ECLI:NL:PHR:2012:BU7371

Nr. 11/00191 B Mr. Vellinga Zitting: 6 december 2011 Conclusie inzake: [Klager 3]

1. Bij beschikking van 29 oktober 2010 heeft de Rechtbank 's Hertogenbosch het beklag strekkende tot opheffing van het ten laste van klager gelegde beslag op een onroerend goed gegrond verklaard, het beklag strekkende tot opheffing van het op de voet van art. 94a Sv onder klager gelegde beslag op een vordering en twee geldbedragen ongegrond verklaard, en het beklag strekkende tot opheffing van het beslag op een aantal - ten tijde van de beslissing van de Rechtbank reeds aan klager teruggegeven - voorwerpen niet-ontvankelijk verklaard.
2. Er bestaat samenhang tussen de zaken met de nummers 11/00189B, 11/00190B, 11/00191B en 11/00192B. In al deze zaken zal ik vandaag concluderen.
3. Namens klager hebben mrs. I. Leenders en M.H.W.N. Lammers, advocaten te Breda, vijf middelen van cassatie voorgesteld.
4. Het beroep in cassatie richt zich kennelijk niet tegen de gegrondverklaring van het beklag tegen het beslag op een onroerend goed.
5. Deze zaak heeft betrekking op het volgende. Op de voet van art. 94 Sv is onder klager beslag gelegd op een aantal voorwerpen zoals een mobiele telefoon en VISA-cards, op de voet van art. 94a Sv is ten laste van klager conservatoir beslag gelegd op aan hem toebehorend onroerend goed, op een vordering op [betrokkene 8] en op een tweetal geldbedragen. De beslagen zijn gelegd in verband met de verdenking van klager van valsheid in geschrift, witwassen en deelname aan een criminele organisatie.
6. Het eerste middel heeft kennelijk betrekking op het beslag van op de voet van art. 94 Sv inbeslaggenomen voorwerpen.
7. Het beklag ter zake van de op de voet van art. 94 Sv inbeslaggenomen voorwerpen, is door de Rechtbank niet-ontvankelijk verklaard omdat die voorwerpen inmiddels waren teruggegeven. Derhalve kan dit middel bij gebrek aan belang buiten bespreking blijven
8. De middelen 2 en 4 klagen over ontoereikende motivering van de beslissing van de Rechtbank over het beklag tegen het op de voet van art. 94a Sv onder klager gelegde beslag op een vordering en twee geldbedragen.
9. De Rechtbank heeft haar beslissing - voor zover hier van belang - als volgt gemotiveerd: "In openbare raadkamer is namens klager aangevoerd dat er in verband met het reeds gevolgde fiscale traject niet meer strafrechtelijk kan worden ontnomen, zodat het gelegde conservatoir beslag op de vordering ter waarde van € 212.875,71 op [betrokkene 8] en de (contante) geldbedragen van € 45.205,- en € 108,03 in Macedonische denar moet worden opgeheven en deze voorwerpen aan klager moeten worden geretourneerd. De officieren van justitie hebben aangevoerd dat het belang van strafvordering zich verzet tegen de opheffing van het conservatoir beslag ter zake van de vordering en de geldbedragen, vanwege het lopende SFO en de aangekondigde ontnemingszaak tegen klager. De rechtbank is van oordeel dat het recht van verhaal voor de voordeelsontneming moet worden bewaard, nu het niet hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter (later oordelend) in de ontnemingszaak het wederrechtelijk verkregen voordeel - voor een bedrag dat de gezamenlijke waarde van de vordering en de contante geldbedragen in de huidige optiek van de rechtbank zal ontstijgen - zal willen ontnemen en waarvoor de voortzetting van deze inbeslagneming noodzakelijk is. Derhalve zal de rechtbank het klaagschrift voor wat betreft de vordering en de geldbedragen ongegrond verklaren."
10. In zijn beschikking van 28 september 2010, LJN BL2823, 2010, 654, m.nt. P.A.M. Mevis overwoog de Hoge Raad - met inbegrip van de hier niet vermelde voetnoten -: "Art. 94a Sv: toetsingsmaatstaven 2.
11. Bij de beoordeling van een klaagschrift van de beslagene gericht tegen een beslag als bedoeld in art. 94a, eerste of tweede lid, Sv dient de rechter te onderzoeken a. of er ten tijde van zijn beslissing sprake was van verdenking van of veroordeling wegens een misdrijf waarvoor een geldboete van de vijfde categorie kan worden opgelegd en b. of zich niet het geval voordoet dat het hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter, later oordelend, aan de verdachte een verplichting tot betaling van een geldboete dan wel de verplichting tot betaling van een geldbedrag ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel zal opleggen. 2.
12. Indien een derde - als zodanig kan ook gelden degene onder wie het beslag feitelijk is gelegd, maar tegen wie het strafrechtelijk onderzoek niet is gericht - die stelt eigenaar te zijn, op de voet van art. 552a Sv een klaagschrift heeft ingediend, dient de rechter als maatstaf aan te leggen of zich het geval voordoet dat buiten redelijke twijfel is dat de klager als eigenaar van het voorwerp moet worden aangemerkt en daarvan in zijn beslissing blijk te geven. Indien de klager als eigenaar wordt aangemerkt, zal de rechter tevens moeten onderzoeken en daarvan blijk moeten geven of zich de situatie van art. 94a, derde of vierde lid, Sv voordoet."
13. Klager komt als beslagene op tegen een beslag als bedoeld in art. 94a Sv. De Rechtbank had dus dienen te toetsen aan de door de Hoge Raad onder 2.14 vermelde maatstaf. De Rechtbank heeft in haar oordeel weliswaar het aldaar onder b weergegevene betrokken, maar nagelaten te toetsen aan de voorwaarde als genoemd onder a. De beslissing van de Rechtbank is dan ook ontoereikend gemotiveerd.
14. Het voorgaande brengt mee dat hetgeen overigens in het kader van de middelen naar voren is gebracht geen bespreking behoeft.
15. De middelen slagen.
16. Het derde middel strekt ten betoge dat de Rechtbank niet zonder meer voorbij had mogen gedaan aan het verweer