ECLI:NL:RBAMS:2023:4370

RECHTBANK AMSTERDAM VONNIS Parketnummers: 13/040417-23 en 13/233653-22 (tul) Datum uitspraak: 7 juli 2023 Vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige strafkamer, in de strafzaak tegen [verdachte] , geboren op [geboortedag 1] 2002 in [geboorteplaats 1] ( [land van herkomst 1] ), ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres [adres] , gedetineerd in PI [plaats detentie] . 1Onderzoek ter terechtzitting Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de zitting van 23 juni

1. De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie, mr. S.M. van der Veen, en van wat verdachte en zijn raadsman, mr. B.C. Swier, advocaat te Amsterdam, naar voren hebben gebracht. De rechtbank heeft ook kennisgenomen van wat mr. J. Verschoor, advocaat van de benadeelde partij [aangever] , naar voren heeft gebracht. 2Tenlastelegging Aan verdachte wordt – kort gezegd – ten laste gelegd dat hij zich op 7 februari 2023 in Amsterdam heeft schuldig gemaakt aan diefstal met geweld in vereniging van verschillende goederen van [aangever] (hierna ook wel: aangever of benadeelde partij). De tekst van de volledige tenlastelegging is opgenomen in de bijlage die aan dit vonnis is gehecht en geldt als hier ingevoegd. Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in zijn verdediging geschaad.
2. Waardering van het bewijs 3.
3. Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich op grond van de door haar aangevoerde bewijsmiddelen op het standpunt gesteld dat de diefstal met geweld in vereniging kan worden bewezen. Verdachte voldoet aan het signalement van één van de mannen die samen aangever hebben geslagen, geschopt en beroofd. De verklaring van verdachte dat hij aangever slechts één duw heeft gegeven is gelet op de letselverklaring onaannemelijk. 3.
4. Standpunt van de verdediging De raadsman heeft bepleit dat verdachte van het feit moet worden vrijgesproken vanwege een gebrek aan overtuigend bewijs. Verdachte ontkent dat hij aangever heeft geslagen, in zijn jaszakken heeft gevoeld en met geweld zijn spullen heeft gepakt. Verdachte had ruzie met aangever omdat hij jaloers was dat aangever met zijn vriendin [vriendin van aangever] ( [vriendin van aangever] ) op straat liep. Na een woordenwisseling en kort duw- en trekwerk met aangever is verdachte echter weggelopen. Hij heeft geen bijdrage geleverd aan wat er daarna is gebeurd. Door de hectiek heeft aangever verdachte kennelijk verward met één van de medeverdachten. Bij verdachte zijn bovendien geen goederen van aangever aangetroffen, bij de medeverdachten wel. Daarnaast had verdachte geen letsel aan zijn handen, maar wel aan zijn mond omdat aangever hem daar met een lachgastank heeft geslagen. 3.
5. Oordeel van de rechtbank De rechtbank stelt op grond van de bewijsmiddelen het volgende vast. Aangever Op 7 februari 2023 om 02.00 uur had aangever in de [straat] in Amsterdam een afspraakje met een meisje dat [vriendin van aangever] bleek te zijn. Na een halfuur kwamen er vier jongens de woning binnen. Rond 03.10 uur liep aangever met [vriendin van aangever] naar buiten. Hem viel op dat er een witte Audi A3 achter hen aanreed en hen achtervolgde. Drie jongens stapten de Audi uit en liepen naar aangever toe. Aangever voelde dat de jongens hem van achteren tegen de grond werkten. Dit werd gedaan door jongens 1 en
6. Hij lag op zijn buik op de grond en zag en voelde dat jongens 1 en 2 hem sloegen en schopten. Aangever voelde dat jongens 1 en 2 tegen zijn hoofd trapten. Hij voelde ook dat er tegen zijn elleboog aan werd geschopt en dat de trappen en de klappen met een flinke kracht waren. Aangever werd overal tegen zijn lichaam aan getrapt en geslagen. Jongens 3 en 4 deden niet actief mee met de mishandeling. Aangever hoorde jongens 1 en 2 schreeuwen: “Geef je spullen nu! Je denkt toch niet dat je zomaar van ons weg kan!”