ECLI:NL:RBMAA:2012:BW9971

RECHTBANK MAASTRICHT Sector strafrecht parketnummer: 03/703240-10, Vonnis van de meervoudige kamer d.d. 29 juni 2012 in de strafzaak tegen [naam verdachte], geboren te [geboortegegevens verdachte], gedetineerd in het Penitentiair Psychiatrisch Centrum van de Penitentiaire Inrichting Limburg Zuid, Locatie Overmaze, te Maastricht. Raadsman is mr. J.L.E. Marchal, advocaat te Maastricht. 1 Onderzoek van de zaak De zaak is inhoudelijk behandeld op de zittingen van 31 mei 2012, 1 en 4 juni 2012, waarbij de officier van justitie, de raadsman en de verdachte hun standpunten kenbaar hebben gemaakt. Het onderzoek is gesloten ter zitting van 15 juni 2012. 2 De tenlastelegging De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht. De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte Feit 1: samen met een ander een grote hoeveelheid kinderporno heeft verspreid, vervaardigd, uitgevoerd dan wel in bezit heeft gehad en daarvan een beroep of gewoonte heeft gemaakt; Feit 2: een meisje heeft verkracht, dan wel dat meisje heeft verleid; Feiten 3, 4 en 5: seksueel is binnengedrongen bij een meisje jonger dan 16 jaar, dan wel dat meisje heeft verleid; Feit 6: seksueel is binnengedrongen bij een meisje jonger dan 16 jaar; Feit 7: meermalen ontucht heeft gepleegd met meisjes door heimelijk filmopnames te maken; Feit 8: zich schuldig heeft gemaakt aan mensenhandel met meisjes jonger dan 16 jaar en meisjes jonger dan 18 jaar. 3 De voorvragen 3.1 De geldigheid van de dagvaarding Aan verdachte zijn 8 feiten ten laste gelegd. De raadsman van verdachte heeft bij pleidooi betoogd dat de dagvaarding voor wat betreft 3 ten laste gelegde feiten (deels) nietig moet worden verklaard. Zo dient de dagvaarding nietig te worden verklaard voor zover het aan verdachte onder 1 ten laste gelegde betrekking heeft op het videofragment “[slachtoffer 2]-[bestandsnaam].wmv”. Dit videofragment bevindt zich namelijk niet op de door het Openbaar Ministerie aan de verdediging ter inzage verschafte dvd’s en het bestand wordt ook niet genoemd in dossieronderdeel V, waarin diverse videofragmenten beschreven zijn. Voorts dient de dagvaarding nietig te worden verklaard met betrekking tot feit 6. Onder feit 6 is namelijk verdachte ten laste gelegd dat hij ontucht heeft gepleegd met een persoon jonger dan 16 jaren, terwijl deze persoon in een deel van de ten laste gelegde periode ouder dan 16 jaren was. Ten slotte dient de dagvaarding nietig te worden verklaard met betrekking tot feit 8. Onder feit 8 is verdachte ten laste gelegd dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan mensenhandel, het delict dat in het Wetboek van Strafrecht onder artikel 273f (273a oud) is opgenomen. De steller van de dagvaarding heeft evenwel, zo stelt de raadsman van verdachte, een aantal van de in artikel 273f genoemde varianten van mensenhandel door elkaar gehusseld en heeft deze op een onderdeel nog eens vermengd met een element dat slechts een rol kan spelen in het kader van een tenlastelegging die een overtreding van artikel 245 van het Wetboek van Strafrecht (Sr) inhoudt. De officier van justitie heeft in zijn reactie op het pleidooi van de raadsman geen aandacht besteed aan deze verweren. De rechtbank oordeelt over deze verweren als volgt. Feit 1 In het dossier is op de doorgenummerde blz. 1598 een beschrijving opgenomen van de inhoud van het filmfragment “[slachtoffer 2][bestandsnaam].wmv”. Voorts is de beschrijving van het filmfragment ter zitting van 31 mei 2012 aan verdachte voorgehouden en heeft hij daarop kunnen reageren. De feitelijke onderbouwing van het verweer is daarmee niet correct. Dit brengt mee dat het verweer inhoudend dat de dagvaarding met betrekking tot feit 1 deels nietig moet worden verklaard, verworpen wordt. Ambtshalve oordeelt de rechtbank over de geldigheid van dagvaarding voor zover betrekking hebbend op feit 1 als volgt. Aan verdachte is onder feit 1 onder meer ten laste gelegd – in woorden en weergave van de rechtbank – dat hij in “totaal ongeveer 63829, in elk geval een zeer grote hoeveelheid” kinderpornografische afbeeldingen heeft verspreid, vervaardigd, uitgevoerd en/of in bezit gehad. Een deel van die afbeeldingen is benoemd en beschreven in de tenlastelegging. Vooropgesteld dient te worden dat aan de term “afbeelding van een seksuele gedraging” in de zin van artikel 240b, eerste lid, Sr op zichzelf onvoldoende feitelijke betekenis toekomt. Dit brengt mee dat zonder een feitelijke omschrijving van die afbeelding in de tenlastelegging een dagvaarding niet aan de in artikel 261, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering (Sv) gestelde eis van opgave van het feit voldoet. Met andere woorden: wil de dagvaarding voldoende feitelijk zijn en op dat punt voldoen aan de in artikel 261 Sv gestelde eis, dan dient de “afbeelding van een seksuele gedraging” nader omschreven te zijn. Een en ander is bestendige rechtspraak en volgt onder andere ook uit het arrest van de Hoge Raad van 20 december 2011 (LJN: BS1739). Gelet hierop is de rechtbank dan ook van oordeel dat de in de onderhavige zaak uitgebrachte dagvaarding ten aanzien van het aantal afbeeldingen dat niet nader is benoemd en beschreven, niet voldoet aan de eisen gesteld door artikel 261 Sv, nu daaraan onvoldoende feitelijke betekenis toekomt. De dagvaarding zal dan ook in zoverre nietig worden verklaard. Daarbij past nog wel een opmerking. In voornoemd arrest heeft de Hoge Raad overwogen dat niets zich ertegen verzet dat ingeval het gaat om een groot aantal afbeeldingen de steller van de tenlastelegging zich beperkt tot een selectie van (representatieve) afbeeldingen. Bewezenverklaring daarvan kan dan immers worden gekwalificeerd als "meermalen gepleegd", terwijl het mogelijk voor de straftoemeting relevante grootschalige karakter van het delict ook op andere manieren aannemelijk kan worden gemaakt dan door middel van het opnemen van al die afbeeldingen in de tenlastelegging en bewezenverklaring, bijvoorbeeld doordat dat grootschalige karakter op de terechtzitting aan de orde wordt gesteld. Deze overweging wordt door de rechtbank ten volle onderschreven. Feit 6 Onder feit 6 is verdachte (verkort weergegeven) ten laste gelegd dat hij in de periode van 1 maart 2002 tot en met 29 februari 2006 ontucht heeft gepleegd met [slachtoffer 9](geboren op [1988]) die ten tijde van de ontucht jonger dan 16 jaren was. Nu 29 februari 2006 een niet-bestaande datum is, maar 29 februari 2004 wel en deze laatste datum ook (letterlijk) aansluit op de dag waarop [slachtoffer 9] ouder dan 16 jaren is