Rechtbank DEN HAAG Strafrecht Meervoudige strafkamer Parketnummer: 09/748009-15 Datum uitspraak: 22 december 2017 Tegenspraak (Promisvonnis) De rechtbank Den Haag heeft op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in de zaak van de officieren van justitie tegen de verdachte: [verdachte], geboren op [geboortedatum] 1993 te [geboorteplaats], BRP-adres: [adres]. 1Het onderzoek ter terechtzitting Deze strafzaak is gelijktijdig, maar niet gevoegd, behandeld met de strafzaken tegen de verdachten [medeverdachte 1] (parketnummer 09/748003-16 ), [medeverdachte 2] (parketnummer 09/748012-15) en [medeverdachte 3] (parketnummer 09/748014-15). In deze zaak hebben pro formazittingen plaatsgevonden op 8 februari 2016, 18 april 2016, 27 juni 2016, 3 november 2016 en 30 juni 2017 (regiezitting). De inhoudelijke behandeling heeft plaatsgevonden op: - 27 november 2017: behandeling van het dossier inzake de verdachten [verdachte] en [medeverdachte 1], - 28 november 2017: behandeling van het dossier inzake de verdachten [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2], - 29 november 2017: requisitoir van de officieren van justitie in alle zaken, pleidooi, re- en dupliek en laatste woord in de zaak van verdachte [medeverdachte 2], - 30 november 2017: pleidooi, re- en dupliek en laatste woord in de zaken van de verdachten [verdachte] en [medeverdachte 1]. - 1 december 2017: pleidooi, re- en dupliek en laatste woord in de zaak van verdachte [medeverdachte 3], - 8 december 2017: sluiting van het onderzoek ter terechtzitting in alle zaken. De rechtbank heeft kennis genomen van de vordering van de officieren van justitie mrs. D. van der Ven-Laheij en M.A. van der Vlugt en van hetgeen door verdachte en zijn raadsman mr. A.H.J.G. van Voorthuizen, advocaat te Ede, naar voren is gebracht. De officier van justitie mr. D. van der Ven-Laheij heeft op de zitting van 3 november 2016 meegedeeld dat zij voornemens is een ontnemingsvordering als bedoeld in artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) aanhangig te maken en dat hiertoe tegen verdachte een strafrechtelijk financieel onderzoek als bedoeld in artikel 126 van het Wetboek van Strafvordering (hierna: Sv) is ingesteld. 2De tenlastelegging Wat de verdachte wordt verweten is omschreven in de (gewijzigde) tenlastelegging, die als bijlage 1 onderdeel uitmaakt van dit vonnis. Dit betreft kort samengevat dat hij: feiten 1, 2 en 3 (Marktplaats) zich in de periode van 13 maart 2014 tot en met 26 oktober 2015 schuldig heeft gemaakt aan het in vereniging plegen van: - oplichting door middel van phishing ten aanzien van 319 Marktplaats- of Admarktaccounts (feit 1) - computervredebreuk ten aanzien ten aanzien van 319 Marktplaats- of Admarktaccounts (feit 2) - manipulatie van computergegevens ten aanzien van 319 Marktplaats- of Admarktaccounts (feit 3); feit 4 (BCC) zich in de periode van 13 maart 2014 tot en met 26 oktober 2015 schuldig heeft gemaakt aan het in vereniging plegen van oplichting van minstens 96 personen met behulp van namaakwebshops die op BCC.nl leken; feit 5 (Dixons) zich in de periode van 2 juni 2014 tot en met 26 oktober 2015 schuldig heeft gemaakt aan het in vereniging plegen van oplichting van minstens 131 personen met behulp van namaakwebshops die op Dixons.nl leken; feiten 6 en 7 (Simyo) zich in de periode van 3 mei 2015 tot en met 26 oktober 2015 schuldig heeft gemaakt aan het in vereniging plegen van - oplichting van minstens 2 personen met behulp van een namaakwebshop die op Simyo.nl leek (feit 6) en - computervredebreuk ten aanzien van [benadeelde 1] en ABN AMRO bank (feit 7); feiten 8 en 9 (Topprice24) zich in de periode van 1 december 2014 tot en met 26 oktober 2015 schuldig heeft gemaakt aan het in vereniging plegen van - oplichting van minstens 10 personen met behulp van namaakwebshops die leken op Topprice24.nl (feit 8) en - computervredebreuk ten aanzien van vier personen en de Rabobank in december 2014 (feit 9); feiten 10 en 11 (Scrypt.
- cc)zich in de periode van 19 juni 2015 tot en met 22 juni 2015 schuldig heeft gemaakt aan het in vereniging plegen van: - computervredebreuk ten aanzien van Scrypt.cc (feit 10) en - diefstal van 629,95 bitcoins van Scrypt.cc (feit 11); feiten 12 en 13 ([zaak 13]) zich in de periode van 1 juni 2015 tot en met 12 juni 2015 schuldig heeft gemaakt aan het in vereniging plegen van: - computervredebreuk ten aanzien van [bedrijf 1] (feit 12) en - poging tot afpersing van [bedrijf 1] en [benadeelde 2] (feit 13); feiten 14 t/m 17 (Phonespot) zich in de periode van 11 november 2014 tot en met 26 oktober 2015 schuldig heeft gemaakt aan het in vereniging plegen van: - computervredebreuk ten aanzien van Phonespot.nl (feit 14), - oplichting door middel van phishing van minstens 8 personen met behulp van Phonespot.nl (feit 15) - het voorhanden hebben van toegangscodes tot geautomatiseerde werken van Phonespot B.V. (feit 16) en - poging tot afpersing van Phonespot B.V., Media Center Rotterdam en [benadeelde 3] in november 2014 (feit 17); feiten 18 en 19 (Het Sanitairfiliaal, Interieur van Nu en Vendiweb) zich in de periode van 31 oktober 2014 tot en met 10 november 2014 schuldig heeft gemaakt aan het in vereniging plegen van: - computervredebreuk ten aanzien van Het Sanitairfiliaal, [benadeelde 4] , Interieur van Nu, Vendiweb en [benadeelde 5] (feit 18) en - oplichting van [benadeelde 6] (feit 19); feit 20 (witwassen) zich in de periode van 13 maart 2014 tot en met 26 oktober 2015 schuldig heeft gemaakt aan het in vereniging plegen van witwassen. 3Bewijsoverwegingen De rechtbank merkt op dat zij in het navolgende e-mailadressen en domeinnamen zal vermelden met haken, bijvoorbeeld om het apenstaartje, om hyperlinks te voorkomen (zoals [mailadres 1]). 3.1 Inleiding Uit onderzoek van het Landelijk Meldpunt Internet Oplichting (hierna: LMIO) in 2013 en 2014 bleek dat er op internet steeds meer namaakwebshops actief waren, die verschenen onder de naam van legitieme bedrijven zoals BCC, MediaMarkt en Ziggo. Klanten belandden op deze sites via (onder andere) Marktplaats.nl, waar ze naar aanbiedingen zochten. Na het openen van een aantrekkelijke advertentie werden ze met een link doorverwezen naar wat ze dachten dat de site van een te goeder naam en faam bekend staande (web)winkel was. Daar konden ze winkelen zoals dat bij webshops normaal is, door goederen in een winkelmandje te doen en vervolgens af te rekenen. Dat gebeurde via iDEAL of door betaling op een bankrekening van een katvanger. De door de kopers bestelde producten, meestal consumentenelektronica zoals telefoons en tablets, werden niet geleverd. Enkele keren werd bovendien in een chatgesprek met meer of minder succes geprobeerd de klanten hun bankgegevens te ontfutselen en hun rekeningen te plunderen. Naar het oordeel van de rechtbank kunnen deze feiten als vaststaand worden aangemerkt. Ze hebben ter terechtzitting niet ter discussie gestaan en kunnen zonder nadere motivering dienen als vertrekpunt voor de beoordeling van de bewijsvragen. Op basis van anonieme tips en andere informatie is verdachte op 18 mei 2015 door de politie aangemerkt als mogelijke pleger van dergelijke vormen van internetoplichting. Hij is op 26 oktober 2015 aangehouden op het adres [adres 1] in Den Haag. In de woning waren op dat moment ook verdachte [medeverdachte 1] en [persoon 1] aanwezig. 3.2 Het standpunt van de officieren van justitie De officieren van justitie hebben ten aanzien van alle aan verdachte ten laste gelegde feiten gevorderd dat wettig en overtuigend bewezen wordt verklaard dat verdachte deze feiten in vereniging heeft begaan. Op hun specifieke standpunten zal hierna - voor zover relevant - nader worden ingegaan. 3.3 Het standpunt van de verdediging De raadsman van verdachte heeft zich op het standpunt gesteld dat het recent door de Hoge Raad gewezen Smartphone-arrest consequenties dient te hebben in de zin van bewijsuitsluiting, dan wel voor de strafmaat. Verder heeft hij betoogd dat niet, althans onvoldoende blijkt dat de ten laste gelegde feiten in vereniging zijn gepleegd. Ten aanzien van een aantal feiten heeft hij aangevoerd dat er weliswaar veel aangiften in het dossier zitten, maar dat naar lang niet alles onderzoek is gedaan en dat die niet onderzochte aangiften niet voor het bewijs gebruikt kunnen worden. De raadsman heeft geen verweer gevoerd met betrekking tot de feiten betreffende Scrypt.cc, [bedrijf 1], Phonespot, Het Sanitairfiliaal, Vendiweb en Interieur van Nu en het witwassen. Verdachte zelf heeft zich ten aanzien van alle feiten voortdurend op zijn zwijgrecht beroepen. 3.4 De beoordeling van de tenlastelegging Inleidende overwegingen 3.4.1 Opbouw Het onderzoek in deze zaak bestaat voor het grootste gedeelte uit de analyse van gegevens, die zijn aangetroffen op inbeslaggenomen gegevensdragers zoals telefoons, laptops, USB-sticks en geheugenkaarten en op resultaten van IP-taps. (Een IP-adres is als het ware het internetadres van het de gebruikte modem.) De rechtbank zal beginnen met een overweging over de bruikbaarheid van deze gegevens voor het bewijs in het licht van het smartphone-arrest. De rechtbank zal daarna enkele algemene overwegingen wijden aan oplichting en medeplegen. Vervolgens zal worden beoordeeld welke gegevens ((IP-)adressen, Skypenamen, e-mailadressen en dergelijke) tot verdachte te herleiden zijn en een overweging gewijd worden aan de bruikbaarheid van de aangiften voor het bewijs. Daarna zal de rechtbank de bewijsmiddelen die in het dossier aanwezig zijn voor de verschillende feiten per zaaksdossier uiteenzetten en hieraan conclusies verbinden. 3.4.2 Beroep op het Smartphone-arrest Het onderzoek in deze zaak bestaat zoals vermeld voor het grootste gedeelte uit de analyse van gegevens van mobiele telefoons en harde schijven en van IP-taps. Door de raadsman is, zoals hiervoor al vermeld, betoogd dat het Smartphone-arrest (Hoge Raad 4 april 2017, ECLI:NL:HR:2017:588) van toepassing is. Zonder toestemming van een officier van justitie of rechter-commissaris zijn alle gegevensdragers en geautomatiseerde werken van verdachte onderzocht en wel zo grondig dat zijn hele privéleven op straat ligt. Er is dus sprake van een meer dan beperkte inbreuk op zijn persoonlijke levenssfeer. Volgens de raadsman zijn daarmee de artikelen 6 en 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden (hierna: EVRM) en de artikelen 10 en 13 van de Grondwet jegens verdachte geschonden en is er onder meer sprake van een onherstelbaar vormverzuim als bedoeld in artikel 359a Sv. De officieren van justitie hebben zich primair op het standpunt gesteld, dat het Smartphone-arrest alleen geldt voor onderzoek aan gegevensdragers en geautomatiseerde werken die door opsporingsambtenaren zelfstandig in beslag zijn genomen. Op de situatie dat de inbeslagname, zoals in dit geval, heeft plaatsgevonden in opdracht van een officier van justitie of rechter-commissaris ziet het arrest niet. De officieren van justitie hebben er verder onder andere op gewezen dat het arrest ten tijde van de inbeslagname nog niet was gewezen en dat er naar de destijds geldende normen geen fouten zijn gemaakt. Verder heeft officier Van der Ven-Laheij gesteld dat zij toestemming voor het onderzoek zou hebben gegeven als haar dat was gevraagd. De officieren stellen zich op het standpunt dat volstaan kan worden met de constatering van het vormverzuim. De rechtbank overweegt het volgende. De rechtbank deelt niet het standpunt van de officieren van justitie dat de werking van het Smartphone-arrest zich niet uitstrekt tot inbeslagnames die onder verantwoordelijkheid van een officier van justitie of rechter-commissaris hebben plaatsgevonden. Natuurlijk impliceert hun toestemming tot inbeslagname ook toestemming om onderzoek te verrichten, maar de Hoge Raad heeft in het arrest bepaald dat het van de ernst van de inbreuk die door het onderzoek wordt gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van de verdachte afhangt, wiens toestemming noodzakelijk is. Er kan zich een situatie voordoen waarbij de officier toestemming geeft tot inbeslagname maar waar (omdat een diepgravend onderzoek nodig is waarbij het hele privéleven van de verdachte bloot komt te liggen) toestemming van de rechter-commissaris nodig is voor het onderzoek. Vast staat, dat het onderzoek aan de onder verdachte in beslag genomen gegevensdragers en geautomatiseerde werken zo diepgravend is geweest dat sprake is van een zeer ingrijpende inbreuk op zijn persoonlijke levenssfeer. Dit betekent dat sprake is van een schending van het door artikel 8 EVRM beschermde recht op privacy die een onherstelbaar vormverzuim oplevert zoals bedoeld in artikel 359a Sv. Aan de andere kant was er ten tijde van de inbeslagname een serieuze verdenking dat verdachte zich schuldig had gemaakt aan oplichting via het internet. Dat betekent dat diepgravend onderzoek aan al zijn gegevensdragers en geautomatiseerde werken noodzakelijk was. Daar zullen zich immers bij uitstek de sporen van dergelijke misdrijven bevinden. De rechtbank is dan ook van oordeel dat de rechter-commissaris voor een dergelijk onderzoek zeker toestemming zou hebben gegeven als die was gevraagd. Daarom volstaat zij met de enkele constatering dat er jegens verdachte –achteraf gezien- sprake is van een vormverzuim. Verder zal zij daaraan geen consequenties verbinden. De rechtbank merkt verder op, dat verdragsbepalingen zoals artikel 8 EVRM rechtstreekse werking hebben en daarom voor gelijksoortige bepalingen in de Grondwet gaan, zoals de artikelen 10 (bescherming van de persoonlijke levenssfeer) en 13 (dat onder meer het ‘telefoongeheim’ regelt). Van een schending van het recht op een eerlijk proces (artikel 6 EVRM) is de rechtbank niet gebleken. De rechtbank verwerpt dan ook het verweer. 