Εν συντομία
Αυτός ο νόμος τροποποιεί και συμπληρώνει την υφιστάμενη νομοθεσία σχετικά με τις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις. Κυρίως, αναπροσαρμόζει χρηματικά ποσά που αναφέρονται σε προηγούμενους νόμους και επεκτείνει την εφαρμογή ορισμένων διατάξεων.
Τι ρυθμίζει
- Την αναπροσαρμογή συγκεκριμένων χρηματικών ποσών σε δραχμές που αφορούν αναγκαστικές απαλλοτριώσεις.
- Την επέκταση διατάξεων του Α.Ν. 1731/1939 σε απαλλοτριώσεις που κηρύχθηκαν ή θα κηρυχθούν βάσει άλλων νόμων ή υπέρ Νομικών Προσώπων Δημοσίου ή Ιδιωτικού Δικαίου.
- Τις υποχρεώσεις των νομικών προσώπων υπέρ των οποίων γίνεται η απαλλοτρίωση όσον αφορά την αποδοχή συμβιβασμού και την πληρωμή αποζημιώσεων και εξόδων.
- Τις αμοιβές πληρεξούσιων δικηγόρων σε υποθέσεις αποζημιώσεων από απαλλοτριώσεις ή επιτάξεις.
Ποιους αφορά
- Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου ή Ιδιωτικού Δικαίου που επωφελούνται από αναγκαστικές απαλλοτριώσεις.
- Πληρεξούσιους δικηγόρους που χειρίζονται υποθέσεις αποζημιώσεων από απαλλοτριώσεις ή επιτάξεις.
Βασικά σημεία
- Το ποσό των 50.000 δραχμών αναπροσαρμόζεται σε 15.000 δραχμές.
- Τα ποσά των 2.000 και 5.000 δραχμών αναπροσαρμόζονται αντιστοίχως σε 500 και 1.000 δραχμές.
- Οι διατάξεις του άρθρου 37α του Α.Ν. 1731/1939 μπορούν να επεκταθούν και σε απαλλοτριώσεις υπέρ Νομικών Προσώπων Δημοσίου ή Ιδιωτικού Δικαίου, με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου.
- Οι συμφωνημένες αμοιβές δικηγόρων για αποζημιώσεις από απαλλοτριώσεις ή επιτάξεις καθορίζονται μέχρι 4% για ποσά έως 100.000 δραχμές και 2% για το πέραν αυτού ποσό, με το συνολικό ποσό της αμοιβής να μην υπερβαίνει τις 15.000 δραχμές.
📄 Κείμενο νόμου
26. ΝΟΜΟΘΕΤ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ υπ’ αριθ. 2987 της 26 Αυγ./2 Σεπτ. 1954 Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως της κειμένης νομοθεσίας περί αναγκαστικών απαλλοτριώσεων. Η ως άνω Συντακτική Πράξη καταργήθηκε από την παρ. 2 του άρθρ. 31 του Ν.Δ. 797/1971 κατωτ. αριθ. 43. Άρθρ.1.-1.Το εν άρθρ. 35 παρ. 1 και 3 και 37 παρ. 1, 4, 8 και 11 του υπ’ αριθ. 1731/1939 Α. Νόμου «περί αναγκαστικών απαλλοτριώσεων» ως ούτος εκωδικοποιήθη δια του από 29/30.4.1953 Β.Δ/τος, αναγραφόμενον ποσόν των δραχ. 50.000 καθορίζεται αναπροσαρμοζόμενων εις δραχ. 15.000. 2.Τα εν άρθρ. 35 παρ. 3 του αυτού ως άνω Α. Νόμου αναγραφόμενα ποσά δραχ. 2.000 και 5.000 καθορίζονται αντιστοίχως, αναπροσαρμοζόμενα, εις δραχ. 500 και 1.000. 3.(Αντικαθίσταται το πρώτον εδάφιον της παρ. 2 άρθρ. 37 Α.Ν. 1731/1939, ανωτέρω σελ. 241 (α). 4.(Προστίθεται εδάφιον εις την παράγ. 2 άρθρ. 37 του αυτού ως άνω νόμου, ανωτ. σελ. 242 (α). 5.(Αντικαθίσταται η παρ. 5 άρθρ. 37 του αυτού ως άνω νόμου, ανωτ. σελ. 242 (α). Άρθρ.2.-(Αντικαθίσταται το εδάφ. β΄ της παρ. 4 άρθρ. 37α του αυτού ως άνω νόμου, ανωτ. σελ. 245 (β). Άρθρ.3.-1.Αι διατάξεις του άρθρ. 37α του υπ’ αριθ. 1731/1939 Α. Νόμου «περί αναγκαστικών απαλλοτριώσεων» ως ούτος εκωδικοποιήθη δια του από 29/30.4.1953 Β.Δ/τος δύναται να επεκτείνωνται και επί απαλλοτριώσεων κηρυχθεισών ή κηρυχθησομένων κατά τας διατάξεις του υπ’ αριθ. 2176/1952 Ν.