geworden, houdt de rechtbank het ervoor dat hier sprake is geweest van een kennelijke verschrijving en dat bedoeld is ten laste te leggen dat verdachte de ontucht heeft gepleegd in de periode van 1 maart 2002 tot en met 29 februari 2004. De rechtbank zal de dagvaarding op dit punt verbeterd lezen. Door deze verbeterde lezing is verdachte niet in een rechtens te respecteren belang geschaad. De verbeterde lezing brengt mee dat het verweer van de raadsman geen verdere bespreking behoeft. Het faalt. Feit 8 Ten aanzien van het laatste verweer merkt de rechtbank eerst het volgende op. Ter uitvoering van internationale regelgeving ter bestrijding van mensensmokkel en mensenhandel is aanvankelijk in het Wetboek van Strafrecht in Titel XVIII (Misdrijven tegen de persoonlijke vrijheid) artikel 273a (oud) ingevoegd. Dit artikel is vernummerd tot 273f bij inwerkingtreding van de Wet computercriminaliteit II op 1 september 2006. De rechtbank merkt die vernummering op omdat de ten laste gelegde periode in feit 8 zowel de bepaling 273a (oud) als de bepaling 273f bestrijkt. Overigens zijn de artikelen qua strekking en inhoud identiek. Dan meer inhoudelijk. Onder feit 8 zijn als de wettelijke voorschriften waarbij dat feit strafbaar is gesteld de artikelen 273a, eerste lid, aanhef en onder 8, en artikel 273a, derde lid, aanhef en onder 1, Sr genoemd. Artikel 273f (273a oud), eerste lid, aanhef en onder 8, Sr houdt – voor zover thans relevant – in dat schuldig aan mensenhandel is, hij die opzettelijk voordeel trekt uit seksuele handelingen van een ander met of voor een derde tegen betaling, terwijl die ander de leeftijd van 18 jaren nog niet heeft bereikt. Artikel 273f (273a oud), derde lid, aanhef en onder 1, Sr houdt – voor zover thans relevant – in dat de schuldige aan mensenhandel zwaarder kan worden bestraft als het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen. In dit laatste artikellid wordt onder sub 2 gesteld dat de schuldige aan mensenhandel zwaarder kan worden bestraft als de persoon ten aanzien van wie het feit wordt gepleegd de leeftijd van 16 jaren nog niet heeft bereikt. Gegeven de verfeitelijking van de tenlastelegging houdt de rechtbank het ervoor dat als wettelijk voorschrift bedoeld is te noemen niet sub 1 van het derde lid van artikel 273f Sr, maar sub 2 van het derde lid. Wanneer in het licht van deze (verbeterd gelezen) wettelijke voorschriften de tenlastelegging wordt bezien, dan is de tenlastelegging voldoende helder en begrijpelijk. Door de verbeterde lezing is verdachte niet in een rechtens te respecteren belang geschaad en de verbeterde lezing brengt mee dat het verweer geen verdere bespreking behoeft. Het faalt. 3.2 De ontvankelijkheid van de officier van justitie De onderhavige strafzaak is het uitvloeisel van een strafrechtelijk onderzoek door de Bovenregionale Recherche Zuid-Nederland. Dit onderzoek naar – kort gezegd – het op grote schaal vervaardigen en via internet verspreiden van kinderpornografische afbeeldingen door verdachte is bekend als “228B10151” en werd opgestart op 15 juni 2010. Voorafgaand aan dit onderzoek is er vanaf 14 maart 2009 onderzoek gedaan door de Regionale Recherche in de politieregio Limburg-Zuid. Dit onderzoek is bekend als “Flits”. In het kader van het onderzoek Flits is gebruik gemaakt van diverse bijzondere opsporingsbevoegdheden als bedoeld in het Wetboek van Strafvordering, Eerste Boek, Vijfde Titel. Een van die gebruikte opsporingsbevoegdheden hield het benaderen van de ”hostingprovider” van verdachte in met een vordering om de bij die provider bekende historische gegevens vrij te geven voor het onderzoek. De provider heeft aan dat verzoek voldaan, maar heeft daarbij, vanwege de grote hoeveelheid gegevens, de politie een wachtwoord gegeven om de data zelf te kunnen downloaden, hetgeen daarna ook is gebeurd. Vervolgens is, zo stelt de officier van justitie, de vraag gerezen of hier wel de juiste opsporingsbevoegdheid is gebruikt bij het verkrijgen van de gegevens van de provider en of de bevoegdheid op de juiste wijze gebruikt is; had in plaats van de bevoegdheid op grond van artikel 126nd Sv niet de bevoegdheid op grond van artikel 126ng Sv gebruikt dienen te worden en is het juist geweest om bij de toepassing van artikel 126nd Sv geen machtiging te vorderen van de rechter-commissaris belast met de behandeling van strafzaken? Toen het onderzoek Flits groter bleek dan verwacht en werd overgenomen door de Bovenregionale Recherche is, zo stelt de officier van justitie, besloten om alle resultaten van de vordering op grond van artikel 126nd Sv buiten het onderzoek te laten teneinde elke discussie omtrent de eventuele onrechtmatige verkrijging van de digitale gegevens uit te sluiten. Hetgeen aan afbeeldingen en filmfragmenten beschreven is in het dossier en de tenlastelegging, is aangetroffen op de bij de doorzoekingen op 9 november 2010 inbeslaggenomen computers en andere gegevensdragers. De raadsman heeft gesteld dat de verondersteld onrechtmatig verkregen gegevens uit het onderzoek Flits toch gebruikt zijn in het onderzoek 228B10151. Deze stelling heeft de raadsman onderbouwd door te wijzen op drie situaties. In de op 12 november 2010 gedane vordering tot inbewaringstelling van verdachte is een omschrijving opgenomen van een op dat moment niet nader benoemd videofragment. Volgens de raadsman past de omschrijving van dit videofragment bij geen ander fragment dan een van de fragmenten waarop [slachtoffer 1] te zien is. De fragmenten met [slachtoffer 1] zijn blijkens het daarover opgemaakte proces-verbaal echter pas op 22 november 2010 onderzocht. Voorts is [slachtoffer 2] bij haar verhoor als getuige op 27 januari 2011 geconfronteerd met een beschrijving van een van haar bestaand videofragment dat niet eerder dan op 10 februari 2011 is onderzocht. Ten slotte is [slachtoffer 3] bij haar verhoor als getuige op 14 februari 2011 bevraagd over een videofragment dat eerst op 9 maart 2011 is onderzocht. Een en ander is, aldus de stelling van de raadsman, alleen mogelijk als gebruik is gemaakt van de in het kader van het onderzoek Flits onrechtmatig verkregen gegevens. De raadsman heeft daarbij nog opgemerkt dat de onrechtmatige wijze van verkrijgen van de gegevens niet alleen inhield dat de onjuiste bevoegdheid is gebruikt, maar ook, of zelfs juist, dat de verbalisanten zich niet aan de met de vordering gegeven bevoegdheid hebben gehouden. “Op een andere wijze dan voorzien in de vordering en zelfs volledig buiten de grenzen van die vordering hebben verbalisanten zich het wachtwoord, gebruikersnaam, inlogcodes