4. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 857 της 15/21 Σεπτ. 1937 Περί παραχωρήσεως δημοσίων και κοινοτικών δασικών εκτάσεων δια σκοπούς γεωργικούς και δενδροκομικής

4. ΑΝΑΓΚ. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 857 της 15/21 Σεπτ. 1937 Περί παραχωρήσεως δημοσίων και κοινοτικών δασικών εκτάσεων δια σκοπούς γεωργικούς και δενδροκομικής εκμεταλλεύσεως. Κατηργήθη δια της παρ. 19 άρθρ. 317 Ν.Δ. 86/1969 (ανωτ. σελ. 456, 32) εξαιρέσει των κατωτέρω παρατιθεμένων διατάξεων των άρθρ. 19-24. Διάθεσις δασικών εκτάσεων δια της εποικιστικής αρχής Άρθρ.24.-Πάσαι αι μη αντικείμεναι εις τα ανωτέρω άρθρ. 20, 21, 22 και 23 διατάξεις του Αγροτικού Νόμου έχουσι πλήρη εφαρμογήν επί των κατά τα άρθρα ταύτα διατιθεμένων γαιών και επί των εν αυτοίς αποκαθισταμένων. 17.Ζ.ι.4 Παραχώρηση δασών Άρθρ.19.-1.«Παραχώρησις των εν άρθρ. 1 παρ. 1 και 2 του Α.Ν. 857/1937, ως τροποποιείται δια του παρόντος Ν.Δ/τος, αναφερομένων εκτάσεων προς γεωργικήν ή δενδροκομικήν εκμετάλλευσιν (περίπτωσις α΄ και β΄) της παρ. 2 του άρθρ. 1 γίνεται κατά τας προηγουμένας διατάξεις, όταν η προς παραχώρησιν έκτασις δεν υπερβαίνει τα 100 στρέμματα, προκειμένου περί γεωργικής ή δενδροκομικής καλλιεργείας, επί πλέον δε είναι και αυτοτελής». Το εδάφ. 1 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 21 Ν.Δ. 2501/1953. Εάν τουναντίον η προς παραχώρησιν έκτασις είναι μεγαλυτέρα των ως άνω ορίων ή είναι μεν μικροτέρα αυτών πλην δεν υφίσταται αυτοτελώς αλλ’ αποτελεί τμήμα καλλιεργησίμου επίσης εκτάσεως μεγαλυτέρας των ως άνω ορίων, η παραχώρησις αυτής γίνεται κατά τας προηγουμένας διατάξεις μόνον όταν η αρμοδία εποικιστική αρχή καλουμένη παρά της δασικής υπηρεσίας δηλώση ότι αι προς παραχώρησιν εκτάσεις δεν αναγκαιούν αυτή προς αποκατάστασιν γεωργών, δενδροκόμων, κτηνοτρόφων ή γεωργοκτηνοτρόφων ακτημόνων κατά την έννοιαν του Αγροτικού Νόμου. Εφ’ όσον τουναντίον αι ως άνω γαίαι αναγκαιούν δια τοιαύτην αποκατάστασιν απαγορεύεται η διάθεσις αυτών κατά τας προηγουμένας διατάξεις, εφαρμοζομένων ως προς την διάθεσιν αυτών των επομένων άρθρ. 20, 21, 22, 23, 24 και 25. Άρθρ.20.-1.Η διάθεσις των εν άρθρ. 1 παρ. 2 εδάφ. α΄ και β΄ του παρόντος νόμου αναφερομένων εκτάσεων είτε εκείνων, δι’ ας κατά το προηγούμενον άρθρον ηρωτήθη η εποικιστική υπηρεσία, είτε άλλων τας οποίας ήθελεν αύτη εκλέξει προς τον σκοπόν της αποκαταστάσεως γεωργών, δενδροκόμων, κτηνοτρόφων ή γεωργοκτηνοτρόφων ακτημόνων κατά την έννοιαν του Αγροτικού Νόμου, ενεργείται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας εκδιδομένης μετά (σύμφωνον) γνώμην του συμβουλίου εποικισμού, ερειδομένης επί εκθέσεως τριμελούς επιτροπής απαρτιζομένης εξ ενός επιθεωρητού δασών ή δασάρχου ή, ελλείψει τοιούτου, δασονόμου, ενός γεωπόνου, και του αρ(Αντί των σελ. 553-559)Σελ. 553(α) 354-133 Παραχώρηση δασών 17.Ζ.