ECLI:NL:GHAMS:2011:BT7566

parketnummer: 23-000090-09 datum uitspraak: 11 oktober 2011 TEGENSPRAAK Arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Haarlem van 23 december 2008 op de vordering van het openbaar ministerie ex artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht in de ontnemingszaak met nummer 15-920019-04 behorende bij de strafzaak onder parketnummer 15-920019-04 tegen de veroordeelde [Naam veroordeelde], geboren te [geboorteplaats en -datum], [adres en woonplaats]. Procesgang Het openbaar ministerie heeft aanvankelijk gevorderd dat aan de veroordeelde de verplichting zal worden opgelegd tot betaling van een geldbedrag aan de Staat ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel, geschat tot een maximumbedrag van EUR 255.255,

1. Ter terechtzitting in eerste aanleg van 18 november 2008 heeft het openbaar ministerie deze vordering vastgesteld op EUR 255.225,
2. De veroordeelde is bij vonnis van de rechtbank Haarlem van 5 december 2005 veroordeeld ter zake van - voor zover van belang - medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2, onder B van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd. Voorts heeft de rechtbank Haarlem bij vonnis van 23 december 2008 de veroordeelde de verplichting opgelegd tot betaling aan de Staat van een bedrag van EUR 255.225,00 ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel. De veroordeelde heeft hoger beroep ingesteld tegen laatstgenoemd vonnis. Onderzoek van de zaak Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg van 18 november 2008 en op de terechtzitting in hoger beroep van 30 augustus
3. Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door de veroordeelde en de raadsman naar voren is gebracht. Vonnis waarvan beroep Het hof zal het vonnis waarvan beroep vernietigen. Schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel Het hof is van oordeel dat op grond van het onder voormeld parketnummer aangelegde ontnemings-dossier, alsmede op grond van het onderzoek ter terechtzitting in beide instanties in de ontnemingszaak, aannemelijk is geworden dat de veroordeelde door middel van de hiervoor genoemde feiten, waarvoor hij bij voornoemd vonnis is veroordeeld, wederrechtelijk voordeel heeft gekregen. Het hof ontleent de schatting van dat wederrechtelijk voordeel aan de inhoud van de volgende bewijsmiddelen: I. Het rapport Berekening van het wederechtelijk voordeel, opgemaakt op 30 januari 2007 door de bevoegde opsporingsambtenaren A.G.M. Janssen en C.E. van den Pol, beiden werkzaam bij het Korps landelijke politiediensten, Dienst Nationale Recherche, Unit Zuid-Nederland, inhoudende, voor zover relevant en zakelijk weergegeven: 7.5 Aantal XTC-pillen De verdachten [naam 1 en naam 2] in het opsporingsonderzoek [naam opsporingsonderzoek] zijn - voor zover hier relevant - bij vonnis van 16 juni 2005 veroordeeld ter zake van de productie van XTC-pillen op de locatie [adres locatie 1] in de periode 14 maart 2004 tot en met 5 december
4. Zij hebben tijdens de verhoren aangegeven dat er XTC-pillen werden geproduceerd van zelf ingekochte MDMA bij een man genaamd [naam leverancier]. Daarnaast werden XTC-pillen geproduceerd van MDMA dat werd aangeleverd door opdrachtgevers. [Naam 2] heeft op 6 december 2004 onder meer verklaard dat ? hij een dag voor zijn aanhouding een hoeveelheid van 90.000 XTC-pillen klaar had liggen voor een klant; ? het aantal pillen dat hij sloeg varieerde 300.000 tot 400.000 per maand tot minder dan 100.000 pillen per maand; ? hij schatte dat hij het afgelopen halfjaar ongeveer 1.000.000 XTC-pillen had geslagen; ? sommige klanten het XTC-poeder aanleverden om pillen te laten slaan en anderen gewoon geld betaalden en opdracht gaven tot het slaan van pillen. [Naam 1] heeft op 6 en 13 december 2004 onder meer verklaard dat ? hij schatte dat hij een productie had gedraaid van ongeveer 100 kilogram MDMA-poeder; ? hij het poeder afnam van een Nederlander, [naam leverancier] genaamd; ? een levering uit 40 à 50 duizend pillen bestond; ? hij MDMA-poeder van Chinezen kreeg geleverd waarvan hij vervolgens pillen moest slaan; ? hij in de ochtend van 4 december 2004 nog ongeveer 20.000 pillen had geproduceerd, die bij een partij hoorden van in totaal 90.000 stuks; ? hij op 5 december 2004 een partij van 10.000 XTC-pillen had weggebracht naar een Chinees; ? hij toen met [naam leverancier] sprak over de afname van MDMA-poeder; ? hij dacht dat hij ongeveer 10 keer MDMA-poeder van [naam leverancier] had afgenomen; ? deze partijen MDMA-poeder varieerden van 10 tot 40 kilo; ? [naam leverancier] alleen MDMA-poeder leverde; ? hij uit 1 kilo MDMA-poeder tussen de 5.000 en 6.000 XTC-pillen haalde. Tijdens het onderzoek vond op de locatie [adres locatie 1] een doorzoeking ter inbeslagneming plaats . Hierbij werden kladpapiertjes met daarop cijfers en namen in beslag genomen onder beslagcode 34-Q-2-5i. [Naam 1] heeft verklaard dat hij deze kladpapiertjes zelf heeft opgesteld en heeft uitleg gegeven over de daarop vermelde cijferreeksen en namen. 7.5.5 Aantal XTC-pillen van MDMA door opdrachtgevers geleverd Na verder onderzoek van de aangetroffen aantekeningen is te zien dat de veroordeelde alleen de maanden september, oktober en november (het hof begrijpt op grond van de hiervoor genoemde verklaring van [naam 2]: 2004) in drie blokken heeft verdeeld en per blok een totaaltelling heeft gemaakt. De totaaltellingen van deze maanden zijn respectievelijk 315, 344 en
5. Uit de verklaring van [naam 1] blijkt dat hij uit de codes met de daarbij behorende naam kon afleiden of het hier ging om bijvoorbeeld 20.000 of 2.000 XTC-pillen, echter in de totaaltelling van de blokken blijkt dat er geen verschil zit in de aantallen en de codes. Hieruit wordt geconcludeerd dat er voor de samensteller van deze aantekeningen geen verschil zat in de aantallen en de opgestelde codes, terwijl de verklaring van [naam 1] dit wel doet vermoeden. Uit voornoemde totaaltelling blijkt dat er in de maanden september