etc. van [naam hostingprovider] [de hostingprovider, rechtbank] laten verstrekken” aldus de raadsman. Er is door de verbalisanten vervolgens computervredebreuk, het misdrijf genoemd in artikel 138ab Sr, gepleegd en daarbij is door hen ook het misdrijf genoemd in artikel 139d Sr begaan. Het gevolg van de begane onrechtmatigheden, die vormverzuimen zijn als bedoeld in artikel 359a Sv, moet volgens de raadsman zijn dat de officier van justitie niet-ontvankelijk wordt verklaard in de vervolging. Mocht de rechtbank dat gevolg niet aan de begane onrechtmatigheden willen verbinden, dan dienen de onrechtmatig verkregen gegevens en het bewijs dat verkregen is uit de opsporingshandelingen die hun oorsprong en aanleiding vinden in de onrechtmatig verkregen gegevens, uitgesloten te worden voor het bewijs. De officier van justitie heeft in zijn reactie hierop gesteld dat er in het onderzoek 228B10151 geen onrechtmatigheden zijn begaan en dat de verondersteld onrechtmatig verkregen digitale gegevens uit het onderzoek Flits niet gebruikt zijn in het onderzoek 228B10151. De situaties die de raadsman aangrijpt om het tegendeel aannemelijk te maken zijn terug te voeren op een gebruikelijke recherchepraktijk inhoudend dat na de inbeslagneming van de computers en andere gegevensdragers van verdachte, de daarop geplaatste gegevens eerst “diagonaal” bekeken zijn. Daarbij is een aantal videofragmenten ontdekt dat, voorafgaande aan een latere beschrijving daarvan in een proces-verbaal, voorgehouden is aan diverse getuigen. Er is dus bij het horen van de getuigen geen gebruik gemaakt van de gegevens die verkregen werden naar aanleiding van de vordering aan de provider van verdachte. De rechtbank oordeelt over dit verweer als volgt. Op de (doorgenummerde) pagina 55 van het dossier is gerelateerd dat – in woorden en weergave van de rechtbank – vanwege de grote hoeveelheid inbeslaggenomen digitaal beeldmateriaal er in eerste instantie gericht gezocht is naar beeldmateriaal van meisjes of vrouwen van wie de identiteit eerder, in het onderzoek Flits of voorafgaand aan de inbeslagneming, was vastgesteld. Deze mededeling in onderlinge samenhang bezien met de door de officier van justitie ter terechtzitting gegeven toelichting over de wijze waarop na de inbeslagneming de digitale gegevens aan een eerste onderzoek zijn onderworpen, maakt dat de rechtbank het niet aannemelijk acht dat in het onderzoek 228B10151 gebruik is gemaakt van gegevens die in het onderzoek Flits verkregen zijn via een bevraging van de hostingprovider van verdachte. Het verweer ontbeert daarmee feitelijke grondslag en behoeft daarom geen verdere bespreking. Het faalt. 4 De beoordeling van het bewijs 4.1 Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie acht feit 1 bewezen gelet op de aangetroffen afbeeldingen, de verklaringen van de aangevers en getuigen en de verklaring van verdachte. Daarnaast acht de officier van justitie van belang dat verdachte steeds dezelfde modus operandi gebruikt, te omschrijven als ‘grooming’. Feit 2 acht de officier van justitie in de subsidiaire variant bewezen gelet op de verklaring van [slachtoffer 2], de aangetroffen filmfragmenten, de bevindingen omtrent de tatoeage van [slachtoffer 2] en de stukken ten aanzien van de betaling aan [slachtoffer 2]. Feit 3 acht de officier van justitie in de primaire variant bewezen gelet op de aangetroffen filmfragmenten, de verklaring van [slachtoffer 1] en de stukken ten aanzien van de betalingen aan die [slachtoffer 1]. Vervolgens acht hij ook het feit 4 in de primaire variant bewezen gelet op de aangetroffen filmfragmenten en de verklaring van [slachtoffer 3]. Feit 5 acht de officier van justitie in de subsidiaire variant bewezen gelet op de aangetroffen filmfragmenten en de verklaring van [slachtoffer 8]. Ten aanzien van het primaire vordert hij vrijspraak omdat geen sprake is van seksueel binnendringen. Bij feit 6 komt de officier van justitie tot vrijspraak omdat niet vaststaat dat [slachtoffer 9] ten tijde van het ten laste gelegde jonger dan 16 jaar was. Ook ten aanzien van feit 7 komt de officier van justitie tot vrijspraak gelet op de heersende jurisprudentie. Ten slotte acht de officier van justitie feit 8 bewezen gelet op de bewezenverklaring in eerdere feiten in combinatie met de aangetroffen betalingen van derden. 4.2 Het standpunt van de verdediging Ten aanzien van feit 1 komt de raadsman tot vrijspraak omdat niet vaststaat dat de personen op de afbeeldingen en filmfragmenten jonger waren dan 18 jaar dan wel jonger leken dan 18 jaar. Feit 2 primair acht de raadsman niet bewezen wegens het ontbreken van bewijs voor dwang dan wel misleiding. Ten aanzien van het subsidiaire refereert de raadsman zich aan het oordeel van de rechtbank. Feit 3 primair acht de raadsman niet bewezen omdat [slachtoffer 1] ouder was dan 16 jaar. Ten aanzien van het subsidiaire refereert de raadsman zich aan het oordeel van de rechtbank. Ten aanzien van feit 4 komt de raadsman tot het oordeel dat vrijspraak moet volgen wegens het ontbreken van bewijs voor ontuchtige handelingen met [slachtoffer 3] voordat zij 16 jaar oud was. Ook bij feit 5 komt de raadsman ten aanzien van het primaire tot vrijspraak omdat niet vaststaat dat [slachtoffer 8] toen jonger dan 16 jaar was. Tot dezelfde conclusie komt de raadsman ook ten aanzien van feit 6, ten aanzien van [slachtoffer 9]. Bij feit 7 heeft de raadsman naar voren gebracht dat de personen niet gedwongen zijn tot het plegen dan wel dulden van ontuchtige handelingen waardoor verdachte ook van dit feit moet worden vrijgesproken. Ten slotte acht de raadsman feit 8 niet bewezen omdat geen sprake is van voordeel trekken uit seksuele handelingen dan wel dat daarop geen opzet bij verdachte aanwezig was. Ook voor dit feit komt de raadsman tot vrijspraak. 4.3 Het oordeel van de rechtbank Inleiding Vanaf begin 2008 kwamen er bij de politie verschillende signalen binnen dat er in het pand aan de [B.weg]te Oirsbeek door verdachte pornografische foto’s en video’s en naaktfoto’s werden gemaakt van jonge meisjes. Naar aanleiding van deze signalen werden er aanvankelijk door de Regionale Recherche en later door de Bovenregionale Recherche diverse opsporingshandelingen verricht. Uiteindelijk is onder verdachte en zijn medeverdachte [naam medeverdachte] een grote hoeveelheid digitaal materiaal in beslag genomen. Daaronder bevond zich een groot aantal filmfragmenten en afbeeldingen. Feit 1 Onder feit 1 wordt verdachte verweten dat hij kinderpornografische filmfragmenten en afbeeldingen heeft verspreid, vervaardigd en in bezit heeft gehad. Bij een aantal van deze afbeeldingen gaat het, zoals de rechtbank ter terechtzitting heeft vastgesteld bij het bekijken ervan, om meisjes die topless gefotografeerd zijn. Het betreft de afbeeldingen: [bestandsnamen].jpg. Ten aanzien van deze afbeeldingen stelt de officier van justitie zich in de door hem uitgebrachte dagvaarding op het standpunt dat het hier om kinderpornografische afbeeldingen gaat, nu op deze afbeeldingen, kort gezegd, nadrukkelijk de (ontblote) geslachtsdelen in beeld worden gebracht. Naar het oordeel van de rechtbank vallen borsten evenwel niet onder de noemer geslachtsdelen. Een oordeel dat de officier van justitie kennelijk ook is toegedaan nu hij op andere plaatsen in zijn tenlastelegging wel spreekt over (ontblote) geslachtsdelen en/of borsten. Dit brengt mee dat hoewel, en dat anders dan de verdachte ter zitting heeft betoogd, deze afbeeldingen van meisjes met (een) ontblote borst(