. Hij voelde dat jongens 1, 2 en 3 hem aan zijn bodywarmer omhoog probeerden te tillen en dat jongens 1 en 2 in zijn jaszakken en broekzakken voelden en dat zij met geweld zijn spullen hieruit pakten. Aangever heeft de jongens als volgt omschreven: Jongen 1 Wat langer haar; had een staartje onder zijn pet Jongen 2 Bestuurder van de auto Jongen 3 Kort haar met een kalende plek op zijn achterhoofd Verder heeft aangever nog verklaard dat een man met lang krullend haar en een pet, hem het meest had geslagen. Aangever zag dat de volgende goederen zijn weggenomen: - Nederlandse identiteitskaart - Rijbewijs - Bankpassen ABN-AMRO - Telefoon (iPhone 11, zwart) - Contant geld (€ 500,-) - Autosleutel Ook de Para (de rechtbank begrijpt: Prada) bodywarmer van aangever is gestolen. In die bodywarmer zat ongeveer € 200,- contant geld. Aanhouding verdachten en aantreffen goederen Diezelfde nacht omstreeks 03.35 uur waren verbalisanten ter plaatse in de [straat] . Zij troffen een wit gekleurde Audi A3 aan met daarin drie mannen. Verbalisant [verbalisant] stond bij het portier achter de bestuurder en zag dat een man een portemonnee in zijn hand had. Verbalisant zag dat er op de grond bij de voeten van de man meerdere pasjes lagen, waaronder een bankpas en een identiteitskaart. De man moffelde de pasjes met zijn voeten weg onder de stoel van de bestuurder. In de kofferbak lagen jassen. De identiteit van de inzittenden is vastgesteld en is als volgt: Bestuurder: [medeverdachte 1] , geboren op [geboortedag 2] 1991 in [geboorteplaats 2] Passagier: [verdachte] , geboren op [geboortedag 1] 2002 in [geboorteplaats 1] ( [land van herkomst 1] ) Passagier (achterin): [medeverdachte 2] , geboren op [geboortedag 3] 1998 in [geboorteplaats 3] ( [land van herkomst 2] ) Verbalisant trof onder de stoel van de bestuurder meerdere pasjes aan. Hij zag een Nederlands identiteitsbewijs met de naam en foto van aangever. Ook op de andere pasjes zag hij de naam van aangever staan. Op de bank waar [medeverdachte 2] zat, zag verbalisant een zwart gekleurde iPhone liggen. Aangever heeft deze iPhone ontgrendeld. Bij [verdachte] is € 155,- aangetroffen, bij [medeverdachte 1] € 120,- en bij [medeverdachte 2] € 420,-. Uiterlijke kenmerken verdachten Op een foto van [verdachte] is te zien dat hij lang haar heeft. Op een foto van [medeverdachte 1] is te zien dat hij kort haar heeft. Op een foto van [medeverdachte 2] is te zien dat hij kort haar heeft en een kalende (of daarop lijkende) plek achter zijn linkeroor heeft. Verklaring getuige [vriendin van aangever] , het meisje met wie aangever had afgesproken, is verhoord door de politie. [vriendin van aangever] heeft verklaard dat zij had afgesproken met de jongen die is mishandeld. Zij liep samen met die jongen naar de auto. Er kwam iemand achter hen aan en de jongen werd geduwd en geslagen. [vriendin van aangever] heeft proberen te helpen, maar dat had geen nut omdat zij met z’n vieren waren. Letsel aangever Op 8 februari 2023 om 11.30 uur is aangever onderzocht door de GGD. De GGD heeft geconcludeerd dat de gemelde toedracht, te weten naar de grond zijn gewerkt en bij herhaling (op zijn hoofd) zijn geslagen en geschopt, goed past bij het letsel van aangever. Bewijsoverweging Om te kunnen beoordelen of verdachte betrokken is geweest bij het feit en zo ja, op welke manier, begint de rechtbank haar bewijsoverweging met het identificeren van jongens 1, 2 en 3 uit de aangifte. Identificatie van jongen 1, 2 en 3 In de witte Audi waarin goederen van aangever zijn gevonden, heeft de politie drie mannen aangetroffen: verdachte, [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] . Aangever heeft verklaard dat jongen 1 lang(er) haar heeft. Verdachte heeft lang haar, [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] hebben kort haar. Jongen 2 is door aangever aangewezen als de bestuurder van de Audi en [medeverdachte 1] is door de politie als bestuurder van de Audi aangetroffen. Hieruit volgt dat [medeverdachte 2] jongen 3 is geweest. Dit wordt ondersteund door de kalende (of daarop lijkende) plek die [medeverdachte 2] op zijn hoofd heeft. Aangever heeft dit als kenmerk van jongen 3 opgegeven. De rechtbank