ECLI:NL:RBDHA:2024:18058

Rechtbank DEN HAAG Strafrecht Meervoudige kamer Parketnummer: 09/216780-24 Datum uitspraak: 30 oktober 2024 Tegenspraak De rechtbank Den Haag heeft op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in de zaak van de officier van justitie tegen de verdachte: [verdachte] , geboren op [geboortedag] 2003 te [geboorteplaats] , BRP-adres: [adres 1] , [postcode] [plaats 1] , op dit moment gedetineerd in de penitentiaire inrichting [inrichting] , locatie [adres 2] . 1Het onderzoek ter terechtzitting Het onderzoek is gehouden op de terechtzitting van 16 oktober

1. De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. B. Verheesen en van hetgeen door de verdachte en zijn raadsvrouw mr. M.A. Dijk naar voren is gebracht. 2De tenlastelegging De tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht. De verdachte wordt er - kort gezegd - van verdacht dat hij: op of omstreeks 4 juli 2024 te Leiden tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen opzettelijk verdovende middelen vermeld op de bij de Opiumwet behorende lijst I geteeld / bereid / bewerkt / verwerkt / verkocht / afgeleverd / verstrekt / vervoerd / aanwezig heeft gehad; op of omstreeks 4 juli 2024 te Leiden voorbereidingshandelingen voor de handel in harddrugs heeft getroffen; op of omstreeks 4 juli 2024 2.975 euro heeft witgewassen. 3De bewijsbeslissing 3.
2. Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de feiten 1, 2 en 3 wettig en overtuigend bewezen kunnen worden. 3.
3. Het standpunt van de verdediging De raadsvrouw heeft zich met betrekking tot het onder 1 tenlastegelegde gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank, met dien verstande dat een aantal bestanddelen niet kunnen worden bewezen. De raadsvrouw heeft namens de verdachte vrijspraak van het onder 2 tenlastegelegde bepleit, aangezien de strafbepaling 10a Opiumwet volgens de verdediging niet bedoeld is voor deze situatie. Volgens de verdediging is er sprake van een voltooid feit. Verder heeft de raadsvrouw namens de verdachte vrijspraak van het onder 3 tenlastegelegde bepleit, aangezien het geld van de verdachte een legale herkomst heeft. 3.
4. Gebruikte bewijsmiddelen De rechtbank heeft in bijlage 2 opgenomen de wettige bewijsmiddelen met de voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden. 3.
5. Bewijsoverwegingen Ten aanzien van het ten laste gelegde onder 1 en 2 Uit de bewijsmiddelen, in onderling verband en samenhang bezien, volgt dat de verdachte harddrugs aanwezig heeft gehad en dat hij met die harddrugs een feit als bedoeld in artikel 10, vierde lid, van de Opiumwet heeft voorbereid. Ten aanzien van feit 1 zal de rechtbank de verdachte partieel vrijspreken van het bestandsdeel medeplegen, omdat niet is gebleken van een nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en de medeverdachte [medeverdachte] . Ten aanzien van het ten laste gelegde onder 3 Onder feit 3 is het witwassen van 2.975,- euro tenlastegelegd. Uit de bewijsmiddelen volgt dat er 2.575,- euro is aangetroffen in een kluis in de slaapkamer van de verdachte en 400,- euro in een potje in diezelfde slaapkamer. De verdediging heeft betoogd dat het geld een legale herkomst heeft, namelijk dat het geld door de verdachte verdiend is met gokken. De verdachte heeft verklaard dat hij een gokverslaving heeft. Gesteld is dat de verdachte op 22 juni 2024 door gebruikmaking van een account van een vriend een bedrag van 4.000,- euro heeft gewonnen. Zijn vriend zou 3.000,- euro voor hem contant hebben opgenomen. De verdediging heeft ten bewijze hiervan whatsappgesprekken met deze vriend en bankafschriften overgelegd. De rechtbank heeft in dit verband geconstateerd dat nergens uit blijkt dat de verdachte op de eerdergenoemde datum een bedrag heeft gewonnen en hij dit geld contant zou hebben ontvangen van zijn vriend. Wat hiervan ook zij, uit het dossier komt, zoals nader te overwegen, naar