Εν συντομία
Αυτός ο νόμος ρυθμίζει το φιλοδώρημα σε ξενοδοχεία ύπνου, καθορίζοντας ποιοι υπάλληλοι μπορούν να το εισπράττουν, το μέγιστο ποσοστό του και την υποχρεωτικότητά του για τους πελάτες. Επίσης, προβλέπει εξαιρέσεις και κυρώσεις για παραβάσεις.
Τι ρυθμίζει
- Την είσπραξη φιλοδωρήματος από υπαλλήλους ξενοδοχείων ύπνου.
- Το μέγιστο ποσοστό του φιλοδωρήματος επί του λογαριασμού (15% ή 10%).
- Την υποχρεωτικότητα του φιλοδωρήματος για τους πελάτες.
- Την τήρηση βιβλίου καταγραφής φιλοδωρημάτων από τους ιδιοκτήτες/διευθυντές.
Ποιον αφορά
- Ιδιοκτήτες και διευθυντές ξενοδοχείων ύπνου (αυτοτελών ή με εστιατόριο).
- Υπαλλήλους που ασχολούνται με την περιποίηση των πελατών στα ξενοδοχεία αυτά.
Βασικά σημεία
- Μόνο οι υπάλληλοι περιποίησης πελατών μπορούν να εισπράττουν φιλοδώρημα.
- Το φιλοδώρημα είναι υποχρεωτικό για τους πελάτες.
- Το μέγιστο ποσοστό φιλοδωρήματος είναι 15% για αυτοτελή ξενοδοχεία ύπνου και 10% για ξενοδοχεία ύπνου με τροφή.
- Οι ιδιοκτήτες/διευθυντές πρέπει να τηρούν βιβλίο καταγραφής των φιλοδωρημάτων.
📄 Κείμενο νόμου
1. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ της 15/26 Ιουλ. 1926 Περί φιλοδωρήματος Ως εκυρώθη και ετροποποιήθη δια του Ν.Δ. 13/13 Νοεμ. 1927 περί κυρώσεως του Ν.Δ. της 15 Ιουλ. 1926. Το ανωτέρω Ν.Δ/μα ισχύει εφ’ όσον δεν αντίκειται εις τας διατάξεις του Α.Ν. 394/1936 (κατωτ. αριθ. 3). Άρθρ.1.–Πας ιδιοκτήτης ή διευθυντής ξενοδοχείου ύπνου, είτε αυτοτελούς είτε μετά εστιατορίου, υποχρεούται να επιτρέπη μόνον εις τους επί της περιποιήσεως των πελατών υπαλλήλους του καταστήματός του να εισπράττωσι παρά των πελατών φιλοδώρημα μέχρι μεν 15% επί του λογαριασμού εις τα αυτοτελή ξενοδοχεία ύπνου, και μέχρι 10% εις τα μετά τροφής λειτουργούντα ξενοδοχεία ύπνου. Δια τους πελάτας το φιλοδώρημα είναι υποχρεωτικόν. Της κατά την πρώτην παράγραφον υποχρεώσεως δύναται ν’ απαλλαγή, κατόπιν αποφάσεως του επί της Εθνικής Οικονομίας Υπουργού, δημοσιευομένης εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ο αποδεδειγμένως αμείβων επαρκώς το επί της περιποιήσεως των πελατών της επιχειρήσεώς του προσωπικόν. Εν τη περιπτώσει ταύτη δικαιούται ν’ απαγορεύη ρητώς εις το προσωπικόν τούτο την είσπραξιν παντός υπό οιονδήποτε τύπον φιλοδωρήματος παρεχομένου υπό των πελατών. Άρθρ.2.–Πας ιδιοκτήτης ή διευθυντής των εν άρθρ.1 επιχειρήσεων υποχρεούται να τηρή βιβλίον, εν ω καταχωρίζονται άμα τη εξοφλήσει των λογαριασμών παρά των πελατών πάντα τα παρ’ αυτών εισπραχθέντα ποσά, εν ιδιαιτέρα δε στήλη τα αντιστοιχούντα ποσοστά φιλοδωρήματός των υπαλλήλων. Άρθρ.3.–Τα δικαιούμενα συμμετοχής εις το φιλοδώρημα πρόσωπα, ο χρόνος και ο τρόπος της εισπράξεως και της διανομής του, το αναλογούν ποσοστόν εις εκάστην κατηγορίαν τούτων και το ποσοστόν των κρατήσεων υπέρ της ιδρυθησομένης επαγγελματικής σχολής Συνδέσμου Υπαλλήλων Ξενοδοχείων Ύπνου και του ταμείου συντάξεων και περιθάλψεων των υπαλλήλων τούτων κανονισθήσονται δια πράξεως του επί της Εθνικής Οικονομίας Υπουργού και του Υπουργού των Εσωτερικών, δημοσιευομένης εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, προκαλουμένης πρότερον της γνώμης της αρμοδίας οργανώσεως. Επιτροπή καταρτιζομένη υπό του Υπουργού της Εθνικής Οικονομίας, και εις ην συμμετέχει απαραιτήτως ο διευθυντής της υπηρεσίας ξένων και εκθέσεων και ο διευθυντής εργασίας ή αντιπρόσωπος τούτων, θέλει καθορίζει εκάστοτε τας τυχόν προκυπτούσας διαφοράς εν τη εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος άρθρου μετ’ ακρόασιν και των ενδιαφερομένων οργανώσεων. Άρθρ.4.