concludeert daarom dat de jongens uit de aangifte als volgt moeten worden geïdentificeerd: Jongen 1: verdachte Jongen 2: [medeverdachte 1] Jongen 3: [medeverdachte 2] . Geweldshandelingen en diefstal Aangever heeft verklaard dat verdachte en [medeverdachte 1] hem van achteren naar de grond hebben gewerkt en dat zij hem tegen zijn hoofd en hele lichaam hebben geslagen en geschopt terwijl hij op zijn buik lag. Verdachte heeft hierin volgens aangever een aanzienlijk aandeel gehad, aangezien verdachte hem het meest heeft geslagen. Volgens aangever schreeuwden verdachte en [medeverdachte 1] tegen hem dat hij zijn spullen moest afgeven en niet moest denken dat hij zomaar van hen weg kon gaan. Verdachte, [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] hebben aangever vervolgens aan zijn bodywarmer omhoog proberen te tillen. Dat verdachte, [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] geweld hebben gebruikt tegen aangever wordt ondersteund door de verklaring van [vriendin van aangever] . Zij heeft verklaard dat aangever werd geduwd en geslagen en dat zij met z’n vieren waren. Ondanks dat het de rechtbank onduidelijk is of [vriendin van aangever] drie geweldsplegers én aangever of vier geweldsplegers bedoelt, is wel duidelijk dat [vriendin van aangever] heeft gezien dat aangever door minimaal drie personen is aangevallen. De verklaring van aangever wordt ook ondersteund door de conclusie van de GGD in de letselverklaring. Dat aangever naar de grond is gewerkt en meerdere keren (op zijn hoofd) is geslagen en geschopt, past goed bij het letsel dat aangever had opgelopen, aldus de GGD. Daarnaast heeft aangever verklaard dat verdachte en [medeverdachte 1] spullen uit zijn zakken hebben gestolen toen zij hem samen met [medeverdachte 2] aan zijn bodywarmer omhoog probeerden te tillen. Omdat de politie in de Audi waarin verdachte, [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] zaten spullen van aangever heeft aangetroffen, wordt de verklaring van aangever ook op dit punt ondersteund. Verklaring verdachte Verdachte heeft verklaard dat hij aangever slechts één duw heeft gegeven omdat hij ruzie met hem had en daarna is weggelopen. Deze verklaring wordt door bovengenoemde bewijsmiddelen weerlegd. In vereniging gepleegd Het feit is ten laste gelegd als een diefstal met geweld in vereniging. Een feit is in vereniging gepleegd als bij het begaan daarvan sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking. Verdachte en [medeverdachte 1] hebben aangever samen naar de grond gewerkt, geslagen en geschopt, samen tegen hem geschreeuwd en samen spullen uit zijn zakken gepakt. De rollen van verdachte en [medeverdachte 1] zijn inwisselbaar geweest. Hieruit volgt opzet op de samenwerking en opzet op de diefstal met geweld. [medeverdachte 2] heeft een minder groot aandeel gehad in het geweld, maar samen met verdachte en [medeverdachte 1] heeft hij aangever achtervolgd. Op het moment dat verdachte en [medeverdachte 1] aangever aan het slaan en schoppen waren, stond [medeverdachte 2] ook buiten de Audi. [medeverdachte 2] heeft zich niet gedistantieerd, maar heeft zich juist in het geweld gemengd door aangever samen met verdachte en [medeverdachte 1] aan zijn bodywarmer omhoog te trekken waardoor verdachte en [medeverdachte 1] spullen uit de zakken van aangever konden pakken. Op de achterbank van de Audi, naast [medeverdachte 2] , en bij de voeten van [medeverdachte 2] zijn spullen van aangever gevonden. Ook hieruit volgt opzet op de samenwerking en opzet op de diefstal met geweld. De rechtbank oordeelt dan ook dat er tussen verdachte, [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking om te komen tot een bewezenverklaring van een diefstal met geweld in vereniging. De rechtbank concludeert dat wettig en overtuigend is bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de diefstal met geweld in vereniging. 