1. en)naar aard en uiterlijke verschijningsvorm gekwalificeerd kunnen worden als kinderporno, verdachte moet worden vrijgesproken van het verspreiden, vervaardigen en in bezit hebben van deze afbeeldingen. Ten aanzien van de overige in tenlastelegging opgenomen afbeeldingen en filmfragmenten, komt de rechtbank tot de volgende algemene overweging . Leeftijdscriterium De raadsman heeft bepleit dat pas aan het criterium ‘kennelijk jonger dan achttien jaar’ als bedoeld in artikel 240b Sr is voldaan, wanneer de afgebeelde persoon op de foto of film er daadwerkelijk jonger dan achttien jaar uitziet. Daarbij doet volgens de raadsman niet ter zake of die persoon in werkelijkheid jonger dan achttien jaar oud is. Uit de parlementaire geschiedenis en de jurisprudentie van de Hoge Raad komt naar voren dat het voldoende is dat in rechte komt vast te staan dat de afgebeelde minderjarige kennelijk jonger is dan achttien jaar. Opneming van het woord ‘kennelijk’ is ingegeven door de gedachte dat ook personen van wie de exacte leeftijd niet kan worden vastgesteld, moeten worden beschermd. Dat betekent dat ook personen die (mogelijk) al achttien jaar zijn, maar die worden afgebeeld als jonger dan achttien jaar, onder de reikwijdte van artikel 240b Sr vallen. Voor een omkering van deze redenering, zoals door de raadsman bepleit, is naar het oordeel van de rechtbank geen steun te vinden in het recht. Dat zou immers betekenen dat personen jonger dan achttien buiten de reikwijdte van deze strafbaarstelling zouden kunnen vallen, mits zij op de foto ‘volwassen’ zouden zijn afgebeeld. Dat kan naar het oordeel van de rechtbank evident niet de bedoeling van de wetgever (of de Hoge Raad) geweest zijn. Het verweer faalt reeds om die reden. In de onderhavige zaak kan, zo zal hierna blijken, uit de bewijsmiddelen vast worden gesteld dat de betrokken personen minderjarig waren. Sommige waren zelfs jonger dan 16 jaar oud. Daar komt nog bij dat diverse meisjes verklaren dat zij gefotografeerd/gefilmd werden terwijl ze – op verzoek van verdachte – staartjes in hun haren hadden gemaakt en felle kleding droegen en dat make-up en tatoeages uit den boze waren. Sommige meisjes zijn bovendien afgebeeld tussen poppen en teddyberen. De stelling dat de betrokken meisjes kennelijk niet jonger dan achttien jaar waren gaat ook om die reden dan niet op. Per afbeelding en filmfragment overweegt de rechtbank als volgt. [slachtoffer 4] [bestandsnaam].mpg De verbalisanten hebben nader onderzoek gedaan aan digitale bestanden die zich bevonden op een in beslag genomen harddisk. Tijdens dat onderzoek werd in de map “:\[bestandsnaam]--[slachtoffer 4]+vriend” een videobestand, genaamd “[bestandsnaam].MPG” aangetroffen. Het fragment is door de verbalisant als volgt beschreven: in dit videofragment liggen een jongen en een meisje op een bed. Op het bed ligt een zwart-wit kussen. De jongen draagt een lange broek en sportschoenen. Zijn bovenlichaam is naakt. Het meisje draagt een soort badjas, goudkleurig. Beide personen vrijen met elkaar. Doordat het meisje zich een aantal keren omdraait, is te zien dat zij onder de badjas in ieder geval geen onderbroek draagt. Tijdens het vrijen, vingert de jongen het meisje. Gelet op haar huidige leeftijd betekent dit dat het meisje ten tijde van het vervaardigen van het videofragment nog minderjarig was. Het betreft dus afbeeldingen van een seksuele gedraging waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, is betrokken of schijnbaar is betrokken. De verbalisant heeft de identiteit van [slachtoffer 4], geboren op [1994]te Brussum, vastgesteld. Hij heeft vervolgens vastgesteld dat zij het meisje is dat in het videofragment naar voren komt. [slachtoffer 4] is vervolgens gehoord en zij heeft verklaard dat ze verdachte ontmoette in Amstenrade aan de [B.weg]. Ze heeft verdachte leren kennen toen ze 14 jaar oud was. Bij verdachte werden foto’s van haar gemaakt waarbij ze geheel naakt was en met vibrators waarmee ze zichzelf penetreerde. Zij heeft verder verklaard dat ze een keer met haar vriend, [naam vriend slachtoffer 4], daar naar toe is gegaan. [naam vriend slachtoffer 4] heeft tussen de fotoshoots op haar gewacht in het webcamhok. Vervolgens heeft ze verklaard dat ze in de pauze tussen de shoots seks hebben gehad. In het webcamhok hingen camera’s, maar zij dacht dat die uit stonden. [slachtoffer 4] heeft verder verklaard dat ze 14 jaar was toen ze naar verdachte ging. Verdachte wist hoe oud ze was want ze heeft een kopie van haar ID-kaart moeten afgeven. Het videofragment waarbij zij en [naam vriend slachtoffer 4] betrokken zijn, is opgenomen toen ze 15 jaar oud was. Het moet ergens in mei 2009 zijn geweest, aldus [slachtoffer 4]. Vervolgens is ook [naam vriend slachtoffer 4] gehoord. Hij heeft verklaard dat hij op 26 maart 2009 een relatie heeft gekregen met [slachtoffer 4] en dat het nu een jaar uit is. Hij is in contact gekomen met verdachte omdat [slachtoffer 4] daar foto’s liet maken. Hij is een keer meegeweest naar de studio en heeft in een kamer moeten wachten. Dat was aan de [B.weg] te Oirsbeek. Hij denk dat het rond augustus of september 2009 is geweest. Verder heeft hij verklaard dat hij en [slachtoffer 4] seks hebben gehad toen zij pauzes mocht nemen. [slachtoffer 4] was toen 15 jaar. Verdachte heeft ter terechtzitting verklaard dat het fragment vervaardigd is door middel van de camera die hij had opgehangen in het zogenoemde webcamhok. De rechtbank acht gelet op deze bewijsmiddelen bewezen dat verdachte het videofragment ‘003.MPG’, waarin een minderjarige vaginaal wordt gepenetreerd door een andere minderjarige, heeft vervaardigd