3.4.3 Oplichting In deze zaak is de eerste verdenking van oplichting de volgende. Zakelijke adverteerders op Marktplaats.nl beschikken over een zogeheten ‘Admarktaccount’ waarmee ze kunnen adverteren. Aan houders van dergelijke Admarktaccounts zijn e-mails gestuurd, ogenschijnlijk afkomstig van Marktplaats, waarin stond dat er iets aan hun account was veranderd; hun e-mailadres of wachtwoord was bijvoorbeeld gewijzigd. Als dat niet klopte, moesten zij op een meegestuurde link klikken en inloggen op hun account. Dat was hun account dan helemaal niet, maar een nagemaakte Marktplaatsomgeving. Op deze manier werden adverteerders hun inloggegevens ontfutseld, waarna op hun account werd ingelogd en geadverteerd voor namaakwebshops. Om de zichtbaarheid van de advertenties te vergroten werd de ‘cost per click’ (het bedrag dat de adverteerder betaalt per keer dat zijn advertentie wordt aangeklikt) verhoogd. Op dezelfde manier is gephisht bij particuliere adverteerders op Marktplaats. Verder houdt in de meeste zaken de verdenking van oplichting onder meer in dat er namaakwebshops online zijn gezet die namen van bestaande, betrouwbare bedrijven hadden, professioneel oogden en in het algemeen ook sprekend leken op de echte webshops van de betreffende bedrijven, vaak met vermelding van hun KvK-nummers en algemene voorwaarden en met mogelijkheid om via iDEAL te betalen en contact te hebben met een medewerker van de verkopende organisatie. Bij deze namaakwebshops hebben mensen goederen besteld en betaald (in de veronderstelling dat ze bij de bona fide webshop kochten), maar die artikelen nooit geleverd gekregen. De derde vorm van verdenking van oplichting is dat aan klanten van Phonespot.nl (een site die verdachte zou hebben gehackt) e-mails zijn gestuurd met een aanbieding, ogenschijnlijk afkomstig van Phonespot, met daarin een betalingslink waarmee die klanten zijn bewogen tot een aankoop en het verrichten van betalingen, die niet bij Phonespot terecht zijn gekomen. De bestelling werd niet geleverd. Als oplichtingsmiddelen zijn telkens ten laste gelegd: het aannemen van een valse naam, het aannemen van een valse hoedanigheid, het gebruik maken van listige kunstgrepen en van een samenweefsel van verdichtsels. De Hoge Raad heeft in zijn overzichtsarrest van 20 december 2016 (ECLI:NL:HR: 2016:2889) het volgende overwogen. Als belangrijk gemeenschappelijk kenmerk van de verschillende oplichtingsmiddelen in artikel 326 Sr kan worden genoemd dat de verdachte door een specifieke, voldoende ernstige vorm van bedrieglijk handelen bij een ander een onjuiste voorstelling van zaken in het leven wil roepen teneinde daarvan misbruik te kunnen maken. Bij het gebruik van een samenweefsel van verdichtsels gaat het in de kern om gesproken en/of geschreven uitingen die bij die ander een op meer dan een enkele leugenachtige mededeling gebaseerde onjuiste voorstelling van zaken in het leven kunnen roepen. Bij listige kunstgrepen gaat het in vergelijkbare zin in de kern om meer dan een enkele misleidende feitelijke handeling die een onjuiste voorstelling van zaken in het leven kan roepen. Bij de oplichtingsmiddelen die bestaan uit het aannemen van een valse naam of een valse hoedanigheid, gaat het er in de kern om dat het handelen van de verdachte ertoe kan leiden dat bij de ander een onjuiste voorstelling van zaken in het leven wordt geroepen met betrekking tot de ‘persoon’ van de verdachte, hetzij wat betreft diens naam, hetzij wat betreft diens hoedanigheid, waarbij die onjuiste voorstelling van zaken in het leven wordt geroepen teneinde daarvan misbruik te maken. Er kunnen zich gevallen voordoen waarin hetzelfde gedrag van de verdachte meebrengt dat meerdere oplichtingsmiddelen zijn gebezigd. In zo een geval kan dit gedrag als het bezigen van meer dan een oplichtingsmiddel worden ten laste gelegd en bewezen verklaard; daarbij behoeft de rechter niet te kiezen uit die oplichtingsmiddelen omdat die keuze voor de strafrechtelijke betekenis van het bewezen verklaarde niet van belang is. Waarom het bij de strafbaarstelling van oplichting gaat, is dat niet slechts het vertrouwen wordt beschermd van die ander tegen vermogensnadeel dat hij lijdt, maar ook meer algemeen het vertrouwen dat het publiek ten behoeve van het maatschappelijk en economisch verkeer tot op zekere hoogte mag stellen in de oprechtheid waarmee anderen aan dit verkeer deelnemen. Dit laatste komt in de rechtspraak van de Hoge Raad tot uitdrukking in verschillende voor de beoordeling van het gewicht van het gehanteerde oplichtingsmiddel relevant geachte omstandigheden als: het misbruik maken van een in het maatschappelijk verkeer geldend verwachtingspatroon, het verstrekken van onbruikbare contactgegevens of het veelvuldig herhalen van identieke gedragingen in relatie tot telkens weer andere (beoogde) slachtoffers. Verdachte heeft (voor zover in het navolgende bewezen verklaard) gebruik gemaakt van namaakwebsites, die sterk leken op de sites van het geïmiteerde bedrijf. Deze heeft hij online gezet en hij heeft ervoor geadverteerd op Marktplaats.nl. Als consumenten naar een bepaald artikel zochten, kwamen ze daar een aantrekkelijk (namelijk lager geprijsd) aanbod tegen. Ze dachten dat ze reageerden op een advertentie van een bona fide webshop en hadden ook geen reden om daaraan te twijfelen. Ze winkelden zoals dat bij een webshop gebruikelijk is en betaalden via iDEAL of maakten het geld op een rekeningnummer, zogenaamd van het geïmiteerde bedrijf, over. De rechtbank stelt vast dat verdachte dus gebruik heeft gemaakt van een valse naam en een valse hoedanigheid. Hij heeft immers gedaan alsof de webshop de reguliere webshop van het betrouwbare bedrijf was. In e-mails en chats heeft hij zich voorgedaan als een medewerker daarvan. Het online zetten van zo’n webshop, het adverteren op Marktplaats en klanten eventueel ook nog misleiden via mail of chat levert naar het oordeel van de rechtbank zowel het gebruik van listige kunstgrepen als een samenweefsel van verdichtsels op. Het zich voordoen als bona fide (medewerker van
- de)site Phonespot.nl en mensen met een aanbieding verleiden om een aankoop te doen en te betalen via een aangeboden link, waarna niet geleverd wordt en het geld in eigen zak verdwijnt, voldoet eveneens aan alle oplichtingsmiddelen. Voor oplichting in de zin van artikel 326, eerste lid, Sr is voorts vereist dat iemand door een oplichtingsmiddel wordt bewogen tot de in die bepaling bedoelde handelingen. In voornoemd overzichtsarrest heeft de Hoge Raad hieromtrent het volgende overwogen. Van het in het bestanddeel "beweegt" tot uitdrukking gebrachte causaal verband is sprake als voldoende aannemelijk is dat het slachtoffer mede onder invloed van de door het desbetreffende oplichtingsmiddel in het leven geroepen onjuiste voorstelling van zaken is overgegaan tot de afgifte van enig goed, tot het verlenen van een dienst, tot het ter beschikking stellen van gegevens, tot het aangaan van een schuld of tot het teniet doen van een inschuld als bedoeld in artikel 326, eerste lid, Sr. Het antwoord op de vraag of in een concreet geval het slachtoffer door een oplichtingsmiddel dat door de verdachte is gebezigd, is bewogen tot de in artikel 326, eerste lid, Sr bedoelde handeling, is in sterke mate afhankelijk van de omstandigheden van het geval. In meer algemene zin kunnen tot die omstandigheden behoren enerzijds de mate waarin de in het algemeen in het maatschappelijk verkeer vereiste omzichtigheid het beoogde slachtoffer aanleiding had moeten geven die onjuiste voorstelling van zaken te onderkennen of zich daardoor niet te laten bedriegen, en anderzijds de persoonlijkheid van het slachtoffer, waarbij onder meer de leeftijd en de verstandelijke vermogens van het slachtoffer een rol kunnen spelen. Oplichting in de zin van artikel 326, eerste lid, Sr is echter niet aan de orde wanneer het slachtoffer – gelet op alle omstandigheden van het geval, waaronder de eigen gedragingen en kennis van zaken – de in een bepaalde gedraging van de verdachte besloten liggende onjuiste voorstelling van zaken had moeten doorzien. De rechtbank concludeert dat in de onderhavige zaken voldaan is aan het vereiste van causaal verband tussen de toegepaste oplichtingsmiddelen en de afgifte van geldbedragen. Uit wat hiervoor is overwogen volgt dat de consumenten door de namaakwebsites die sterk leken op de sites van het geïmiteerde bedrijf, juist in de veronderstelling verkeerden dat ze winkelden bij een webshop van een als betrouwbaar en goed bekend staand bedrijf. Onder deze omstandigheden behoefden de consumenten deze onjuiste voorstelling van zaken niet te doorzien of daarop bedacht te zijn. 3.4.4 Medeplegen Het standpunt van de officieren van justitie De officieren van justitie hebben zich op het standpunt gesteld dat verdachte – waar dat ten laste is gelegd – moet worden aangemerkt als medepleger, omdat bij het plegen van de betreffende feiten telkens sprake is van een nauwe en bewuste samenwerking met anderen. Gelet op alle overeenkomsten tussen de verschillende namaakwebshops en de samenhang daartussen, leek het willekeurig welke webshop door welke verdachte online werd geplaatst en/of gehouden. Die samenwerking blijkt naast de gemeenschappelijke intentie om mensen op te lichten ook uit de omstandigheid dat verdachte met anderen onderling informatie heeft uitgewisseld, zoals standaardmailteksten en rekeningnummers van begunstigdenrekeningen, en dat opbrengsten werden gedeeld. Het standpunt van de verdediging De verdediging heeft betoogd dat niet is gebleken van betrokkenheid van anderen die voldoet aan de voor medeplegen vereiste bewuste en nauwe samenwerking. Verdachte dient dan ook te worden vrijgesproken van het medeplegen. Het oordeel van de rechtbank Voor de kwalificatie medeplegen is vereist dat sprake is van nauwe en bewuste samenwerking. Die kwalificatie is alleen maar gerechtvaardigd als de bewezen verklaarde - intellectuele en/of materiële - bijdrage aan het delict van de verdachte van voldoende gewicht is. Dat brengt mee dat als het ten laste gelegde medeplegen in de kern niet bestaat uit een gezamenlijke uitvoering, maar uit gedragingen die met medeplichtigheid in verband plegen te worden gebracht (zoals het verstrekken van inlichtingen, op de uitkijk staan, helpen bij de vlucht), op de rechter de taak rust om in het geval dat hij toch tot een bewezenverklaring van het medeplegen komt, in de bewijsvoering dat medeplegen nauwkeurig te motiveren. Bij de vorming van zijn oordeel dat sprake is van de voor medeplegen vereiste nauwe en bewuste samenwerking, kan de rechter rekening houden met onder meer de intensiteit van de samenwerking, de onderlinge taakverdeling, de rol in de voorbereiding, de uitvoering of de afhandeling van het delict en het belang van de rol van de verdachte, diens aanwezigheid op belangrijke momenten en het zich niet terugtrekken op een daartoe geëigend tijdstip (vgl. Hoge Raad 16 december 2014, ECLI:NL:HR:2014:3637). Ten aanzien van de oplichtingen door middel van namaakwebshops die aan verdachte ten laste zijn gelegd, zijn voor wat betreft mogelijke betrokkenheid van anderen een aantal elementen te onderscheiden. Die betrokkenheid kan zich afspelen in het voortraject, dus voordat de eigenlijke oplichting plaatsvindt. Daarbij valt te denken aan het phishen van accountgegevens, het met die gephishte gegevens hacken van Admarkt- en reguliere accounts op Marktplaats en het plaatsen van advertenties voor de namaakwebshops. Deze gedragingen zijn naar het oordeel van de rechtbank ieder op zich essentieel voor het slagen van de ten laste gelegde oplichtingsfeiten. Zonder gephishte accountgegevens en gehackte Admarkt- en reguliere accounts kan immers niet worden geadverteerd voor de namaakwebshops en zonder advertenties op Marktplaats weet niemand dat de webshop bestaat en wordt er niets verdiend. Voorts kunnen anderen betrokken zijn bij het online brengen van de website met de namaakwebshop en meedoen met het ‘verkopen’ van goederen via de namaakwebshop. Dit is de kern van de ten laste gelegde oplichting. Ten slotte kunnen (weer) anderen betrokken zijn bij de financiële kant van de ten laste gelegde oplichtingsfeiten, zoals door het aanleveren van bankrekeningen (en de daarbij behorende informatie als inloggegevens en wachtwoorden) en bankpassen van katvangers (‘money mules’), of door het contant opnemen van de door benadeelden naar de bankrekening van de katvanger overgemaakte geldbedragen. Ook deze bijdragen zijn essentieel voor het slagen van de ten laste gelegde vorm van oplichting, omdat de opbrengsten van de oplichting op die manier kunnen worden geïncasseerd zonder dat dit tot de daders te herleiden is. De hiervoor genoemde vormen van betrokkenheid leveren in beginsel ieder op zichzelf genomen bijdragen van voldoende gewicht op om van medeplegen te kunnen spreken. Waar bij de beoordeling van de afzonderlijke oplichtingsfeiten kan worden vastgesteld dat er een of meer anderen bij betrokken zijn geweest op de wijze zoals hiervoor besproken, zal de rechtbank (indien het tot bewezenverklaring komt) voor dat feit medeplegen bewezen achten. De omstandigheid dat verschillende personen op eenzelfde wijze door middel van namaakwebshops oplichtingen hebben gepleegd en dat zij daarvoor mogelijk (om de beurt of na elkaar) dezelfde of vergelijkbare websites en bankrekeningnummers gebruikten, is op zichzelf genomen onvoldoende voor het oordeel dat ten aanzien van die oplichtingen sprake is van medeplegen. Datzelfde geldt voor de omstandigheden dat tussen betrokkenen onderling informatie, zoals sjabloonteksten van aan klanten te verzenden brieven, werd uitgewisseld of dat de verkoper van de niet te leveren goederen de opbrengsten moest delen met degene die de bankrekening had geregeld en ging pinnen en met de katvanger. Anders dan de officieren van justitie ziet de rechtbank in de modus operandi op zichzelf of de enkele uitwisseling van informatie dus onvoldoende aanknopingspunten om medeplegen aan te nemen. Naar haar oordeel blijkt uit het dossier niet van het bestaan van een dadergroep in de zin van personen die nauw samenwerkten aan dezelfde strafbare feiten, maar ging het om een groep jongeren die onafhankelijk van elkaar met hetzelfde soort strafbare feiten bezig waren en elkaar daarbij soms hielpen. Voor elk ten laste gelegd oplichtingsfeit zal dan ook telkens moeten worden vastgesteld of er naast verdachte een of meer anderen bij betrokken zijn geweest, waaruit die betrokkenheid dan bestaat en of die betrokkenheid is te duiden als medeplegen. 3.4.5 Overzicht van tot verdachte te herleiden IP- en woonadressen, telefoonnummer, bijnaam en Skypeaccount- en Skypeschermnamen 3.4.5.1.1 Telefoonnummer [telefoonnummer 1] Bij onderzoek in de systemen van de politie kwam [telefoonnummer 1] naar voren als telefoonnummer dat verdachte als het zijne had opgegeven bij het doen van aangifte van diefstal van een bromfiets op 19 maart 2015. Op 8 juni 2015 gaf de rechter-commissaris toestemming voor het tappen van dit telefoonnummer. Op 11 juni 2015 werd een gesprek getapt tussen de gebruiker van dit nummer en een medewerker van Paypal, waarin eerstgenoemde de voor- en achternaam van verdachte als de zijne opgaf. Verder gaf hij als zijn IBAN-nummer [bankrekeningnummer 1] op. Ook belde hij met dit telefoonnummer naar de stiefmoeder van verdachte en met voornoemde [persoon 1]. De rechtbank stelt op basis van deze gegevens vast dat het telefoonnummer [telefoonnummer 1] bij verdachte in gebruik was. 3.4.5.1.2 Bankrekeningnummer [bankrekeningnummer 1] Uit bij de ING Bank gevorderde informatie blijkt dat het IBAN-nummer dat werd genoemd in het telefoongesprek met Paypal op naam staat van verdachte. Als zijn telefoonnummer was ook daar [telefoonnummer 1] bekend. Tussen augustus 2014 en 2 juni 2015 werd vanaf diverse IP-adressen ingelogd op het bij voornoemd IBAN-nummer horende ING-account met de gebruikersnaam ‘[gebruikersnaam 1]070’. 3.4.5.1.3 IP-adressen [IP-adres 1] en [IP-adres 2] Uit de door de ING Bank verstrekte gegevens blijkt, dat verdachte voor het internetbankieren onder meer de IP-adressen [IP-adres 1] en [IP-adres 2] gebruikte. 