Δ/τος «περί μέτρων προστασίας της Επαρχιακής Βιομηχανίας» ως και τοιούτων κηρυχθεισών ή κηρυχθησομένων υπέρ και δαπάναις Νομικών Προσώπων Δημοσίου ή Ιδιωτικού Δικαίου, κατόπιν αποφάσεως του Υπουργικού Συμβουλίου, εκδιδομένης τη ητιολογημένη προτάσει του αρμοδίου ως εκ του σκοπού της απαλλοτριώσεως Υπουργού και του Υπουργού των Οικονομικών. 2.«Επί των περιπτώσεων τούτων τα υπέρ ων η απαλλοτρίωσις νομικά πρόσωπα έχουσιν αντιστοίχως τα δικαιώματα και τας υποχρεώσεις του Υπουργού των Οικονομικών δια την αποδοχήν και τελείωσιν του συμβιβασμού, την πληρωμήν της αποζημιώσεως κλπ., προς τα νομικά δε πρόσωπα ταύτα αποστέλλονται και τα περί ων η παρ. 4 του άρθρ. 37α του Α.Ν. 1731/1939 αντίγραφα της αποφάσεως της Επιτροπής και του πρακτικού αποδοχής ταύτης υπό των δικαιούχων». Επίσης το αυτό πρόσωπον υποχρεούται και εις την πληρωμήν της κατά το εδ. β΄ της παρ. 5 του αυτού ως άνω άρθρ. 37α αποζημιώσεως και λοιπών εξόδων των μελών και του Γραμματέως της Επιτροπής, τα οποία και εν τη προκειμένη περίπτωση καθορίζονται ομοίως δι’ αποφάσεως του Υπουργού των Οικονομικών, επί τη υποβολή σχετικής καταστάσεως υπό του Προέδρου της Επιτροπής, Διαδικασία Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων 10.Γ.λ.26 24 συνοδευομένης υπό αντιγράφων της τε αποφάσεως και του πρακτικού αποδοχής ταύτης ως και των λοιπών δικαιολογητικών. Τα οδοιπορικά και λοιπά έξοδα των μελών και του Γραμματέως της Επιτροπής προκαταβάλλονται υποχρεωτικώς υπό του βεβαρυμένου δια της δαπάνης της απαλλοτριώσεως, επί αποδόσει λογαριασμού κατά τ’ ανωτέρω υπό του Υπουργού των Οικονομικών καθορισμόν αυτών και της αμοιβής, εφ’ όσον ήθελε ζητήσει τούτο δια σχετικού εγγράφου του ο Πρόεδρος της Επιτροπής. Η εντός « » πρώτη περίοδος της παρ. 2 αντικατεστάθη ως άνω δια του άρθρ. 26 Ν.Δ. 2987/57 (Τόμ. 27 σελ. 144,30) βλ. και παρ. 2 άρθρ. 10 Ν.Δ. 3979/59 κατωτ. αριθ. 29. 3.Προκειμένου καθορισμού αποζημιώσεως και αναγνωρίσεως δικαιούχων εξ απαλλοτριώσεως περί ων η παρ. 1 του παρόντος άρθρου δεν έχουσιν εφαρμογήν αι περί ατελείας διατάξεις του εδαφ. α΄ της παρ. 5 του άρθρ. 37α του αυτού ως άνω υπ’ αριθ. 1731/1939 Α. Νόμου, αλλ’ εφαρμόζονται αναλόγως αι περί τελών χαρτοσήμου κλπ. σχετικαί διατάξεις αι ισχύουσαι επί εγγράφων της πολιτικής διαδικασίας ενώπιον Πρωτοδικείων. Άρθρ.4.-1.Συμπεφωνημέναι αμοιβαί είτε εν εργολαβία δίκης, είτε επί ποσοστοίς επί του εισπραχθησομένου ποσού ή του επιδικοσθησομένου αντικειμένου, πληρεξουσίων δικηγόρων επί υποθέσεων αφορωσών καταβολήν αποζημιώσεων οφειλομένων υπό του Δημοσίου ένεκεν απαλλοτριώσεων ή επιτάξεων καθορίζονται μέχρι ποσού εκατόν χιλιάδων εις 4% και πλέον τούτου 2%, του όλου ποσού της αμοιβής μη δυναμένου να υπερβή τας 15.000 δραχμών. 2.Τα ανωτέρω καθοριζόμενα όρια αμοιβών ισχύουσι και εφαρμόζονται και επί των καταβαλλομένων μετά την ισχύν του παρόντος αποζημιώσεων, ανεξαρτήτως χρονολογίας υπογραφής των μετά των δικηγόρων ή πληρεξουσίων συμφωνητικών. Η ισχύς του ανωτέρω άρθρου δέον να εξετασθή εν συνδυασμώ με την παρ. 1 άρθρ. 250 Ν.Δ. 3026/1954 «περί του Κώδικος των Δικηγόρων» τόμ. 6Α σελ. 389 (β). Άρθρ.5.-Η ισχύς του παρόντος άρχεται από της δημοσιεύσεώς του δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. (Αντί για τη σελ. 248,03(α) Σελ. 248,03 (β) Τεύχος 1354 Σελ. 7 25
Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.