ECLI:NL:RBAMS:2019:2879

beslissing RECHTBANK AMSTERDAM Afdeling Publiekrecht Teams Strafrecht Parketnummer: 13-019681-93 Beslissing op de op 26 februari 2019 ter griffie van deze rechtbank ingekomen vordering van de officier van justitie in het arrondissement Amsterdam in de zaak tegen: [terbeschikkinggestelde] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1957, thans verblijvende in [TBS-kliniek] feitelijk verblijvende: [TBS-kliniek 2] , die bij vonnis van deze rechtbank van 25 januari 1994 ter beschikking gesteld werd, teneinde van overheidswege te worden verpleegd, welke terbeschikkingstelling laatstelijk bij beschikking van deze rechtbank van 19 april 2017 voor de duur van twee jaar werd verlengd. De inhoud van de vordering De vordering van de officier van justitie strekt tot het verlengen van de termijn van genoemde terbeschikkingstelling met twee jaar. De procesgang De rechtbank heeft kennis genomen van de stukken in de zaak met bovenvermeld parketnummer, waaronder: - het op 11 februari 2019 op grond van artikel 509o, tweede lid van het Wetboek van Strafvordering uitgebrachte advies van [TBS-kliniek] , strekkende tot verlenging van deze terbeschikkingstelling met twee jaar, alsmede de daarbij overlegde wettelijke aantekeningen. De rechtbank heeft op 9 april 2019 de officier van justitie mr. P. van Laere, de terbeschikkinggestelde en diens raadsman mr. R. Lonterman, advocaat te Amsterdam, alsmede de deskundige F. de Reus, als GZ-psycholoog verbonden aan [TBS-kliniek] , in openbare raadkamer gehoord. Hiervan is afzonderlijk proces-verbaal opgemaakt. De beoordeling Aan genoemd advies van [TBS-kliniek] van 11 februari 2019 wordt het volgende ontleend. Kernproblematiek Betrokkene is gediagnostiseerd met een anders gespecificeerde persoonlijkheidsstoornis, met antisociale, borderline en ontwijkende trekken en psychopathie in combinatie met stoornissen in het gebruik van verschillende middelen. Behandelverloop en recidiverisico Op 23 mei 2017 verhuist betrokkene, hoewel hij zich daar aanvankelijk tegen verzet, naar [naam leefgroep] . In korte tijd valt hij daar terug in het kijken naar (kinder-) pornografisch materiaal. In november 2018 wordt deze zaak door het Openbaar Ministerie voorwaardelijk geseponeerd. Op 20 maart 2018 heeft een zorgconferentie plaatsgevonden. Er wordt geconcludeerd dat betrokkene een moeilijk grijpbare man is, die zich aan de oppervlakte kan aanpassen aan de omgeving, maar waarbij tevens sprake is van een ontwijkende en antisociale dynamiek die risicovol is. Gelet op onder andere het hoge recidiverisico, op zowel gewelddadig gedrag als seksueel grensoverschrijdend gedrag, is besloten om betrokkene middels transmuraal verlof over te plaatsen. Op 22 oktober 2018 wordt hij geplaatst in een long care-voorziening, afdeling [naam afdeling TBS-kliniek 2] , onderdeel van de [TBS-kliniek 2] . Zijn verblijf op deze afdeling verloopt naar tevredenheid. In januari 2019 heeft betrokkene toestemming gekregen vanuit het Ministerie van Justitie en Veiligheid om begeleide verloven op te starten. Het risico op gewelddadig gedrag wordt op basis van de HKT-r geschat als matig tot hoog als betrokkene per direct uit zorg zou komen te vallen. Koers en prognose De kliniek gaat op basis van de risicotaxatie en het benodigde risicomanagement uit van een langdurig verblijf op afdeling [naam afdeling TBS-kliniek 2] . Betrokkene zal in de komende periode verloven gaan opbouwen conform zijn verlofplan. De voortgang van het traject zal uitwijzen of één van de toekomstige appartementen naast de kliniek een passende vervolgplek is voor betrokkene. Advies Geadviseerd wordt om de terbeschikkingstelling van betrokkene met twee jaar te verlengen. De deskundige heeft dit advies ter zitting bevestigd en daar waar nodig aangevuld. De terbeschikkinggestelde en zijn raadsman kunnen zich vinden in een verlenging van de terbeschikkingstelling met twee jaar. Gelet op voormeld advies, het verhandelde in raadkamer en het bepaalde in de artikelen 38d en 38e van het Wetboek van Strafrecht, is de rechtbank van oordeel dat de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen eist dat de termijn van de terbeschikkingstelling met twee jaar wordt verlengd. De rechtbank neemt daarbij in aanmerking dat de terbeschikkingstelling is opgelegd ter zake van misdrijven die gericht zijn tegen en/of gevaar veroorzaken voor de onaantastbaarheid van het lichaam van personen. Uit het advies volgt dat bij de terbeschikkinggestelde nog altijd sprake is van een stoornis die zodanig is, dat ook nog steeds sprake is van een matig tot hoog recidiverisico bij beëindiging van de terbeschikkingstelling. Ook de afgelopen verlengingsperiode heeft laten zien dat hij gebaat is bij kleine stappen. Een gedwongen justitieel kader blijft daarom nog altijd noodzakelijk. De terbeschikkinggestelde erkent dit zelf ook. Met de deskundige is de rechtbank van oordeel dat de huidige plaatsing van de terbeschikkinggestelde op afdeling [TBS-kliniek 2] een stapsgewijs en langdurig traject zal moeten zijn. De rechtbank is dan ook van oordeel dat een verlenging van de terbeschikkingstelling met een termijn van twee jaar geïndiceerd is. Beslissing De rechtbank wijst de vordering van de officier van justitie toe en verlengt de termijn van de terbeschikkingstelling van [terbeschikkinggestelde] voornoemd met twee jaar. Deze beslissing is gegeven door mr. L. Dolfing, voorzitter, mrs. I. Mannen en J.I.M. Kuin, rechters, in tegenwoordigheid van mr. A.W.T. Klappe en E.J.M. Veerman, griffiers, en uitgesproken ter openbare zitting van deze rechtbank van 9 april 2019. .