4Bewezenverklaring De rechtbank verklaart op grond van de bewijsmiddelen in rubriek 3.3 bewezen dat verdachte op 7 februari 2023 te Amsterdam tezamen en in vereniging met anderen een mobiele telefoon (iPhone 11), een identiteitskaart, een rijbewijs, meerdere bankpassen, een geldbedrag, een autosleutel en een bodywarmer (merk Prada), die aan [aangever] toebehoorden, heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan en vergezeld van geweld tegen die [aangever] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, door die [aangever] : - van achteren naar de grond te brengen en - tegen diens hoofd en zijn hele lichaam met kracht te schoppen en te slaan en - toe te schreeuwen: “Geef je spullen nu! Je denkt toch niet dat je zomaar van ons weg kan!” en - aan diens bodywarmer omhoog te trekken. 5Strafbaarheid van het feit Het bewezenverklaarde feit is volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden. 6Strafbaarheid van verdachte Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dus strafbaar. 7Motivering van de straf 7.
7. Eis van de officier van justitie De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte voor de diefstal met geweld in vereniging wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf van tien maanden, met aftrek van de tijd die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht, waarvan twee maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Aan het voorwaardelijke deel van de gevangenisstraf moeten de bijzondere voorwaarden worden gekoppeld zoals geadviseerd in het reclasseringsadvies van 8 mei
8. De officier van justitie heeft gevorderd die bijzondere voorwaarden dadelijk uitvoerbaar te verklaren. 7.
9. Standpunt van de verdediging De raadsman heeft geen strafmaatverweer gevoerd. Wel heeft de raadsman verzocht om aan verdachte geen contactverbod met aangever op te leggen. Verdachte heeft geen behoefte aan contact en woont op grote afstand van aangever. 7.
10. Oordeel van de rechtbank De hierna te noemen straf is in overeenstemming met de ernst van het bewezen verklaarde feit, de omstandigheden waaronder het feit is gepleegd en de persoon van verdachte, zoals daarvan op de zitting is gebleken. De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen. Aard en ernst van het feit Verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan een diefstal met geweld door aangever (onder andere) naar de grond te werken en op zijn hoofd en lichaam te slaan en te schoppen. Aangever is beroofd van waardevolle spullen. Dit is een ernstig strafbaar feit waardoor aangever veel pijn moet hebben gevoeld en waarbij aangever op verschillende plekken van zijn lichaam letsel is toegebracht. De gedragingen van verdachte en zijn mededaders hebben ook op psychisch vlak veel impact gehad op aangever. Aangever heeft verklaard vaak nachtmerries te hebben en last te hebben van gevoelens van onveiligheid. Dit beperkt hem in zijn dagelijkse doen en laten. Gelet op de aard en de ernst van het feit en het leed dat aangever is aangedaan, is de rechtbank van oordeel dat een onvoorwaardelijke gevangenisstraf passend is. Persoon van verdachte De rechtbank heeft gekeken naar het strafblad van verdachte. Hieruit blijkt dat verdachte minder dan twee weken vóór het plegen van het feit in deze zaak is veroordeeld voor een diefstal met geweld. Verdachte is dus heel snel weer de fout ingegaan. Voor die diefstal met geweld is aan verdachte een taakstraf en een voorwaardelijke gevangenisstraf opgelegd. Aan die voorwaardelijke gevangenisstraf zijn bijzondere voorwaarden gekoppeld, namelijk een meldplicht bij de reclassering, een behandelverplichting, verblijven in een instelling voor beschermd wonen of maatschappelijke opvang, meewerken aan schuldhulpverlening en meewerken aan dagbesteding. De proeftijd waarin verdachte zich aan deze bijzondere voorwaarden moet houden, loopt nog. De rechtbank ziet daarom op dit moment geen reden om opnieuw bijzondere voorwaarden op te leggen aan verdachte. De rechtbank heeft ook gekeken naar de persoonlijke omstandigheden van verdachte die blijken uit het reclasseringsadvies van 8 mei
