ECLI:NL:RBAMS:2020:315

RECHTBANK AMSTERDAM VONNIS Parketnummers: 13/741239-18, 13/022175-16 (tul) (Promis) Datum uitspraak: 17 januari 2020 Vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige strafkamer, in de strafzaak tegen [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1995, ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres [adres 1] . 1Onderzoek ter terechtzitting Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de zitting van 3 januari

1. De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. M.M. van den Berg en van wat verdachte en zijn raadsman mr. J.J. Veldheer naar voren hebben gebracht. 2Tenlastelegging Aan verdachte is – kort gezegd – ten laste gelegd dat hij zich heeft schuldig gemaakt aan openlijke geweldpleging, dan wel mishandeling, in vereniging van [persoon 1] op 17 november 2018 te Amsterdam; bedreiging van [persoon 1] op 17 november 2018 te Amsterdam; vernieling van een brillendisplay/vitrinekast op 17 november 2018 te Amsterdam; mishandeling van [persoon 2] op 17 november 2018 te Amsterdam; diefstal met geweld bij de [winkel] te Amsterdam op 4 september 2018; mishandeling van [persoon 3] in periode van 2 tot 3 juni 2018 te Amsterdam; mishandeling van [persoon 4] op 12 mei 2018 te Amsterdam; vernieling van een telefoon toebehorende aan [persoon 4] op 11 mei 2018 te Amsterdam. De tekst van de integrale tenlastelegging is opgenomen in bijlage I die aan dit vonnis is gehecht en geldt als hier ingevoegd. 3Waardering van het bewijs 3.1 Standpunt van het Openbaar Ministerie De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat alle ten laste gelegde feiten kunnen worden bewezen, met dien verstande dat ten aanzien van feit 1 verdachte dient te worden vrijgesproken van openlijke geweldpleging omdat er onvoldoende bewijs is dat het geweld in vereniging is gepleegd. De eenvoudige mishandeling, zoals subsidiair ten laste gelegd, kan wel worden bewezen, met uitzondering van het onderdeel dat de mishandeling in vereniging is gepleegd. 3.2 Standpunt van de verdediging Ten aanzien van feit 1 heeft de raadsman vrijspraak bepleit van het primair ten laste gelegde, omdat niet kan worden vastgesteld dat het geweld in vereniging is gepleegd. Ten aanzien van feit 6 heeft de raadsman zich op het standpunt gesteld dat verdachte partieel vrijgesproken dient te worden van het schoppen van het slachtoffer. Ook ten aanzien van feit 7 heeft de raadsman verzocht verdachte vrij te spreken van het schoppen van het slachtoffer en ook van het uitdrukken van een sigarettenpeuk op het been van het slachtoffer. Voor deze onderdelen van de tenlastelegging is onvoldoende bewijs. Ten aanzien van de feiten 2, 3, 4, 5 en 8 refereert de raadsman zich aan het oordeel van de rechtbank. 3.3 Oordeel van de rechtbank Feit 1 Met de officier van justitie en de raadsman is de rechtbank van oordeel dat niet kan worden bewezen dat er naast verdachte meerdere personen bij de mishandeling betrokken waren. Derhalve kan niet worden vastgesteld dat het geweld in vereniging is gepleegd en is er onvoldoende bewijs om tot een bewezenverklaring van openlijke geweldpleging te komen. Verdachte zal dan ook van het onder 1 primair ten laste gelegde worden vrijgesproken. Op grond van de in het dossier aanwezige bewijsmiddelen acht de rechtbank wel bewezen dat verdachte het onder 1 subsidiair ten laste gelegde heeft begaan, waarbij verdachte echter zal worden vrijgesproken van het onderdeel dat ziet op medeplegen. Feiten 2, 3 en 4 De rechtbank acht op grond van de in het dossier aanwezige bewijsmiddelen bewezen dat verdachte het onder 2, 3 en 4 ten laste gelegde heeft begaan. Feit 5 De rechtbank acht op grond van de in het dossier aanwezige bewijsmiddelen en de bekennende verklaring van verdachte bewezen dat hij het onder 5 ten laste gelegde heeft begaan. Feit 6 De rechtbank acht op grond van de in het dossier aanwezige bewijsmiddelen bewezen dat verdachte het onder 6 ten laste gelegde heeft begaan en overweegt daartoe als volgt. Anders dan de raadsman is de rechtbank van oordeel dat ook het schoppen van het slachtoffer kan worden bewezen. De rechtbank gaat voorbij aan de verklaring van verdachte dat hij aangever niet zou hebben geschopt, nu het waargenomen letsel (waaronder bloeduitstortingen op de romp en benen) passen bij het schoppen tegen het lichaam zoals is beschreven in de aangifte. Feit 7 De rechtbank acht op grond van de in het dossier aanwezige bewijsmiddelen bewezen dat verdachte het onder 7 ten laste gelegde heeft begaan en overweegt daartoe als volgt. Anders dan de raadsman is de rechtbank van