Centrale Raad van Beroep 11/7282 WWB Enkelvoudige kamer Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank 's-Gravenhage van 30 november 2011, 10/8723 (aangevallen uitspraak) Partijen: [Appellante] te[woonplaats] (appellante) het college van burgemeester en wethouders van Delft (college) PROCESVERLOOP Appellante heeft hoger beroep ingesteld. Het college heeft een verweerschrift ingediend. Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 2 juli
- Appellante is verschenen. Het college heeft zich laten vertegenwoordigen door S. Pitschula. OVERWEGINGEN
- De Raad gaat uit van de volgende in dit geding van belang zijnde feiten en omstandigheden. 1.
- Appellante heeft op 27 mei 2009 een aanvraag ingediend om bijzondere bijstand op grond van de Wet werk en bijstand (WWB) voor verhuis- en inrichtingskosten. Het college heeft deze aanvraag bij besluit van 29 juni 2009 afgewezen op de grond dat de verhuiskosten geen uit bijzondere omstandigheden voortvloeiende noodzakelijke kosten van het bestaan zijn. Appellante heeft tegen dit besluit geen bezwaar gemaakt. 1.
- Appellante heeft op 22 juni 2010 een nieuwe aanvraag ingediend, waarbij zij om een “second opinion” heeft verzocht van het besluit van 29 juni
- 1.
- Bij besluit van 1 juli 2010, na bezwaar gehandhaafd bij besluit van 2 december 2010 (bestreden besluit), heeft het college deze aanvraag afgewezen. Aan het bestreden besluit ligt, samengevat, ten grondslag dat de aanvraag van 22 juni 2010 een verzoek om herziening van het besluit van 29 juni 2009 betreft en dat geen grond bestaat voor inwilliging van dit verzoek, omdat appellante geen nieuwe feiten en omstandigheden naar voren heeft gebracht.
- Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard.
- In hoger beroep heeft appellante zich tegen de aangevallen uitspraak gekeerd. Zij heeft, samengevat, het volgende aangevoerd. Zij is jarenlang geïntimideerd door haar ex-man. Haar verhuizing was noodzakelijk: een vlucht voor veiligheid en geborgenheid. Zij verwijt de politie haar onvoldoende te hebben beschermd tegen haar ex-man. Haar bewijsstukken zijn bijna nihil, omdat in het computersysteem van de politie bijna niets is terug te vinden. Zij wil dat er nogmaals naar de feiten en omstandigheden wordt gekeken en dat haar het voordeel van de twijfel wordt gegund.
- De Raad komt tot de volgende beoordeling. 4.
- Appellante heeft ter zitting van de Raad bevestigd dat zij met haar aanvraag van 22 juni 2010 heeft beoogd dat het college terugkomt van zijn afwijzend besluit van 29 juni
- 4.
- Het college heeft geweigerd terug te komen van zijn besluit van 29 juni
- De toetsing van een dergelijke weigering is, overeenkomstig het bepaalde in artikel 4:6 van de Algemene wet bestuursrecht, in beginsel beperkt tot het beantwoorden van de vraag of de belanghebbende nieuw gebleken feiten of veranderde omstandigheden heeft aangevoerd. 4.
- Appellante heeft geen nieuwe feiten of veranderde omstandigheden aangevoerd. Wat zij in hoger beroep heeft aangevoerd, was het college reeds bekend ten tijde van het besluit van 29 juni
- Voor zover appellante meent dat het college onvoldoende rekening heeft gehouden met haar omstandigheden, had zij bezwaar kunnen maken tegen het besluit van 29 juni
- 4.
- Uit 4.2 en 4.3 volgt dat het college bevoegd was de aanvraag af te wijzen onder verwijzing naar het besluit van 29 juni
- Wat appellante heeft aangevoerd, kan niet tot het oordeel leiden dat het college niet in redelijkheid gebruik heeft kunnen maken van deze bevoegdheid. 4.
- De conclusie is dat het hoger beroep niet slaagt en de aangevallen uitspraak voor bevestiging in aanmerking komt.
- Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding. BESLISSING De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak. Deze uitspraak is gedaan door E.J.M. Heijs, in tegenwoordigheid van P.J.M. Crombach als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 27 augustus
- (getekend) E.J.M. Heijs (getekend) P.J.M. Crombach HD