1. ΝΟΜΟΣ ΑΧΜΒ΄ της 4/14 Ιαν. 1888 Περί αντικαταστάσεως των εδ. 2, 3, 4 και 5 του άρθρ. 34 του περί οδοποιΐας ΣΞΓ΄ νόμου, των αφορώντων εις την απαλλοτ

1. ΝΟΜΟΣ ΑΧΜΒ΄ της 4/14 Ιαν. 1888 Περί αντικαταστάσεως των εδ. 2, 3, 4 και 5 του άρθρ. 34 του περί οδοποιΐας ΣΞΓ΄ νόμου, των αφορώντων εις την απαλλοτρίωσιν των καταλαμβανομένων γαιών και κτημάτων. Μολονότι ο τροποποιούμενος ν. ΣΞΓ΄ κατηργήθη υπό του ν. ΓΥΚΖ΄ περί οδοποιΐας (τ. 21), ο ν. ΑΧΜΒ΄ διετηρήθη καθ’ όλα εν ισχύϊ, ως ρητώς τονίζεται εν άρθρ. 11 του ν. 4975 περί νομικού συμβουλίου κλπ. (10. Δγ. 13), ένθα προβλέπεται και απλούστευσις της παρ’ αυτού οριζομένης συμβουλευτικής πραγματο-γνωμοσύνης. Αυθεντικήν ερμηνείαν της διατάξεως ταύτης βλ. εν άρθρ. 3 Α.Ν. 663/1937 (κατωτ. αρ. 8). Περί των απαλλοτριώσεων δι’έργα οδοποιΐας βλ. και άρθρ. 1 παρ. 2 Α.Ν. 1731/1939 (κατωτ. αριθ. 10). Άρθρον μόνον Τα εδάφια 2, 3, 4 και 5 του άρθρου 34 του περί οδοποιΐας ΣΞΓ΄ νόμου αντικαθίστανται δια των εξής: «Η απαλλοτρίωσις των γαιών και κτημάτων ενεργείται υποχρεωτικώς επί αποζημιώσει, κανονιζομένη υπό τριμελούς επιτροπής, αποτελουμένης από τον νομάρχην ή, τούτου κωλυομένου, από τον αρμόδιον ειρηνοδίκην, τον μηχανικόν και τον οικονομικόν έφορον της περιφερείας, εις ην υπάγεται το κτήμα. Εάν ο ιδιοκτήτης του κτήματος δεν αποδέχεται την προσδιορισθείσαν υπό της επιτροπής αποζημίωσιν, ή υπάρχη αμφισβήτησις περί του εις αποζημίωσιν δικαιουμένου, το ποσόν αυτής κατατίθεται εν τινι ταμείω του Κράτους, ειδοποιουμένου περί τούτου του ιδιοκτήτου και των τυχόν υπαρχόντων ενυποθήκων δανειστών, ή, εν περιπτώσει αμφισβητήσεως, δημοσιευομένης ειδοποιήσεως δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, το δε κτήμα καταλαμβάνεται Διαδικασία Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων 10.Γ.λ.1 17 ακωλύτως οκτώ ημέρας μετά την γενομένην ως άνω ειδοποίησιν. Ο επί των Εσωτερικών υπουργός, εις την διοίκησιν του οποίου υπάγεται το ταμείον της οδοποιΐας, ή ο επί των Οικονομικών υπουργός, οσάκις προς αποζημίωσιν υπόχρεων είναι το Δημόσιον, ή ο ενδιαφερόμενος δι’ αιτήσεως προς το πρωτοδικείον, εις ου την περιφέρειαν υπάγεται το κτήμα επιδιδομένης εις τον ιδιοκτήτην ή τον κάτοχον αυτού, ή εάν αιτών είναι ο ενδιαφερόμενος, εις τον υπουργόν, ως άνω προκαλεί τον υπό του δικαστηρίου προσδιορισμόν της αποζημιώσεως, ήτις πρέπει να συνίσταται εις την αξίαν, ην το κτήμα είχε προ της συστάσεως της οδού. Επί των υποθέσεων τούτων εφαρμόζεται η επ’ αναφορά διαδικασία, πλην της περί προαποδείξεως διατάξεως του άρθρου 641, εδαφίου 2, της Πολ. Δικονομίας. Της οριστικής αποφάσεως προηγείται πάντοτε πραγματογνωμοσύνη, ήτις δεν είναι υποχρεωτική δια το δικαστήριον. Κατά τον προσδιορισμόν δε της αξίας του κτήματος, οι τε πραγματογνώμονες, ως και η επί της εκτιμήσεως επιτροπή, οφείλουσι να λαμβάνωσιν ως βάσιν ή την μέσην καθαράν πρόσοδον του κτήματος κατά την προηγηθείσαν της συστάσεως της οδού τριετίαν, εάν είναι γνωστή και αποδεδειγμένη, κεφαλαιούντες