίας 125 ημέρας εργασίας εντός του προηγουμένου της λύσεως της σχέσεως εργασίας 14μήνου, μη συνυπολογιζομένων των ημερών εργασίας των δύο τελευταίων μηνών, β) διατελούν εν ανεργία επί 20ήμερον τουλάχιστον από της ημέρας της αναγγελίας της ανεργίας συμφώνως προς το άρθρ. 27 παρ. 1 του Ν.Δ. 2961/1954 και «γ) εμφανίζονται αυτοπροσώπως εις την αρμοδίαν υπηρεσίαν του ΟΑΕΔ ή έτερον Υπηρεσίαν δις της εβδομάδος επερχόμενης άλλως της στερήσεως του 15θημέρου επιδόματος εντός του οποίου εσημειώθη η παράλειψις». Η περίπτ. γ΄ αντικατεστάθη ως άνω δια του Π.Δ. 647 της 12 Ιουλ./2 Αυγ. 1977 (ΦΕΚ Α΄ 211). Άρθρ.5.-Προκειμένου περί προσώπων το πρώτον υπαγομένων εις την ασφάλισιν οιουδήποτε φορέως της ασφαλίσεως μισθωτών δια την καταβολήν επιδόματος ανεργίας κατά τας διατάξεις του παρόντος απαιτείται πάροδος 3ετίας από της τοιαύτης υπαγωγής και πραγματοποίησις απ’ αυτής 240 τουλάχιστον ημερών εργασίας. Άρθρ.6.-Το ποσόν του επιδόματος των εις τας διατάξεις του παρόντος Κανονισμού υπαγομένων ησφαλισμένων ορίζεται κατά το εν άρθρ. 21 Ν.Δ. 2961/1954 προβλεπόμενα. Άρθρ.7.-«1.Το κατά τας διατάξεις του παρόντος επίδομα ανεργίας καταβάλλεται δια 50 το πολύ ημέρας, εκτός εάν ο ησφαλισμένος εντός της κατά το άρθρ. 4 του παρόντος χρονικής περιόδου έχει πραγματοποιήσει 150 ημέρας εργασίας, οπότε το επίδομα καταβάλλεται δια 75 ημέρας, μεθ’ ας δια την εκ νέου επιδότησιν του ησφαλισμένου απαιτείται η εκ νέου πραγματοποίησις των εν τω αυτώ άρθρω οριζομένων ημερών εργασίας. 15.Γ .β.26α Ασφάλιση κατά της Ανεργίας Οργ/σμός Απασ/σης Εργατ/κού Δυν/κού (Ο.Α.Ε.Δ.) 2.Το επίδομα καταβάλλεται, τηρουμένου χρόνου αναμονής κατά τα εν άρθρ. 18 του Ν.Δ. 2961/54 οριζόμενα, ανά 15θήμερον και δια 121/2 δι’ έκαστον ημερήσια επιδόματα». Το άρθρ. 7 αντικατεστάθη ως άνω δια της υπ’ αριθ. 1023/144 της 8/18 Φεβρ. 1958, αποφ. Υπ. Εργ. δια της ιδίας δε ωρίσθη, ότι το εν λόγω άρθρον ισχύει από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφ. της Κ/σεως.
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.