ECLI:NL:CRVB:2021:3326

Centrale Raad van Beroep Enkelvoudige kamer Proces-verbaal van de mondelinge uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 24 december 2019, 19/1298 (aangevallen uitspraak) Partijen: [appellant] te [woonplaats] (appellant) en [appellante] (appellante) het college van burgemeester en wethouders van Den Haag (college) Datum uitspraak: 21 december 2021 Zitting heeft: J.N.A. Bootsma Griffier: T. Ali Ter zitting is appellant verschenen, vergezeld door D.V. Dimitrova, tolk. Voor het college is verschenen M.J. Logan. BESLISSING De Centrale Raad van Beroep: vernietigt de aangevallen uitspraak; verklaart het beroep gegrond en vernietigt het besluit van 14 januari 2019; herroept het besluit van 24 september 2018; stelt de boete vast op € 0,- en bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van het besluit van 14 januari 2019; bepaalt dat het college aan appellanten het in beroep en hoger beroep betaalde griffierecht van in totaal € 178,- vergoedt. Deze beslissing is uitgesproken in het openbaar. Zij is gebaseerd op de volgende overwegingen. Appellanten ontvingen bijstand naar de norm voor gehuwden. Appellant heeft in het buitenland in detentie gezeten. Hij had daardoor geen recht op bijstand en appellante had recht op bijstand naar de norm voor een alleenstaande ouder. De teveel betaalde bijstand is herzien en teruggevorderd. Appellanten kunnen zich daar in vinden. Bij besluit van 24 september 2018, gehandhaafd bij besluit van 14 januari 2019, heeft het college aan appellanten ook nog een boete opgelegd van € 332,05 omdat appellante de detentie van appellant niet tijdig aan het college had gemeld. Daarbij is uitgegaan van verminderde verwijtbaarheid, omdat het college niet adequaat had gehandeld na een signaal van het Inlichtingenbureau over de detentie van appellant op 4 december

1. De boete is 25% van het benadelingsbedrag van € 1.328,
2. Het benadelingsbedrag is het verschil tussen de gehuwden norm en de alleenstaande ouder norm over de periode van 24 november 2015 tot 29 februari
3. Appellanten zijn het niet eens met de boete. Zij vinden het een ongelijke situatie dat zij worden bestempeld als fraudeur en een boete krijgen omdat appellante de detentie iets te laat heeft gemeld, terwijl het college de melding van appellante pas na ruim twee jaar heeft verwerkt. Omdat de boete lager is dan € 500,- hebben zij bovendien geen recht op gefinancierde rechtsbijstand van een advocaat. Tussen partijen is niet in geschil dat appellante haar inlichtingenplicht vanaf 20 januari 2016 heeft geschonden en niet al vanaf 24 november
4. De boete had dus moeten worden gebaseerd op de van 20 januari 2016 tot 29 februari 2016 teveel betaalde bijstand en is dus onjuist. De wet zegt in zo’n geval dat de rechter zelf een beslissing neemt over het opleggen van de boete. Omdat appellante de inlichtingenplicht wel heeft geschonden is een boete op zijn plaats. In de gegeven omstandigheden en gelet op het tijdsverloop van inmiddels bijna zes jaar na de overtreding, ziet de Raad aanleiding om de boete vast te stellen op € 0,-. Het hoger beroep slaagt. Het college moet aan appellanten het in beroep en hoger beroep betaalde griffierecht vergoeden. Van proceskosten is niet gebleken. Waarvan proces-verbaal. De griffier Het lid van de enkelvoudige kamer (getekend) T. Ali (getekend) J.N.A. Bootsma Artikel 8:72a van de Algemene wet bestuursrecht