ECLI:NL:RBDOR:2009:BK0417

RECHTBANK DORDRECHT Sector strafrecht parketnummer: 11/510359-09 verkort vonnis van de meervoudige kamer d.d. 15 oktober 2009 in de strafzaak tegen [verdachte], geboren te [geboorteplaats] in 1991, wonende te [adres en woonplaats], thans gedetineerd in de Penitentiaire Inrichting Zuid West - De Dordtse Poorten, Kerkeplaat 25 te Dordrecht. De zaak is inhoudelijk behandeld ter terechtzitting van 1 oktober

1. De rechtbank heeft de processtukken gezien en kennis genomen van de vordering van de officier van justitie en van hetgeen de verdediging naar voren heeft gebracht. 1 De tenlastelegging Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen in de dagvaarding is omschreven. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage 1 aan dit vonnis gehecht en maakt hiervan deel uit. 2 De voorvragen De dagvaarding voldoet aan alle wettelijke eisen en is dus geldig. De rechtbank is bevoegd van het tenlastegelegde kennis te nemen. De officier van justitie is ontvankelijk. Er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging. 3 Het onderzoek ter terechtzitting 3.1 De vordering van de officier van justitie De officier van justitie heeft - het ten laste gelegde onder
2. primair en
3. bewezen achtend - gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 3 jaar, met aftrek van voorarrest, waarvan 1 jaar voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar. 3.2 De verdediging De verdediging heeft partieel vrijspraak bepleit voor de onder
4. ten laste gelegde geweldsbestanddelen. Voorts heeft de verdediging een strafmaatverweer gevoerd. 3.3 De vorderingen van de benadeelde partijen Als benadeelde partijen heeft zich schriftelijk in het geding gevoegd: - [benadeelde partij 1], [adres en woonplaats], ten bedrage van € 2.171,18; - [benadeelde partij 2], [adres en woonplaats], ten bedrage van € 1.653,
5. De officier van justitie heeft geconcludeerd tot toewijzing van de beide vorderingen alsmede telkens tot oplegging van de maatregel tot schadevergoeding. Door de verdachte is de aansprakelijkheid en de hoogte van de schade niet betwist. De raadsman heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank. 4 De bewijsbeslissing 4.1 De bewezenverklaring De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte
6. op 17 juni 2009 te Dordrecht ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening weg te nemen geld , toebehorende aan [benadeelde partij 1], en daarbij die voorgenomen diefstal te doen voorafgaan en te doen vergezellen van geweld en bedreiging met geweld tegen [benadeelde partij 1] en [benadeelde partij 3] en [benadeelde partij 2] , te plegen met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden engemakkelijk te maken , met een of meer van zijn mededader(s), - naar de woning van [benadeelde partij 1] is toegegaan en - [benadeelde partij 2] (die zich buiten de woning bevond) een vuurwapen, tegen zijn hoofd heeft geduwd en daarbij heeft gezegd: "Stil of ik schiet je kop eraf" en "we gaan naar binnen, hou jekop dicht anders schiet ik je dood" en "Als je een kik geeft maak ik jedood", althans woorden van soortgelijke aard en/of strekking en - (vervolgens) de woning van [benadeelde partij 1] is binnengegaan en daarbij heeft geroepen: "Iedereen op de grond" en - [benadeelde partij 1] met een hamer op zijn hoofd heeft geslagen en - [benadeelde partij 3] met vuurwapen op zijn hoofd heeft geslagen, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
7. op 17 juni 2009 te Dordrecht een vuurwapen van categorie III, onder 4, te weten een alarmpistool, voorhanden heeft gehad . Hetgeen aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte zal hiervan worden vrijgesproken. Voor zover in de bewezenverklaarde tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet in de verdediging geschaad. 4.2 De bewijsmiddelen De rechtbank grondt haar overtuiging dat verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring. De rechtbank bezigt ieder bewijsmiddel, ook in onderdelen, telkens slechts voor het bewijs van het feit waarop het blijkens zijn inhoud betrekking heeft. De rechtbank bezigt de inhoud van de geschriften als bedoeld in artikel 344, lid 1 sub 5° van het Wetboek van Strafvordering alleen in verband met de inhoud van andere bewijsmiddelen. De bewijsmiddelen zullen in die gevallen waarin de wet aanvulling van het vonnis met de bewijsmiddelen vereist, dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, in een aan dit vonnis gehechte bijlage worden opgenomen. 5 De strafbaarheid van het bewezenverklaarde De bewezen geachte feiten zijn volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden. Het bewezenverklaarde levert op:
8. POGING TOT DIEFSTAL VOORAFGEGAAN EN VERGEZELD VAN GEWELD EN BEDREIGING MET GEWELD TEGEN PERSONEN, GEPLEEGD MET HET OOGMERK OM DIE DIEFSTAL VOOR TE BEREIDEN EN GEMAKKELIJK TE MAKEN, TERWIJL HET FEIT WORDT GEPLEEGD DOOR TWEE OF MEER VERENIGDE PERSONEN.