en in bezit gehad. De rechtbank constateert daarbij dat de map waarin het videobestand is aangetroffen in de naam de aanduiding 09-05-17 bevat. Daarin kan naar het oordeel van de rechtbank de datum in Angelsaksische aanduiding worden gelezen (“jaar-maand-dag”). Deze constatering strookt met de verklaring van aangeefster [slachtoffer 4]. Afbeeldingen Bij het onderzoek aan de digitale bestanden zijn de afbeeldingen [bestandsnamen].JPG aangetroffen waarop [slachtoffer 4] is herkend. [slachtoffer 4] heeft eerder al verklaard dat verdachte naaktfoto’s van haar heeft gemaakt. Het bestand ‘[bestandsnaam].JPG’ is gevonden in de directory ‘/!!!!!![bestandsnaam] [slachtoffer 4]-custom/RAW\’. De verbalisant beschrijft deze afbeelding als volgt: op de afbeelding staat een meisje volledig naakt. Zij leunt geknield op de vloer, voorover gebogen en rust met haar onderbenen op de grond, waarbij zij op haar gestrekte armen steunt. Rechts naast haar staat een chromen kruk. De camera is op haar rug gericht. Haar vagina is duidelijk in beeld. Het bestand ‘[bestandsnaam].JPG’ is gevonden in de directory ‘/[bestandsnaam]’. De verbalisant geeft de volgende beschrijving van de afbeelding: op de afbeelding leunt een meisje voorover gebogen op een witte stoel. Met haar onderarmen steunt zij op het zitvlak van de stoel. De camera is deels op haar rechterzijde en deels op haar billen gericht. Zij kijkt rechtsom in de richting van de camera. Zij is geheel naakt. Door haar houding is haar vagina volop in beeld. Het bestand ‘[bestandsnaam].JPG’ is gevonden in de directory ‘[bestandsnaam][slachtoffer 4]’. Ook deze afbeelding is door de verbalisant beschreven:. op deze afbeelding staat een meisje voorover gebogen, deels achter een wit gordijn. Het betreft een close-up opname waarbij de focus is gericht op de anus en de vagina. De rest van het lichaam is door de wijze waarop de afbeelding is gemaakt niet afgebeeld. De verdachte is bij verhoor geconfronteerd met deze afbeeldingen. Hij heeft daarop verklaard dat [slachtoffer 4] ten tijde van het maken deze afbeeldingen 16 jaar oud was en 14 jaar oud was toen ze bij verdachte begon met werken. Er zijn foto’s gemaakt in het hele repertoire van gekleed tot naakt. De foto’s die van [slachtoffer 4] gemaakt zijn, werden op websites aan het publiek aangeboden. De rechtbank constateert ook hier dat in de namen van de mappen waarin de bestanden zijn aangetroffen de Angelsaksische datumnotering kan worden gelezen. Zij stelt dan ook vast dat deze datum de datum van de desbetreffende fotoshoot betreft. In combinatie met de geboortedatum van [slachtoffer 4] acht de rechtbank geen twijfel mogelijk over het feit dat [slachtoffer 4] minderjarig was bij het maken van de beschreven afbeeldingen. De rechtbank is verder van oordeel dat het gaat om kinderporno gelet op de aard van de afbeeldingen en de onnatuurlijke poses die door [slachtoffer 4] worden aangenomen waarbij de focus gericht is op haar vagina en anus. De rechtbank onderschrijft de conclusie van de specialist bij de politie, die vanuit zijn expertise heeft beschreven dat het gaat om kinderpornografische afbeeldingen. De rechtbank acht dan ook bewezen dat verdachte deze afbeeldingen heeft vervaardigd, verspreid en in bezit heeft gehad. [slachtoffer 7] filmfragment [slachtoffer 7]_[bestandsnaam].wmv De verbalisanten hebben nader onderzoek gedaan aan digitale bestanden die zich bevonden op een in beslag genomen harddisk. Tijdens dat onderzoek is in de map n!!!!II[bestandsnaam]" een videobestand genaamd "[slachtoffer 7][bestandsnaam].wmv " aangetroffen. Het meisje dat in die video te zien is, is door de verbalisant herkend als [slachtoffer 7], geboren op [1988] in Brunssum. Ook de verdachte wordt in het fragment herkend. Het fragment is door de verbalisanten omschreven. Zij beschrijven: te zien is dat verdachte de linkerborst van [slachtoffer 7]vastpakt, , over haar vagina wrijft, een vinger in de vagina van [slachtoffer 7] stopt en vervolgens een vibrator in haar vagina stopt. Ook stopt [slachtoffer 7] zelf een vibrator in haar vagina. [slachtoffer 7] is gehoord en heeft verklaard dat zij sinds 2003 of 2004 voor verdachte heeft gewerkt. Ze heeft tot eind 2006 gewerkt. Ze was 15 of 16 jaar oud toen ze begon met werken. Verder heeft ze verklaard dat ze met verdachte afsprak aan de [B.weg] te Oirsbeek. Ze heeft verder verklaard dat ze een aantal tatoeages heeft laten zetten nadat ze 18 jaar is geworden. Ze heeft verder aangegeven dat verdachte een aantal pornografische videofilms van haar heeft gemaakt, waarin vibrators werden gebruikt. Toen ze de eerste keer een pornofilm heeft gemaakt was ze 16 à 17 jaar oud. Als er geen tatoeage te zien is op de beelden, dan is ze jonger dan 18 jaar. Een verbalisant stelt vast dat in het videofragment geen tatoeage te zien is. Vervolgens is samen met [slachtoffer 7] het videofragment doorgenomen. Zij heeft vervolgens verklaard dat ze toen 16 jaar oud was. Verdachte is met een vibrator en met zijn vingers haar vagina binnengedrongen. De rechtbank overweegt ten aanzien van het voorgaande dat er geen reden is te twijfelen aan de minderjarige leeftijd van [slachtoffer 7]. Zij heeft consistent verklaard dat ze minderjarig was en kan zich nu nog herinneren dat ze 16 jaar oud was. Tevens zijn er op het videofragment geen tatoeages te zien. Daarbij neemt de rechtbank ook in ogenschouw dat zij zich blijkens het aanmeldingsformulier op 20 november 2003 voor het eerst heeft aangemeld bij verdachte en dat zij toen 15 jaar oud was. De rechtbank acht bewezen dat verdachte het videofragment ‘[slachtoffer 7] [bestandsnaam].wmv’ heeft vervaardigd waarin hij een minderjarige vaginaal met een vinger en met een vibrator heeft gepenetreerd en haar vagina en borsten heeft betast. Het videofragment is kinderpornografisch van aard. De rechtbank hecht geen waarde aan de ongemotiveerde ontkenning van verdachte. [slachtoffer 1] [slachtoffer 1][bestandsnaam].wmv De verbalisanten hebben nader onderzoek gedaan aan digitale bestanden die zich bevonden op een in beslag genomen harddisk. Tijdens dat onderzoek is in de map '[bestandsnaam]’ een videobestand genaamd ‘[slachtoffer 1]-[bestandsnaam].wmv’ aangetroffen. De verbalisant herkent de jonge vrouw in het fragment als zijnde [slachtoffer 1], geboren op [1990] te Heerlen. Daarnaast wordt ook de verdachte in het fragment herkend. De verbalisant geeft een beschrijving van de handelingen tussen [slachtoffer 1] en verdachte in het videofragment. Het proces-verbaal houdt daaromtrent in dat te zien is dat verdachte een vinger in de anus van [slachtoffer 1] stopt en dat te horen is dat zij “au” roept. Vervolgens is te zien dat verdachte [slachtoffer 1] vingert. Ook is te zien dat hij twee vingers in haar vagina duwt. Daarna stopt hij weer één vinger in haar vagina waarna [slachtoffer 1] weer “au” roept. Daarna pakt de verdachte een vibrator en stopt deze in de mond van [slachtoffer 1] en een tijdje later penetreert hij haar vagina hiermee . [bestandsnaam].wmv De verbalisanten hebben nader onderzoek gedaan aan digitale bestanden die zich bevonden op een in beslag genomen harddisk. Tijdens dat onderzoek is in de map ‘!!![slachtoffer 1]’ een videobestand genaamd ’[bestandsnaam].wmv’ aangetroffen. De verbalisant herkent de jonge vrouw in het fragment als zijnde [slachtoffer 1], geboren op [1990] te Heerlen. Daarnaast wordt ook de verdachte in het fragment herkend. De verbalisant geeft een beschrijving van de handelingen tussen [slachtoffer 1] en verdachte in het videofragment. Er is te zien dat de verdachte [slachtoffer 1] betast in haar schaamstreek. Vervolgens penetreert hij haar vagina met zijn penis. Daarna gaat hij met zijn penis in haar mond en pijpt [slachtoffer 1] verdachte. Ten slotte penetreert verdachte met zijn penis haar vagina in verschillende standjes. [slachtoffer 1]+R.wmv De verbalisanten hebben nader onderzoek gedaan aan digitale bestanden die zich bevonden op een in beslag genomen harddisk. Tijdens dat onderzoek is in de map ‘!!![[bestandsnaam]]\’ een videobestand genaamd ’[slachtoffer 1]+R.wmv’ aangetroffen. De verbalisant herkent de jonge vrouw in het fragment als zijnde [slachtoffer 1], geboren op [1990] te Heerlen. Daarnaast wordt ook de verdachte in het fragment herkend. De verbalisant geeft een beschrijving van de handelingen tussen [slachtoffer 1] en verdachte in het videofragment. Er is te zien dat de verdachte [slachtoffer 1] filmt terwijl zij een vibrator in haar mond en tegen haar vagina houdt. Daarna penetreert ze haar vagina met de vibrator. Een tijdje later is te zien dat verdachte over de borsten en de vagina van [slachtoffer 1] wrijft. Hij zegt tegen haar dat ze zijn penis moet pakken. Vervolgens pijpt [slachtoffer 1] verdachte. Daarna penetreert verdachte op verschillende manieren de vagina van [slachtoffer 1]. Ook wrijft hij met zijn penis over de vagina en billen van [slachtoffer 1]. [slachtoffer 1] is door de verbalisanten uitgenodigd voor een verhoor. Zij heeft toen verklaard dat ze voor verdachte heeft gewerkt toen ze 13 of 14 jaar oud was. Ze heeft verkering gekregen met haar vriend toen ze 15 jaar oud was en heeft een kind gekregen op haar 16e. Toen ze verkering kreeg met haar vriend is ze nog een aantal keer geweest. De studio van verdachte was gelegen in Oirsbeek. [slachtoffer 1] heeft verder verklaard dat er ook pornofilms van haar zijn gemaakt. In zo’n film speelde ook verdachte mee. In het begin bleeft het bij betasten , naderhand heeft verdachte [slachtoffer 1] ook gevingerd en ten slotte is hij ook met zijn penis in haar vagina gegaan. Ook is er wel eens een vibrator gebruikt. Ze denkt dat ze toen 14 jaar oud is geweest. Vervolgens is [slachtoffer 1] geconfronteerd met de videofragmenten. Zij erkent dat verdachte haar borsten en schaamstreek heeft betast. Ook heeft verdachte met een vibrator tegen haar vagina en anus gewreven. Verder voelde ze dat hij met een vibrator haar vagina penetreerde. Ten slotte heeft verdacht met zijn penis ook haar vagina gepenetreerd en heeft ze verdachte gepijpt. De verdediging heeft ter terechtzitting gesteld dat [slachtoffer 1] 18 jaar oud was toen de videofragmenten werden gemaakt. De rechtbank acht die stelling onvoldoende aannemelijk geworden. [slachtoffer 1] heeft consistent verklaard dat ze minderjarig was. Ze geeft ook aan dat ze na de geboorte van haar dochter op 29 september 2007 niet meer bij verdachte is geweest. Dat komt overeen met de werklijsten. Die dateren immers allemaal van voor die periode. Ook komt de verklaring van [slachtoffer 1] overeen met de op Angelsaksische wijze genoteerde datum in het fragment ‘06/09/28_[slachtoffer 1]+R.wmv’ en de datum in de map ‘!!![slachtoffer 1]\06-10-04-[slachtoffer 1]+R-[D]’ waar het bestand ‘[slachtoffer 1]+R.wmv’ is aangetroffen. De rechtbank acht bewezen dat verdachte de videofragmenten ‘[slachtoffer 1]-[bestandsnaam].wmv’, ‘[bestandsnaam]_[slachtoffer 1]+R.wmv’ en ‘[slachtoffer 1]+R.wmv’ heeft vervaardigd waarin hij een minderjarige vaginaal penetreert met een vinger, vibrator en zijn penis en haar vagina en borsten heeft betast. De videofragmenten zijn kinderpornografisch van aard. [slachtoffer 3] [slachtoffer 3]-DP-P.wmv De verbalisanten hebben nader onderzoek gedaan aan digitale bestanden die zich bevonden op een in beslag genomen harddisk. Tijdens dat onderzoek is in de map !! ‘!!!!Video/[slachtoffer 3]-cust-[D]-[bestandsnaam] _[slachtoffer 3]-DP-P/’ een videobestand genaamd ’[slachtoffer 3] DP P.wmv’ aangetroffen. De verbalisant herkent de jonge vrouw in het fragment als zijnde [slachtoffer 3], geboren op [1989]te Heerlen. Daarnaast wordt ook de verdachte in het fragment herkend. De verbalisant geeft een beschrijving van de handelingen tussen [slachtoffer 3] en verdachte in het videofragment. Te zien is dat verdachte [slachtoffer 3] penetreert met een vibrator in zowel haar vagina als haar anus. [slachtoffer 3] is door de verbalisanten opgeroepen voor een verhoor. Zij heeft bij dat verhoor verklaard dat ze is begonnen met werken bij verdachte toen ze 13 jaar oud was. Ze heeft heftige fotoshoots gemaakt waarbij vibrators gebruikt werden. Ze ontmoette verdachte altijd op de [B.weg]. Ze heeft verder verklaard dat ze bij de pornoshoots 14 jaar oud was. Toen ze 15 jaar oud was heeft ze films gemaakt. Verdachte heeft aan haar medegedeeld dat de verdiensten sterk omhoog gingen wanneer ze steeds verder ging in de foto’s. Met videofragmenten verdiende ze meer. Aan [slachtoffer 3] zijn prints uit de film voorgehouden. Zij heeft daarop verklaard dat verdachte haar hele lichaam betastte, vooral haar borsten en vagina. Ook klopt het volgens [slachtoffer 3] dat verdachte een vibrator in haar vagina en in haar anus heeft gestopt. Ze denkt dat ze toen 15 jaar oud was. De verdediging heeft ter terechtzitting gesteld dat [slachtoffer 3] meerderjarig was op de videofragmenten. De rechtbank acht dat niet aannemelijk geworden. [slachtoffer 3] heeft consistent verklaard dat ze minderjarig was. Dat wordt ondersteund door de verklaring van medeverdachte [naam medeverdachte], die heeft verklaard dat [slachtoffer 3] er heel jong uitziet in het videofragment dat haar is getoond