ι.1-4 μοδίου οικονομικού εφόρου ή του νομίμου αναπληρωτού αυτού, δι’ ης εκθέσεως θα βεβαιούται η ύπαρξις των κατά το άρθρ. 1 παρ. 1 και 2α, β, απαιτουμένων όρων. Επί των ούτω διατιθεμένων εκτάσεων εφαρμόζονται αι διατάξεις του Αγροτικού Νόμου ως αύται συμπληρούνται δια των διατάξεων των επομένων άρθρων. Η εντός ( ) λέξις διεγράφη υπό του άρθρ. 20 του Α.Ν. 1223/1938. Άρθρ.21.-1.Η κατά τας σχετικάς διατάξεις του Αγροτικού Κώδικος (17 Βγ. 7) καθοριζομένη αποζημίωσις καταβάλλεται υπό των αποκαθισταμένων και εισπράττεται υπό της Αγροτικής Τραπέζης της Ελλάδος, κατατίθεται δε υπ’ αυτής μετά την αφαίρεσιν των δια την είσπραξιν δαπανών εις το δημόσιον ταμείον. 2.Η καταβολή του τιμήματος υπό των αποκαθισταμένων ή αποκατασταθέντων γίνεται κατά τας διατάξεις του Αγροτικού Κώδικος του Νόμ. 5913 ως ούτοι ετροποποιήθησαν μεταγενεστέρως. 3.Υπό των κατά παρόντα νόμον αποκαθισταμένων καταβάλλεται εις το δημόσιον ταμείον υπέρ του ειδικού ταμείου εποικισμού προσαύξησις 10% επί της συνολικής αξίας του κτήματος προς κάλυψιν των δαπανών εκδικάσεως, καταμετρήσεως και οριστικής διανομής. Η προσαύξησις αύτη καταβάλλεται τοις μετρητοίς εις δύο ετησίας δόσεις αρχομένας ευθύς μετά την παραχώρησιν της κυριότητος του κτήματος εις τους αποκαθισταμένους και κατά την 1 Οκτωβρίου εκάστου έτους. Άρθρ.22.-1.Αι τυχόν υφιστάμεναι σχέσεις μισθώσεως επί των ούτω διατιθεμένων γαιών θεωρούνται λυθείσαι από της κοινοποιήσεως της περί διαθέσεως αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας εις τον μισθωτήν, εις ουδεμίαν υποχρέωσιν υποκειμένου του δημοσίου προς αποζημίωσιν των μισθωτών δια την λύσιν ταύτην της μισθώσεως. 2.Εάν τυχόν η μίσθωσις προστατεύεται υπό του ενοικιοστασίου βοσκών τούτο αίρεται αυτοδικαίως μετά την λήξιν της κτηνοτροφικής περιόδου διαρκούσης της οποίας εξεδόθη η περί διαθέσεως απόφασις του Υπουργού Γεωργίας και εφ’ όσον η απόφασις αύτη εκοινοποιήθη εις τους μισθωτάς κτηνοτρόφους δύο τουλάχιστον μήνας προ της λήξεως της ανωτέρω κτηνοτροφικής περιόδου, του ενοικιοστασίου εν εναντία περιπτώσει αιρομένου από της επομένης κτηνοτροφικής περιόδου. Σελ. 554(α) 354-134 Άρθρ.23.-1.Έκαστος των κατά τας διατάξεις των άρθρ. 20, 21 και 22 του παρόντος νόμου αποκαθισταμένων, πλην των εκ του Αγροτικού Νόμου υποχρεώσεων αυτού, υποχρεούται να εκχερσώνη ετησίως από της εγκαταστάσεώς του δύο τουλάχιστον στρέμματα, εντός δε πενταετίας υποχρεούται να εκχερσώση ολόκληρον την παραχωρηθείσαν αυτώ έκτασιν. Εντός της αυτής πενταετίας δέον να έχη συντελεσθή ο εμβολιασμός και η εξημέρωσις των αγρίων οπωροφόρων καθώς και η φύτευσις των καρποφόρων δένδρων. Ο μη συμμορφούμενος προς τα ανωτέρω κηρύσσεται έκπτωτος του παραχωρηθέντος αυτώ κλήρου, δι’ αποφάσεως της επιτροπής απαλλοτριώσεων. 2.Δια Β.Δ/των κανονισθήσονται τα της αποκαταστάσεως των κτηνοτρόφων και γεωργοκτηνοτρόφων, ως και τα των υποχρεώσεων αυτών προς εκμετάλλευσιν του παραχωρουμένου αυτοίς κλήρου.