voren dat de verdachte zich gedurende enige tijd bezig heeft gehouden met de handel in harddrugs. Het valt aan te nemen dat hij uit die handel enig financieel voordeel heeft genoten. Het is een feit van algemene bekendheid dat bij de straathandel in harddrugs nagenoeg uitsluitend in contanten wordt afgerekend. Uit het proces-verbaal van bevindingen (p. 45-46) blijkt dat verbalisanten de verdachte herkennen en dat hij met een plastic wit tasje met rode opdruk in zijn handen loopt richting het portiek. Hij legt dit tasje in de brievenbus. In de brievenbus worden drugs aangetroffen. Op de terechtzitting heeft de verdachte bekend dat de drugs in de brievenbus van hem zijn. De verdachte heeft de 2.975,- euro dus hoogstwaarschijnlijk verdiend met drugshandel. Daarmee staat vast dat het onder verdachte aangetroffen geld in elk geval gedeeltelijk uit enig misdrijf afkomstig is. De rechtbank ziet zich dan ook voor de vraag gesteld of zij op grond van de tekst van de tenlastelegging tot bewezenverklaring kan komen van eenvoudig witwassen, als bedoeld in artikel 420bis.1 Wetboek van Strafrecht (Sr), aangezien in de tenlastelegging ontbreekt dat het geldbedrag afkomstig was uit enig “(eigen)” misdrijf. De rechtbank Amsterdam heeft op 19 maart 2024 gelet op de totstandkomingsgeschiedenis van de Wet aanpassing witwasregeling geoordeeld dat artikel 420bis.1 Sr de witwasbepaling van 420bis Sr aanvult. Het verwerven of voorhanden hebben van een voorwerp dat onmiddellijk afkomstig is uit een door de verdachte zelf begaan misdrijf kan ook worden bestraft als vorm van witwassen zonder de vaststelling van gedragingen van de verdachte die (kennelijk) gericht zijn geweest op het daadwerkelijk verbergen of verhullen van de criminele herkomst van het voorwerp. De vermelding in de tenlastelegging dat het gaat om een eigen misdrijf is hierbij niet vereist. Dit moet dan worden gekwalificeerd als eenvoudig witwassen (artikel 420bis.1 Sr). De rechtbank is van oordeel dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het voorhanden hebben van een geldbedrag van in totaal 2.975,- euro dat afkomstig was uit een door de verdachte zelf begaan misdrijf, te weten drugshandel. De rechtbank zal eenvoudig witwassen van dit geldbedrag bewezen verklaren. 3.
6. De bewezenverklaring De rechtbank is met betrekking tot de onder 1, 2 en 3 ten laste gelegde feiten van oordeel dat deze feiten wettig en overtuigend zijn bewezen. De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat: 1 hij op 4 juli 2024 te Leiden opzettelijk heeft vervoerd, - 42,2 gram, van een materiaal bevattende cocaïne, en - 76,5 gram, van een materiaal bevattende MDMA, zijnde cocaïne en MDMA, telkens een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I 2 hij op 4 juli 2024 te Leiden, om een feit, bedoeld in het vierde lid van artikel 10 van de Opiumwet, te weten het opzettelijk verkopen, afleveren, vervoeren van cocaïne, zijnde cocaïne een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I voor te bereiden of te bevorderen - een geldbedrag van 2975 euro, en - een telefoon, en - 42,2 gram cocaïne en 76,5 gram MDMA, voorhanden heeft gehad, waarvan verdachte wist of ernstige redenen had te vermoeden, dat die bestemd waren tot het plegen van die feiten; 3 hij op 4 juli 2024, te Leiden een geldbedrag van 2975 euro, voorhanden heeft gehad terwijl hij, verdachte, wist dat dat voorwerp - onmiddellijk of middellijk - afkomstig was uit enig misdrijf Voor zover in de tenlastelegging type- en taalfouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd en gecursiveerd weergegeven, zonder dat de verdachte daardoor in de verdediging is geschaad. 4De strafbaarheid van het bewezen verklaarde Het bewezenverklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. 5De strafbaarheid van de verdachte De verdachte is eveneens strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten. 6De strafoplegging 6.
