ECLI:NL:RBAMS:2019:2548

RECHTBANK AMSTERDAM Bestuursrecht zaaknummer: AMS 18/5542 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 12 april 2019 in de zaak tussen [eiseres] , te [woonplaats] , eiseres (gemachtigde: P.M.J. Ebbelink), en De heffingsambtenaar van de gemeente Amsterdam, verweerder (gemachtigde: A. van Beek). Partijen worden hierna [eiseres] en de heffingsambtenaar genoemd. Procesverloop Op 26 juli 2018 heeft een parkeercontroleur van de gemeente Amsterdam aan [eiseres] een naheffingsaanslag parkeerbelasting opgelegd. Bij uitspraak op bezwaar van 17 augustus 2018 (de bestreden uitspraak) heeft de heffingsambtenaar het bezwaar van [eiseres] ongegrond verklaard. [eiseres] heeft tegen de bestreden uitspraak beroep ingesteld. De heffingsambtenaar heeft een verweerschrift ingediend. Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 28 maart

1. [eiseres] en de heffingsambtenaar hebben zich laten vertegenwoordigen door hun gemachtigden. Overwegingen
2. Op 22 juli 2018 om 13:35 uur heeft een parkeercontroleur van de gemeente Amsterdam geconstateerd dat de auto van [eiseres] met kenteken [kenteken] ter hoogte van Bundlaan 30 te Amsterdam stond geparkeerd. Bij de controle is gebleken dat geen geldig parkeerrecht voor de auto was geregistreerd.
3. [eiseres] vindt dat de aanslag onterecht is opgelegd. Zij vindt namelijk dat de heffingsambtenaar niet voldoende kenbaar heeft gemaakt dat er een regime van betaald parkeren gold op de Bundlaan. Tot 1 juli 2018 was dat nog niet zo. Toen kon er kosteloos worden geparkeerd met gebruik van de blauwe parkeerschijf. [eiseres] vindt dat de heffingsambtenaar meer borden had moeten plaatsen. Zij heeft foto’s overgelegd waaruit blijkt dat de heffingsambtenaar op 30 juli 2018 pas een bord heeft geplaatst. Volgens haar volgt hieruit dat de heffingsambtenaar zelf ook vond dat het parkeerbeleid ter plaatse onduidelijk was.
4. De heffingsambtenaar stelt zich op het standpunt dat [eiseres] had kunnen weten dat zij parkeergeld moest betalen. Hij heeft een foto van 27 juli 2018 overgelegd waarop is te zien dat er een parkeerautomaat ter hoogte van Bundlaan nummer 60 is geplaatst. Deze parkeerautomaat staat ongeveer 36 meter vanaf de locatie waar [eiseres] parkeerde en was volgens de heffingsambtenaar zichtbaar voor [eiseres] . Ook zijn de blauwe strepen langs de parkeervakken weggehaald, aldus de heffingsambtenaar.
5. Volgens vaste rechtspraak rust op de heffingsambtenaar de plicht om ter plaatse kenbaar te maken dat parkeerbelasting verschuldigd is. Van een parkeerder mag echter worden verwacht dat hij bij aanvang van het parkeren voldoende onderzoekt of parkeerbelasting verschuldigd is. Dit houdt in dat hij oplet of hij bebording ‘betaald parkeren’ of een parkeerautomaat passeert en dat hij zich nadat hij heeft geparkeerd inspant om te onderzoeken of voor het parkeren parkeerbelasting verschuldigd is.
6. [eiseres] woont niet in de zone waar zij geparkeerd stond, maar komt hier af en toe parkeren. In een dergelijk geval moet er rekening mee worden gehouden dat het parkeerregime ter plaatse veranderd. In dit geval waren de eerder aanwezige blauwe strepen die een blauwe zone indiceren verwijderd en was er nabij de plaats waar [eiseres] parkeerde een parkeerautomaat geplaatst. De rechtbank vindt dan ook dat [eiseres] moest weten dat zij parkeergeld moest betalen. Dat later nog een extra bord is geplaatst om aan te geven dat voor parkeren moet worden betaald, maakt voorgaande niet anders. De aanslag is dus terecht opgelegd.
7. Het beroep is ongegrond. [eiseres] krijgt dus geen gelijk.
8. Voor vergoeding van het griffierecht of een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door mr. D. Sullivan, rechter, in aanwezigheid van mr. M.L. Pijpers, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 12 april
9. griffier rechter Afschrift verzonden aan partijen op: Rechtsmiddel Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij het gerechtshof Amsterdam. Zie de uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 12 september 2017, ECLI:NL:GHAMS:2017:3863.