ECLI:NL:PHR:2009:BJ3297

Nr. 07/13675 Mr. Vellinga Zitting: 30 juni 2009 Conclusie inzake: [Verdachte]

1. Verdachte is door het Gerechtshof te 's-Gravenhage wegens 1 "overtreding van artikel 9, tweede lid, van de Wegenverkeerswet 1994" veroordeeld tot een taakstraf in de vorm van een werkstraf voor de duur van zestig uren subsidiair dertig dagen hechtenis en wegens 2 "overtreding van artikel 21, aanhef en onder a van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990" tot een geldboete van € 480,- subsidiair negen dagen hechtenis, te betalen in twee opéénvolgende termijnen van één maand van telkens € 240,-.
2. Namens verdachte heeft mr. A.R. Kellermann, advocaat te 's-Gravenhage, twee middelen van cassatie voorgesteld.
3. Het eerste middel klaagt dat het Hof ten onrechte heeft volstaan met een opgave van bewijsmiddelen als bedoeld in art. 359, derde lid, Sv.
4. Het Hof heeft ten laste van de verdachte onder 1 bewezenverklaard dat: "hij op 26 augustus 2006 te Noordwijk aan Zee, gemeente Noordwijk, terwijl hij wist dat een op zijn naam gesteld rijbewijs voor een of meer categorieën van motorrijtuigen, te weten categorie B, ongeldig was verklaard en aan hem daarna geen ander rijbewijs voor het besturen van een motorrijtuig van de betrokken categorie of categorieën was afgegeven, op de weg, de Provincialeweg N206, als bestuurder een motorrijtuig (auto) van die categorie heeft bestuurd."
5. In zijn arrest heeft het Hof met betrekking tot de bewijsvoering het volgende overwogen, voor zover hier van belang: "Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring. Het hof is van oordeel dat met een opgave van bewijsmiddelen kan worden volstaan, nu de verdachte bij de politie en ter terechtzitting in hoger beroep heeft bekend. Feiten 1 + 2:
6. De verklaring van de verdachte. De verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep van 6 november 2007 verklaard - zakelijk weergegeven -: Ik heb op 26 augustus 2006 te Noordwijk aan Zee ondanks de ongeldigverklaring van mijn rijbewijs in mijn auto gereden. [...]
7. Het proces-verbaal van de Politie Hollands Midden, nr. PL1600/06-165653 d.d. 12 september 2006, inhoudende de constatering op 26 augustus 2006 van de snelheidsovertreding en het ongeldig verklaarde rijbewijs, opgemaakt in de wettelijke vorm door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [verbalisant 1], hoofdagent van politie.
8. Het proces-verbaal van de Politie Hollands Midden, als bijlage bij het proces-verbaal van de (Politie Hollands Midden, nr. PL1600/06-165653 d.d. 12 september 2006, opgemaakt in de wettelijke vorm door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [verbalisant 1], hoofdagent van politie Hollands Midden, inhoudende de bekennende verklaring van de verdachte.
9. Een geschrift, zijnde een kopie brief van het CBR d.d. 19 augustus 2003, inhoudende de ongeldigverklaring van het rijbewijs vanaf 26 augustus 2003."
10. De verdachte heeft blijkens het proces-verbaal in hoger beroep het volgende aangevoerd, voor zover hier van belang: "Mijn rijbewijs is in beslag genomen door een feit van 3 november 2001 dat mij ten onrechte is aangerekend."
11. De raadsman heeft blijkens het proces-verbaal ter terechtzitting in hoger beroep het volgende aangevoerd, voor zover hier van belang: "[...] Subsidiair verzoek ik u verdachte vrij te spreken, nu het rijbewijs zonder wettelijke basis ongeldig is verklaard. De verdachte is niet aangehouden op 3 november 2001, terwijl dit feit wel is meegenomen in de vorderingsprocedure. Een kennis van de verdachte was toen aangehouden. Daar zit de pijn voor de verdachte. De verdachte is drie keer in plaats van vier keer aangehouden. In de justitiële documentatie is ook geen melding gemaakt van dit feit. Ik verwijs ook naar de brief die door het CBR is verzonden naar de kennis van de verdachte die op 3 november 2001 is aangehouden waarbij precies dezelfde hoeveelheid promillage staat vermeld. De ongeldigverklaring is derhalve onrechtmatig tot stand gekomen en de verdachte is op 14 april 2006 door de politierechter ten aanzien van artikel 9, tweede lid van de Wegenverkeerswet 1994 min of meer ten onrechte veroordeeld."
12. De toelichting op het middel stelt dat, aangezien enerzijds de verdachte niet duidelijk en ondubbelzinnig het hem tenlastegelegde heeft bekend en anderzijds de raadsman ter terechtzitting in hoger beroep vrijspraak heeft bepleit, het Hof niet kon volstaan met een opgave van bewijsmiddelen en het arrest derhalve nietig is.
13. Art. 359, derde lid, Sv bepaalt dat voor zover de verdachte het bewezenverklaarde heeft bekend met een opgave van bewijsmiddelen kan worden volstaan, tenzij hij nadien anders heeft verklaard dan wel hij of zijn raadsman vrijspraak heeft bepleit. Dienovereenkomstig heeft de Hoge Raad bij herhaling overwogen dat uit deze bepaling volgt dat deze in ieder geval geen toepassing vindt indien door of namens de verdachte ter terechtzitting vrijspraak is bepleit (o.a. HR 15 mei 2007, LJN BA0492, NJ 2007, 314). Nu verdachtes raadsman vrijspraak heeft bepleit, betekent dit dat het Hof niet had kunnen volstaan met een opgave van de bewijsmiddelen.
14. Het middel slaagt.
15. Ik heb mij afgevraagd of moet worden onderzocht of van vernietiging van het arrest dient te worden afgezien wanneer verdachtes raadsman aan zijn betoog ten onrechte de conclusie "vrijspraak" heeft verbonden zoals het Hof kennelijk in het onderhavige geval heeft geoordeeld. Daar ben ik geen voorstander van. Het gaat hier om een ondubbelzinnig geformuleerde maatregel van doelmatigheid