7. De vordering van de officier van justitie De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 4 maanden, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht, en een voorwaardelijke taakstraf van 50 uren, subsidiair 25 dagen vervangende hechtenis met een proeftijd van twee jaren en als bijzondere voorwaarden meldplicht bij de reclassering, ambulante behandeling en inschrijving in het Centraal Register Uitsluiting Kansspelen (CRUKS). 6.
8. Het standpunt van de verdediging De verdediging heeft primair verzocht een kortere gevangenisstraf op te leggen dan de verdachte thans reeds in voorlopige hechtenis heeft vastgezeten, te weten een gevangenisstraf van 6 weken, met aftrek van het voorarrest. De verdediging heeft verzocht geen voorwaardelijke straf op te leggen. Subsidiair heeft de verdediging verzocht aan een op te leggen voorwaardelijk strafdeel de door de reclassering geadviseerde bijzondere voorwaarden te verbinden. 6.
9. Het oordeel van de rechtbank Na te melden straf is in overeenstemming met de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken. De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking. Ernst van het feit De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het vervoeren van handelshoeveelheden harddrugs, het treffen van voorbereidingshandelingen voor de handel in harddrugs en eenvoudig witwassen van 2.975 euro. Harddrugs vormen in het algemeen een gevaar voor de volksgezondheid en het gebruik ervan is bezwarend voor de samenleving. De handel erin en het gebruik ervan gaan gepaard met diverse vormen van zware criminaliteit. Het handelen van verdachte is hierin een onmisbare schakel geweest. Deze strafbare gedragingen dienen dan ook te worden bestreden. Daarnaast houdt de verdachte met zijn handelen de drugsverslaving van anderen in stand. Door het witwassen van uit eigen criminele activiteiten ontvangen gelden heeft verdachte geld met een criminele herkomst aan het zicht van justitie onttrokken. Een dergelijk witwasfeit is verwerpelijk en heeft een ontwrichtende werking op de integriteit van het financieel economische verkeer. De persoon van de verdachte De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 8 oktober
10. In het nadeel van de verdachte weegt de rechtbank mee dat hij eerder is veroordeeld tot een taakstraf voor Opiumwetfeiten, namelijk op 14 juni
11. Deze veroordeling is onherroepelijk. Daarvoor, op 23 december 2021, is de verdachte tot deels voorwaardelijke jeugddetentie veroordeeld ter zake van onder meer witwassen. Ook in dat opzicht is er dus sprake van recente recidive. Verder heeft de rechtbank kennisgenomen van een reclasseringsadvies over de verdachte van 10 oktober 2024, waaruit volgt dat sprake is van (verslavings)problematiek en van een hoog recidiverisico. De reclassering adviseert de toepassing van het volwassenenstrafrecht. Daarnaast adviseert de reclassering bij veroordeling van de verdachte hem op te leggen een (deels) voorwaardelijke straf met de volgende bijzondere voorwaarden: meldplicht bij de reclassering, ambulante behandeling en inschrijving in het Centraal Register Uitsluiting Kansspelen (CRUKS). De op te leggen straf De eis van de officier van justitie ten aanzien van de feiten 1 en 2 is gebaseerd op de richtlijn voor strafvordering Opiumwet, harddrugs, van het Openbaar Ministerie. Op het vervoeren van 50 tot en met 200 gram harddrugs staat volgens die richtlijn een gevangenisstraf van 3 maanden voor een first offender en een gevangenisstraf van 4 maanden bij recidive. In dit geval acht de officier strafverhogend dat er sprake is van recidive. De rechtbank heeft tevens gekeken naar