9. HANDELEN IN STRIJD MET ARTIKEL 26, EERSTE LID, VAN DE WET WAPENS EN MUNITIE EN HET FEIT BEGAAN MET BETREKKING TOT EEN VUURWAPEN VAN CATEGORIE III. 6 De strafbaarheid van de verdachte Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar. 7 De redenen die de straf hebben bepaald of tot de maatregel hebben geleid 7.1 Strafmotivering De rechtbank heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting. Daarbij is in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen. Verdachte heeft samen met zijn mededaders gepoogd om de aanwezigen in een woonhuis te beroven. De wijze waarop verdachte en zijn mededaders te werk zijn gegaan, onder meer door met bedekte gezichten binnen te komen, de slachtoffers met woorden en een vuurwapen te bedreigen met onder meer de dood en door twee van hen met een hamer en het vuurwapen te slaan, moet voor de slachtoffers uitermate bedreigend zijn geweest. Dat het bij een poging is gebleven, is slechts te danken aan het kordate en koelbloedige optreden van de slachtoffers. Verdachte heeft in het geheel een leidende rol gespeeld. Bovendien was hij de initiator. Hij kwam met het plan, ronselde zijn mededaders voor het plan, regelde via anderen een auto en een vuurwapen, betrad als eerste de woning, bedreigde de slachtoffers met het vuurwapen en sloeg één van de slachtoffers met het vuurwapen. Gewapende berovingen maken een enorme indruk op de directe slachtoffers, zeker als dit plaats vindt in een woonhuis, de plaats bij uitstek waar men zich veilig moet kunnen voelen. Daarnaast versterken dergelijke berovingen de heersende gevoelens van angst en onveiligheid in de samenleving. Bovendien kunnen zij voor de direct betrokkenen bijzonder traumatiserend zijn, hetgeen tot langdurige psychische schade kan leiden. Verdachte en zijn mededaders hebben zich aan dit alles niets gelegen laten liggen en waren slechts uit op financieel gewin en vermoedelijk spanning. Daarnaast heeft verdachte onbevoegd het betreffende vuurwapen voorhanden gehad. Het ongecontroleerde bezit van vuurwapens creëert het risico van het gebruik van die wapens, met alle gevolgen van dien. Het hiervoor aangehaalde vormt een treffende illustratie daarvan. De rechtbank is van oordeel dat tegen het plegen van strafbare feiten als de onderhavige streng en consequent dient te worden opgetreden en dat niet anders kan worden gereageerd dan met het opleggen van een vrijheidsbenemende straf van geruime duur. Voor wat betreft de persoon van de verdachte heeft de rechtbank in het bijzonder gelet op het Uittreksel Justitiële Documentatie van 22 juni 2009, waaruit blijkt dat verdachte eerder met justitie in aanraking is gekomen vanwege een vermogensdelict en verboden wapenbezit. De rechtbank heeft ook kennis genomen van het voorlichtingsrapport van de reclassering van het Leger des Heils te Dordrecht van 23 september
10. Bij de strafoplegging houdt de rechtbank rekening met de door haar gehanteerde oriëntatiepunten zoals die gelden met betrekking tot soortgelijke strafbare feiten. Ten nadele van verdachte heeft de rechtbank daarbij rekening gehouden met zijn eerdere justitiecontacten en zijn leidende rol bij de poging tot beroving. Alles afwegend komt de rechtbank tot het oordeel dat de eis van de officier van justitie geheel recht doet aan de ernst van de feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn gepleegd. De rechtbank zal die eis dan ook volgen. Het voorwaardelijk deel van de op te leggen vrijheidsstraf heeft tot doel verdachte in de toekomst ervan te weerhouden wederom strafbare feiten te plegen. 7.2 Het inbeslaggenomen voorwerp In de woning waar verdachte en zijn mededaders het onder
11. bewezenverklaarde strafbare feit hebben gepleegd, is een voorwerp, te weten: een alarmpistool, aangetroffen en inbeslaggenomen. De officier van justitie heeft gevorderd dat het wapen zal worden onttrokken aan het verkeer. De verdediging heeft zich hieromtrent niet uitgelaten. Op grond van het onderzoek ter terechtzitting heeft de rechtbank vastgesteld dat met behulp van voornoemd voorwerp het onder
12. bewezenverklaarde strafbare feit is begaan en dat met betrekking tot voornoemd voorwerp het onder
13. bewezenverklaarde strafbare feit is begaan. Daarnaast is het voorwerp van zodanige aard, dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet en het algemeen belang. Daarmee is voldaan aan de wettelijke eis als bedoeld in artikel 36c van het Wetboek van Strafrecht. De rechtbank zal dan ook het voorwerp onttrekken aan het verkeer. 7.3 De vorderingen van de benadeelde partijen De benadeelde partijen zijn ontvankelijk in hun vorderingen, nu aan verdachte een straf of maatregel wordt opgelegd en aan de benadeelde partijen rechtstreeks schade is toegebracht door het onder
14. bewezenverklaarde strafbare feit. De rechtbank is van oordeel dat verdachte jegens de benadeelde partijen naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de door het bewezenverklaarde strafbare feit toegebrachte schade. De rechtbank zal de vorderingen van de benadeelde partijen toewijzen, omdat de vorderingen niet zijn weersproken en voldoende onderbouwd en juist voorkomen. Naast toewijzing van deze civiele vordering zal de rechtbank telkens als extra waarborg voor de schadevergoeding tevens de schadevergoedingsmaatregel ex artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht opleggen. 8 De toepasselijke wettelijke voorschriften De opgelegde straf en maatregelen berusten op: de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 36b, 36c, 36f, 45, 57, 310 en 312 van het Wetboek van Strafrecht; de artikelen 26 en 55 van de Wet wapens en munitie, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde. 9 De beslissing De rechtbank: - verklaart het tenlastegelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.1 is omschreven; - spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd; - verklaart dat het bewezenverklaarde de onder 5 vermelde strafbare feiten oplevert; - verklaart de verdachte strafbaar; - veroordeelt de verdachte tot: een GEVANGENISSTRAF voor de duur van DRIE