3.4.5.1.4 IP-adres [IP-adres 3] Uit de informatie van de ING Bank blijkt ook, dat in de periode van 1 mei tot en met 2 juni 2015 voornamelijk vanaf de internetaansluiting met het IP-adres [IP-adres 3] is ingelogd op ‘Mijn ING’. Uit het resultaat van een CIOT-bevraging op dit IP-adres blijkt, dat het IP-adres [IP-adres 3] geregistreerd staat op het adres [adres 1] Den Haag, op naam van [verdachte], verdachte. 3.4.5.1.5 E-mailadres [mailadres 2] Verder blijkt uit de bij de ING Bank gevorderde gegevens, dat verdachte daar als e-mailadres [mailadres 2] had opgegeven. 3.4.5.2 Bijnaam [gebruikersnaam 1] / [gebruikersnaam 1]070 Zoals vermeld was de gebruikersnaam van verdachte bij het internetbankieren ‘[gebruikersnaam 1]070’. Uit mutaties werd door de politie afgeleid dat verdachte vermoedelijk de vriend was van [persoon 2] met het Facebookprofiel [facebookprofiel persoon 2]. Op dit Facebookaccount was een foto te zien die geplaatst was op 30 oktober 2014. Daarop staan twee personen, onder wie volgens de politie verdachte. Naast de foto is te lezen: ‘with [voornaam verdachte] [gebruikersnaam 1]’. De naam is een link naar het Facebookaccount '[gebruikersnaam 1]070'. 3.4.5.2.1 iPhone met WhatsApp-account [telefoonnummer 1] [gebruikersnaam 1] In de iPhone van verdachte (zie hierna) werden in de rubriek "Chats" in totaal 77 WhatsAppconversaties aangetroffen, die gevoerd waren door de WhatsAppgebruiker '[telefoonnummer 1]@s.whatsapp.net ‘[gebruikersnaam 1]'. In een afgeluisterd telefoongesprek van 12 juni 2015 werd verdachte aangesproken met ‘[gebruikersnaam 1]’. 3.4.5.2.2 Foto verdachte met het woord ‘[gebruikersnaam 1]’ op zijn hoofd Op de iPhone van verdachte werd een foto aangetroffen waarop hij te zien is met op zijn voorhoofd het woord ‘[gebruikersnaam 1]’. De rechtbank stelt op basis van dit alles vast dat de bijnaam van verdachte ‘[gebruikersnaam 1]’ of ‘[gebruikersnaam 1]070’ luidt. 3.4.5.3 IP-adres [IP-adres 4] IP-adres [IP-adres 1] Verblijfadres [adres 2], Den Haag Zoals vermeld waren er redenen om aan te nemen dat verdachte de vriend was van [persoon 2]. Op basis van foto’s op haar Facebookaccount werd geconcludeerd dat ze waarschijnlijk in Ypenburg (een wijk in Den Haag) samenwoonden aan de [straatnaam van adres 2 en 4], [straatnaam], [straatnaam] of [straatnaam]. Op 18 mei 2015 is in het systeem BlueView onderzoek naar de naam '[gebruikersnaam 1]070' gedaan. Hieruit bleek dat door de fraudeafdeling van het bedrijf Multisafepay (een bedrijf dat internetbetalingen faciliteert) in augustus 2014 een link is gelegd tussen een internetoplichter die gebruik maakte van het alias '[gebruikersnaam 1]070' en het IP-adres [IP-adres 4]. De persoon achter dit alias heette volgens Multisafepay [verdachte] en hield zich bezig met oplichting door middel van twee namaakwebshops en zou hoogstwaarschijnlijk dezelfde oplichter zijn die bekend was van de BCC-website. Van het IP-adres [IP-adres 4] werden de identificerende gegevens gevorderd. De tenaamgestelde was in de periode van 13 maart 2014 tot en met 20 mei 2014 [persoon 3], die woonde aan de [adres 2] Den Haag. Zoals hiervoor al vermeld gebruikte verdachte voor het internetbankieren onder andere het IP-adres [IP-adres 1]. Uit een CIOT-bevraging bleek dat ook dit IP-adres geregistreerd was op het adres [adres 2] in Den Haag. Verder bleek dat [persoon 3] op 19 mei 2015 was verhoord omdat zijn IP-adres gebruikt was in een fraudezaak waarbij geld van de bankrekening van een slachtoffer was gehaald dat vervolgens doorgesluisd was naar een buitenlands bedrijf. In het verhoor verklaarde [persoon 3] dat hij geen flauw idee had hoe het mogelijk was dat er via zijn IP-adres fraude was gepleegd. Met de foto's van de woning die te zien waren op het Facebookaccount van [persoon 2] is op 13 mei 2015 onderzoek gedaan in Ypenburg. Hierbij is geconcludeerd dat dit de woning aan de [adres 4] in Ypenburg moet zijn. Met andere woorden: het huis naast dat van [persoon 3]. Op de op 26 oktober 2015 in beslag genomen Samsung SSD (zie hierna) werd een Skypechat aangetroffen van 27 januari 2015 tussen ene Ruben ([skypenaam 1]) en Drake ([skypenaam 2]; een Skypenaam van verdachte, zie hierna). Op een gegeven moment stuurde Ruben de link http://whois.domaintools.com/[IP-adres 1]. De rechtbank merkt op dat whois een programma is waarmee IP-adressen en domeinnamen kunnen worden achterhaald en dat het vermelde IP-adres er een van [persoon 3] is. Ruben vroeg aan Drake hoe ze dat nu weer vonden. Hierop antwoordde Drake dat het niet zijn IP-adres was. Hij schreef: “Ik heb zelf niet eens internet lol Ik heb niet eens internet in me huis ja heb gelezen ik pak internet van buren lolol” Verblijfadres [adres 2], Den Haag, vervolg In drie sms-berichten die tussen 6 augustus 2014 en 15 januari 2015 werden verzonden met de iPhone van verdachte, onder andere naar ‘maatje taxi’, werd het adres [adres 2] in Ypenburg doorgegeven. De rechtbank leidt uit het vorenstaande af dat verdachte geruime tijd op de [adres 2] in Den Haag heeft verbleven en dat hij toen gebruik heeft gemaakt van de IP-adressen van [persoon 3]. 3.4.5.4 Verblijfadres [adres 1], Den Haag Uit afgeluisterde gesprekken bleek dat verdachte op 13, 20 en 23 juni 2015 belde met de HTMC-taxicentrale en een taxi op het adres [adres 1] in Den Haag bestelde. Verder gaf hij op 15 juni 2015 voor de bezorging van een afwasmachine het adres [adres 1] in Den Haag op en voor het laten bezorgen van meubels op 18 juni 2015 ook. Op 6 juli 2015 is gezien dat verdachte aan kwam rijden op een scooter en het huis binnenging. Zoals vermeld is in de periode van 1 mei 2015 tot en met 2 juni 2015 voornamelijk vanaf de internetaansluiting met het IP-adres [IP-adres 3] geregistreerd op het adres [adres 1] te Den Haag ingelogd op de internetbankieromgeving op naam van verdachte. De rechtbank leidt hieruit af, dat verdachte voor zijn aanhouding woonde op het adres [adres 1] Den Haag en het IP-adres [IP-adres 3] gebruikte. 3.4.5.5 Skypegebruikersnamen [skypenaam 2] en scryptcc.admin Op 12 augustus 2015 is onderzocht welke Skypeaccounts er op het IP-adres [IP-adres 3] actief waren. De database van de website Skypegrab.net gaf bij dit IP-adres de Skypegebruikersnamen [skypenaam 2] en scryptcc.admin op. Omgekeerd leverde een bevraging van de database op de username [skypenaam 2] onder meer de volgende IP-adressen op waarvandaan het account [skypenaam 2] is gebruikt: [IP-adres 2]; [IP-adres 1], een van de IP-adressen op naam van [persoon 3]; [IP-adres 3], het IP-adres op naam van verdachte. Zoals vermeld zijn deze IP-adressen alle drie gebruikt bij het internetbankieren op de rekening van verdachte. Dit bevestigt zowel dat alle drie deze IP-adressen door verdachte zijn gebruikt als dat verdachte gebruik heeft gemaakt van de Skypegebruikersnamen [skypenaam 2] en scryptcc.admin. De rechtbank merkt op dat bij Skype een schermnaam (eenvoudig) gewijzigd kan worden, maar een accountnaam niet. 3.4.5.6 e-mailadres [mailadres 3] Aan het Skypeaccount met de gebruikersnaam [skypenaam 2] was het e-mailadres [mailadres 3] gekoppeld. De rechtbank leidt hieruit af dat verdachte dit e-mailadres heeft gebruikt. 3.4.5.7 Gebruikersnaam [gebruikersnaam 2] Omdat verdachte gebruik maakte van de naam ‘[gebruikersnaam 1]070’ is hier door de politie met Google op gezocht. Tussen de zoekresultaten zat een verwijzing naar een pagina op het Opencartforum. Opencart is een vrij te gebruiken platform voor online winkelen, dat gebruikt kan worden voor het opzetten van een webwinkel. Om te kijken wat de gebruiker [gebruikersnaam 1]070 op dit forum deed, werd binnen Google de zoekvraag “[gebruikersnaam 1]070 site:forum.opencart.com” gesteld. Bij de zoekresultaten zat een verwijzing naar de forumpagina. Hierop schreef de gebruiker “[gebruikersnaam 1]070” dat hij via Skype te bereiken was met de gebruikersnaam ‘[gebruikersnaam 2]’. 3.4.5.8.1 Gegevens van Online Prepaid Services B.V. Op 10 juni 2015 vond er een telefoongesprek plaats tussen verdachte en een medewerker van Online Prepaid Services, een leverancier van gedigitaliseerde cadeaubonnen. In dit telefoongesprek werd verdachte gevraagd naar zijn naam (de medewerker noemde ‘[voornaam verdachte] en [naam verdachte]) en werd verdachte geconfronteerd met diverse e-mailadressen waarvan hij gebruik zou maken, waaronder een e-mailadres op naam van [persoon 4] dat verdachte aan een collega van de medewerker door had gegeven om een bestelling te vinden. Bij Online Prepaid Services B.V. bleken onder andere de navolgende IP-adressen en e-mailaccounts geregistreerd in relatie met verdachte: [IP-adres 2] [mailadres 2] dixons.klantenservice[@]gmail .com [mailadres 5] phonespotklantenservice[@]gmail.com [persoon 4][@]outlook.com [IP-adres 3] [mailadres 1] [mailadres 4] phonespotklantenservice[@]gmail.com 83.81.105.216 [persoon 4][@]outlook.com Ireddergames[@]gmail.com [IP-adres 1] [persoon 4][@]outlook.com. 3.4.5.8.2 [mailadres 1] Uit historische gegevens van het Google-account [mailadres 1], opgevraagd bij Google Inc., blijkt dat er in de periode van 29 mei 2015 tot en met 26 juni 2015 regelmatig via het IP-adres [IP-adres 3], het adres op naam van verdachte, en IP-adressen van KPN mobiel in- en uitgelogd is op het Google-account [mailadres 1]. Via het IP-adres [IP-adres 3] is op 16 juni 2015 twee keer op dit Gmailaccount ingelogd. De rechtbank leidt uit de gegevens van Online prepaid Services B.V. en hieruit af, dat verdachte dit e-mailadres heeft gebruikt. 3.4.5.8.3 [persoon 4] [persoon 4] is een bestaand persoon, die is gehoord en heeft verklaard in oktober 2014 voor haar dochter [persoon 5] een PlayStation 4 te hebben betaald die door laatstgenoemde was besteld, of omgekeerd, dat wist ze niet meer. De PlayStation is nooit geleverd. Omdat haar naam anders was dan die van haar dochter, moesten ze van een medewerker van de website allebei een kopie van hun ID-bewijs opsturen. Dat hebben ze gedaan. Op de HP-laptop die is aangetroffen bij verdachte staat op diverse locaties een groot aantal foto’s van legitimatiebewijzen en bankpassen, waaronder van [persoon 4] en [persoon 5]. Op 26 oktober 2015 werden tijdens de doorzoeking van de woning van verdachte onder andere een mastercard van Skrill, geldig van 01/15 tot 01/18, op naam van [persoon 4] en een welkomstbrief van Skrill gericht aan [persoon 4], [adres 3] Den Haag aangetroffen. Skrill is een internetdienst die de mogelijkheid biedt geld over te maken met behulp van alleen een e-mailadres. In de periode van 29 januari 2015 tot en met 14 februari 2015 zijn in de logboekbestanden van de Samsung SSD (zie hierna) diverse vermeldingen te vinden waaruit blijkt dat gebruik is gemaakt van het e-mailadres [persoon 4][@]outlook.com. De rechtbank constateert dat verdachte op diverse manieren misbruik heeft gemaakt van de naam van [persoon 4], waaronder in e-mailadressen. 3.4.5.9 Beslag Op 26 oktober 2015 zijn op het adres [adres 1] in Den Haag onder meer in beslag genomen: een laptop van het merk Hewlett-Packard met een harde schijf van het merk Seagate, type ST500LMO, beslagnummer KL066.01.01.001 (hierna: de HP-laptop of de Seagate); een harde schijf, merk en type Samsung SSD 840, met beslagnummer KL066.01.02.001 (hierna: de Samsung SSD); een harde schijf, merk Western Digital, met beslagnummer KL066.02.04.001 (hierna: de Western Digital); een Apple iPhone, type 5S, met beslagnummer KL066.02.05.001 (hierna: de iPhone). Verder is bij verdachte een portemonnee met € 1065,05 aangetroffen en in beslag genomen. 3.4.5.9.1 Onderzoek gegevensdragers Er is een onderzoek ingesteld naar de genoemde gegevensdragers, onder andere om uit te zoeken van welke verdachte de eigenaar of in ieder geval de gebruiker was. 3.4.5.9.2 HP-laptop Bij het onderzoek aan de HP-laptop werden in de unallocated clusters van de harde schijf van de laptop drie fragmenten van e-mailberichten gevonden. Deze berichten zijn gestuurd naar de e-mailadressen [mailadres 2] en [mailadres 4]. Zoals vermeld is het eerstgenoemde e-mailadres door verdachte bij de ING Bank opgegeven als zijnde zijn e-mailadres en het andere bevat zijn naam en geboortejaar. Ook werd op de laptop een curriculum vitae aangetroffen met de bestandsnaam CV [voornaam verdachte].rtf met daarin de persoonsgegevens van de verdachte. Er was ook een groot aantal foto's aanwezig van iemand die door de verbalisant herkend werd als verdachte. Als eigenaar van het op de laptop geïnstalleerde besturingssysteem stond [mailadres 3] geregistreerd, het e-mailadres waarvan de rechtbank al eerder heeft vastgesteld dat dit bij verdachte in gebruik was. De rechtbank leidt hieruit af dat verdachte de eigenaar van deze laptop is. 3.4.5.9.3 Western Digital harde schijf Op de Western Digital werden een curriculum vitae van verdachte en een groot aantal foto's van iemand die door een verbalisant herkend werd als verdachte, een aantal sollicitatiebrieven van verdachte en de reacties hierop aangetroffen. Daarnaast is er binnen de image-bestanden van de harde schijf een back-up van een iPhone gevonden; de telefoon heet “iPhone van [voornaam verdachte]”. De rechtbank leidt hieruit af dat deze harde schijf in gebruik was bij verdachte. Op de harde schijf waren onder andere de volgende Skypeaccounts ingesteld: Skype Name Full Name Email(