oordeel dat ook kan worden bewezen dat verdachte het slachtoffer heeft geschopt en een sigaret op het been van slachtoffer heeft uitgedrukt. De rechtbank gaat voorbij aan de verklaring van verdachte dat hij aangever niet zou hebben geschopt en geen sigaret op het been van het slachtoffer heeft uitgedrukt. Door verbalisanten is namelijk waargenomen dat het slachtoffer over haar gehele lichaam letsel had, waaronder op haar benen, en eveneens een wondje op het rechter onderbeen. De rechtbank acht onaannemelijk dat dit letsel is veroorzaakt door het enkel slaan van het slachtoffer. Het letsel past daarentegen juist bij het schoppen tegen het lichaam en het (uit)drukken van een sigaret op het lichaam. Feit 8 De rechtbank acht op grond van de in het dossier aanwezige bewijsmiddelen en de bekennende verklaring van verdachte bewezen dat hij het onder 8 ten laste gelegde heeft begaan. 4Bewezenverklaring De rechtbank acht op grond van de in bijlage II vervatte bewijsmiddelen bewezen dat verdachte ten aanzien van feit 1 op 17 november 2018 te Amsterdam [persoon 1] heeft mishandeld - door voornoemde [persoon 1] meermalen tegen zijn gezicht te slaan en - door met voornoemde [persoon 1] te worstelen; ten aanzien van feit 2 op 17 november 2018 te Amsterdam [persoon 1] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht door voornoemde [persoon 1] dreigend de woorden toe te voegen: "Ik ga je schieten" en dat hij, verdachte, bij de Mocro Maffia hoorde; ten aanzien van feit 3 op 17 november 2018 te Amsterdam opzettelijk en wederrechtelijk een brillendisplay/vitrinekast die aan [persoon 1] toebehoorde, heeft vernield; ten aanzien van feit 4 op 17 november 2018 te Amsterdam [persoon 2] heeft mishandeld - door voornoemde [persoon 2] met kracht in zijn borst te bijten en - door voornoemde [persoon 2] in zijn kruis te knijpen en - door met voornoemde [persoon 2] te worstelen; ten aanzien van feit 5 op 4 september 2018 te Amsterdam met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen oordopjes toebehorende aan het winkelbedrijf [winkel] , welke diefstal werd gevolgd van geweld tegen een medewerker van het winkelbedrijf [winkel] , gepleegd met het oogmerk om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf de vlucht mogelijk te maken en het bezit van het gestolene te verzekeren, welk geweld hierin bestond dat hij een medewerker van het winkelbedrijf [winkel] , meermalen tegen zijn hoofd heeft geslagen; ten aanzien van feit 6 op 3 juni 2018 te Amsterdam [persoon 4] (telkens) heeft mishandeld door voornoemde [persoon 4] (met kracht) - onderuit te schoppen en - ( toen zij op de grond lag) éénmaal of meermalen tegen haar hoofd en/ armen en benen en ribben en nek en hoofd, te slaan en/of te stompen en/of te schoppen en/of te trappen; ten aanzien van feit 7 op 12 mei 2018 te Amsterdam [persoon 4] heeft mishandeld door haar tegen haar hoofd en gezicht en lichaam te slaan en/of te schoppen en/of haar bovenarmen stevig vast te pakken en/of in haar bovenarmen te knijpen en een sigaret op haar been (uit) te drukken; ten aanzien van feit 8 hij op of omstreeks 11 mei 2018 te Amsterdam opzettelijk en wederrechtelijk een telefoon toebehorende aan [persoon 4] heeft vernield door met een hamer op die telefoon te slaan. Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad. 5Strafbaarheid van de feiten De bewezen geachte feiten zijn volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden. 6Strafbaarheid van verdachte Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar. 7Motivering van de straffen en maatregelen 7.1 Eis van de officier van justitie De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte voor de door haar bewezen geachte feiten zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van 90 dagen, met aftrek van voorarrest, waarvan 69 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaren, alsmede tot een taakstraf van 180 uren, met bevel, voor het geval dat verdachte de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van 90 dagen. Aan het voorwaardelijke deel dienen de bijzondere voorwaarden te worden verbonden zoals geadviseerd door de reclassering. De officier van justitie heeft de dadelijke uitvoerbaarheid van de maatregel van terbeschikkingstelling gevorderd. 7.2 Het standpunt van de verdediging De raadsman heeft verzocht om aan verdachte een taakstraf van 180 uren op te leggen, waarvan 90 uren voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren en daarnaast een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 21 dagen, gelijk aan de tijd die verdachte in voorarrest heeft gezeten. 7.
