← Ελλάδα

7. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ. 116916/Π. 879 ΤΗΣ 7/14 Απρ. 1967 (ΦΕΚ Β΄ 245) Περί καθορισμού καταβλητέας εισφοράς εις το Ταμείον Επικουρικής Ασφα

Εν συντομία

Αυτή η απόφαση καθορίζει το ποσό και τον τρόπο πληρωμής των εισφορών για την αναγνώριση προϋπηρεσίας στο Ταμείο Επικουρικής Ασφαλίσεως Προσωπικού Εταιρειών Πετρελαιοειδών. Αφορά Έλληνες υπηκόους και ομογενείς από συγκεκριμένες χώρες που επιθυμούν να εξαγοράσουν προϋπηρεσία.

Τι ρυθμίζει

Ποιον αφορά

Βασικά σημεία

📄 Κείμενο νόμου
7. ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Αριθ. 116916/Π. 879 ΤΗΣ 7/14 Απρ. 1967 (ΦΕΚ Β΄ 245) Περί καθορισμού καταβλητέας εισφοράς εις το Ταμείον Επικουρικής Ασφαλίσεως Προσωπικού Εταιρειών Πετρελαιοειδών, δι’ εξαγοράν αναγνωριζομένης προΰπηρεσίας Ελλήνων υπηκόων και ομογενών εξ Αιγύπτου Τουρκίας, Β. Ηπείρου και Ρουμανίας, χρόνου και τρόπου εξοφλήσεως οφειλής κ.λπ. Έχοντες υπ’ όψιν: 1.Τας διατάξεις της παρ. 5 του άρθρ. 2 του Ν. Δ. 4577/66 «περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως της νομοθεσίας περί Κοινωνικής Ασφαλίσεως και περί ετέρων τινών διατάξεων». 2.Τας διατάξεις των Ν. Δ. 4377/64, 4378/64 και 4581/66. 3.Γνώμην του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου Επικουρικής Ασφαλίσεως Προσωπικού Εταιρειών Πετρελαιοειδών υποβληθείσαν ημίν δια της υπ’ αριθ. 937/66 αναφοράς του Ταμείου, αποφασίζομεν: 1.Η καταβλητέα προς το Ταμείον Επικουρικής Ασφαλίσεως Προσωπικού Εταιρειών Πετρελαιοειδών εισφορά δια την εξαγοράν της εν θέματι αναγνωριζομένης προΰπηρεσίας κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων των Ν. Δ. 4377/64 «περί ειδικών μέτρων προστασίας των εξ Αιγύπτου Ελλήνων υπηκόων και ομογενών», 4378/64, 4581/66 και του άρθρ. 2 του Ν. Δ. 4577/66, καθορίζεται δι’ έκαστον μήνα ανανωριζομένης προΰπηρεσίας ίση προς 10% του 25πλάσιου του κατά τον χρόνον υποβολής της αιτήσεως αναγνωρίσεως προΰπηρεσίας προβλεπομένου υπό της Γενικής Εθνικής Συλλογικής συμβάσεως Εργασίας γενικού κατωτάτου ορίου ημερομισθίου άρρενος εργάτου. 2.Επί προΰπηρεσίας εκφραζομένης εις έτη ή μήνας, λογίζονται, δια την εφαρμογήν της παρούσης, ως πραγματοποιηθείσα, δι’ έκαστον μεν έτος 300 ημέραι εργασίας, δι’ έκαστον δε μήνα 25 ημέραι εργασίας. Επί προΰπηρεσίας εκφραζομένης εις ημέρας εργασίας, λογίζεται δια την εφαρμογήν της παρούσης, ότι 25 ημέραι αποτελούν ένα μήνα εργασίας, 300 δε ημέραι εν έτος εργασίας. 3.