- s)[gebruikersnaam 2] x [skypenaam 2] [skypenaam 2] [mailadres 3], [mailadres 3] live:herqlesk herqlesk [mailadres 5]. 3.4.5.9.4 Samsung SSD Bij het onderzoek aan de Samsung SSD bleek dat er in het computerbestand hiberfil.sys een fragment van een e-mail aanwezig was. Deze e-mail is gestuurd naar het e-mailadres [mailadres 4]. In Chrome waren de e-mailadressen [mailadres 2] en [mailadres 4] aanwezig. Bij het onderzoek aan de Samsung SSD werd verder vastgesteld dat er naast de standaard in Windows 7 aanwezige gebruikersaccounts op de harde schijf een gebruikersaccount met de naam ‘1337’ (‘leet’, dat wil zeggen lead, ‘winnaar’ in internettaal) was aangemaakt. Als eigenaar van het besturingssysteem stond ‘1337’ geregistreerd. Onder de gebruiker 1337 zijn als Skypeaccounts ingesteld: Skype Name Full Name Email [gebruikersnaam 2] Bitcoin [mailadres 5]yopmail.com [skypenaam 2] X [mailadres 3] live:[persoon 4] [persoon 4] [persoon 4][@]outlook.com moneybookers.hf ARGGG [mailadres 5]gmail.com Hieronder bevinden zich dus behalve de bekende e-mailadressen met de naam van verdachte ook het account [skypenaam 2] met het e-mailadres [mailadres 3] - dat gekoppeld is aan het IP-adres op naam van verdachte - en het account [gebruikersnaam 2], dat in het Opencartforum gekoppeld bleek aan de bijnaam van verdachte, [gebruikersnaam 1]070. De rechtbank stelt dan ook vast dat ook de Samsung SSD bij verdachte in gebruik was. De rechtbank concludeert verder dat de op de HP, Western Digital en Samsung SSD vermelde Skypenamen en e-mailadressen kennelijk bij verdachte in gebruik waren. 3.4.5.9.5 Apple iPhone Van de iPhone 5S is vastgesteld dat hij gebruikt werd in combinatie met het telefoonnummer [telefoonnummer 1], dat bij verdachte in gebruik was en is getapt. De Apple-ID is [mailadres 2], het e-mailadres dat door verdachte is opgegeven bij de ING-bank. Het ingestelde wachtwoord is [voornaam medeverdachte 4]1212. In de telefoon zijn WhatsAppchatgesprekken aangetroffen van de gebruiker “[telefoonnummer 1]@s.whatsapp.net [gebruikersnaam 1]”. De rechtbank leidt uit deze gegevens af dat deze iPhone bij verdachte in gebruik was. 3.4.5.10 Andere Skypeaccountnamen van verdachte 3.4.5.11.1 Russiaunknown Op de HP-laptop zijn ook Skypechatgesprekken aangetroffen van een Skypeaccount met de naam ‘Russiaunknown’. Aangezien is vastgesteld dat de HP van verdachte is en de chat is aangetroffen in de map met de naam ‘[voornaam verdachte], gaat de rechtbank ervan uit dat de gebruikersnaam Russiaunknown door hem werd gebruikt. 3.4.5.11.2 [skypenaam 2], [mailadres 5]gmail.com en [mailadres 6]. com Op de Samsung SSD zijn Skypechatgesprekken aangetroffen tussen [skypenaam 2] en ‘[persoon 6]’ die plaatsvonden in de periode van 23 januari 2015 tot en met 14 februari 2015. Uit de inhoud van de chatgesprekken blijkt dat [skypenaam 2] gebruik maakte van de e-mailaccounts [mailadres 5]gmail.com en [mailadres 6].com. De rechtbank merkt op bij doorzoeking van de [adres] een aan ‘[persoon 7]’ gerichte brief met als adres [adres 4] in Den Haag, afkomstig van Skrill is aangetroffen. De rechtbank leidt uit het vorenstaande af dat verdachte kennelijk ook de naam [persoon 7] gebruikte. 3.4.5.11.3 leeftijdisleuk ([persoon 8]) Bij het onderzoek aan de ASUS-laptop van verdachte [medeverdachte 1] (die bij verdachte op bezoek was toen die werd aangehouden) zijn onder andere chats aangetroffen met ‘leeftijdisleuk’, schermnaam [persoon 8]. Op het Skypeaccount met de naam ‘leeftijdisleuk’ werd ingelogd met het IP-adres van verdachte, [IP-adres 3]. In een gesprek met ‘[accountnaam 1]’ (verdachte [medeverdachte 1]) gaf ‘leeftijdisleuk’ het e-mailadres [mailadres 4] op. De rechtbank leidt hieruit af dat ook ‘leeftijdisleuk’ een Skypeaccount van verdachte is. 3.4.5.12.1 Financiën van verdachte Verdachte gaf tussen 30 april 2014 en 7 juli 2015 een bedrag van € 40.927,20 via zijn bankrekening uit en ontving in diezelfde periode € 3.521,43 aan uitkering op deze bankrekening. De bankrekening [bankrekeningnummer 1] is de enige bankrekening die van verdachte bekend is. Verdachte gaf tussen 8 juli 2015 en 1 september 2015 een bedrag van € 32.884,25 via zijn bankrekening uit. In die periode kreeg hij niets aan loon of uitkering op deze bankrekening. Verdachte ontving bovendien tussen 8 juli 2015 en 1 september 2015 € 31.625,10 uit de verkoop van bitcoins op zijn bankrekening. De bitcoin is een virtuele munt waarmee op internet voor bepaalde producten en diensten kan worden betaald en die ook verkocht kan worden voor euro’s of andere munteenheden. 3.4.5.12.2 Gegevens bekend bij Phoenix Payments/Anycoin Direct Anycoin Direct biedt bedrijfsmatig het aankopen en verkopen van cryptogeld (een soort digitale munteenheid zoals bitcoins, die vaak gebruikt wordt als alternatief geldsysteem voor de reguliere geldsoorten) op internet als dienst aan. In totaal ontving verdachte op zijn bankrekening [bankrekeningnummer 1] tussen 15 juni 2015 en 2 juli 2015 € 18.151,28 euro uit de verkoop van bitcoins aan dit bedrijf. 3.4.5.13 [gebruikersnaam 2] maakt namaakwebshops Op de HP-laptop van verdachte zijn Skypechatgesprekken aangetroffen van ‘[gebruikersnaam 2]’ een naam die hiervoor is herleid tot verdachte, met ‘cyber.crypter’. Op 10 augustus 2014 schreef [gebruikersnaam 2] aan cyber.crypter dat hij 20 was (opmerking rechtbank: dat komt overeen met de leeftijd van verdachte op die datum) en vanaf zijn 17de al leefde van zwart geld. “but normaly what i do create a fake website make people order bam never receive shit” 3.4.5.14 Samenvatting van tot verdachte te herleiden IP- en woonadressen, telefoonnummer, bijnaam en Skypeaccount- en Skypeschermnamen Verdachte heeft in de periode waarop de tenlastelegging ziet, gewoond aan [adres 2] en daarna aan de [adres 1] in Den Haag. Hij was eigenaar en gebruiker van de bij hem aangetroffen HP-laptop, Samsung SSD, Western Digital en iPhone. Hij gebruikte het telefoonnummer [telefoonnummer 1]. Verdachte maakte gebruik van onder meer de volgende IP-adressen: IP-adres [IP-adres 1], IP-adres [IP-adres 4], IP-adres [IP-adres 2] en IP-adres [IP-adres 3] Hij gebruikte verder onder meer de volgende aliassen (waaronder Skypeaccountnamen en Skypeschermnamen) en e-mailadressen, niet noodzakelijkerwijs in onderstaande combinaties: [gebruikersnaam 1]/[gebruikersnaam 1]070 [mailadres 2] [gebruikersnaam 2] [mailadres 4] [skypenaam 2] [mailadres 3] [persoon 4] mailadres 5]yopmail.com, scrypt.cc [mailadres 5]gmail.com moneybookers.hf [persoon 4][@]outlook.com leeftijdisleuk dixons.klantenservice[@]gmail.com phonespotklantenservice[@]gmail.com Russiaunknown [mailadres 1] Ireddergames[@]gmail.com [persoon 7] [mailadres 6].com Verdachte gaf in de periode waarop de tenlastelegging betrekking heeft via zijn bankrekening veel meer geld uit dan hij legaal aan inkomsten ontving. Hij schreef in een chat dat hij mensen oplichtte met namaakwebshops. De rechtbank zal bij de bespreking van de feiten niet opnieuw uitleggen waarom deze gegevens aan verdachte te koppelen zijn. 3.4.6 De bruikbaarheid van de aangiften voor het bewijs Door de raadsman is aangevoerd, dat alleen de aangiften van de in de tenlasteleggingen vermelde personen door de politie zijn onderzocht en dat de overige aangiften daarom niet bruikbaar zijn voor het bewijs. De rechtbank deelt dit standpunt niet. Een aangifte is een wettig bewijsmiddel; nader onderzoek daaraan is in principe niet vereist. Natuurlijk is één aangifte op zichzelf onvoldoende bewijs voor een veroordeling. De rechtbank merkt echter op dat vele aangiften zijn voorzien van transactieoverzichten, schermafdrukken van chats, uitdraaien van e-mailberichten en dergelijk steunbewijs. De ene aangifte kan bovendien soms als steunbewijs fungeren voor de andere. Van situaties waarbij aan het waarheidsgehalte van een aangifte getwijfeld moet worden, is in de onderhavige zaken niet gebleken. De rechtbank zal per geval beoordelen of een aangifte als bewijsmiddel voldoet. DE TEN LASTE GELEGDE FEITEN FEITEN 1, 2, 3 MARKTPLAATS Inleiding Voor een beschrijving van de manier waarop reguliere en zakelijke Marktplaatsaccounts werden gephisht en gehackt verwijst de rechtbank naar wat hiervoor onder 3.4.3 bij ‘Oplichting’ is vermeld. De rechtbank dient te beoordelen of verdachte betrokken is geweest bij voornoemde handelwijze en of wettig en overtuigend bewezen verklaard kan worden dat hij zich daarmee schuldig heeft gemaakt aan (het medeplegen van) oplichting (feit 1), (het medeplegen van) computervredebreuk (feit 2) en (het medeplegen van) verstoring van computergegevens (feit 3) in de periode van 13 maart 2014 tot en met 26 oktober 2015. Informatie van Marktplaats B.V. Uit gegevens van Marktplaats B.V. blijkt dat er tussen 13 maart 2014 en 9 mei 2015 totaal 502.840 frauduleuze advertenties zijn aangemaakt door 115 gehackte Admarktaccounts. In deze advertenties werd verwezen naar 17 verschillende namaakwebshops. Dit betreft onder andere bcc-store.com, bcc-winkel.com, bcc-wk.com en simyo-aanbieding.ml (alle ten laste gelegd aan verdachte). Bij het aanmaken van de advertenties is gebruik gemaakt van 53 verschillende IP-adressen. Namens Marktplaats B.V. is aangifte gedaan van onder meer computervredebreuk en fraude. Door een aantal accounthouders is aangifte gedaan van het wederrechtelijk binnendringen in hun computer en Admarktaccount en het wederrechtelijk (inlog)gegevens veranderen, waardoor het account was geblokkeerd voor de houders, en gegevens toevoegen (van namaakwebshops) binnen hun account. Een van deze accounthouders is [benadeelde 7], eigenaar van Graffitiworld (een bedrijf in muur- en wandschilderingen en workshops graffiti met het e-mailadres [mailadres 7]). Op 28 januari 2015 heeft aangever [benadeelde 7] blijkens zijn verklaring een e-mail ontvangen van automatisch@marktplaats.nl met als onderwerp ‘wachtwoord Marktplaats account opnieuw instellen’. Zijn account is drie weken niet voor klanten bereikbaar geweest omdat het gehackt bleek te zijn. 3.4.7.1 Feit 1 vrijspraak Feit 1 oplichting (door phishing van Admarkt- en Marktplaatsaccounts) Op de Samsung SSD van verdachte is een computerbestand aangetroffen met de naam ‘marktplaats.txt’ en daarin 3386 e-mailadressen. In deze lijst komt het e-mailadres [mailadres 7] voor. Dit adres komt ook voor op lijsten die zijn aangetroffen op gegevensdragers van [medeverdachte 1]. Bij onderzoek naar een losse harde schijf van het merk Seagate, beslagnummer KL066.02.04.002, werd het bestand ’adwords.txt’ aangetroffen. Dit tekstbestand bevat inloggegevens (e-mailadressen en wachtwoorden). Bij enkele van deze gegevens staat ’-gebruikt’. De rechtbank is van oordeel dat het enkele voorhanden hebben van dergelijke lijsten weliswaar verdacht is, maar niet voldoende bewijs oplevert om vast te kunnen stellen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan phishing. Uit het dossier komt immers naar voren dat de verdachten onderling en met anderen informatie, zoals sjabloonteksten van berichten, deelden. [medeverdachte 2] heeft bovendien verklaard dat hij een bestand met daarin inloginformatie, e-mailadressen en wachtwoorden van Marktplaatsgebruikers heeft gedeeld met anderen dan wel dat anderen daar ook bij konden. Dat ook [medeverdachte 1] over het e-mailadres van Graffitiworld beschikte, wijst erop dat hij en verdachte [verdachte] gegevens hebben gedeeld. Ze waren goede bekenden van elkaar, want [medeverdachte 1] was aanwezig op de [adres 1] toen verdachte [verdachte] werd aangehouden. Dat laatstgenoemde de gegevens ook gebruikt heeft, blijkt echter nergens uit. De rechtbank zal verdachte dan ook vrijspreken van het onder feit 1 ten laste gelegde. 3.4.7.2 Feit 2: computervredebreuk Feit 3: manipulatie computergegevens Admarkt- en Marktplaatsaccounts Marktplaats heeft op 26 juni 2015 bestanden verstrekt met een overzicht van advertenties en bijbehorende gegevens in relatie tot onder andere het IP-adres [IP-adres 3] op naam van verdachte. Hieruit blijkt dat er met gebruik van dit IP-adres op 3 mei 2015 door vier verschillende Admarktaccounts 26 advertenties zijn geplaatst, die verwezen naar Simyo-aanbieding.ml en uitverkoop.ml.Beide domeinen komen voor op het door Marktplaats verstrekte overzicht van namaakwebshops.Dit betreft onder andere advertenties voor Simyo-aanbieding.ml via het Admarktaccount van het bedrijf Dak Discounter. Het IP-adres van de gebruikers van de accounts bleek structureel af te wijken van het IP-adres van de adverteerder. Uit het bestand ‘20150626_126nd_Core_Adsv3.xlsx’ blijkt dat er 12 advertenties zijn geplaatst door zes verschillende reguliere accounts, alle met het IP-adres [IP-adres 3]. Uit de dossiers wordt niet duidelijk op welke data deze advertenties zijn geplaatst. Vervolgens bleek dat in dit bestand het IP-adres van de gebruikers van de accounts in vijf gevallen afwijkt van het IP-adres van de adverteerder. Eén van die vijf, [IP-adres 2], kan gelinkt worden aan [persoon 2] (al maakte ook verdachte gebruik van dit IP-adres). Er bleven dus vier accounts over waarop advertenties zijn geplaatst vanaf een IP-adres dat zowel afwijkt van dat van de gebruiker als geen link heeft met het IP-adres van de adverteerder. Het IP-adres [IP-adres 4] dat op naam staat van [persoon 3] is in de periode van 13 maart 2014 tot en met 31 maart 2014 65 keer gebruikt voor het plaatsen van advertenties voor de namaakwebshop bccwinkel.com. Volgens Marktplaats B.V. zijn er vanaf het IP-adres [IP-adres 1], het andere adres van [persoon 3], op 5 december 2014 31 advertenties geplaatst voor de namaakwebshop www.topprice24.info/http://topprice24.info. Op 17 januari 2015 zijn er door cyber.crypter (schermnaam [schermnaam 1]) en [skypenaam 2] (schermnaam [schermnaam 2]) berichten aan elkaar verstuurd over Admarktdomeinen. [schermnaam 1] vroeg aan [schermnaam 2] hoe die gisteren toegang had gekregen en [schermnaam 2] antwoordde: “Just hacked.” Er werden zes Admarkt-URL’s verstuurd door cyber.crypter. (De term URL wordt vaak gebruikt als aanduiding voor een webadres.) Kennelijk probeerden cyber.crypter en [skypenaam 2] handmatig Admarktaccounts te benaderen. Bij de eerste vijf Admarktaccounts schreven ze elkaar “Warning?” “Yes.” “Gives warning.” Bij de laatste schreef [skypenaam 2] dat deze het deed en dat hij bleef laden en dat dit misschien de oplossing was. De rechtbank leidt hieruit af dat er op dat moment met succes was ingelogd op een Admarktaccount, waardoor er toegang tot dit account is verkregen en wijzigingen konden worden doorgevoerd. Conclusie van de rechtbank met betrekking tot Marktplaats De rechtbank is van oordeel, dat verdachte de genoemde advertenties voor namaakwebshops heeft geplaatst via de vermelde bij hem in gebruik zijnde IP-adressen. Om deze advertenties te kunnen plaatsen, heeft verdachte op de Admarkt- en reguliere Marktplaatsaccounts van anderen moeten binnendringen met gephishte informatie en daar gegevens veranderd, in ieder geval de tekst van de advertentie en ongetwijfeld ook de cost per click. Uit de chat met cyber.crypter blijkt ook dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan computervredebreuk ten aanzien van een Admarktaccount. In het dossier zijn geen aanwijzingen te vinden waaruit blijkt dat er behalve cyber.crypter anderen bij het plegen van dit feit waren betrokken. (Zoals hiervoor in de algemene overwegingen over medeplegen is overwogen, zijn de omstandigheid dat anderen met hetzelfde soort strafbare feiten bezig waren en/of de omstandigheid dat onderling informatie werd uitgewisseld op zichzelf genomen onvoldoende om medeplegen te kunnen aannemen.) De rechtbank acht dan ook bewezen, dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het hem onder feit 2 (in vereniging, althans alleen) en 3 ten laste gelegde. Met betrekking tot de ten laste gelegde periode merkt zij op, dat niet van alle advertenties duidelijk is wanneer zij precies geplaatst zijn. Hoeveel personen door de advertenties van verdachte bij de betreffende namaakwebshops terecht zijn gekomen, valt niet vast te stellen. 