← Ελλάδα

7. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 71* της 28/28 Ιουν. 1948 Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του Νόμ. 4310/29 «περί εγκαταστάσεως και κινήσεως αλλοδαπών εν Ελλάδι

Εν συντομία

Αυτός ο νόμος τροποποιεί και συμπληρώνει προηγούμενους νόμους σχετικά με την εγκατάσταση, την κίνηση και τον αστυνομικό έλεγχο αλλοδαπών στην Ελλάδα, καθώς και ρυθμίσεις για τον έλεγχο της κίνησης επιβατών και μεταφορικών μέσων.

Τι ρυθμίζει

Ποιον αφορά

Βασικά σημεία

📄 Κείμενο νόμου
7. ΝΟΜΟΣ υπ’ αριθ. 71* της 28/28 Ιουν. 1948 Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του Νόμ. 4310/29 «περί εγκαταστάσεως και κινήσεως αλλοδαπών εν Ελλάδι αστυνομικού ελέγχου διαβατηρίων κλπ.» ως ετροποποιήθη δια του Νόμ. 5405/1932 και προσθήκης συναφών προς τον έλεγχον κινήσεως των επιβατών και των μεταφορικών μέσων διατάξεων. Άρθρ.1.-(Αντικαθίσταται το άρθρ. 5 του Νόμ. 5405/32 δι’ ου αντικατεστάθη το άρθρ. 19 του ανωτέρω Νόμ. 4310/1929). Άρθρ.2.-1.Τα χρησιμοποιούμενα δια μεταφοράς προσώπων περί ων η παρ. 5 του άρθρ. 1 του παρόντος νόμου μεταφορικά μέσα κατάσχονται υπό της διαπιστούσης την πράξιν της παρανόμου μεταφοράς αρμοδίας Κρατικής Αρχής δημεύοντα κατόπιν αποφάσεως του εκδικάζοντος την υπόθεσιν της λαθραίας μεταφοράς δικαστηρίου. 2.Εις την διάταξιν της παρ. 1 του παρόντος άρθρου υπάγονται και τα μεταφορικά μέσα πλωτά, εναέρια ή χερσαία τα χρησιμοποιούμενα δια παράνομον μεταφοράν πολεμοφοδίων και πάσης φύσεως στρατιωτικού ή μη υλικού, προοριζομένου δια την ανταρσίαν, της σχετικής αποφάσεως δημεύσεως απαγγελλομένης υπό του αρμοδίου δια την εκδίκασιν της παρανόμου κατοχής ή της λαθραίας μεταφοράς δικαστηρίου. Άρθρ.3.-1.Πλοίαρχοι ή κυβερνήται παντός μη δρομολογουμένου επιβατηγού πλωτού μέσου ή αεροπλοίου απαγορεύεται να δέχωνται πρόσωπα προς μεταφοράν εις έτερον λιμένα εσωτερικού άνευ ειδικής αδείας εγγράφως χορηγουμένης υπό της αρμοδίας λιμενικής ή αερολιμενικής αρχής του λιμένος απόπλου, εν ελλείψει δε ταύτης της αστυνομικής Αρχής του λιμένος ή αερολιμένος απόπλου. 2.Οι παραβάται του παρόντος άρθρου εφ’ όσον δεν συντρέχει η περίπτωσις του άρθρ. 1 παρ. 5 τιμωρούνται με χρηματικήν ποινήν 100-500 χιλιάδων δραχμών δι’ έκαστον μεταφερόμενον άτομον ή με φυλάκισιν τουλάχιστον ενός μηνός ή και με αμφοτέρας τας ποινάς, επί πλέον δε κατά την κρίσιν του δικαστηρίου δια προσωρινής ή οριστικής αφαιρέσεως του οικείου διπλώματος πτυχίου ή αδείας ατομικής ή και κυκλοφορίας του μεταφορικού μέσου και προκειμένου περί πλοίων του δικαιώματος εκτελέσεως πλόων. 3.Δι’ αποφάσεως του αρμοδίου Υπουργού δύναται να εφαρμοσθή η ανωτέρω διάταξις και επί των δρομολογουμένων πλωτών μέσων ή αεροπλοίων, ως και επί παντός είδους μεταφορικού μέσου θαλάσσης, αέρος ή ξηράς. Άρθρ.4.