← Ελλάδα

6. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ. 56373/Ε.677 της 21 Ιουλ./14 Αυγ. 1967 (ΦΕΚ Β' 511) Περί καθορισμού καταβλητέας εισφοράς εις το Ταμείον Συντάξεων Π

Εν συντομία

Αυτή η απόφαση καθορίζει το ποσό της εισφοράς που πρέπει να καταβληθεί στο Ταμείο Συντάξεων Προσωπικού Εμπορικών και Βιομηχανικών Επιμελητηρίων του Κράτους για την αναγνώριση προϋπηρεσίας. Επίσης, ρυθμίζει τον τρόπο και τον χρόνο εξόφλησης αυτής της οφειλής.

Τι ρυθμίζει

Ποιους αφορά

Βασικά σημεία

📄 Κείμενο νόμου
6. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ. 56373/Ε.677 της 21 Ιουλ./14 Αυγ. 1967 (ΦΕΚ Β' 511) Περί καθορισμού καταβλητέας εισφοράς εις το Ταμείον Συντάξεων Προσωπικού Εμπορικών και Βιομηχανικών Επιμελητηρίων του Κράτους, δι’ εξαγοράν αναγνωριζομένης προϋπηρεσίας Ελλήνων υπηκόων και ομογενών εξ Αιγύπτου, Τουρκίας, Β. Ηπείρου και Ρουμανίας, χρόνου και τρόπου εξοφλήσεως οφειλής κ.λπ. Έχοντες υπ’ όψιν : 1.Τας διατάξεις της παρ. 5 του άρθρ. 2 του Ν.Δ. 4577/66 ''περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως της Νομοθεσίας περί Κοινωνικής Ασφαλίσεως και περί ετέρων τινών διατάξεων''. 2.Τας διατάξεις των Ν.Δ. 4377/64, 4378/1964 και 4581/66. 3.Γνώμην του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου Συντάξεων Προσωπικού Εμπορικών και Βιομηχανικών Επιμελητηρίων του Κράτους, υποβληθείσαν ημίν δια της υπ’ αριθ. 884/30.5.67 αναφοράς του Ταμείου, αποφασίζομεν: 1.Η καταβλητέα προς το Ταμείον Συντάξεων Προσωπικού Εμπορικών και Βιομηχανικών Επιμελητηρίων του Κράτους, εισφορά δια την εξαγοράν της εν θέματι αναγνωριζομένης προϋπηρεσίας κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων των Ν.Δ. 4377/64 ''περί ειδικών μέτρων προστασίας των εξ Αιγύπτου Ελλήνων υπηκόων και ομογενών'', 4378/1964, 4581/66 και του άρθρ. 2 του Ν.Δ. 4577/1966, καθορίζεται δι’ έκαστον μήνα αναγνωριζομένης προϋπηρεσίας ίση προς 14% του 25πλασίου του κατά τον χρόνον υποβολής της αιτήσεως αναγνωρίσεως προϋπηρεσίας προβλεπομένου υπό της Γενικής Εθνικής Συλλογικής Συμβάσεως Εργασίας, γενικού κατωτάτου ορίου ημερομισθίου άρρενος ιδιωτικού υπαλλήλου. 2.Επί προϋπηρεσίας εκφραζομένης εις έτη ή μήνας, λογίζονται, δια την εφαρμογήν της παρούσης, ως πραγματοποιηθείσαι, δι’ έκαστον μεν έτος 300 ημέραι εργασίας, δι’ έκαστον δε μήνα 25 ημέραι εργασίας. Επί προϋπηρεσίας εκφραζομένης εις ημέρας εργασίας, λογίζεται δια την εφαρμογήν της παρούσης, ότι 25 ημέραι αποτελούν ένα μήνα εργασίας, 300 δε ημέραι έν έτος εργασίας. 3.Η εξόφλησις της προς το Ταμείον οφειλής, λόγω της κατά τας προηγουμένας παραγράφους εξαγοράς της περί ης η παρούσα προϋπηρεσίας, ενεργείται κατ’ επιλογήν του οφειλέτου είτε εφ’ άπαξ, είτε εις ισοπόσους μηνιαίας δόσεις, ο αριθμός των οποίων, οριζόμενος δια της αποφάσεως του Δ.