3.4.8 Feit 4 BCC Uit gegevens van het LMIO blijkt, dat tussen 13 maart 2014 en 25 oktober 2014 fraudeurs in ieder geval 35 keer de door BCC gebruikte webwinkellay-out hebben gekopieerd en gebruikt in combinatie met een domeinnaam die erg leek op de officiële domeinnaam, www.BCC.nl. bcc-winkel.com Volgens het LMIO zijn er van de namaakwebshop bcc-winkel.com in de periode van 13 maart 2014 tot en met 29 maart 2014 23 aangiftes binnengekomen met een totaal schadebedrag van €8.666,64. De rechtbank noemt daarvan de volgende. [benadeelde 8] heeft verklaard dat hij op 24 maart 2014 voor € 399,99 een spelcomputer heeft gekocht bij bcc-winkel.com, maar die is niet geleverd en volgens BCC gaat het om oplichters. [benadeelde 9] heeft verklaard dat hij via Marktplaats terecht kwam op de website bcc-winkel.com en daar een iPhone heeft besteld. Hij heeft op 29 maart 2014 € 349,99 betaald. Vervolgens kwam hij erachter dat de site nep was. Aangever [benadeelde 10] heeft verklaard dat hij via Marktplaats bij bcc-winkel.com terecht was gekomen en een iPhone 4 had gekocht. Omdat hij het ordernummer niet had vermeld, heeft hij gechat met een verkoper en via een iDEAL-link is hem toen opnieuw een bedrag afhandig gemaakt. Uit de aangifte en een bijgevoegd rekeningoverzicht blijkt, dat hij op 28 maart 2014 in totaal € 680,99 heeft betaald. [benadeelde 11] heeft verklaard dat hij bij de nepsite bcc-winkel.com een telefoon heeft gekocht. Hij beschikte over de volgende gegevens: info[@]bcc-winkel.com, [postbus] Schiphol, KvK: 33156765 BTW-nr: NL806471670B01, bankrekeningnummer [bankrekeningnummer 2]. Na de betaling kwam hij erachter dat het oplichters waren. Uit een bijgevoegde e-mail blijkt, dat de bestelling is gedaan op 28 maart 2014. [medeverdachte 1], met de Skypeschermnaam [schermnaam 3], heeft in een chat met verdachte [medeverdachte 2] geschreven dat hij de eerste was met BCC en noemde toen bcc-winkel.com. Van de namaakwebshop bcc.winkel.com zijn verder (onder meer) de volgende gebruikte rekeningnummers en aantallen benadeelden bekend: Rekeningnummer Actief Aantal Schadebedrag [bankrekeningnummer 3] 13 t/m 14 mrt. 2014 3 € 1.449,93 [bankrekeningnummer 4] 19 t/m 24 mrt. 2014 7 € 2.578,86 [bankrekeningnummer 5] 16 t/m 17 mrt. 2014 3 € 979,93 [bankrekeningnummer 2] 27 t/m 29 mrt. 2014 6 € 2.019,94 [bankrekeningnummer 6] 26 mei 20014 1 € 360,99 [bankrekeningnummer 7] 29 maart 2014 1 € 700,00 [bankrekeningnummer 8] 16 maart 2014 1 € 289,99 [bankrekeningnummer 9] 18 maart 2014 1 € 287,00 Marktplaats B.V. heeft een bestand verstrekt met de gegevens van 83 gehackte Admarktaccounts. In dit bestand staan ook de gegevens vermeld van ongeveer 32.000 Marktplaatsadvertenties voor namaakwebshops die via deze gehackte accounts zijn geplaatst. Op 13, 18, 19, 21 en 27 maart 2014 staan advertenties geregistreerd met het IP-adres [IP-adres 4], een adres van [persoon 3]. Dit IP-adres is in de periode 13 tot en met 31 maart 2014 65 keer gebruikt voor het plaatsen van advertenties verwijzend naar de namaakwebshop bcc-winkel.com. [persoon 9], een van de rekeninghouders, is op 21 maart 2017 bij de rechter-commissaris als getuige gehoord. Hij herinnerde zich nog levendig ene [voornamen medeverdachte 1] (de voornamen van [medeverdachte 1]), met wie hij een bedrijf zou starten en aan wie hij, zo begrijpt de rechtbank, zijn bankpas en die van zijn toenmalige vriendin [persoon 10] ter beschikking had gesteld. Binnen een paar weken was zijn pas geblokkeerd en kwam hij erachter dat hij als katvanger was gebruikt. Hij had [voornaam medeverdachte 1] de pincode van zijn pas gegeven en ook die van [persoon 10]. Er werd geld op haar rekening gestort. Hij was erbij toen [voornaam medeverdachte 1] ging pinnen. De getuige herkende [medeverdachte 1] op een foto als [voornaam medeverdachte 1]. Conclusie van de rechtbank De rechtbank stelt vast dat verdachte intensief heeft geadverteerd voor de namaakwebshop BCC-winkel.com. Dat hij op een andere manier bemoeienis met deze namaakwebshop (of bemoeienis met andere ten laste gelegde BCC-webshops) heeft gehad, blijkt niet uit het dossier. Zoals zij in het hoofdstuk medeplegen heeft opgemerkt, acht de rechtbank het adverteren voor namaakwebshops een taak van voldoende gewicht om van medeplegen te kunnen spreken. Zonder advertenties weet niemand immers dat de webshop bestaat en komen er geen klanten. De webshop moet door iemand (kennelijk [medeverdachte 1]) zijn gemaakt, op internet zijn geplaatst en gerund. Uit het overzicht van de bankrekeningen waarop de opbrengsten van de oplichting werden gestort, blijkt dat er meerdere katvangers bij deze zaak zijn betrokken. Volgens getuige [persoon 9] heeft [medeverdachte 1] hem met een smoes twee bankpassen met pincodes afhandig gemaakt en is [medeverdachte 1] met hem geld gaan pinnen. De rechtbank stelt dan ook vast dat verdachte [verdachte] dit feit in vereniging met meerdere anderen (onder wie [medeverdachte 1], eventuele andere ronselaars en katvangers) heeft gepleegd. De rechtbank merkt nog op dat het feit dat [medeverdachte 1] aan verdachte [verdachte] een sjabloontekst heeft gestuurd van een bericht, bedoeld voor klanten van BCC en met daarin een rekeningnummer dat 33 keer uit het onderzoek naar voren is gekomen, niet betekent dat verdachte [verdachte] een actievere rol heeft gespeeld dan alleen adverteren. De context van deze chat is namelijk niet duidelijk; de sjabloontekst kan door verdachte zijn aangepast om hem bruikbaar te maken voor een namaakwebshop van een ander bedrijf. Ook op 3 maart 2014 zijn overigens met gehackte Admarktaccounts al drie advertenties geplaatst voor BCC-winkel.com vanaf IP-adres [IP-adres 4]. Dit valt echter buiten de ten laste gelegde periode. 3.4.9 Feit 5 DIXONS Op 25 februari 2015 heeft [persoon 11] namens Dixons B.V. aangifte gedaan van fraude ten aanzien van de bedrijfsnaam, omdat er namaaksites op internet werden aangemaakt voorzien van het logo en alle gegevens, zoals adres en KvK-gegevens, van Dixons. De echte Dixonswebsite is www.dixons.nl. Gedurende de maanden januari en februari 2015 zijn er diverse nepsites op internet verschenen met de naam Dixons, zoals: Dixonswebshop.com Dixonsdeals.be Dixons-sale.com Dixons-shop.com Dixonssale.be. Op de HP en de Samsung SSD die bij verdachte in beslag zijn genomen werden logbestanden aangetroffen met daarin de historische inhoud van toetsaanslagen. Deze bestanden zijn gegenereerd door de remote access tool (RAT) ‘Imminent Monitor’. Een RAT is een instrument om een systeem op afstand te kunnen bedienen en beheren. Deze software is aangetroffen op beide genoemde gegevensdragers van verdachte. De inhoud van de aangetroffen bestanden was versleuteld, maar de politie heeft 34 bestanden die historische inhoud van toetsaanslagen bevatten succesvol ontsleuteld. Uit onderzoek is gebleken dat er bij de namaakwebshops gebruik werd gemaakt van het live chatprogramma Zopim. Omdat het een keylogregistratie betreft, zijn de antwoorden van de bezoeker niet bekend, maar de gebruiker van de Samsung typte onder meer het volgende. » Welkom bij Dixons, kan ik u helpen? » U kunt ook bestellen zonder registreren » Dit is de aanbieding website » Gelieve uw e-mail inbox te controleren, hier kunt u de betaling afronden » We gaan even een controle uitvoeren dit is een standaard procedure » Graag ter bevestiging uw rekeningnummer en pasnummer » Heeft u uw reader bij de hand? Dan gaan we de eerste verificatie uitvoeren » Uw kaart in de houder, druk op 1, dan voert u uw code in en drukt u op OK » Nu ziet u een code in uw scherm » Graag melden » Moment geduld, ik help even de andere klanten snel dan kom ik bij u terug geduld graag » We zullen er een extra goodie bij doen, voor het lange wachten »Wij bieden helaas geen telefonische diensten aan, wij zijn zo klaar » Bijna klaar, ik moet ook nog 4 andere klanten verwerken »We gaan de verificatie voltooien, en dan komt alles in orde goed? » Heeft u uw reader nog bij Tijdens dit gesprek is te zien dat de gebruiker van het computersysteem de website van de ABN AMRO Bank bezoekt. Hierbij werd een code ingevoerd; mogelijk was dit de autorisatiecode die de bezoeker had doorgegeven. Ook is te zien dat er een programmavenster actief was waarin de gebruiker vermoedelijk een betalingsopdracht klaarzette om deze vervolgens te laten bevestigen door middel van een autorisatiecode afkomstig van de rekeninghouder. In de logbestanden is te zien dat het getal 5000 werd ingetypt op deze pagina ‘overboeken’. Verder is te zien dat intensief gebruik werd gemaakt van het van het e-mailadres dixons.klantenservice[@]gmail.com. Onder andere is zichtbaar dat de gebruiker de map met de naam 'Postvak In' van het e-mailaccount bekijkt, diverse e-mailberichten bekijkt en zoekopdrachten uitvoert. Uit onderzoek in de logbestanden blijkt dat bij de Zopimchat gebruik werd gemaakt van de e-mailadressen dixons.klantenservice[@]gmail.com en [persoon 4][@]outlook.com. Zoals in de inleiding vermeld had verdachte deze e-mailaccounts in gebruik. Uit de logboekhistorie blijkt, dat klanten met een beroep op de algemene voorwaarden werden overgehaald mee te werken aan ‘verificatie’ van hun gegevens. dixons-nederland.com Uit de aangifte van [benadeelde 12] blijkt dat zij op 19 januari 2015 online een iPhone heeft gekocht voor € 500 bij ‘Dixonsnederland.com’, omdat Dixons een bekend bedrijf is. Aangeefster ontving vervolgens een e-mail met een iDEAL-betaallink, waarmee de bestelling kon worden betaald. Ze merkte dat ze bij de betaling op een heel andere website terecht kwam, namelijk Skrill/Myaccount. Zij meldde dit bij de klantenservice en kreeg te horen dat de € 500 teruggestort werden, zodat zij opnieuw kon bestellen. Aangeefster ontdekte vervolgens dat er € 1235 van haar Rabo-spaarrekening naar haar lopende rekening was overgeboekt. Ze heeft zelf deze overboeking ongedaan gemaakt en alles afgesloten, omdat zij het gevoel kreeg dat ze werd opgelicht. Uit de door Rabobank Nederland verstrekte gegevens van inlogsessies internetbankieren uitgevoerd vanaf het IP-adres [IP-adres 2], dat aan verdachte te koppelen is, blijkt dat er vanaf dit IP-adres op 19 januari 2015 werd ingelogd op de Rabobankrekening van aangeefster [benadeelde 12]. Uit de aangifte van [benadeelde 13] (de naam ‘[benadeelde 13]link’ in de tenlastelegging is een kennelijke misslag) blijkt, dat haar man op 17 januari 2015 bij Dixons-nederland.com een X-box heeft gekocht voor € 150. Hij kreeg een e-mailbericht toegezonden, waarin werd gemeld dat er een account was aangemaakt en ontving in het bericht een link naar de Dixons-website. Na het plaatsen van de bestelling werd een e-mail ontvangen met daarin een link voor een iDEAL-betaling. Na betaling ontvingen ze een e-mailbericht met de mededeling dat er wat fout was gegaan en werd hen gevraagd om zich te melden op de live chat. In het chatgesprek werd gezegd dat de € 150 teruggestort zou worden en ook werd in de chatsessie gevraagd om een code in te voeren. Toen het niet meer mogelijk bleek om de chatsessie te activeren, kreeg aangeefster argwaan en controleerde haar bankrekening. Zij ontdekte dat haar spaarrekening was leeggehaald; er was een bedrag van € 1232 overgeboekt naar haar betaalrekening. Er bleek een bedrag van € 1300 overgeboekt naar de bankrekening van Global Collect B.V. In totaal is aangeefster en haar man dus € 1450 afhandig gemaakt. Uit onderzoek kwam naar voren dat de overboeking van € 1300 door Global Collect B.V. was doorbetaald aan Skrill Limited in Londen. Uit de gevorderde gegevens bleek de volgende betalingsomschrijving: [persoon 4], ZIP 2555KX IP-adress Customer: 77 .173.224.112. Dit is een van de IP-adressen van [persoon 3], waarvan verdachte gebruik maakte. Zoals bekend heeft hij regelmatig gebruik gemaakt van de naam [persoon 4] en is er een mastercard van Skrill op haar naam in zijn huis gevonden. [benadeelde 14] heeft aangifte gedaan van een aankoop van een telefoon voor € 300 bij Dixons-nederland.com op 19 januari 2015. Zij was via Marktplaats naar de site van Dixons gelinkt en wilde liever van een officieel, gerenommeerd bedrijf dan van een particulier kopen. Ze kreeg via een chat links toegezonden om te betalen. Onder verwijzing naar de algemene voorwaarden werd haar gezegd dat zij verificatiecodes van haar bank door moest geven, wat ze heeft gedaan. Uiteindelijk bleek er € 1000 van haar spaarrekening via haar betaalrekening te zijn afgeboekt en is de telefoon, waarvoor ze € 300 had betaald, niet geleverd. Het geld is overgemaakt naar Global Collect B.V. Ook dit bedrag bleek vervolgens te zijn doorgeboekt naar Skrill. Ook [benadeelde 15] heeft aangifte gedaan van oplichting via Dixons-nederland.com. Hij was daarheen doorgelinkt via Marktplaats. Hij heeft verklaard dat hij dacht bij Dixons een telefoon te hebben gekocht op 18 januari 2015, maar dat er uiteindelijk, nadat hij in een chat, waarin hij de algemene voorwaarden had moeten lezen, twee keer een code van zijn verifier had doorgegeven en een door Dixons verstrekte code had ingevoerd, € 2700 van zijn rekening bleek te zijn overgemaakt. Voor de telefoon had hij € 500 betaald. In totaal is hem dus € 3200 afhandig gemaakt. Uit informatie van de ING Bank en Global Collect B.V. bleek, dat ook deze bedragen waren overgemaakt naar Skrill. Ook [benadeelde 16] heeft aangifte gedaan van oplichting via de nepsite www.dixons-nederland. com, waarvan zij dacht dat het de echte Dixons was. Zij heeft € 400 betaald voor een iPhone; het geld bleek overgemaakt te zijn naar Global Collect B.V. Verder is aangifte gedaan door [benadeelde 17]. Hij heeft € 300 betaald voor een iPhone, gekocht bij Dixons-nederland.com, waarna uit naam van Dixons geprobeerd werd zijn rekening- en pasnummer te bemachtigen. Die heeft hij niet verstrekt. Op 19 januari 2015 is het geld overgeboekt naar Global Collect B.V. Uit onderzoek naar Skypechatgegevens op de Samsung SSD bleek dat verdachte beschikte over de inloggegevens van en toegang tot de website met de URL Dixons-nederland.com. Doordat hij via een Skypechat met cyber.crypter de inloggegevens had ontvangen van de beheerapplicatie van dixons-nederland.com, had hij de mogelijkheid deze website op te zetten, te onderhouden en aan te passen. Ook is er een tekstbestand aangetroffen met de inloggegevens van het beheerpanel van dixons-nederland.com. Op voornoemde harde schijf zijn in de map Users/1337/AppData/Roaming/FileZilla de inloggegevens van de server waarop Dixons-nederland.com draaide aangetroffen in het bestand recentservers.xml. In een chat van 19 januari 2015 stuurde cyber.crypter (schermnaam ‘[schermnaam 1]’) een bericht door aan [skypenaam 2] (schermnaam ‘!’) waaruit blijkt dat het domein Dixons-nederland door hem geregistreerd was. Hij stuurde ook de inloggegevens. In een chat van 20 januari 2015 vroeg cyber.crypter of [skypenaam 2] ingelogd was. Direct hierna meldde [skypenaam 2] dat hxxp://dixons-nederland.com offline was en vroeg aan cyber.crypter ([schermnaam 1]) of het bij hem wel werkte. Cyber.crypter antwoordde dat hij offline was en dat de site uit de lucht was gehaald (“They took it down”). Vervolgens schreef hij dat ze een nieuwe nodig hadden en vroeg aan [skypenaam 2] of hij een nieuwe kon opzetten. Conclusie van de rechtbank met betrekking tot Dixons-nederland.com Uit de informatie aangetroffen op de Samsung SSD van verdachte leidt de rechtbank af dat verdachte de namaakwebshop Dixons-nederland.com heeft beheerd en geëxploiteerd. De rol van cyber.crypter is daarbij van ondergeschikt belang geweest; hij heeft de site kennelijk geregistreerd en verdachte de inloggegevens verstrekt. De site lijkt drie dagen actief te zijn geweest, van 17 tot en met 19 januari 2015. Op 20 januari 2015 schreef cyber.crypter dat de site uit de lucht was. In twee gevallen koppelen IP-adressen en gegevens van Skrill verdachte rechtstreeks aan de oplichting. Bij de overige vier oplichtingen blijkt exact dezelfde werkwijze te zijn gehanteerd. Gezien de identieke werkwijze, de korte periode waarbinnen de oplichtingen hebben plaatsgevonden, het ontbreken van aanwijzingen dat ook anderen bij de exploitatie van deze namaakwebshop waren betrokken en bij het uitblijven van enige verklaring van verdachte (hoewel de situatie daar wel nadrukkelijk om vraagt) gaat de rechtbank er van uit dat hij ook deze oplichtingen heeft gepleegd. Dixons-shop.com Aangever [benadeelde 18] heeft verklaard dat hij op 9 januari 2015 een iPhone heeft gekocht voor € 500 bij Dixons-shop.com. Hij was via Marktplaats op die site terecht gekomen. Er is twee keer geld afgeschreven van zijn rekening. Men zou het te veel betaalde bedrag terugstorten met een retourlink. Uit de details van de transacties blijkt dat er op 9 januari 2015 een bedrag van € 500 vanaf de rekening van aangever [benadeelde 18] werd overgemaakt naar de bankrekening van Global Collect B.V. In totaal werd er via twee iDEAL-betalingen € 1000 overgeboekt. Uit de door Rabobank Nederland verstrekte gegevens van inlogsessies internetbankieren uitgevoerd vanaf het IP-adres [IP-adres 2] (dat aan verdachte te koppelen