-1.Διαρκούσης της ανταρσίας δύναται δι’ αποφάσεως της οικείας λιμενικής, αερολιμενικής, αστυνομικής ή στρατιωτικής αρχής, να επιβληθή οιονδήποτε περιοριστικόν μέτρον όσον αφορά την κίνησιν ή τα δρομολόγια παντός μεταφορικού μέσου. Αι αποφάσεις αύται δύνανται ν’ ανακληθώσι υπό του αρμοδίου Υπουργού. 2.Αι παραβάται των κατά την προηγουμένην παράγραφον περιοριστικών μέτρων υπόκεινται εις τας ποινάς του άρθρ. 3 του παρόντος νόμου αν εκ της κειμένης νομοθεσίας δεν προβλέπεται μεγαλυτέρα ποινή. Άρθρ.5.-1.Ανεξαρτήτως της ποινικής διώξεως των εν τω παρόντι νόμω παραβατών εργατών θαλάσσης χωρεί κατ’ αυτών και πειθαρχική δίωξις κατά τας διατάξεις του Νόμ. 6146/34 ως ετροποποιήθη δια του Νόμ. 6392/34 «περί Ποινικού και Πειθαρχικού Κώδικος Εμπορικού Ναυτικού», των παραβάσεων του παρόντος Νόμου θεωρουμένων ως Ναυτικών πλημμελημάτων. 2.Απόλυσις εργαζομένου επί οιουδήποτε μεταφορικού μέσου δια παράβασιν του παρόντος Νόμου αποτελεί δικαιολογημένην αιτίαν δια τον εργοδότην λύσεως της συμβάσεως εργασίας. Άρθρ.6.-Αρμόδια δικαστήρια δια την ανάκρισιν και εκδίκασιν των εν τω παρόντι Νόμω αδικημάτων, είναι τα της περιφερείας υφ’ ην υπάγεται η Αρχή ήτις επελήφθη και ενήργησεν προανάκρισιν επί της υποθέσεως, εξαιρέσει της περιπτώσεως της παρ. 5 του άρθρ. 1 ην αρμόδια είναι τα κατά το Γ΄ ψήφισμα του 1946 Στρατοδικεία. Τα υπό του παρόντος Νόμου προβλεπόμενα αδικήματα εφ’ όσον υπάγονται κατά τα ανωτέρω εις την αρμοδιότητα των τακτικών δικαστηρίων εκδικάζονται κατά την διαδικασίαν του από 22.11.1923 Δ/τος «περί αμέσου εκδικάσεως πλημμελημάτων τινων επ’ αυτοφώρω» ως τούτο ισχύει ήδη. Άρθρ.7.-Δια των Δ/των επίσης θέλουσι καθορισθή: α)Ο χρόνος εντός του οποίου υποχρεούνται οι εισερχόμενοι εν Ελλάδι αλλοδαποί να (Αντί της σελ. 335) Σελ. 335(α) 187-15 προσέρχωνται εις την Υπηρεσίαν Αλλοδαπών ή εις την οικείαν Αστυνομικήν Αρχήν προς υποβολήν δηλώσεως αφίξεως. β)Η ηλικία, αφ’ ης ούτοι υποχρεούνται εις τοιαύτην δήλωσιν. γ)Η διάρκεια της χορηγηθησομένης εις αυτούς, άμα τη δηλώσει αφίξεως αδείας παραμονής. δ)Η ηλικία των δικαιουμένων υποβολής δηλώσεως δια κηδεμόνος ή του αρχηγού της οικογενείας ή ελλείψει τούτων, υπό του παρέχοντος εις αυτούς τόπον διαμονής. ε)Η προθεσμία, εντός της οποίας υποχρεούνται οι αλλοδαποί να αναγγείλωσιν εις την αρμοδίαν Αστυνομικήν Αρχήν την τυχόν αλλαγήν της κατοικίας των ή της αστικής των καταστάσεως και ς)Αι δια την χορήγησιν αδείας κινήσεως των αλλοδαπών εις το εσωτερικόν του Κράτους, διατυπώσεις. Ο παρών Νόμος ψηφισθείς υπό της Δ΄ Αναθεωρητικής Βουλής και παρ’ Ημών σήμερον κυρωθείς, δημοσιευθήτω δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως και εκτελεσθήτω ως Νόμος του Κράτους.

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.