← Ελλάδα

36. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 487 της 30/31 Οκτ. 1947 (ΦΕΚ Α΄ 252) Περί τρόπου στεγάσεως υπηρετούντων υπό τα όπλα ανδρών. Άρθρ.1.-Δια τας στεγάσεις

Εν συντομία

Αυτός ο νόμος καθορίζει τον τρόπο στέγασης στρατιωτικών και άλλων κατηγοριών πολιτών που έχουν ανάγκη στέγασης, λόγω πολεμικών γεγονότων ή υπηρεσιακών μετακινήσεων. Εφαρμόζει τις διατάξεις περί στρατιωτικών εισφορών και ναυλώσεων για τις στεγάσεις αυτές.

Τι ρυθμίζει

Ποιον αφορά

Βασικά σημεία

📄 Κείμενο νόμου
36. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 487 της 30/31 Οκτ. 1947 (ΦΕΚ Α΄ 252) Περί τρόπου στεγάσεως υπηρετούντων υπό τα όπλα ανδρών. Άρθρ.1.-Δια τας στεγάσεις Στρατιωτικών ανηκόντων εις τινα των κατηγοριών του άρθρ. 2 Α.Ν. 484/45 και εν γένει των μετακινουμένων εις τας διαφόρους Φρουράς δι’ εκτέλεσιν υπηρεσίας εφαρμόζονται αι διατάξεις του Νόμ.4442/29 «περί Στρατιωτικών εισφορών και ναυλώσεων». Το ανωτέρω αναφερόμενον άρθρ. 2 Α.Ν. 484/45 (προσωρινής ισχύος, βλ. τόμ. 35Α σελ. 458) έχει ως ακολούθως: Άρθρ.2.-1.Θεωρούνται δεόμεναι αναγκαστικής στεγάσεως: Α΄.Οι πολίται των οποίων η κατοικία κατεστράφη αποδεδειγμένως συνεπεία πολε-μικών γεγονότων ή των Δεκεμβριανών εφ’ όσον: α)Δεν έτυχον μέχρι τούδε στεγάσεως συνεπεία γενομένης υπέρ αυτών επιτάξεως ή εγκαταστάσεως παρ’ οιασδήποτε αρχής και στερούνται οι ίδιοι ή τις των μετ’ αυτών συνοικούντων οικείων εν τη πόλει εν τη οποία επιτρέπεται και αιτείται η στέγασίς των, οικείων δυναμένων να ξενίσωσιν αυτούς. β)Η συνέχισις της νυν υφισταμένης καθ’ οιονδήποτε τρόπον στεγάσεώς των είναι ασυμβίβαστος προς τα στοιχειωδώς απαραι-τήτους ανάγκας αυτών ή υπερβαίνει αυτάς ή καθίσταται υπερμέτρως επαχθής δια τον εις βάρος του οποίου έχει γίνει η στέγασις εις πάσας δε τας περιπτώσεις των στοιχ. α΄ και β΄ στερούνται της δυνατότητος εξευρέσεως στέγης ιδίαις αυτών δαπάναις. Β΄.Οι δημόσιοι υπάλληλοι, πολιτικοί ή στρατιωτικοί οι από 17ης Οκτ. 1944 και εφεξής μετατιθέμενοι ή αποσπώμενοι αλλ’ ουχί τη αιτήσει αυτών, εις πόλεις εις τας οποίας ισχύει ενοικιοστάσιον, εφ’ όσον αυτοί ή τις των μετ’ αυτών συνοικούντων οικείων δεν έχουσι στέγην εν τη πόλει εις ην μετατίθενται, ουδέ διαθέτουσιν οικείους δυναμένους να ξενίσωσιν αυτούς. Η ιδιότης των προσώπων τούτων ως δεομένως στεγάσεως αίρεται άμα τη μεταθέσει των αλλαχού. Εις την αυτήν κατηγορίαν υπάγονται και οι διαρκούντος του πολέμου υπηρετήσαντες παρά ταις Ελληνικαίς Κυβερνήσεσι του εξωτερικού υπάλληλοι. Οι μετά των ειρημένων προσώπων συνοικούντες οικείοι αυτών θεωρούνται δεόμενοι στεγάσεως μόνον εφ’ όσον κατώκουν εν τη εις ην ούτοι μετατίθενται πόλιν κατ’ Απρίλιον του 1941 ή ήθελον ειδικώς κριθή επί τη αιτήσει των και λόγω των ιδιαιτέρων συνθηκών ότι πρέπει να παρακολουθήσωσι τον μετατιθέμενον. Εις την τελευταίαν ταύτην περίπτωσιν επί νέας μεταθέσεως του υπαλλήλου αίρεται η ιδιότης και των προσώπων τούτων ως δεομένων στεγάσεως. Εισφορές και Ναυλώσεις (Επιτάξεις) 36.