ECLI:NL:GHSHE:2015:1566

(1)voor recht zal verklaren dat zij eigenaar is van de Ferrari,

(2)de curatoren zal bevelen om de Ferrari aan J+J af te geven, op straffe van verbeurte van een dwangsom en

(3)voor recht zal verklaren dat de curatoren onrechtmatig hebben gehandeld door de afgifte van de Ferrari aan haar te weigeren. 4.2.2 De curatoren hebben in reconventie gevorderd, samengevat, dat de rechtbank primair voor recht zal verklaren dat [gefaillieerde] de (mede-)eigendom heeft van de Ferrari of, subsidiair, J+J zal veroordelen tot betaling van € 77.500,- uit hoofde van subrogatie, dan wel ongerechtvaardigde verrijking. 4.2.3 De rechtbank heeft de conventionele vorderingen afgewezen en in reconventie voor recht verklaard dat [gefaillieerde] de mede-eigendom bij helfte van de Ferrari heeft. J+J is in conventie en reconventie in de proceskosten veroordeeld. 4.3. Bij memorie van grieven heeft J+J vijftien grieven aangevoerd tegen het bestreden vonnis. Zij heeft, na wijziging eis, geconcludeerd, samengevat, tot vernietiging van de bestreden vonnissen, tot afwijzing van de vorderingen van de curatoren en tot toewijzing van haar vordering, met dien verstande dat zij thans onder

(1)subsidiair vordert een verklaring voor recht dat J+J mede-eigenaar is van de Ferrari, met veroordeling van de curatoren tot terugbetaling van hetgeen J+J ter uitvoering van het bestreden vonnis aan hen heeft betaald, te vermeerderen met wettelijke rente en met veroordeling van de curatoren in de kosten van beide instanties. De curatoren hebben de grieven bestreden en geconcludeerd tot afwijzing van het hoger beroep met veroordeling van J+J in de kosten van beide instanties en veroordeling van de raadsman van J+J in de kosten van het hoger beroep. 4.4 Voor zover de curatoren aanvoeren dat J+J in hun hoger beroep niet-ontvankelijk moet worden verklaard, overweegt het hof dat hoger beroep -voor zover hier van belang- kan worden ingesteld door of tegen (rechtsopvolgers van) partijen in eerste aanleg. Reeds omdat J+J partij was in de procedure in eerste aanleg is J+J ontvankelijk in dit hoger beroep. Voor de ontvankelijkheid van dit hoger beroep is zelfs irrelevant of J+J werkelijk bestaat. Voor zover de curatoren aanvoeren dat J+J in hun inleidende vordering (in eerste aanleg alsnog) niet-ontvankelijk moet worden verklaard omdat J+J geen vennootschap, natuurlijke persoon of rechtspersoon is en als procespartij niet bestaat, overweegt het hof het volgende. J+J heeft zich bij dagvaarding in eerste aanleg een “vennootschap naar Duits recht” genoemd, die kantoor houdt in [vestigingsplaats 1], Duitsland. In de door J+J in eerste aanleg op 25 januari 2012 genomen akte stelt zij dat J+J een “einzelfirma” is, zijnde de Duitse tegenhanger van de Nederlandse eenmanszaak, en dat J+J enkel bestaat uit de heer [eigenaar appellante] en “In feite is het de heer [eigenaar appellante] handelend onder de naam J+J Unterhaltungs KG”. In de door J+J uitgebrachte appeldagvaarding noemt zij zich “de rechtspersoon naar het recht van de Bondsrepubliek Duitsland”. In haar memorie van grieven heeft zij in de nrs. 7.4 - 7.6 gesteld dat zij de Duitse tegenhanger is van de Nederlandse eenmanszaak en daarmee, zo begrijpt het hof, geen rechtspersoon naar Duits recht is, een standpunt dat J+J blijkens r.o. 2.5 in het eindvonnis van 11 juli 2012 ook in eerste aanleg heeft ingenomen en dat zij in dit hoger beroep niet heeft verlaten of bestreden. Nu J+J naar eigen zeggen geen bestaande rechtspersoon is noch een vennootschap die over een recht beschikt om op eigen naam als procespartij op te treden en zij zich in de appeldagvaarding een rechtspersoon naar Duits recht noemt en dan dus evenmin een natuurlijke persoon kan zijn, zal J+J in de inleidende vordering (alsnog) niet-ontvankelijk worden verklaard. J+J heeft nog aangevoerd dat zij te vereenzelvigen is met [eigenaar appellante]. Zelfs al indien zij materieelrechtelijk moet worden vereenzelvigd met [eigenaar appellante], brengt dit nog niet met zich dat daarmee de natuurlijke persoon [eigenaar appellante] als procespartij moet worden aangemerkt die bijvoorbeeld in de proceskosten kan worden veroordeeld. Gelet ook op haar uitdrukkelijke keus in de appeldagvaarding kan geen sprake zijn van een vergissing. Een partijwisseling is niet zonder meer komen vast te staan en evenmin is een verzoek gedaan om wijziging van de partijaanduiding (vergelijk HR13 december 2013, ECLI NL:HR:2013:1881), voor zover dat in een geval als dit al zou kunnen worden toegewezen. Al met al dient J+J dan ook, onder vernietiging van de bestreden vonnissen, niet-ontvankelijk te worden verklaard in de inleidende vordering. 4.5 De curatoren hebben op de voet van art. 245 Rv gevorderd dat het hof de advocaat van J+J zal veroordelen in de kosten. Het hof zal, gelet op art. 245 lid 2 Rv die advocaat (en dus niet J+J) in de gelegenheid stellen zijn standpunt hieromtrent (en dus alleen hieromtrent) naar voren te brengen en toe te lichten. Het hof zal, gelet op de “twee conclusie regel” de curatoren in beginsel niet toelaten om nog op dat standpunt te reageren. Zij hebben zich hieromtrent immers reeds uitgelaten. 4.6 Elke verdere beslissing zal worden aangehouden. 5. De uitspraak Het hof: alvorens verder te beslissen: verwijst de zaak naar de rol van 12 mei 2015 om de advocaat van J+J op de voet van art. 245 lid 2 Rv in de gelegenheid te stellen om bij akte zijn standpunt naar voren te brengen en toe te lichten omtrent het mogelijk te zijner laste brengen van de kosten zoals bedoeld in art. 245 lid 1 Rv; houdt iedere verdere beslissing aan. Dit arrest is gewezen door mrs. M.G.W.M. Stienissen, J.R. Sijmonsma en J.H.C. Schouten en is in het openbaar uitgesproken door de rolraadsheer op 28 april 2015. griffier rolraadsheer