- is)blijkt dat er hiervandaan op 9 januari 2015 werd ingelogd op de Rabobankrekening van aangever [benadeelde 18]. [benadeelde 19] heeft verklaard dat zij op 5 januari 2015 voor € 500 een telefoon heeft gekocht bij de site Dixon-shop.com (de rechtbank begrijpt: Dixons-shop.com, omdat in een aan aangeefster gerichte e-mail afkomstig van deze namaakwebshop het adres info[@]dixons-shop.com is vermeld) . Tijdens de aankoop werd er een chatgesprek gevoerd. Het aankoopbedrag werd in vijf afzonderlijke overboekingen van ieder € 101,99 overgemaakt naar een bankrekening ten name van Adyen (een payment processor). Aangeefster gebruikte bij het internetbankieren de door de Rabobank verstrekte 'randomreader' en werd tijdens die chatsessie gevraagd om de codes van het internetbankieren door te geven. Daarbij werd zij doorverwezen naar diverse links om het te veel betaalde bedrag van € 8 terug te ontvangen. Vervolgens kreeg zij het advies om drie kwartier niet op haar rekening te gaan internetbankieren, anders zou het geld niet goed overgemaakt worden. De volgende dag, 6 januari 2015, ontdekte aangeefster dat er van de spaarrekeningen van haar kinderen € 1200 en € 1700 was overgeboekt naar haar betaalrekening. Ook was er van haar eigen spaarrekening een bedrag van € 2200 overgeboekt naar de betaalrekening. Daarvandaan was op 6 januari 2015 een bedrag van € 5000 euro overgemaakt naar de Rabobankrekening nummer 11.17.76.791 ten name van [persoon 13]. In totaal is haar dus € 5509,95 afhandig gemaakt. Uit de door Rabobank Nederland verstrekte gegevens van inlogsessies internetbankieren uitgevoerd vanaf het IP-adres [IP-adres 2] (een adres dat aan verdachte te linken
- is)blijkt dat er vanaf dit IP-adres op 5 januari 2015 werd ingelogd op de Rabobankrekening van aangeefster [benadeelde 19]. Er is onderzoek gedaan naar de vijf afzonderlijke overboekingen van € 101,99 naar Adyen. Hierbij bleek, dat dit vijf aankopen van digital paysafecards betrof, gedaan op de website pscode.nl van het bedrijf Online Prepaid Services B.V.. Uit de door dit bedrijf verstrekte klantgegevens van verdachte blijkt onder andere dat op 5 januari 2015 respectievelijk om 22:13 uur, 22:14 uur, 22:16 uur, 22:17 uur en 22:19 uur in vijf afzonderlijke transacties in totaal vijf paysafecards (ieder ter waarde van € 100) werden aangeschaft en online betaald vanaf bankrekening [bankrekeningnummer 22] ten name van [benadeelde 19]. Deze vijf aankopen werden online verricht vanaf het IP-adres [IP-adres 2]. De klant [verdachte] maakte hierbij gebruik van het email adres dixons.klantenservice[@]gmail.com. Op de HP-laptop van [verdachte] werd in de gebruikersdirectory c:\Users\herql_OOO\Downloads het bestand DixxoGoeie.sql aangetroffen. Dit bestand bevat een kopie van de database van hoogstwaarschijnlijk de website dixons-shop.com. Deze database bevat meerdere tabellen. In de tabel “oc_information_description” zijn de algemene voorwaarden opgenomen, waarin in artikel 2 de naam van de onderneming van de algemene voorwaarden als Dixons B.V. wordt aangemerkt met het e-mail adres info[@]dixons-shop.com. Ook werden in het bestand DixxoGoeie.sql de tabellen “oc_order” en “oc_order_product” aangetroffen met daarin de order met ID-nummer 38171973 van 5 januari 2015 op naam van [benadeelde 19], wonende aan de [adres 5] te Oldeholtpade voor de aankoop van een Apple lphone 6, zilver van kleur voor een bedrag van 500 euro. Uit onderzoek van de iPhone van verdachte blijkt dat er in de contactenlijst een viertal mobiele telefoonnummers zijn opgenomen met de vermelding: [persoon 16] [telefoonnummer 2] [persoon 13] [telefoonnummer 3]. [benadeelde 20] verklaarde in zijn aangifte dat hij via Marktplaats op zoek was naar een PlayStation 4 en een mooie aanbieding van Dixons tegenkwam op www.dixons-shop.com. Deze heeft hij op 9 januari 2015 betaald. Hij kreeg een foutmelding van iDEAL, hoewel hij op zijn bankrekening zag dat het geld wel was afgeschreven. Een medewerker hielp hem via de live chat om de stappen te doorlopen, maar dat werkte niet. Vervolgens werd om zijn bankrekening- en pasnummer gevraagd en om inloggegevens. Toen aangever zei dat hij die niet door mocht geven, werd de chat afgebroken. Uit een transactieoverzicht blijkt, dat op 9 januari 2015 vanaf de rekening van aangever € 300 is overgeschreven naar Global Collect B.V. [benadeelde 21] heeft aangifte gedaan van oplichting via dixons-shop.com. Via Marktplaats was hij op deze site terechtgekomen en had daar een telefoon besteld. Hij dacht dat dit Dixons.nl was. Nadat hij had betaald, kreeg hij de volgende dag bericht dat er iets niet goed was gegaan en via de chat werd hem een retourlink aangeboden. Aangever ging hier niet op in. Uit een overzicht blijkt, dat op 8 januari 2015 € 300 is overgeschreven van de rekening van aangever naar Global Collect B.V. Uit de door aangever bijgevoegde chat lijkt overigens te volgen dat hij twee keer betaald heeft. Conclusie van de rechtbank betreffende Dixons-shop.com De rechtbank stelt vast dat de site vier dagen actief lijkt te zijn geweest, van 5 tot en met 9 januari 2015. De eerste twee oplichtingen zijn rechtstreeks tot verdachte te herleiden. Gezien de identieke werkwijze, de korte periode waarbinnen de oplichtingen hebben plaatsgevonden, het ontbreken van aanwijzingen dat ook anderen bij de exploitatie van deze namaakwebshop waren betrokken en bij het uitblijven van enige verklaring van verdachte (hoewel de situatie daar wel nadrukkelijk om vraagt) gaat de rechtbank er van uit dat hij ook de andere twee oplichtingen via deze namaakwebshop heeft gepleegd. dixonswebshop.com Uit de aangifte van [benadeelde 22] blijkt, dat zij op 26 januari 2015 bij Dixonswebshop.com. een telefoon heeft gekocht voor € 300. Aangeefster heeft in een chatgesprek met 'Dixons klantenservice' gemeld dat zij wel had betaald, maar geen bevestiging had ontvangen. Haar werd een "iDEAL-retourlink" aangeboden omdat er bij de iDEAL-betaling iets fout zou zijn gegaan. Ze moest een nieuwe betaling uitvoeren. Daarvoor moest zij een aantal handelingen ter verificatie verrichten met gebruikmaking van de reader van de Rabobank. Vervolgens kreeg zij een iDEAL-link voor een retourbetaling. Zij zag echter dat het bedrag nog een keer zou worden afgeschreven in plaats van dat ze het terug zou krijgen. Ze heeft het chatgesprek vervolgens afgebroken. Uit de Rabobank-transactiegegevens blijkt, dat er op 26 januari 2015 een bedrag van € 300 van de rekening van aangeefster is overgeboekt naar de bankrekening van Global Collect B.V. Aangeefster heeft informatie ingewonnen bij de klantenservice van Global Collect en kreeg te horen dat de betaling was doorgestuurd naar Skrill. Uit de door Rabobank Nederland verstrekte gegevens van inlogsessies internetbankieren uitgevoerd vanaf het IP-adres [IP-adres 1] (van [persoon 3]) blijkt dat er vanaf dit IP-adres op 26 januari 2015 omstreeks werd ingelogd op de Rabobank rekening van aangeefster [benadeelde 22]. Conclusie van de rechtbank met betrekking tot Dixonswebshop.com De rechtbank stelt vast dat deze oplichting rechtstreeks tot verdachte te herleiden is. Slotopmerkingen met betrekking tot namaakwebshops gebaseerd op Dixons.nl De rechtbank acht zoals hiervoor uitgelegd wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich in januari 2015 schuldig heeft gemaakt aan oplichting van genoemde 11 aangevers met behulp van de vermelde namaakwebsites. Van betrokkenheid van verdachte bij de overige ten laste gelegde websites of mededaders is niet gebleken, dus de rechtbank spreekt verdachte vrij van de betreffende onderdelen. Gelet op de ondergeschikte rol van cyber.crypter bij de namaakwebshop Dixons-nederland.com en nu er in het dossier geen aanwijzingen zijn te vinden waaruit blijkt dat er anderen bij het plegen van feiten met betrekking tot deze of andere op Dixons gebaseerde namaakwebshops waren betrokken, zal verdachte van het onderdeel medeplegen worden vrijgesproken. 3.4.10 Feiten 6 en 7 SIMYO Het elektronicabedrijf Simyo heeft een webshop, www.simyo.nl. Ook deze webshop bleek te zijn nagemaakt. Er is op de Samsung SSD van verdachte een Skypechat aangetroffen tussen ‘Lucas Design Studio’ en ‘moneybookers.hf’, een tot verdachte te herleiden Skypeaccount. Aan dit Skypeaccount is het e-mailadres [mailadres 5] gekoppeld, dat ook tot verdachte te herleiden is. Lucas Design Studio is een Roemeens grafisch bedrijf dat gespecialiseerd is in onder andere websitedesign. Op 9 februari 2015 vroeg moneybookers.hf in de chat aan Lucas Design Studio of deze, tegen betaling, een Opencartwebsite kon ontwerpen die qua stijl op de website van Simyo Nederland leek. Hij schreef: ’I need you to make a webshop with this kinda style/.Like full Orange/ Nice Simyo logo/lts going to be a webshop for electronics.’ Hij vermeldde dat de webshop ‘just has to look “LEGIT” if u get me. And trusted.’ Op de HP-laptop van verdachte is een tekstbestand met de bestandnaam GOOED.txt gevonden. In dit tekstbestand staat onder andere: ‘Hartelijk bedankt voor uw bestelling bij Simyo. Om uw bestelling z.s.m te kunnen verwerken verzoeken wij u om een betaalbewijs. U kunt deze betaalbewijs maken door een printscreen te maken van de overboeking. Stuur deze terug in antwoord op deze email, hierna ontvangt u automatisch een bericht over uw bestelling.’ De rechtbank merkt op dat bona fide webshops niet om een betaalbewijs plegen te vragen (of de betaling ontvangen is, kan men immers zelf vaststellen) en dat het bericht een taalfout bevat. Zij leidt hieruit af, dat het bericht bedoeld is voor klanten van een namaak-Simyowebshop. Op de HP-laptop van verdachte is gezocht naar URL's met de merknaam Simyo in de naam. In het digitale beslag van verdachte kwamen verschillende URL's en bestanden met betrekking tot Simyo voor. Van deze webshops zijn de gegevens bij Marktplaats opgevraagd. Uit een door Marktplaats.nl verstrekt bestand, vermeld bij de bespreking van de feiten 2 en 3, blijkt dat er twee advertenties zijn geplaatst door de Admarktaccounts van Dak Discounter middels het IP-adres [IP-adres 3] op naam van verdachte. Dit zijn advertenties van 3 mei 2015 voor Simyo, die doorverwijzen naar de URL simyo-aanbieding.ml. Een daarvan betreft een Samsung Galaxy S4 voor € 250 en de ander betreft een PlayStation 4 met FIFA 15. Simyo-aanbieding.ml Op 4 mei 2015 heeft [benadeelde 1] blijkens haar aangiftebij ‘simyo-aanbiedingen.ml’ een Sony Playstation 4 met FIFA15 gekocht voor € 250. Aangeefster kreeg na de bestelling een e-mail toegezonden met daarin een link voor een iDEAL-betaling. Bij het plaatsen van de bestelling ging er iets mis. Aangeefster merkte dat er een bedrag van € 250 van haar rekening was afgeschreven. Via de chatfunctie van de website heeft zij contact opgenomen en werd haar een retourlink toegezonden. Het geld werd echter niet teruggestort, maar er werd voor de tweede keer een bedrag € 250 van haar bankrekening afgeschreven. Aangeefster kreeg te horen dat terugstorten van het geld ook mogelijk was na opgave van rekeningnummer en pasnummer. Aangeefster heeft uiteindelijk haar pasnummer opgegeven en daarbij werd haar gezegd dat er drie verificaties werden uitgevoerd. Zij heeft vervolgens ingelogd op haar ABN AMRObankrekening met de ABN AMRO-identifier, haar pincode ingevoerd en daarna de code doorgegeven die in beeld kwam. Aangeefster merkte bij raadplegen van haar bankrekening dat er een overboeking van € 8000 klaarstond. Met hulp van de fraudehelpdesk van de ABN AMRO werd voorkomen dat deze overboeking werd uitgevoerd. Uit de mail die aan aangeefster werd verstuurd over de iDEAL-betaling blijkt, dat voor de webshop simyo-aanbiedingen.ml het emailadres ‘simyo.klantenservice[@]gmail.com’ gebruikt is. Uit de bij de aangifte gevoegde bankafschriften blijkt dat er op 4 mei 2015 twee keer een bedrag van € 250 van de rekening van aangeefster [benadeelde 1] werd overgemaakt naar bankrekening [bankrekeningnummer 10] van Global Collect BV. In beide gevallen betrof het een iDEAL-betaling. Uit door de ABN AMRO Bank N.V. verstrekte gegevens van inlogsessies internetbankieren, uitgevoerd vanaf het IP-adres [IP-adres 3] op naam van verdachte blijkt dat er hiervandaan op 4 mei 2015 werd ingelogd op de ABN AMRO-rekening van aangeefster [benadeelde 1]. Vervolgens werd vanaf dit IP-adres een bedrag van € 8000 van de ABN AMRO-bankrekening [bankrekeningnummer 23] overgeboekt naar de privérekening van aangeefster [benadeelde 1]. Op 4 mei 2015 is de website simyo.byethost7.com, die nog actief was op het internet, veiliggesteld. Hieruit blijkt dat het e-mailadres simyo.klantenservice@gmail.com gebruikt wordt. [benadeelde 1] vermeldde simyo-aanbiedingen.ml (in plaats van ‘aanbieding’) in haar aangifte. Er is gezocht naar de Whois-informatie van de URL Simyo-aanbiedingen. Deze informatie is niet aanwezig, waaruit volgens de politie op valt te maken dat het domein waarschijnlijk nooit geregistreerd is en dus nooit bestaan heeft. Zoeken op de website simyo-aanbiedingen.ml met Google leverde ook geen zoekresultaten op. In plaats daarvan geeft Google de zoekresultaten voor de website Simyo-aanbieding.ml weer, waaronder waarschuwingen van Opgelichtopinternet.nl en thuiswinkel.org voor deze website. Omdat de veiliggestelde website simyo.byethost7.com (waarnaar doorverwezen werd vanaf simyoaanbieding.
