ECLI:NL:PHR:2013:BZ7170

Nr. 11/03723 Mr. Machielse Zitting 19 februari 2013 Conclusie inzake: [Verdachte]

1. Het Gerechtshof Arnhem heeft verdachte op 13 juli 2011 voor 2: verkrachting, terwijl het misdrijf de dood ten gevolge heeft, 3: diefstal en 4 primair: medeplegen van opzettelijk brandstichten, terwijl daarvan gemeen gevaar voor goederen en levensgevaar voor een ander te duchten is, veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van acht jaar.
2. Verdachte heeft cassatie doen instellen. Mr. R.J. Baumgardt, advocaat te Spijkenisse, heeft een schriftuur ingezonden houdende drie middelen van cassatie. 3.
3. Het eerste middel klaagt dat het hof de verklaringen van de getuige [getuige] heeft gedenatureerd omdat deze getuige niet heeft verklaard dat verdachte door geweld seks heeft afgedwongen met het slachtoffer. Volgens de steller van het middel kan niet uit de verklaringen van deze getuige worden afgeleid dat hij van verdachte heeft gehoord dat verdachte het geweld heeft toegepast om het seksueel binnendringen mogelijk te maken, maar hoogstens dat verdachte gebruik heeft gemaakt van de situatie nadat hij het slachtoffer een duw heeft gegeven. 3.
4. Als feit 2 heeft het hof bewezen verklaard dat "hij op 31 augustus 2008 in de gemeente Apeldoorn door geweld [slachtoffer] heeft gedwongen tot het ondergaan van een of meer handelingen die mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam van [slachtoffer], te weten het brengen/duwen van zijn, verdachtes penis in de anus van [slachtoffer] en welk geweld hierin heeft hebben bestaan dat verdachte [slachtoffer] opzettelijk (krachtig) in bedwang heeft gehouden waardoor de borstkas werd bekneld en/of waardoor zij werd gesmoord, tengevolge waarvan [slachtoffer] is overleden". 3.
5. De bewijsmiddelen 4 en 5 houden verklaringen in van de getuige en medeverdachte [getuige]. Deze getuige heeft verdachte horen zeggen dat hij seks wilde met het slachtoffer, dat het slachtoffer niet meer wilde en dat zij verdachte duwde, dat verdachte door wilde gaan en haar ook duwde, waarbij zij is gevallen en haar bewustzijn heeft verloren. Het hof heeft uit deze verklaring kunnen afleiden dat het slachtoffer geen seksuele penetratie meer wilde maar dat verdachte fysieke kracht heeft gebruikt om zijn zin te krijgen. Aldus heeft het hof aan de verklaring van de getuige geen andere betekenis gegeven dan welke deze daaraan klaarblijkelijk zelf heeft gehecht, te weten dat verdachte hoe dan ook wilde doorgaan met hetgeen waarmee hij bezig was, ook tegen de zin van het slachtoffer. Aldus begrepen is deze verklaring redengevend voor de bewezenverklaring.