–Είναι άκυρος πάσα οιαδήποτε συμφωνία μεταξύ ιδιοκτητών ή διευθυντών των κατά το άρθρ. 1 επιχειρήσεων και των υπαλλήλων τούτων αντικειμένη εις τας διατάξεις του παρόντος Ν.Δ/τος. Άρθρ.5.–Δια κανονισμών, εκδοθησομένων παρά του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, δημοσιευθησομένων εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, θέλουν καθορισθή τα της εσωτερικής υπηρεσίας των εν άρθρ.1 κλπ. του παρόντος διατάξεων. Οι κανονισμοί ούτοι θέλουν συνταχθή μετά γνωμοδότησιν των ενδιαφερομένων εργοδοτικών και υπαλληλικών οργανώσεων. Πάσα παράβασις των ούτω εκδοθησομένων κανονισμών, είτε εκ μέρους του εργοδότου, είτε εκ μέρους του υπαλλήλου, θεωρείται ως καταγγελία της συμβάσεως εργασίας άνευ προειδοποιήσεως, συνεπαγομένη τας αποζημιώσεις του νομ. 2112. Πάσα διαφορά προκύπτουσα εκ της εφαρμογής του παρόντος άρθρου εκδικάζεται κατά τας διατάξεις του νόμ. ΓπΟΔ΄ «περί εκδικάσεως των μεταξύ εργατών και εργοδοτών διαφορών κλπ.», ως ούτος ετροποποιήθη μεταγενεστέρως. (Αντί για τη σελ. 215) Σελ. 215(α) Τεύχος Δ93 – Σελ. 105 Προσωπικό ξενοδοχείων 18.Ζ.γ.1 Άρθρ.6.–Δια Δ/τος δύναται να επεκτείνηται η ισχύς των διατάξεων του παρόντος κατ’ αναλογίαν και επί των επί της περιποιήσεως υπαλλήλων των εστιατορίων και ζυθεστιατορίων, ζαχαροπλαστείων, καφενείων, γαλακτοπωλείων, οινοπωλείων, μαγειρείων και ποτοπωλείων. Δια του Δ/τος καθορισθήσεται και ο τρόπος προσδιορισμού και του ποσοστού του φιλοδωρήματος, ως και πάσα άλλη λεπτομέρεια. Άρθρ.7.–Οι παραβάται των άρθρ.1 και 2 του παρόντος τιμωρούνται επί τη μηνύσει των υπαλλήλων ξένων και εκθέσεων της Επιθεωρήσεως, Εργασίας ή των Αστυνομικών Αρχών και παντός ενδιαφερομένου δια χρηματικής ποινής δραχ. 500 – 5.000 και εν περιπτώσει υποτροπής δια φυλακίσεως μέχρι 3 μηνών. Δια προστίμου μέχρι δραχ. 500 και εν περιπτώσει υποτροπής δια κρατήσεως μέχρι 15 ημερών τιμωρείται πας υπάλληλος εισπράττων πρόσθετον φιλοδώρημα εκτός του επιτρεπομένου δια του παρόντος και των εις εκτέλεσιν τούτου εκδοθησομένων Δ/των. Λογίζεται συνυπεύθυνος και τιμωρείται δια των αυτών ποινών και πας εργοδότης παραλείπων να καταγγέλλη υπαλλήλους αυτού, εισπράττοντας φιλοδώρημα εκτός του δια του παρόντος επιτρεπομένου. Εάν υπεβλήθη μήνυσις παρ’ ιδιώτου ή αστυνομικού οργάνου δια παράβασιν των παρ.2 και 3 του παρόντος άρθρου και κατεδικάσθη ο μηνυθείς δια την παράβασιν ταύτην, ο μηνύσας, είτε ιδιώτης είτε καταδιωκτικόν όργανον, λαμβάνει ως αμοιβήν το ήμισυ του επιβληθέντος χρηματικού προστίμου, όπερ ορίζεται υπό της αποφάσεως. Η αμοιβή αυτή καταβάλλεται υπό του Δημοσίου Ταμείου επί τη προσαγωγή αντιγράφου της καταδικαστικής αποφάσεως και άνευ άλλης διατυπώσεως. Άρθρ.8.–Το παρόν Ν.Δ/μα εφαρμόζεται: α)εις πάσαν πόλιν αριθμούσαν άνω των 20.000 κατοίκων, β)εις τας λουτροπόλεις, τα εξοχικά κέντρα, εις τους αρχαιολογικούς τόπους και τόπους θερινής διαμονής, πάντων τούτων οριζομένων δια πράξεως του επί της Εθνικής Οικονομίας Υπουργού, μετά γνωμοδότησιν της οικείας Αστυνομικής Αρχής. Εις πάσαν άλλην πόλιν του Κράτους τίθεται εις εφαρμογήν δια Δ/τος, προκαλουμένου υπό του Υπουργού της Εθνικής Οικονομίας επί τη αιτήσει των ενδιαφερομένων και μετά γνωμοδότησιν του οικείου Δημοτικού και Κοινοτικού Συμβουλίου ή της Αστυνομικής Αρχής. Η ισχύς του παρόντος, υποβληθησομένου εις την Βουλήν προς κύρωσιν άμα τη επαναλήψει των εργασιών της, άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις Σελ. 216(α) Τεύχος Δ93 – Σελ. 106 την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, η δε δημοσίευσις και εκτέλεσις αυτού ανατίθεται εις τον επί της Εθνικής Οικονομίας Υπουργόν.
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.