- ml)het e-mailadres simyo.klantenservice[@]gmail.com gebruikt, in de aangifte van [benadeelde 1] dit e-mailadres ook is vermeld en het zeer waarschijnlijk is dat zij op de hiervoor vermelde advertentie van 3 mei 2015 van Simyio-aanbieding.ml heeft gereageerd, acht de rechtbank het aannemelijk dat aangeefster in haar aangifte niet simyo-aanbiedingen.ml maar de URL simyo-aanbieding.ml bedoeld heeft. Conclusie van de rechtbank De rechtbank acht op basis van het vorenstaande wettig en overtuigend bewezen dat verdachte aangeefster door oplichting € 500 afhandig heeft gemaakt (en op het punt stond daar nog € 8000 aan toe te voegen). In het dossier zijn geen aanwijzingen te vinden waaruit blijkt dat er anderen bij het plegen van dit feit waren betrokken; uit de chat met het Roemeense bedrijf blijkt dat verdachte in maart 2015 zelf bezig was met het (laten) nabouwen van de Simyo-website en het geld van aangeefster is naar Global Collect B.V. overgemaakt en niet naar een katvanger. De rechtbank zal verdachte dus vrijspreken van het onderdeel medeplegen. Met betrekking tot de aangifte van [benadeelde 23] over de website Simyo-ga stelt de rechtbank vast dat dit feit zou zijn gepleegd op 21 maart 2015, een datum die buiten de ten laste gelegde periode valt. Ook hiervan zal zij verdachte vrijspreken. De rechtbank acht verder op basis van de aangifte en de informatie van de ABN AMRO-bank bewezen dat verdachte zich toegang heeft verschaft tot de internetbankieromgeving van aangeefster [benadeelde 1] bij die bank en daar de rekening heeft gemanipuleerd (feit 7). Dit levert computervredebreuk op. 3.4.11 FEITEN 8 EN 9 TOPPRICE24 Uit een proces-verbaal is gebleken dat in de maand december 2014 misbruik werd gemaakt van de domeinnaam van de website www.topprice24.nl (een website voor consumentenartikelen). Er werden onder meer goed gelijkend beeldmateriaal, logo's, adresgegevens en kenmerken van Topprice24.nl overgenomen in namaakwebwinkels. De namaakwebwinkels werden online gebracht met wisselende domeinnamen waarin de aanduiding “Topprice24”, “Top-price24” dan wel “Toprice24” (met één
- p)was opgenomen. Bij deze domeinnamen werden verschillende topleveldomeinen gebruikt, zoals .com, .de (het topleveldomein van Duitsland) en .info. Toprice24.com Uit de aangifte van [benadeelde 24] blijkt, dat haar dochter op 16 december 2014 bij Topprice24.com een telefoon bestelde. Haar dochter had de betaling vanaf haar eigen rekening overgemaakt en het pakketje op naam van aangeefster gezet, zodat die het kon aannemen als het bezorgd werd. De medewerker van Topprice24.com zag dat de tenaamstelling van het rekeningnummer anders was dan de naam van de ontvanger en vroeg via de chat, ter controle, aangeefsters rekeningnummer en pasnummer. Aangeefster heeft ingelogd met de random reader terwijl ze aan het chatten was. Ze heeft meerdere malen de codes door moeten geven die op de reader verschenen, waarbij telkens gezegd werd dat ze anders haar geld kwijt zou zijn. Later bleek dat er spaargeld van de rekeningen van haar kinderen, die aan de rekening van aangeefster waren gekoppeld, naar haar betaalrekening was overgemaakt en dat er in totaal € 860 was afgeschreven.. Bij de aangifte van [benadeelde 24] zijn schermafdrukken van de chatsessie gevoegd die zij voerde met “Topprice24 Klantensupport”. Hieruit blijkt dat haar werd gevraagd om haar bankrekeningnummer, pasnummer en inlogcodes door te geven. Ook werd haar door klantensupport een retourbetaallink aangeboden. Ook de dochter van mevrouw [benadeelde 24], [benadeelde 25], heeft aangifte gedaan voor voornoemd feit. Zij heeft verklaard dat zij op Marktplaats naar een telefoon aan het zoeken was en een mooi aanbod tegenkwam van ‘Topprice24.com’. De recensies van dit bedrijf waren allemaal goed. Ze heeft nog gechat met een medewerker omdat het aanbod wel erg mooi was, maar er werd haar verteld dat het een actie was. Ze heeft van haar eigen rekening via iDEAL € 250 overgemaakt ter betaling. Ze heeft daarna gechat over de bezorging. Toen bleek dat de naam van de koper niet de naam van de ontvanger was, moest haar moeder inloggen op haar bankrekening, ter controle. De URL van de organisatie waar de bestelling is geplaatst is www.toprice24.com en het e-mailadres is info[@]toprice24.com. Uit onderzoek naar de aangifte van [benadeelde 24] blijkt dat er op 16 december 2014 meerdere online betalingen werden uitgevoerd vanaf de Rabobankrekening van aangeefster. Bij deze transacties werden 3,4 Bitcoins gekocht bij de online website “pryderi.tk”. Uit een chat van Pryderi.tk met [schermnaam 4], een Skypeschermnaam van [gebruikersnaam 2], verdachte, blijkt dat die schreef dat hij vrienden had die ook bitcoins wilden kopen. Het ging om [benadeelde 25], de dochter van [benadeelde 24]. Door de politie werd contact opgenomen met [persoon 14], de eigenaar van de website pryderi.tk. In zijn aangifte verklaarde [persoon 14] dat hij gegevens heeft verzameld over [verdachte], die volgens hem de aankoop had verricht uit naam van mevrouw [benadeelde 24]. Uit door de Rabobank Nederland verstrekte gegevens van inlogsessies internetbankieren, uitgevoerd vanaf het IP-adres [IP-adres 2], in gebruik bij verdachte, blijkt dat er vanaf dit IP-adres op 16 december 2014 drie keer is ingelogd op de Rabobankrekening van aangeefster [benadeelde 24]. Op een Seagate van verdachte werden in de gebruikersdirectory c:\Users\herql_OOO\Downloads, twee Rabobankrekeningafschriften als PDF-bestanden aangetroffen. Deze bestanden bevatten rekeningafschriften van het rekeningnummer [bankrekeningnummer 24] ten name van [benadeelde 25] en/of [benadeelde 24]. Uit de aangifte van [benadeelde 26] blijkt, dat hij op 17 december 2014 via Marktplaats op de site ‘Topprice24.com’ belandde en daar voor € 500 een telefoon bestelde en betaalde. Omdat hij geen bevestiging van zijn bestelling kreeg, nam hij via de chat contact op met de verkoper. Ter controle werd hem gevraagd in te loggen met zijn random reader en de code door te geven. Dat vond hij verdacht. Na een telefoongesprek kreeg hij een link toegestuurd met de belofte dat hij op die manier zijn geld terug zou krijgen. Hij heeft de link niet gebruikt, maar heeft het noodnummer van de Rabobank gebeld. De bank heeft toen zijn rekening geblokkeerd; er stond een opdracht voor het overmaken van € 5000 gereserveerd. De URL van het bedrijf waar de bestelling is geplaatst is www.toprice24. com en het e-mailadres is info[@] toprice24.com. Uit onderzoek naar de aangifte [benadeelde 26] bleek het volgende. Uit door Rabobank Nederland verstrekte gegevens van inlogsessies internetbankieren, uitgevoerd vanaf het voornoemde IP-adres [IP-adres 2] blijkt dat er vanaf dit IP-adres op 17 december 2014 twee keer werd ingelogd op de Rabobankrekening van [benadeelde 26]. Conclusie van de rechtbank betreffende www.Toprice.com De rechtbank stelt vast dat de besproken drie oplichtingen via de namaakwebsite toprice24.com op 16 de 17 december 2014 rechtstreeks naar verdachte te herleiden zijn. Van betrokkenheid van anderen bij deze oplichtingen blijkt niet. Top-price24.com Uit de aangifte van [benadeelde 27] blijkt dat hij op 29 december 2014 bij top-price24.com (e-mailadres phonespotklantenservice[@]gmail.com) een bestelling en betaling heeft verricht (via iDEAL) van € 304,50. 0mdat hij van deze bestelling geen bevestiging kreeg, heeft hij via de chat contact opgenomen. Hem werd verteld dat de betaling niet ontvangen was en dat er een ‘retour (ideal)’ werd gestart. De rechtbank begrijpt daaruit dat aangever een link heeft ontvangen, waarvan hem was voorgespiegeld dat hij via deze link zijn geld terug zou krijgen. Het gevolg was echter, dat er opnieuw € 304,50 is afgeschreven, in totaal dus € 609. Aangever verklaarde dat hij langdurig contact gehad heeft met een medewerkster van de chat die zelfs haar ID had gemaild (ten name van [benadeelde 28]). Aangever heeft de kopie bijgevoegd. Eenzelfde fotokopie van dit Nederlandse identiteitsbewijs van [benadeelde 28] werd aangetroffen op de HP-laptop van verdachte. [benadeelde 28] is een klant van Interieur van Nu, zie hierna. Uit de aangifte van [benadeelde 29] blijkt dat hij op 30 december 2014 bij top-price24.com (e-mailadres phonespotklantenservice[@]gmail.com) een bestelling en betaling van € 300 heeft verricht. Dit was een website waarop hij terecht was gekomen via een link op Marktplaats. Vervolgens heeft hij in een chatgesprek zijn rekeningnummer en inlogcode verstrekt. Uit een bijgevoegd betaaloverzicht blijkt, dat er € 300 van zijn rekening is afgeschreven naar Stichting Mollie Payments (een payment service provider). Conclusie van de rechtbank met betrekking tot Top-price24.com De rechtbank stelt vast dat er tussen de aangifte van [benadeelde 27] en verdachte een rechtstreeks verband is op basis van het gebruikte e-mailadres en de toegezonden kopie van het ID-bewijs. Ten aanzien van aangever [benadeelde 29] geldt dat één dag later dezelfde namaakwebwinkel, dezelfde modus operandi en hetzelfde, tot verdachte te herleiden e-mailadres zijn gebruikt. Bij het uitblijven van een andersluidende verklaring van verdachte acht de rechtbank bewezen dat verdachte beide oplichtingen via deze namaakwebwinkel heeft gepleegd. Van betrokkenheid van anderen bij deze oplichtingen blijkt niet. Top-price.de Uit de aangifte van [benadeelde 30] blijkt, dat hij op 28 december 2014 via Marktplaats bij www.top-price.de (e-mailadres phonespotklantenservice[@]gmail.com) terecht kwam en daar een Playstation heeft besteld van € 300. Hij betaalde via iDEAL. Hij kreeg vervolgens een mail waarin stond dat het bedrag niet was ontvangen. Het contact dat daarop volgde, ging via de chat. In het chatgesprek werd om een kopie van zijn legitimatie gevraagd. Toen is hij gestopt met de chat. De betaling is gedaan aan Multisafepay en betrof beltegoed. Conclusie van de rechtbank met betrekking tot Top-price24.de Aangezien behalve uit informatie van Online Prepaid Services B.V. ook uit het vorenstaande afdoende is gebleken dat verdachte achter het e-mailadres phonespotklantenservice[@]gmail.com zat, acht de rechtbank dit feit wettig en overtuigend bewezen. Van betrokkenheid van anderen bij deze oplichtingen blijkt niet. Topprice24.info Verdachte was blijkens verschillende Skypechats van begin december 2014 (onder de Skypeaccountnaam [skypenaam 2]), op zoek naar iemand die websitedesigns voor Opencart kon maken. Hij vroeg ook of iemand de lay-out van Topprice24.com in Opencart kon kopiëren. [skypenaam 2] vermeldde dat hij de domeinnaam www.topprice24.info geregistreerd had en op zoek was naar iemand die een Opencart-ontwerp kon maken dat vergelijkbaar was met het ontwerp van de website www.topprice24.nl. Uit de Google-Chrome-internetgeschiedenis van de HP-laptop van verdachte blijkt dat er op 3 december 2014 beheerhandelingen zijn uitgevoerd op de website topprice24.info. Hierbij is ingelogd in de beheeromgeving Cpanel en is het bestand opencart-1.5.5.1.zip gedownload. Verder blijkt uit het al eerder vermelde bestand van Marktplaats dat er met de gehackte Admarktaccounts vanaf het IP-adres [IP-adres 1] van [persoon 3], in gebruik bij verdachte, op 5 december 2014 31 advertenties zijn geplaatst voor de malafide webshop www.topprice24.info/http://topprice24.info. Uit de aangifte van [benadeelde 31] blijkt, dat zij op 8 december 2014 via Marktplaats bij topprice24.info terechtkwam en daar een telefoon heeft besteld en € 254,50 heeft betaald. Dit geld is via iDEAL overgemaakt naar I.beltegoed.nl. Aangeefster ontving geen bevestiging van haar bestelling en toen zij daarover mailde, werd haar bericht dat ze een chatgesprek moest voeren. Daarin werd haar gezegd dat er een foutmelding was en dat ze een link zou krijgen. Dit was een link van iDEAL, waarmee ze de betaling ongedaan zou kunnen maken. Later bleek dat er nu een bedrag van € 256 was afgeschreven, weer naar I.beltegoed.nl. Aangeefster nam op 9 december 2014 opnieuw contact op via de chat. Toen werd haar bankrekeningnummer gevraagd en haar pasnummer. Ter verificatie wilde de persoon van de chat tevens haar i-nummer. Ook moest aangeefster haar code invoeren. Ze kreeg toen de code 8000 terug, die ze moest invoeren in haar reader. Vervolgens moest ze twee keer op OK klikken. De code die ze toen op haar reader zag, heeft ze doorgegeven. De man schreef dat het wel enige tijd kon duren, maar dan zou ze haar geld terugkrijgen en kon ze de telefoon opnieuw bestellen. Op 9 december zag aangeefster dat er € 8000 van haar rekening naar bankrekening [bankrekeningnummer 11] te name van [persoon 15] was overgeboekt. Dit geld is eerst van haar spaarrekening naar haar betaalrekening overgeschreven. In totaal bedroeg haar schade € 8510,50. Uit onderzoek naar de aangifte van [benadeelde 31] bleek dat er op 9 december 2014 meerdere online betalingen werden uitgevoerd van de Rabobankrekening [bankrekeningnummer 25] van aangeefster. Uit door Rabobank Nederland verstrekte gegevens van inlogsessies internetbankieren uitgevoerd vanaf het IP-adres [IP-adres 2] van verdachte blijkt, dat er hiervandaan op 9 december 2014 drie keer werd ingelogd op de rekening van aangeefster. Zoals aangeefster vermeldde is er op 9 december 2014 € 8000 van haar rekening overgeschreven naar het rekeningnummer [bankrekeningnummer 11] van [persoon 15]. Op camerabeelden van een pintransactie bij een geldautomaat van de Rabobank Zuid-Holland Midden, opgenomen op 9 december 2014, werden blijkens een proces-verbaal twee personen herkend en geïdentificeerd. Het betrof [persoon 13] en [persoon 15]. [persoon 15] werd op 19 september 2015 als verdachte verhoord. Hij verklaarde kort samengevat dat hem door iemand die hij kent als [persoon 13] werd voorgesteld om geld op zijn rekening te laten overmaken en dat hij daarvan € 1500 mocht houden. Hij dacht dat een kennis van [persoon 13] het geld op zijn rekening wilde storten, omdat het verdacht zou zijn als die kennis veel geld in een keer zou opnemen. [persoon 13] komt ook voor in zaaksdossier 4, Dixons. Hij is niet gehoord, omdat van hem geen vaste woon- of verblijfplaats bekend is. Uit onderzoek van iPhone van verdachte bleek zoals al eerder vermeld dat er in de contactenlijst vier mobiele telefoonnummers zijn opgenomen met de vermelding: [persoon 16] [telefoonnummer 2] [persoon 13] [telefoonnummer 3]. Conclusie van de rechtbank met betrekking tot Topprice24.info De rechtbank stelt vast dat ook dit feit rechtstreeks tot verdachte te herleiden is, deze keer in vereniging met anderen, namelijk [persoon 13] en [persoon 15]. Slotconclusie van de rechtbank betreffende namaakwebshops gebaseerd op Topprice24.nl De hiervoor vermelde oplichtingen, gepleegd in december 2014, acht de rechtbank zoals vermeld wettig en overtuigend bewezen. Met betrekking tot de aangevers [benadeelde 26], [benadeelde 31] en [benadeelde 24] is bovendien sprake van computervredebreuk, omdat er op hun internetbankieromgeving is ingebroken en zonder toestemming bedragen zijn over- en zelfs in twee gevallen afgeschreven. Ook ten aanzien van de aangevers [benadeelde 32], [benadeelde 33] en [benadeelde 34] blijkt uit het dossier van een verband tussen de oplichting met behulp van een namaakwebshop gebaseerd op Topprice24.nl waarvan zij aangifte hebben gedaan en verdachte. De rechtbank stelt echter vast dat het bij [benadeelde 32] en [benadeelde 34] om Topprice24.com moet gaan en bij [benadeelde 33] waarschijnlijk om Top-price.de. Omdat deze feiten niet onder de vermelding van de betreffende namaakwebshops, maar apart en zonder enige verwijzing naar een namaakwebshop ten laste zijn gelegd, komt de rechtbank hier niet tot een bewezenverklaring. De rechtbank merkt nog op dat in de aangiften vaak niet is vermeld dat de bestelde artikelen niet zijn geleverd. Met de aangevers leidt zij echter uit de door hen beschreven gang van zaken af dat zij slachtoffer zijn geworden van oplichting (in diverse gevallen zijn immers ook grote bedragen van de bankrekening geschreven) en dat buiten twijfel staat dat de bestelde artikelen nooit zijn verzonden, laat staan geleverd. 