2. Het oordeel van de rechtbank De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken. De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen. In slechts een half jaar tijd heeft verdachte zich meerdere malen agressief gedragen en zich schuldig gemaakt aan meerdere (gewelds)misdrijven. Verdachte heeft meerdere personen mishandeld, waardoor de slachtoffers letsel hebben opgelopen en pijn hebben ondervonden. Door aldus te handelen heeft verdachte inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van de slachtoffers. Tevens heeft verdachte zich schuldig gemaakt aan een winkeldiefstal, waarna hij geweld heeft gebruikt tegen een winkelmedewerker. Winkeldiefstallen zijn zeer ergerlijke feiten, die naast schade vaak veel hinder veroorzaken voor de gedupeerde bedrijven. Door het toegepaste geweld heeft verdachte bovendien bij het slachtoffer gevoelens van onrust en onveiligheid teweeggebracht. Daarnaast heeft verdachte, door het uiten van een bedreiging, gevoelens van angst en onveiligheid bij de aangever teweeggebracht. Tot slot heeft verdachte zich schuldig gemaakt aan vernieling van een vitrinekast en een telefoon. Dit zijn vervelende feiten, waarmee hij de slachtoffer schade heeft berokkend. Uit het strafblad van verdachte van 3 december 2019 blijkt dat verdachte eerder voor soortgelijke misdrijven is veroordeeld. Deze eerdere veroordelingen hebben verdachte er niet van weerhouden opnieuw strafbare feiten te begaan. De rechtbank weegt deze omstandigheid ten nadele van verdachte mee bij het bepalen van de straf. De rechtbank heeft acht geslagen op de adviezen en de persoonlijke omstandigheden, zoals die zijn gebleken uit de verschillende reclasseringsrapporten over verdachte en toegelicht zijn op de terechtzitting door M. van der Spoel, reclasseringswerker. Gelet op de overwegend positieve ontwikkelingen in de houding en het gedrag van verdachte, ziet de reclassering mogelijkheden om het hoge recidiverisico op langere termijn te matigen. Daarvoor is het wel noodzakelijk dat het huidige intensieve traject zal worden voortgezet. Het huidige traject bestaat uit forensische behandeling bij De Waag, die gericht is op het verwerken van jeugdtrauma’s, het terugdringen van het agressieprobleem van verdachte en het versterken van zijn relationele conflicthanteringsvaardigheden, begeleid wonen en begeleiding vanuit de reclassering en Top
3. De reclassering raadt oplegging van een langdurige onvoorwaardelijke gevangenisstraf af, omdat hierdoor het begeleidings- en zorgtraject wordt onderbroken. In dat kader heeft de reclassering geadviseerd om een deels voorwaardelijke straf op te leggen en daaraan de volgende bijzondere voorwaarden te verbinden: meldplicht, ambulante behandeling, begeleid wonen en meewerken aan schuldhulpverlening en dagbesteding. De reclassering ziet geen contra-indicaties voor het opleggen van een taakstraf. Het uitvoeren van een taakstraf zou juist kunnen zorgen voor het opbouwen van een routinematige dagbesteding, waardoor het wellicht gemakkelijker wordt aansluitend een betaalde functie te vinden. Hoewel het aantal en de ernst van de feiten op zich een langdurige gevangenisstraf zouden rechtvaardigen, zal de rechtbank het advies van de reclassering volgen. Ter voorkoming van recidive en bescherming van de maatschappij acht de rechtbank het van belang dat het lopende begeleidings- en zorgtraject met succes wordt afgerond. Alles overziend, acht de rechtbank een gevangenisstraf voor de duur van 90 dagen, waarvan 68 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaar passend en geboden. De tijd die verdachte in voorarrest heeft gezeten moet van het onvoorwaardelijk deel van de gevangenisstraf worden afgetrokken. De rechtbank zal aan het voorwaardelijk deel van de straf de bijzondere voorwaarden verbinden zoals door de reclassering geadviseerd. Daarnaast zal de rechtbank, in afwijking van de eis van de officier van justitie, aan verdachte een taakstraf van 120 uren opleggen. De rechtbank ziet, met de officier van justitie, en op grond van de reclasseringsrapportage aanleiding om de bijzondere voorwaarden dadelijk uitvoerbaar te verklaren omdat er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat verdachte opnieuw een misdrijf zal begaan dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van personen indien er geen behandeling of begeleiding van de verdachte plaatsvindt. De deskundigen hebben immers beschreven dat forse agressieproblematiek aan de orde is en het toekomstig risico op gewelddadig gedrag hoog is. 8Beslag Onder verdachte is blijkens de beslaglijst het volgende voorwerp in beslag genomen: 1.00 STK Mes