11. Verdachte heeft een posttraumatische stressstoornis en mogelijk is er sprake van een licht verstandelijke beperking. Verdachte is aangemeld voor ambulante behandeling bij Stichting [naam] . De behandeling zal starten als verdachte bij Stichting [naam] gaat verblijven. De rechtbank houdt rekening met de jonge leeftijd van verdachte. De rechtbank houdt er ook rekening mee dat verdachte nog niet eerder in detentie heeft gezeten. De rechtbank ziet hierin aanleiding om een voorwaardelijk strafdeel (zonder bijzondere voorwaarden) op te leggen aan verdachte. Straf De rechtbank heeft bij het bepalen van de duur van de gevangenisstraf gekeken naar de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht van de rechtbanken en hoven (LOVS). Het in vereniging plegen werkt strafverzwarend. De rechtbank heeft ook gekeken naar straffen die in vergelijkbare zaken worden opgelegd. De rechtbank vindt het van belang dat de ambulante behandeling van verdachte zo snel mogelijk van start kan gaan. Tegelijkertijd mag geen afbreuk worden gedaan aan de ernst van het feit en de gevolgen die dit feit voor aangever hebben gehad. Alles afwegende veroordeelt de rechtbank verdachte tot een gevangenisstraf van acht maanden, met aftrek van de tijd die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht, waarvan twee maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Aan het voorwaardelijke deel van de gevangenisstraf worden geen bijzondere voorwaarden gekoppeld. Geen contactverbod Aangever heeft op grond van artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht gevorderd dat aan verdachte een verbod wordt opgelegd om contact met hem op te nemen. Nu verdachte en aangever op grote afstand van elkaar wonen oordeelt de rechtbank dat een contactverbod niet noodzakelijk is ter beveiliging van de maatschappij of voorkoming van strafbare feiten. De rechtbank legt dit contactverbod dan ook niet op aan verdachte. 8Beslag Onder verdachte is € 155,- in beslag genomen. 8.
12. Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft gevorderd dat het geld wordt teruggegeven aan aangever. Verdachte heeft dit geld van aangever gestolen. 8.
13. Standpunt van de verdediging De raadsman heeft verzocht om het geld terug te geven aan verdachte. 8.
14. Oordeel van de rechtbank De rechtbank gelast de teruggave van het geld aan verdachte. Het totale geldbedrag dat onder verdachte, [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] in beslag is genomen, is meer dan € 500,- (het maximale bedrag dat aangever als gestolen heeft opgegeven). De rechtbank kan daarom niet vaststellen dat dit geld, of welk deel daarvan, van aangever is. 9Vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [aangever] De benadeelde partij heeft in totaal € 9.342,34 (subsidiair € 13.902,49) aan schadevergoeding gevorderd, bestaande uit € 6.342,34 (subsidiair € 10.902,49) aan vergoeding van materiële schade en € 3.000,- aan vergoeding van immateriële schade. De materiële schade bestaat uit schade aan zijn bodywarmer, medische voorschotten, reiskosten en verlies aan verdienvermogen. De benadeelde partij heeft gevorderd om de schadevergoeding te vermeerderen met de wettelijke rente en verzocht om de schadevergoedingsmaatregel op te leggen. 9.
15. Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft gevorderd om de – op de zitting aangepaste – vordering tot vergoeding van immateriële schade geheel toe te wijzen en de vordering tot vergoeding van materiële schade gedeeltelijke toe te wijzen. Bij de beschadigde bodywarmer moet rekening worden gehouden met afschrijving en daarom kan een schadebedrag van € 1.260,- worden toegewezen. Het berekenen van de inkomstenderving is een lastige klus, maar het bedrag van € 4.560,15 kan worden toegewezen. De gevorderde reiskosten en kosten voor medische voorschotten kunnen geheel worden toegewezen. De benadeelde partij moet in het overige van zijn materiële schade niet-ontvankelijk worden verklaard. De officier van justitie heeft gevorderd om het totale schadebedrag te verhogen met de wettelijke rente en om de schadevergoedingsmaatregel op te leggen. 9.