Ε.β.36 Γ΄.Οι εξ άλλων επικρατειών δεδικαιολογημένως προσφυγόντες εις Ελλάδα Έλληνες το γένος τηρουμένων των προϋποθέσεων του στοιχ. Α΄. Δ΄.Τα πρόσωπα τα οποία παραμένουν άστεγα λόγω επιτάξεως των κατοικιών των κατά τας διατάξεις του άρθρ. 15 του παρόντος ή αποστεγάζονται κατά τας διατάξεις του άρθρ. 17, εφ’ όσον συντρέχουν και αι λοιπαί προϋποθέσεις του παρόντος Νόμου. 2.Εν τη εννοία του παρόντος οικείοι νοούνται οι κατά την παρ. 3 του άρθρ. 6 του υπ’ αριθ. 255/45 Α.Ν. «περί ρυθμίσεως μισθώσεων ακινήτων». Της Επιτροπής της καθοριζούσης τα επιτακτέα ακίνητα δέον απαραιτήτως να μετέχουν δύο δικαστικοί με βαθμόν ουχί κατώτερον του Ειρηνοδίκου. Άρθρ.2.-Προς καθορισμόν του προς στέγασιν χώρου δια τας ως άνω περιπτώσεις, λαμβάνονται υπ’ όψιν αι πραγματικαί ανάγκαι του αιτούντος και αι τοπικαί συνθήκαι στεγάσεως. Άρθρ.3.-1.Η συμφώνως τω παρόντι αναγνωριζομένη στέγασις, τελείται εφ’ όσον ο δικαιούμενος στεγάσεως δεν κέκτηται ιδιόκτητον οικίαν ελευθέραν των ισχυουσών διατάξεων του ενοικιοστασίου ή μίσθιον τοιαύτην εν τη πόλει εν η πρόκειται να στεγασθή ή εφ’ όσον η οικογένειά του δεν είναι εγκατεστημένη καθ’ οιονδήποτε τρόπον εις οίκημα του τόπου της στεγάσεως προ της μετακινήσεώς του. 2.Δια διαταγής του επί των Στρατιωτικών Υπουργού θέλουσι καθορισθή τα δικαιολογητικά άτινα δέον ο ενδιαφερόμενος να υποβάλη ίνα ενεργηθή η διαδικασία της στεγάσεως. 3.Το κατά την ισχύουσαν νομοθεσίαν καθοριζόμενον μίσθωμα βαρύνει εξ ολοκλήρου τον στεγαζόμενον αξιωματικόν. Δύναται όμως δια Β.Δ/των προκαλουμένων υπό των Υπουργών Οικονομικών και Στρατιωτικών να ορισθή ότι εις ωρισμένας πόλεις μέρος του μισθώματος θέλει καταβάλλεσθαι υπό του Δημοσίου. 4.Μετά την άρσιν υπηρεσιακού λόγου, δι’ ον εγένετο η στέγασις, αίρεται αύτη αυτοδικαίως, πάσης σχετικής διενέξεως λυομένης υπό του Προέδρου των Πρωτοδικών κατά το άρθρ. 634 της Πολιτικής Δικονομίας. (Αντί της σελ. 435 Σελ. 435(α) 275-013 5.Της επιτάξεως εξαιρούνται οικήματα πάσης φύσεως άτινα διετέλεσαν επιτεταγμένα υπό των αρχών Κατοχής και υπό των στρατιωτικών ή άλλων αρχών επί τετραετίαν τουλάχιστον εν συνόλω. Άρθρ.4.-Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεώς του εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και λήγει αυτοδικαίως άμα τη λήξει της μερικής επιστρατεύσεως.

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.