αυτήν προς 5%, ή την τιμήν παρακειμένων ομοειδών κτημάτων, την προκύπτουσαν εκ συμβολαίων αγοραπωλησίας συνομολογηθέντων κατά την προηγηθείσαν της ως άνω συστάσεως τριετίαν, ή οιονδήποτε άλλο στοιχείον. Οι πραγματογνώμονες οφείλουσιν επί ποινή ακυρότητος της εκθέσεως αυτών ν’ αναφέρωσιν εν αυτή εμπεριστατωμένως τα στοιχεία εφ’ ων στηρίζουσι την κρίσιν αυτών. Η οδός λογίζεται ως συστάσα αφ’ ης ημέρας κατεχωρίσθη εν τη Εφημ. της Κυβερνήσεως το εγκρίνον την ρυμοτομίαν ή την μεταρρύθ(Αντί για τη σελ. 217) Σελ. 217(α) Τεύχος 1354 Σελ. 1 18 μισιν αυτής Β. Δ/μα, ή το έγγραφον του υπουργού των Εσωτερικών το εγκρίνον την χάραξιν ή την μεταρρύθμισιν αυτής. Κατά των αποφάσεων του πρωτοδικείου επιτρέπονται τα τακτικά ένδικα μέσα. Αλλά το της εφέσεως ένδικον μέσον επιτρέπεται μόνον κατά της οριστικής αποφάσεως. (Δεν συγχωρείται δε το ένδικον της αναιρέσεως, μέσον). Μετά την γενομένην απαλλοτρίωσιν πάσα εμπράγματος επί του καταληφθέντος κτήματος αξίωσις τρίτων τρέπεται εις απαίτησιν επί του καταθέματος ή εις προσωπικήν αγωγήν κατά του λαβόντος αυτό. Το άρθρον 3 του από 20 Νοεμ. 1878 νόμου ΨΙΒ΄ καταργείται, εφαρμοζομένων των διατάξεων του παρόντος νόμου επί πάσης σχετικής περιστάσεως, καθ’ η προηγούμενοι νόμοι παραπέμπουσιν εις το καταργούμενον άρθρον του ειρημένου ΨΙΒ΄ νόμου. Η εντός () παράγραφος κατηργήθη υπό του άρθρ. 6 του Ν.Δ. της 12/21 Μαΐου 1932 (κατωτ. αρ. 5). 2. ΝΟΜΝΟΣ ΓπΝΑ΄ της 4/8 Δεκ. 1911 Περί αναγκαστικής απαλλοτριώσεως οικοπέδου προς ανέγερσιν μεγάρου δικαστηρίου εν Τριπόλει. Ο νόμος ούτος, ψηφισθείς μετά το άρθρον 19 του Συντάγματος του 1911, επιβαλόντος προηγουμένην αποζημίωσιν του ιδιοκτήτου απαλλοτριουμένου ακινήτου, εφηρμόσθη, βάσει του άρθρου 5 αυτού,» εις πάσας τας περιπτώσεις κανονισμού αποζημιώσεων δι’ αναγκαστικάς απαλλοτριώσεις, μέχρις επιψηφίσεως γενικού περί τούτου νόμου». Ήδη εξεδόθη ο Α.Ν. 1731/1939 (κατωτ. αριθ. 10), όστις περιέχει τους γενικούς περί απαλλοτριώσεων κανόνας. Ο νόμος ΓπΝΑ΄ είχε συμπληρωθή και ερμηνευθή υπό των: 3.-Νόμου 103 της 26/27 Δεκ. 1913 περί αυθεντικής ερμηνείας του άρθρου 3 του νόμου ΓπΝΑ΄. 4.-Β.Δ. 21/23 Ιαν. 1914, περί επεκτάσεως εν τη Γενική Διοικήσει Μακεδονίας της ισχύος των άρθρων 2-5 του ΓπΝΑ΄ νόμου του 1911 και 103 νόμου του 1913 περί αυθεντικής ερμηνείας του άρθρου 3. 5.-Ν.Δ. της 12/21 Μαΐου 1923 περί ερμηνείας και συμπληρώσεως των γενικών περί αναγκαστικής απαλλοτριώσεως διατάξεων νόμων. 6.-Νόμος 6021 της 2/6 Φεβρ. 1934 περί συμπληρώσεως των περί αναγκαστικής απαλλοτριώσεως διατάξεων. 7.-Α.Ν. 146 της 17/26 Σεπτεμ. 1936 περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των περί αναγκαστικής απαλλοτριώσεως κειμένων διατάξεων. Σελ. 218(α) Τεύχος 1354 Σελ. 2 8.-Α.Ν. 663 της 27 Απρ. /6 Μαΐου 1937 περί συμπληρώσεως των γενικών περί αναγκαστικής απαλλοτριώσεως νόμων και καταργήσεως του άρθρου 4 του Ν.Δ. της 12/21 Μαΐου 1923 «περί ερμηνείας και συμπληρώσεως των γενικών περί αναγκαστικής απαλλοτριώσεως διατάξεων νόμων».