Η εξόφλησις της προς το Ταμείον οφειλής, λόγω της κατά τας προηγουμένας παραγράφους εξαγοράς της περί ης ή παρούσα προΰπηρεσίας, ενεργείται κατ’ επιλογήν του οφειλέτου είτε εφ’ άπαξ, είτε εις ισοπόσους μηνιαίας δόσεις, ο αριθμός των οποίων, οριζόμενος δια της αποφάσεως του Δ. Σ. περί αναγνωρίσεως και εξαγοράς, δεν δύναται να είναι ανώτερος των 120 του ποσού πάντως της μηνιαίας δόσεως μη δυναμένου να είναι μικροτέρου του ποσού των δραχ. 100. 4.Η πρώτη των δόσεων είναι καταβλητέα εντός του μηνός του μεθεπομένου εκείνου, της κοινοποιήσεως εις τον ενδιαφερόμενον της αποφάσεως του Δ. Σ. περί αναγνωρίσεως και εξαγοράς προΰπηρεσίας. Σελ.1660, 02(γ) Τεύχος 669-Σελ.142 5.Εν περιπτώσει μη εξοφλήσεως δόσεως τινος εντός του μηνός εις ον ανάγεται αύτη, το ποσόν της μη εμπροθέσμως καταβληθείσης δόσεως επιβαρύνεται δι’ εκάστον μήνα καθυστερήσεως δια προσθέτου τέλους 3% του ποσού της δόσεως. «6.Εν περιπτώσει καθυστερήσεως καταβολής δόσεως τινός, ο χρόνος εις ον ανάγεται η μη καταβληθείσα εκπρόθεσμος δόσις, δεν αναγνωρίζεται ως συντάξιμος προ της πλήρους εξοφλήσεως του ποσού ταύτης μετά τνω προσαυξήσεων της παρ. 5. 7.Εις περίπτωσιν επελεύσεως της ασφαλιστικής περιπτώσεως προ της παρόδου του χρόνου του καθορισθέντος δια την καταβολήν των δόσεων, το ποσόν των υπολειπομένων, και μη καταστασών απαιτητών δόσεων συμψιφέζεται προς το ποσόν των συντάξεων ας δικαιούται ο συνταξιούχος αναδρομικώς δια το χρονικόν διάστημα μέχρι τέλους του μηνός εντός του οποίου έλαβεν χώραν η κοινοποίησις αυτώ της αποφάσεως περί απονομής της συντάξεως. Εν υπάρξει υπολοίπου οφειλής μετά τον κατά τα άνω συμψηφισμόν εκ δόσεων μη καταστασών απαιτητών, το υπόλοιπον τούτο εξοφλείται δια ίσων μηνιαίων δόσεων, παρακρατουμένων εκ της συντάξεως ο αριθμός των οποίων οριζόμενος δι’ αποφάσεως του Δ. Σ. δεν δύναται αν είναι ανώτερος των 72 του ποσού πάντως εκάστης δόσεως μη δυναμένου να υπερβή το 1/4 της καταβαλλομένης μηνιαίας συντάξεως». Αι παρ. 6 και7 ετροποποιήθησαν ως άνω δια της υπ’ αριθ. Φ.124/3/Οικ. 391 της 30 Ιαν./18 Φεβρ. 1971 αποφ. Υπ. Κοινων. Υπηρεσιών (ΦΕΚ Β΄ 131) 8.Απο της ενάρξεως της ισχύος της παρούσης και ως προς τα δια ταύτης ρυθμιζόμενα θέματα, παύει ισχύουσα πάσα τυχόν προγενεστέρα ημετέρα απόφασις, δια τας εφεξής υποβαλλομένας αιτήσεις ως και τας υποβληθείσας προγενέστερον τοιαύτας, εφ’ ων δεν ελήφθη σχετική απόφασις του Δ. Σ. υμών. 9.Η ισχύς της παρούσης άρχεται από της 1ης του μηνός του επομένου της δημοσιεύσεως της εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Η παρούσα δημοσιευθήτω δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως. 39.Ν.ξ.7 Ταμείο Επικ.Ασφαλίσεως Προσωπικού Εταιρειών Πετρελαιοειδών 387

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.