16. Standpunt van de verdediging De raadsman heeft verzocht om de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaring in zijn vordering tot vergoeding van materiële schade voor zover deze ziet op de bodywarmer en inkomstenderving en in zijn vordering tot vergoeding van immateriële schade. Deze schadeposten zijn onvoldoende onderbouwd. 9.
17. Oordeel van de rechtbank Materiële schade De rechtbank stelt vast dat door het bewezen verklaarde feit rechtstreeks materiële schade is toegebracht aan de benadeelde partij. De rechtbank wijst de schade vanwege de medische voorschotten geheel toe omdat deze naar het oordeel van de rechtbank voldoende onderbouwd is en er een direct verband is tussen de schade en het bewezen verklaarde feit. De rechtbank wijst hiervoor een bedrag van € 46,38 toe. De benadeelde partij heeft reiskosten gevorderd omdat hij één keer naar de GGD en zeven keer naar de huisarts is geweest. De benadeelde partij heeft niet onderbouwd waarom hij in totaal zeven keer een bezoek heeft gebracht aan de huisarts. De rechtbank oordeelt echter dat de reiskosten toch geheel kunnen worden toegewezen. Uit het journaal van de huisarts (bijlage 2 bij de vordering tot schadevergoeding) blijkt dat de huisarts de benadeelde partij gesprekken met de praktijkondersteuner huisarts (POH) heeft aangeboden. De rechtbank vindt het, gelet op het aantal bezoeken, aannemelijk dat de benadeelde partij van deze mogelijkheid gebruik heeft gemaakt. Er is bovendien een direct verband tussen de schade en het bewezen verklaarde feit. De rechtbank wijst hiervoor een bedrag van € 335,81 toe. De rechtbank wijst de vordering tot vergoeding van materiële schade daarom toe tot een totaalbedrag van € 382,
18. De rechtbank verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in de gevorderde kosten voor de schade aan de bodywarmer. De vordering is op dit punt onvoldoende onderbouwd. Het is onduidelijk hoe oud de bodywarmer is en of de bodywarmer hetzelfde type is als de bodywarmer die bij Farfetch te koop is voor € 1.400,- zoals door de benadeelde partij is aangevoerd. De rechtbank verklaart de benadeelde partij ook niet-ontvankelijk in de gevorderde kosten voor het verlies aan verdienvermogen. De benadeelde partij heeft aangegeven dat hij tot op heden arbeidsongeschikt is, maar een nadere onderbouwing hiervan is niet overgelegd. Als de benadeelde partij in de gelegenheid zou worden gesteld deze schadeposten nader te onderbouwen, zou de strafzaak moeten worden aangehouden en dat vindt de rechtbank een onevenredige belasting van het strafproces. De benadeelde partij kan als hij dat wenst het resterende deel van zijn vordering aanbrengen bij de burgerlijke rechter. Immateriële schade De rechtbank stelt vast dat door het bewezen verklaarde feit rechtstreeks immateriële schade is toegebracht aan de benadeelde partij. Tot op heden voelt de benadeelde partij zich onveilig en angstig en kampt hij met schouderklachten. Op grond van artikel 6:106 lid 1 van het Burgerlijk Wetboek heeft de benadeelde partij recht op een naar billijkheid vast te stellen vergoeding van de immateriële schade omdat de benadeelde partij als gevolg van deze strafbare feiten lichamelijk letsel en ook psychisch letsel heeft opgelopen. De benadeelde partij heeft voldoende concrete en objectieve gegevens aangevoerd waaruit blijkt dat ten gevolge van het bewezen verklaarde feit lichamelijk letsel is ontstaan. Het psychische letsel is naar het oordeel van de rechtbank daarentegen onvoldoende onderbouwd. De aard en de ernst van de normschending brengen echter mee dat de nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde partij zo voor de hand liggen dat een aantasting in de persoon wordt aangenomen. De rechtbank houdt bij het begroten van de hoogte van de immateriële schade rekening met de ernst van het bewezen verklaarde feit, de door de benadeelde partij gestelde gevolgen en vergoedingen die in soortgelijke zaken zijn toegekend. De rechtbank begroot de immateriële schade naar maatstaven van billijkheid op € 1.500,- en wijst de vordering tot vergoeding van immateriële schade daarom gedeeltelijk toe. Voor het meerdere ontbreekt een afdoende onderbouwing. De rechtbank verklaart de benadeelde partij voor dat deel niet-ontvankelijk in de vordering tot vergoeding van immateriële schade. Als de benadeelde partij in de gelegenheid zou worden gesteld dit deel nader te onderbouwen, zou de strafzaak moeten worden aangehouden, en dat vindt de rechtbank een onevenredige belasting van het strafproces. De benadeelde partij kan als hij dat wenst het resterende deel van zijn vordering aanbrengen bij de burgerlijke rechter. Wettelijke rente, hoofdelijkheid en schadevergoedingsmaatregel De rechtbank vermeerdert het toegewezen materiële schadebedrag van € 382,19 met de wettelijke rente vanaf de datum van dit vonnis, te weten 7 juli
