Εν συντομία
Αυτός ο νόμος του 1912 καθορίζει τους όρους για την άσκηση του ιατρικού επαγγέλματος στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένων των οδοντιάτρων, μαιών, νοσοκόμων, μαλακτών και απολυμαντών. Επίσης, προβλέπει ποινές για την παράνομη άσκηση αυτών των επαγγελμάτων.
Τι ρυθμίζει
- Τις προϋποθέσεις για την άσκηση της ιατρικής, οδοντιατρικής, και του επαγγέλματος της μαίας.
- Τις απαιτήσεις για την άσκηση των επαγγελμάτων του νοσοκόμου, μαλάκτη (MASSEUR) και απολυμαντού.
- Τις ποινές για την παράνομη άσκηση των παραπάνω επαγγελμάτων.
- Τις υποχρεώσεις των ιατρών, οδοντιάτρων και μαιών όσον αφορά την δήλωση εγκατάστασης και την κατάρτιση καταλόγων.
Ποιους αφορά
- Ιατρούς, οδοντιάτρους, μαίες, νοσοκόμους, μαλάκτες (MASSEUR) και απολυμαντές που ασκούν το επάγγελμά τους στην Ελλάδα.
- Οδοντοτεχνίτες, όσον αφορά την απαγόρευση λήψης εκμαγείων και εφαρμογής τεχνητών οδόντων.
Βασικά σημεία
- Για την άσκηση της ιατρικής απαιτείται δίπλωμα διδάκτορος ιατρικής σχολής εθνικού πανεπιστημίου ή άλλου ομοταγούς.
- Η παράνομη άσκηση ιατρικής τιμωρείται με χρηματική ποινή (100-500 δραχμές) και φυλάκιση (6 μηνών έως 1 έτους).
- Οι οδοντοϊατροί χωρίς δίπλωμα διδάκτορος ιατρικής δεν μπορούν να εκτελούν γενική αναισθησία χωρίς την παρουσία ιατρού.
- Απαγορεύεται στους οδοντοτεχνίτες η λήψη εκμαγείων και η εφαρμογή τεχνητών οδόντων.
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.