en daarop zeker geen 16 tot 18 jaar is. Bij de aanmelding was [slachtoffer 3] 15 jaar oud. De werklijsten dateren van een periode waarin ze 17 jaar oud was. De rechtbank is gelet op het voorgaande van oordeel dat [slachtoffer 3] minderjarig was ten tijde van het maken van het filmfragment. De rechtbank acht bewezen dat verdachte het videofragment ‘[slachtoffer 3]-[bestandsnaam].wmv’ heeft vervaardigd waarin hij een minderjarige vaginaal penetreert met een vibrator in zowel de anus als de vagina. Het videofragment is kinderpornografisch van aard. [slachtoffer 8] [slachtoffer 8]1000.wmv De verbalisanten hebben nader onderzoek gedaan aan digitale bestanden die zich bevonden op een in beslag genomen harddisk. Tijdens dat onderzoek is in de map ‘!!!!!!![bestandsnaam]]/’ een videobestand genaamd ’[slachtoffer 8][bestandsnaam].wmv’ aangetroffen. De verbalisant herkent de jonge vrouw in het fragment als zijnde [slachtoffer 8]. Daarnaast wordt ook de verdachte in het fragment herkend. De verbalisant geeft een beschrijving van de handelingen tussen [slachtoffer 8] en verdachte in het videofragment. Te zien is dat verdachte de borsten van [slachtoffer 8] masseert. Daarna raakt hij met zijn handen de borsten en de vagina van [slachtoffer 8] aan. Vervolgens duwt de verdachte een vibrator tegen de vagina van [slachtoffer 8]. Ten slotte masseert hij met zijn handen de vagina van [slachtoffer 8]. [slachtoffer 8], geboren op [1990], is door de verbalisanten opgeroepen voor een verhoor. Zij heeft daarbij verklaard dat ze 13 jaar oud was toen ze begon met werken voor verdachte. Ze ontmoette verdachte op de [B.weg] te Oirsbeek. [slachtoffer 8] is bij het verhoor geconfronteerd met de prints van het filmfragment en zij heeft vervolgens verklaard dat het klopt dat verdachte met zijn handen haar borsten heeft betast en dat hij een dildo in haar vagina heeft geduwd. Ze heeft verder verklaard dat ze 14 of 15 jaar was toen de film gemaakt werd. De verdediging heeft gesteld dat [slachtoffer 8] meerderjarig was op de videofragmenten. De rechtbank acht dat onvoldoende aannemelijk geworden. [slachtoffer 8] heeft consistent verklaard dat ze minderjarig was. Uit het aanmeldingsformulier blijkt dat [slachtoffer 8] 14 jaar was toen ze begon met werken. De werklijsten geven aan dat ze 15 à 16 jaar oud was. De rechtbank is gelet op het voorgaande van oordeel dat [slachtoffer 8] minderjarig was ten tijde van het maken van het filmfragment. De rechtbank acht bewezen dat verdachte het videofragment ‘[slachtoffer 8]1000.wmv’ heeft vervaardigd waarin hij een minderjarige vaginaal penetreert met een vibrator en daarnaast haar vagina en borsten betast. Het videofragment is kinderpornografisch van aard. [slachtoffer 9] [slachtoffer 9]_15.wmv De verbalisanten hebben nader onderzoek gedaan aan digitale bestanden die zich bevonden op een in beslag genomen harddisk. Tijdens dat onderzoek is in de map ‘!!!!!!![bestandsnaam]/’ een videobestand genaamd ’[slachtoffer 9]_15.wmv’ aangetroffen. De verbalisant herkent de jonge vrouw in het fragment als zijnde [slachtoffer 9], geboren op [1988]te Bakel en Milheeze. Daarnaast wordt ook de verdachte in het fragment herkend. De verbalisant geeft een beschrijving van de handelingen tussen [slachtoffer 9] en verdachte in het videofragment. Te zien is dat [slachtoffer 9] naakt op de grond op een wit kleed ligt. Verdachte betast haar hele lichaam. Later is te zien dat verdachte met zijn vingers de vagina penetreert. [slachtoffer 9] is door de politie opgeroepen voor verhoor. Zij heeft bij die gelegenheid verklaard dat ze 14 of 15 jaar was toen ze verdachte leerde kennen en dat ze er ongeveer een jaar is geweest. Ze ontmoetten elkaar in de studio in Oirsbeek. Verdachte heeft foto’s van haar gemaakt waarop ze geheel naakt was. Ze was toen 14 of 15 jaar. Er zijn door verdachte ook pornografische videofilms van haar gemaakt. Daarbij werden ook speeltjes gebruikt. Ze geeft aan dat ze een tepelpiercing heeft laten zetten toen ze 16 jaar oud was. Ze was toen al bij verdachte weg als model. Verder heeft ze verklaard dat ze tatoeages heeft laten zetten toen ze 18 jaar oud was. Eerder mocht dat niet. [slachtoffer 9] is geconfronteerd met afbeeldingen uit het eerder genoemde videofragment. [slachtoffer 9] heeft daarop verklaard dat ze toen echt jong was. Ze was toen 14 of 15 jaar oud. De verdediging heeft gesteld dat [slachtoffer 9] meerderjarig was op de videofragmenten. Dat acht de rechtbank onvoldoende aannemelijk geworden. [slachtoffer 9] heeft consistent verklaard dat ze minderjarig was. Uit het aanmeldingsformulier blijkt dat [slachtoffer 9] 16 jaar was toen ze begon met werken. Zelf heeft ze verklaard dat ze 14 à 15 jaar oud was op de fragmenten. De rechtbank is gelet op het voorgaande van oordeel dat [slachtoffer 9] in elk geval minderjarig was ten tijde van het maken van het filmfragment, mede gezien [slachtoffer 9]’ verklaring dat ze een jaar voor verdachte heeft gewerkt. Het verweer van de verdediging wordt dan ook verworpen. De rechtbank acht bewezen dat verdachte het videofragment ‘[slachtoffer 9]15.wmv’ heeft vervaardigd waarin hij een minderjarige vaginaal penetreert met vingers daarnaast haar vagina en borsten betast. Het videofragment is kinderpornografisch van aard. [slachtoffer 2] Afbeeldingen Bij het onderzoek aan de digitale bestanden zijn de afbeeldingen [bestandsnamen].JPG aangetroffen. Op de afbeeldingen is [slachtoffer 2], geboren op [1989]te Brunssum herkend. Het bestand ‘[bestandsnaam].JPG’ is gevonden in de directory ‘[bestandsnaam][slachtoffer 2] -tine- /Gereed/001’. De verbalisant geeft een beschrijving van de afbeelding. Op deze afbeelding ligt een meisje op haar rug. Ze is geheel naakt en haar benen zijn opgetrokken en gespreid. Haar borsten en vagina zijn duidelijk in beeld. Met haar linker hand houdt zij een oranjekleurige dildo tegen haar vagina. Het bestand ‘[bestandsnaam].JPG’ is gevonden in de directory ‘[bestandsnaam] [slachtoffer 2]/GEREED/00l. De verbalisant geeft een beschrijving van de afbeelding. Te zien is dat een meisje voorover gebogen lijkt te staan of te liggen. Op de afbeeldingen is vooral de vagina ingezoomd of close-up in beeld gebracht. Slechts een hand is bij de vagina in beeld. De hand houdt een vibrator vast en houdt deze in de opening van de vagina. De afbeelding lijkt vanaf onder het lichaam te zijn gemaakt. Het bestand ‘[bestandsnaam].JPG’ is gevonden in de directory ‘/[bestandsnaam]’ De verbalisant geeft een beschrijving van de afbeelding. Te zien is dat een meisje op haar rug ligt en dat ze geheel naakt