19. De rechtbank vermeerdert het toegewezen immateriële schadebedrag van € 1.500,- met de wettelijke rente vanaf het moment van het strafbare feit, te weten 7 februari
20. Daarbij geldt dat verdachte en zijn mededaders [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] hoofdelijk aansprakelijk worden gehouden. Dit betekent dat zij samen, en ieder afzonderlijk, verantwoordelijk zijn voor het betalen van het totale schadebedrag, maar dat wat één heeft betaald, de ander in zoverre niet meer hoeft te betalen. In het belang van de benadeelde partij wordt, als extra waarborg voor betaling van het schadebedrag, de maatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht aan verdachte opgelegd (de schadevergoedingsmaatregel). Als er niet wordt betaald, kan gijzeling worden toegepast van 28 dagen, waarbij toepassing van de gijzeling de betalingsverplichting niet opheft. 10Vordering tenuitvoerlegging na voorwaardelijke veroordeling Verdachte is bij onherroepelijk geworden vonnis van 26 januari 2023 van de meervoudige strafkamer in de rechtbank Amsterdam, in de zaak met parketnummer 13/233653-22, veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van vier maanden. De rechtbank heeft bevolen dat deze straf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten op grond dat veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd van twee jaar aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt of de aan die voorwaardelijke straf gekoppelde bijzondere voorwaarden niet (goed) heeft nageleefd. 10.
21. Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft gevorderd dat de vordering tenuitvoerlegging na voorwaardelijke veroordeling wordt toegewezen. Verdachte heeft zijn kans gehad. 10.
22. Standpunt van de verdediging De raadsman heeft verzocht om de vordering tenuitvoerlegging na voorwaardelijke veroordeling af te wijzen. 10.
23. Oordeel van de rechtbank De rechtbank verklaart het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk in de vordering tenuitvoerlegging na voorwaardelijke veroordeling, omdat uit het dossier niet blijkt dat de vordering schriftelijk is ingediend en op de bij wet voorgeschreven wijze aan verdachte is uitgereikt. De vordering is slechts mondeling op de zitting gedaan. 11Toepasselijke wettelijke voorschriften De op te leggen straf en maatregel zijn gegrond op de artikelen 14a, 14b, 14c, 36f en 312 van het Wetboek van Strafrecht. 12Beslissing De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing. Verklaart bewezen dat verdachte het tenlastegelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4 is vermeld. Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij. Het bewezenverklaarde levert op: diefstal, voorafgegaan en vergezeld van geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en gemakkelijk te maken, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen. Verklaart het bewezene strafbaar. Verklaart verdachte, [verdachte], daarvoor strafbaar. Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 8 (acht) maanden. Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die straf in mindering zal worden gebracht. Beveelt dat een deel van 2 (twee) maanden van deze gevangenisstraf niet zal worden tenuitvoergelegd, tenzij later anders wordt gelast. Stelt daarbij een proeftijd van 2 (twee) jaar vast. De tenuitvoerlegging kan worden gelast als veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd schuldig maakt aan een strafbaar feit. Tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de veroordeelde in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 van de Penitentiaire beginselenwet, dan wel de regeling van voorwaardelijke invrijheidstelling, als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering, aan de orde is. Gelast de teruggave aan verdachte van: 155 EUR