Σ. περί αναγνωρίσεως και εξαγοράς, δεν δύναται να είναι ανώτερος των 72 δόσεων, του ποσού πάντως της μηνιαίας δόσεως μη δυναμένου να είναι μικροτέρου του ποσού των δραχ. 100. 4.Η πρώτη των δόσεων είναι καταβλητέα εντός του μηνός του μεθεπομένου εκείνου, της κοινοποιήσεως εις τον ενδιαφερόμενον της αποφάσεως του Δ.Σ. περί αναγνωρίσεως και εξαγοράς προϋπηρεσίας. 5.Εν περιπτώσει μη εξοφλήσεως δόσεώς τινος εντός του μηνός εις ον ανάγεται αύτη το ποσόν της μη εμπροθέσμως καταβληθείσης δόσεως επιβαρύνεται δι’ έκαστον μήνα καθυστερήσεως δια προσθέτου τέλους 3% του ποσού της δόσεως. ''6.Εν περιπτώσει καθυστερήσεως καταβολής δόσεως τινός, ο χρόνος εις ον ανάγεται η μη καταβληθείσα εκπρόθεσμος δόσις, δεν αναγνωρίζεται ως συντάξιμος προ της πλήρους εξοφλήσεως του ποσού ταύτης μετά των προσαυξήσεων της παρ. 5, μη δυναμένων εν πάση περιπτώσει να υπερβούν ποσοστόν 50% της κυρίας οφειλής. 7.Εις περίπτωσιν επελεύσεως της ασφαλιστικής περιπτώσεως προ της παρόδου του χρόνου του καθορισθέντος δια την καταβολήν των δόσεων, το ποσόν των υπολειπομένων και μη απαιτητών δόσεων συμψηφίζεται προς το ποσόν των συντάξεων ας δικαιούται ο συνταξιούχος αναδρομικώς δια το χρονικόν διάστημα μέχρι τέλους του μηνός εντός του οποίου έλαβεν χώραν η κοινοποίησις αυτώ της αποφάσεως περί απονομής της συντάξεως. Εν υπάρξει υπολοίπου οφειλής μετά τον κατά τον άνω συμψηφισμόν εκ δόσεων μη καταστασών απαιτητών, το υπόλοιπον τούτο εξοφλείται δι’ ίσων μηνιαίων δόσεων, παρακρατουμένων εκ της συντάξεως ο αριθμός των οποίων οριζόμενος δι’ αποφάσεως του Δ.Σ. δεν δύναται να είναι ανώτερος των 72, του ποσού πάντως εκάστης δόσεως μη δυναμένου να υπερβή το 1/4 της καταβαλλομένης μηνιαίας συντάξεως ουδέ να υπολείπεται των 200 δραχμών''. Αι παρ. 6 και 7 ετροποποιήθησαν ως άνω δια της υπ’ αριθ. 32/4674 της 13/22 Δεκ. 1972 (ΦΕΚ Β' 1113) αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών. 8.Από της ενάρξεως ισχύος της παρούσης και ως προς δια ταύτης ρυθμιζόμενα θέματα, παύει ισχύουσα η προγενεστέρα υπ’ αριθ. 40062/Ε626/65 ημετέρα απόφασις, δια τας εφεξής υποβαλλομένας αιτήσεις ως και τας υποβληθείσας προγενέστερον τοιαύτας, εφ’ ων δεν ελήφθη σχετική απόφασις του Δ.Σ. υμών. 9.Η ισχύς της παρούσης άρχεται από της 1ης του μηνός του επομένου της δημοσιεύσεώς της, εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Η παρούσα δημοσιευθήτω δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. (Αντί για τη σελ. 370,01(α) Σελ. 370,01(β) Τεύχος 589-Σελ.45 Ταμείο Πρόνοιας Προσωπικού Εμπορ.& Βιομηχ.,Επαγγελμ.& Βιοτεχν.Επιμελητηρίων 39.Η.γ.6

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.