3.4.12 Feiten 10 en 11 SCRYPT.CC Inleiding De website Scrypt.cc is een cloudminingdienst voor cryptovaluta. Cryptovaluta, zoals de bitcoin, zijn digitaal geld. De verdeling van dit geld, het kasboek, wordt bijgehouden in een decentraal netwerk (de blockchain), een netwerk van alle gebruikers van deze cryptovaluta dat communiceert over het internet. Een dergelijk netwerk wordt in stand gehouden door gebruikers van de valuta en miners. Miners zijn gebruikers die de rekenkracht van hun eigen computer inzetten om nieuw cryptogeld te genereren en om het cryptovaluta-netwerk operationeel te houden. Bij Scrypt.cc koopt een gebruiker rekenkracht. Scrypt.cc zet deze gezamenlijke rekenkracht vervolgens in voor het ‘minen’ van cryptovaluta en betaalt haar gebruikers weer uit in bitcoins en houdt hier een provisie op in. Op 22 juni 2015 maakte de ‘admin’ (de rechtbank begrijpt: de beheerder) van Scrypt.cc, [benadeelde 35], melding van het feit dat Scrypt.cc gehackt was. Bij deze hack zijn uit diverse bitcoinwallets die eigendom zijn van Scrypt.cc in totaal 629,95 bitcoins, die op dat moment een waarde vertegenwoordigden van € 136.069,20, gestolen. De gestolen bitcoins zijn overgeschreven naar de volgende bitcoinadressen: 1FpMGYAGhQn5o67Gkrnm67G3a6vyiLfwG6 1P6FxDft6ArYr1 uRE7gWxofMuAZeB6DyGJ 15aN6Jt3q87FwZ9WD4vsx2S7HKPYidADfX 16rPv8mksTNuKQLFPLehldUU7TqvukpqRg 17YFbhr33F4Wgosx276MtYniAzNKuWCWC9 194qvWN7HJJoERDi6JH6ytUznxuBJf2DJY 1JHcXuvL9bnaWJnslp3NWttrlBRgXV19mt 1QBpDY5FWJPRJrmjTphFXszt1PJXSF65EK. Op een online forum voor bitcoingebruikers is op 22 juni 2015 om 01:33:09 uur een bericht geplaatst, inhoudende dat de online supportpagina van Scrypt.cc was aangepast, dat het Skypeaccount van de administrateur van de website was aangepast naar scryptcc.admin en dat daar het IP-adres [IP-adres 3] (van verdachte) aan gekoppeld was. De rechtbank heeft in de inleiding al vastgesteld dat scryptcc.admin een tot verdachte te herleiden Skypeaccountnaam is, die naar voren kwam bij onderzoek naar het op zijn naam staande IP-adres. Bespreking overig bewijs Op de HP-laptop van verdachte is een bestand gevonden met de naam scrypt.py, dat is aangemaakt op 19 juni 2015. Dit bestand doet het volgende: de gebruiker wordt gevraagd om een gebruikersnaam en een wachtwoord; deze worden door het programma scrypt.py gebruikt om in te loggen op het gebruikersdeel van de website scrypt.cc (https://www.scrypt.cc/login.php). Daarnaast staat er een map "Program Files (x86)/lmminent Monitor'', Imminent Monitor is een RAT met onder andere de functie om toetsaanslagen van een slachtoffer af te vangen, waardoor wachtwoorden kunnen worden ‘afgekeken’. In de submap met de naam "Passwords" stonden 59 bestanden met tientallen inloggegevens (gebruikersnaam / wachtwoordcombinaties) voor verschillende websites, waaronder in totaal 56 gebruikersnamen en wachtwoorden voor de website Scrypt.cc. In de downloadsmap van de HP zat een bestand met de bestandsnaam backup-6.21.2015_ 18-35-29_scrypt.tar.gz. Dit bestand bevat bestanden die sterk leken op de website Scrypt.cc. Deze bestanden kunnen niet worden verkregen zonder toegang tot het beheerdersdeel van de website. Op 20 juni 2015 verstuurde verdachte via zijn Skypeaccount leeftijdisleuk, schermnaam [schermnaam 5], aan [medeverdachte 1] (accountnaam [accountnaam 1], schermnaam [schermnaam 6]) de e-mailadressen [persoon 23][@]gmail.com en scryptcc[@]gmail.com. [accountnaam 1] gaf hem het e-mailadres [mailadres 18] op. Uit onderzoek van zijn internetverkeer blijkt dat verdachte via zijn IP-adres [IP-adres 3] in de periode van 19 tot en met 21 juni 2015 acht e-mailberichten verstuurde waarbij hij gebruik maakte van massamailers. Deze berichten werden verstuurd uit naam van ‘Marcel Santos’. [benadeelde 35] is volgens een Whois-bevraging de eigenaar van het domein scrypt.cc, zie ook de inleiding. Eén e-mail werd namens “Qhoster.com Support” verstuurd. Qhoster.com is de hosting-provider waar de website Scrypt.cc wordt gehost. Op 20 juni 2015 verstuurde verdachte een e-mailbericht aan support[@]qhoster.com, [mailadres 1] (een mailadres van verdachte) en [mailadres 18] (het adres van [medeverdachte 1]). Dit e-mailbericht had als afzender ‘Marcel Santos’ en het e-mailadres “contact[@]scrypt.cc”. Het bericht luidde: “Dear QHoster, I've currently re-installed my system, and i lost my login details to my hosting. I cant find them anywhere, could you guys please reply to this email with my details. Best Regards, Marcel Santos” In dit bericht vroeg verdachte dus de ondersteuning van Qhoster.com om het bericht te beantwoorden met de inloggegevens van de webhosting van de website Scrypt.cc. Het antwoordadres voor dit e-mailbericht was ingesteld op het e-mailadres [mailadres 1]. Twee van de verstuurde berichten waren tests (om te zien of de mail als spam zou worden aangemerkt). Vijf van de zes phishingmails zijn behalve aan support[@]Qhoster ook verzonden aan de gmailadressen [mailadres 1] en [mailadres 18] van de verdachten. Duidelijk is, dat verdachte aan het phishen was naar de inloggegevens van Scrypt.cc. Uit het feit dat hij aan de hack gerelateerde e-mailadressen heeft uitgewisseld met [medeverdachte 1] en de phishingmailtjes in vijf gevallen ook naar [medeverdachte 1] stuurde, leidt de rechtbank af dat [medeverdachte 1] hier actief bij betrokken was. Op 21 juni 2015 verstuurde verdachte aan [medeverdachte 1] het bestand “https://s1.scrypt.cc2083/”. Volgens de politie was op deze locatie vermoedelijk het controlpanel aanwezig van de website Scrypt.cc, want ambtshalve is bekend dat poort 2083 gebruikt wordt om toegang te krijgen tot de beheeromgeving van scrypt.cc via de webapplicatie Cpanel. Op de HP-laptop van verdachte zijn Skype-chatgesprekken aangetroffen tussen hem (schermnamen scrypt.cc en Marcel Santos) en het Skypeaccount [persoon 6], schermnaam [schermnaam 7], die zijn gevoerd in de periode van 15 juni 2015 tot en met 21 juni 2015. Op 18 juni 2015 schreef verdachte aan [persoon 6]: “ff belangrijk iets kga grote hack doen paar miljone pakke”. Op 20 juni 2015 ging de chat over onder meer noreply[@]scrypt.cc, scrypt.cc whois en de hoster van scrypt.cc, die Qhoster bleek te zijn. Marcel Santos ging die op Skype toevoegen en [persoon 6] schreef hem: “Die heb ik al. Qhoster.com Customer Service.” . Op de HP-laptop zijn ook Skype-chatgesprekken aangetroffen tussen verdachte (accountnaam Russiaunknown, schermnaam Marcel Santos) en QHoster.com customer service, die zijn gevoerd in de periode van 21 juni 2015 tot en met 22 juni 2015. Verdachte vroeg de klantenservice van QHoster om een e-mail met zijn login-details, waarop QHoster hem een link stuurde waarmee alle historische e-mailberichten bekeken konden worden via de website van QHoster.com. Uit de inhoud van WhatsApp-gesprekken op de iPhone van verdachte ([telefoonnummer 1], [gebruikersnaam 1]) tussen hem en een gebruiker met de WhatsApp-naam ‘[voornaam persoon 6]’ (de rechtbank begrijpt: [persoon 6]), gevoerd in de periode van 20 tot en met 23 juni 2015 kan het volgende worden opgemaakt. [persoon 6] schreef op 20 juni 2015 dat hij een spoofscript had geschreven. [gebruikersnaam 1] antwoordde dat het hen zou gaan lonen. Later stuurde hij [persoon 6] een schermafbeelding waarop onder andere een openstaand scherm te zien was van Skype-scrypt.cc en van een RAT. Rond 23:10 uur stuurde [gebruikersnaam 1] in de chat weer een schermafbeelding naar [persoon 6]. Daarop is een Whatsappbericht zichtbaar van [schermnaam 6]: “kan beter slapen inplaats van dit”. Daaronder bevindt zich een schermopname van ‘DarkComet RAT’ en een overzicht van IP-adressen en gebruikersnamen. De rechtbank leidt hieruit af dat verdachte die avond samen met [persoon 6] en [medeverdachte 1] (zijn voornaam is [medeverdachte 1] en de initialen [schermnaam 6] gebruikte hij zelf ook als schermnaam op Skype) bezig was met het voorbereiden van de hack van Scrypt.cc. Uit de Google Chrome internetgeschiedenis die is aangetroffen op de HP-laptop van verdachte blijkt dat tussen 21 juni 2015 om 21:36:43 uur en 22 juni 2015 00:56:30 uur vijf bestanden zijn gedownload die toebehoren aan de website Scrypt.cc. Uit onderzoek blijkt dat deze bestanden gedownload zijn vanaf de website Scrypt.cc, gebruik makend van de optie “back-up” binnen de cPanel3-beheeromgeving van de website Scrypt.cc. Een van deze bestanden is back-up-6.21.2015_18-35-29scrypt.tar.gz4 en dit bevat een back-up van de website van Scrypt.cc. In het bestand cron-withdraw.php, dat is aangetroffen in deze back-up, staan inloggegevens die zeer waarschijnlijk horen bij het blockchain.info-account van Scrypt.cc. Met deze inloggegevens is het mogelijk dit blockchain.info-account te beheren en bitcointransacties uit te voeren. Vanaf 11 juni 2015 is zoals vermeld de telefoon van verdachte afgeluisterd. Op 22 juni 2015 om 5.18 uur belde verdachte met zijn vriendin [persoon 2]. Uit de conversatie blijkt, dat hij in de nacht van 21 op 22 juni 2015 veel geld heeft verdiend. Verdachte: “He, he wat een dag, wat een goede dag zeg, ik heb nog nooit zo'n goede dag gehad.(…) Ik heb zeker 40.000 euro verdiend man.” [persoon 2]: “App dat maar niet”. Ook blijkt uit een telefoongesprek dat verdachte op 22 juni 2015 ’s middags met zijn vader voerde, dat verdachte veel bitcoins had die hij probeerde om te zetten in geld. Verdachte: “Uuuhm kijk weet je wat het is, ik heb de afgelopen dagen heb ik uuh teveel geld op mijn rekening laten komen snap je wat ik bedoel, dus dat er te veel omloop is en ik vroeg effe of ik bitcoins bij jou mocht uitcashen?” Vader: “Wat?” Verdachte: “Bitcoins mocht uitcashen, ja dan krijg je gewoon geld dan verkoop ik mijn bitcoins voor geld zeg maar dan maken hun het over naar je rekening” Vader: “Ja” Verdachte: “Maar ik wil weten of dat mag?” Vader: “Naar mijn rekening?” Verdachte: “Ja tienduizend euro” Vader: “Uhm ja als ik er maar geen uh ....” Verdachte: “Of twintigduizend of dertig wat jij wil (…)” Verdachte: “Ja daarom dan is er geen problemen toch?” Vader: “Nee voor mij niet als het gewoon allemaal via dat gaat, maakt mij niet uit.” Verdachte: “Nou dan doen we een ton.” Vader: “Hahaha” Verdachte: “Jaaa echt, zijn echt geen grappen meer.” Op de HP-laptop van verdachte zijn de bitcoinadressen 1JHcXuvL9bnaWJnslp3NWttrfBRgXV19mt en 16rPv8mksTNuKQLFPLehldUU7TqvukpqRg aangetroffen. Dit zijn twee van de acht bitcoinadressen die gebruikt zijn bij de diefstal van bitcoins van Scrypt.cc. Op de Asus-laptop van [medeverdachte 1] zijn de bitcoinadressen 1FpMGYAGhQn5o67Gkrnm67G3a6vyilfwG6, 1P6FxDft6ArYr1uRE7gWxofMuAZe86DyGJ, 15aN6Jt3qB7FwZ9WD4vsx2S7HKPYidADfX en 1QBpDY5FWJPRJrmjTphFXszt1PJXSF65EK aangetroffen. Dit zijn vier van de acht bitcoinadressen die gebruikt zijn bij de diefstal van bitcoins van Scrypt.cc. Op 22 juni 2015 verstuurde verdachte een link naar een bericht over de hack van Scrypt.cc aan [medeverdachte 1]. Op 22 juni 2015 vanaf 03:57 uur schreef verdachte in WhatsAppberichten aan [persoon 6] dat er grote problemen waren en dat ze erachter waren hoe en wat omdat hij geen VPN had gebruikt, zodat zijn IP-adres kon zijn achterhaald. Hij had geen zin in politie voor zijn deur en ook niet om te gaan zitten voor bitcoins. Hij vroeg [persoon 6] om terug te betalen, waar die toe bereid was, al had hij zelf wel een VPN gebruikt. Verdachte troostte [persoon 6] met de opmerking dat ze nog 100 andere konden pakken.. De conclusie van de rechtbank Uit voornoemde bewijsmiddelen leidt de rechtbank af dat er in de periode van vrijdag 19 juni 2015 tot en met zondag 21 juni 2015 door verdachte e-mails zijn verstuurd waarbij gebruik werd gemaakt van massamailers. De berichten werden verstuurd uit naam van Marcel Santos, terwijl de beheerder van scrypt.cc [benadeelde 35] heet (of zich zo noemt). Via zes van die mails en in Skypechats is geprobeerd om inloggegevens los te krijgen om daarmee de site Scrypt.cc te hacken en daar bitcoins te stelen. Dit is uiteindelijk gelukt. Uit de bewijsmiddelen - waaronder het bericht van verdachte aan [medeverdachte 1] met het bestand dat toegang kan verschaffen tot de beheeromgeving van scrypt.cc, de Skypechat waaruit blijkt dat [persoon 6] verdachte helpt om bij Scrypt.cc binnen te komen en het feit dat alle ze drie een aandeel in de buit hebben ontvangen – leidt de rechtbank af dat verdachte deze feiten heeft gepleegd in vereniging met [medeverdachte 1] en [persoon 6]. 3.4.13 Feiten 12 en 13 [zaak 13]] Uit de aangifte van [benadeelde 2] blijkt het volgende. Aangever meldde dat zijn website [bedrijf 1].nl was platgelegd en dat alle klantgegevens weg waren. Zijn klanten werden nu gemaild met iDEAL-betalingslinks; een stuk of zes hadden hem hierover gebeld. Aangever werd op 5 juni 2015, nadat zijn website was gehackt, twee keer gebeld door een onbekende man die tegen hem zei dat hij voor € 700 zijn website terug kon krijgen. Hij moest betalen via een link die hem was toegezonden in een e-mail die afkomstig was van [mailadres 8] (opmerking rechtbank: dus zonder de letter ‘r’ in de naam [benadeelde 2]). Dat adres heeft hij niet zelf aangemaakt. Als hij niet zou betalen, zou de man langskomen en hem kapot maken. Aangever heeft een aantal dagen geen omzet gehad door dit incident. Zijn website is vernield en onbruikbaar. Aangever heeft een Admarktaccount op Marktplaats. Bij zijn verwijderde mails zag hij een bericht van ‘çontact Marktplaast’. Zijn webserver draait bij Webreus. Hij heeft het gevraagde bedrag niet betaald. Naar aanleiding van de door de hacker aan de klanten van [bedrijf 1] verzonden betalingslink werd van Rabobank informatie met betrekking tot deze URL gevorderd. Bij deze Rabobank-URL met iDEAL-kenmerk kwamen twee IP-adressen naar v