de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting. Op het vervoeren van 100 tot 150 gram harddrugs staat een gevangenisstraf van 6 weken. Hierbij is echter geen rekening gehouden met recidive, waar bij deze verdachte wel sprake van is. Zij acht voor beide feiten een gevangenisstraf voor de duur van drie maanden passend en geboden. Ten aanzien van feit 3 heeft de officier van justitie de richtlijn voor strafvordering witwassen van het Openbaar Ministerie als vertrekpunt genomen. Hieruit volgt dat voor een bedrag tot 5.000,- euro een taakstraf van 50 uren dient te worden gevorderd. De rechtbank is van oordeel dat gelet op de omstandigheden waaronder het feit is begaan – het gaat immers naar alle waarschijnlijkheid om de winst uit handel in harddrugs – een taakstraf niet aan de orde is, ook niet in combinatie met een gevangenisstraf. Zij zal daarom, alles overwegende, voor dit feit een gevangenisstraf voor de duur van één maand opleggen. In totaal wordt de verdachte dus veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van vier maanden met aftrek. Gelet op wat hiervoor is overwogen, is de rechtbank van oordeel dat niet kan worden volstaan met een lichtere of andere sanctie dan een straf die onvoorwaardelijke vrijheidsbeneming van na te melden duur met zich brengt. Voor oplegging van een voorwaardelijk strafdeel ziet de rechtbank geen aanleiding. 7De inbeslaggenomen voorwerpen 7.
12. De vordering van de officier van justitie De officier van justitie heeft voorts gevorderd dat de op de lijst van inbeslaggenomen voorwerpen (beslaglijst, die als bijlage 3 aan dit vonnis is gehecht) onder 1, 2, 3 en 4 (IPhone 12) genoemde voorwerpen zullen worden verbeurdverklaard en dat de onder 5 (IPhone 15) en 6 genoemde voorwerpen zullen worden teruggegeven aan de verdachte [verdachte] . 7.
13. Het standpunt van de verdediging De verdediging heeft verzocht om teruggave van de voorwerpen genoemd onder de nummers 1, 2, 3, 4, 5 en
14. 7.
15. Het oordeel van de rechtbank De rechtbank zal de op de beslaglijst onder 1, 2, 3 en 4 (IPhone 12) genoemde voorwerpen verbeurdverklaren. Deze voorwerpen zijn voor verbeurdverklaring vatbaar omdat met betrekking tot deze aan de verdachte toebehorende voorwerpen het onder 2 bewezenverklaarde feit is begaan. Nu het belang van de strafvordering zich daartegen niet meer verzet, zal de rechtbank de teruggave aan [verdachte] gelasten van de op de beslaglijst onder 5 en 6 genoemde voorwerpen. 8De toepasselijke wetsartikelen De op te leggen straf en bijkomende straf zijn gegrond op de artikelen: - 33, 33 a, 56, 57, 60, 420bis.1 van het Wetboek van Strafrecht; - 2, 10, 10 a van de Opiumwet, en de daarbij behorende lijst I. Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden. 9De beslissing De rechtbank: verklaart wettig en overtuigend bewezen, dat de verdachte de onder 1, 2 en 3 ten laste gelegde feiten heeft begaan, zoals hierboven onder 3.5 bewezen is verklaard en dat het bewezen verklaarde uitmaakt: ten aanzien van feit 1 en feit 2: de voortgezette handeling van opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder B van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd, en om een feit, bedoeld in het vierde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden of te bevorderen, voorwerpen, stoffen en gelden voorhanden hebben, waarvan hij weet of ernstige reden heeft om te vermoeden dat zij bestemd zijn tot het plegen van dat feit ten aanzien van feit 3: eenvoudig witwassen verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij; verklaart het bewezen verklaarde en de verdachte daarvoor strafbaar; veroordeelt de verdachte tot: een gevangenisstraf voor de duur van vier