is. Haar borsten en vagina zijn volop in beeld. Met haar rechterhand houdt zij een vibrator tegen haar vagina. Het bestand ‘[bestandsnaam].JPG’ is gevonden in de directory ‘[bestandsnaam]’. De verbalisant geeft een beschrijving van de afbeelding. Op deze foto ligt een meisje op een voorwerp. Zij is geheel naakt en ligt op haar rug. Zij kijkt in de camera. Haar rechterhand rust op haar rechterborst. Haar linkerhand rust op haar onderbuik. Haar benen zijn gespreid en slechts haar bovenbenen zijn zichtbaar op de foto. De focus van de camera is gericht op de vagina van het meisje. Het betreffende meisje heeft geen zichtbare tatoeages. [slachtoffer 2] is door de verbalisanten uitgenodigd om een verklaring te komen afleggen. Ook heeft zij aangifte gedaan tegen verdachte. Zij heeft verklaard dat ze 16 jaar oud was toen ze bij verdachte is begonnen met werken. Ze ontmoetten elkaar op de [B.weg] in Oirsbeek. Verdachte heeft tegen haar verteld dat hij de foto’s verkocht aan klanten. Er zijn ook videofilms van haar gemaakt. Verdachte heeft naaktfoto’s van haar gemaakt en met vingers en vibrators haar vagina gepenetreerd. [slachtoffer 2] heeft verklaard over de tatoeages op haar lichaam. Deze tatoeages zijn volgens haar op haar lichaam aangebracht vóór haar 18e verjaardag. Op 15 februari 2012 heeft [D] verklaard dat hij bij [slachtoffer 2] rond haar 18e verjaardag een tatoeage heeft gezet op het linkerbovenarm. Het betreft een tribalteken met twee rozen en een vlinder. Hij heeft geen rekening omdat hij de tatoeage gratis heeft geplaatst. Wel heeft hij toen een foto’s gemaakt van de tatoeage. De datering is uit de eigenschappen van die foto’s te halen. De verbalisanten hebben de ter beschikking gestelde foto’s onderzocht. Daar is uit naar voren gekomen dat de foto’s gemaakt zijn op 5 oktober 2007, 10 dagen voor de 18e verjaardag van [slachtoffer 2]. De rechtbank concludeert daaruit dat waar [slachtoffer 2] op een foto te zien is zonder deze tatoeages, zij bij het maken van die foto’s nog minderjarig was. Gelet op de Angelsaksische wijze van datumnotering van de directories waarin de afbeeldingen zijn afgebeeld in combinatie met de geboortedatum van [slachtoffer 2], acht de rechtbank geen twijfel mogelijk over het feit dat [slachtoffer 2] minderjarig was bij het maken van de beschreven afbeeldingen. Daarbij heeft de rechtbank ook de bevindingen van de verbalisanten meegenomen met betrekking tot de tatoeage van [slachtoffer 2]. Overigens acht de rechtbank de stelling van de verdediging dat deze stukken met betrekking tot de tatoeage te laat in het geding zijn gebracht en dat aldus sprake zou zijn van een schending van de goede procesorde, onvoldoende onderbouwd. Het gaat om beknopte informatie en de verdediging heeft ten tijde van het verkrijgen van de informatie geen bezwaar gemaakt tegen de late verstrekking, de verdediging heeft op de informatie kunnen reageren en heeft ook geen nadere onderzoeksvragen naar voren gebracht. De rechtbank is verder van oordeel dat het gaat om kinderporno gelet op de aard van de afbeeldingen en de onnatuurlijke poses die door [slachtoffer 2] zijn aangenomen en waarbij de focus gericht was op haar vagina en anus. Daarnaast is gebruik gemaakt van verschillende vibrators. De rechtbank onderschrijft de conclusie van de specialist bij de politie die vanuit zijn expertise heeft beschreven dat het gaat om kinderpornografische afbeeldingen. De rechtbank acht dan ook bewezen dat verdachte deze afbeeldingen heeft vervaardigd, verspreid en in bezit heeft gehad. [slachtoffer 2][bestandsnaam].wmv De verbalisanten hebben nader onderzoek gedaan aan digitale bestanden die zich bevonden op een in beslag genomen harddisk. Tijdens dat onderzoek is in de ‘[bestandsnaam][slachtoffer 2]1’ een videobestand genaamd ‘[slachtoffer 2][bestandsnaam].wmv’ aangetroffen. De verbalisant herkent de jonge vrouw in het fragment als zijnde [slachtoffer 2], geboren op [1989]te Brunssum. De verbalisant geeft een beschrijving van het filmfragment. Een meisje betreedt een ruimte en kleedt zich voor een spiegel uit. Als zij geheel naakt is, gaat ze op een stoel zitten en wrijft haar lichaam in met een vloeistof. Terwijl zij dit doet, kijkt zij om in de richting van de camera en glimlacht. Daarna trekt zij een wit jurkje aan. Zij heeft op dat moment geen ondergoed aan. Daarna volgt een scène waarin zij zich in het witte jurkje in een studioachtige omgeving bevindt. Zij zit op een roze laken. Ze trekt het witte jurkje naar beneden, zodat haar borsten zichtbaar worden. Daarna trekt ze het jurkje geheel uit, zodat ze volledig naakt is. Daarbij komen haar borsten en haar vagina duidelijk in beeld. Daarna gaat het meisje terug naar de eerdere ruimte en kleedt zich aan. Het betreffende meisje heeft geen zichtbare tatoeages. [slachtoffer 2] heeft als getuige verklaard dat verdachte videofragmenten van haar heeft gemaakt waarbij ze naakt poseerde en speeltjes gebruikte. De verdediging heeft gesteld dat [slachtoffer 2] meerderjarig was op het videofragment. De rechtbank acht die stelling niet aannemelijk geworden. [slachtoffer 2] heeft consistent verklaard dat ze minderjarig was. Tevens zijn er op de beelden geen tatoeages te zien, hetgeen in combinatie met [slachtoffer 2]s verklaring over het tijdstip waarop zij haar tatoeage kreeg en het hiervoor genoemde proces-verbaal betreffende die tatoeage, leidt tot de conclusie dat zij ten tijde van het maken van dit fragment minderjarig was. De rechtbank acht bewezen dat verdachte het videofragment ‘[slachtoffer 2]-Making-of.wmv’ heeft vervaardigd waarin een minderjarige poseert waarbij haar geslachtsdelen en borsten nadrukkelijk in beeld worden gebracht. Het videofragment is kinderpornografisch van aard. [slachtoffer 5] Afbeelding Bij het onderzoek aan de digitale bestanden is de afbeelding ‘[slachtoffer 5]_[bestandsnaam].JPG’ aangetroffen. Op de afbeeldingen is [slachtoffer 5], geboren op [1993]te Roermond, herkend. Het bestand ‘[slachtoffer 5][bestandsnaam].JPG’ is gevonden in de directory ‘[bestandsnaam] [slachtoffer 5]/Gereed’. De verbalisant geeft een beschrijving van de afbeelding. Een meisje zit geheel naakt op een deken. Zij leunt iets achterover en steunt op haar beide handen. Haar benen zijn gespreid. De onderbenen zijn buiten het beeld van de afbeelding. Haar borsten en vagina zijn volop in beeld. Bij de schaamlippen is een piercing aangebracht. Op haar rechter schaamdeel is een tatoeage zichtbaar van drie sterren in verschillende grootte. [slachtoffer 5] is door de verbalisanten uitgenodigd om een verklaring te komen afleggen. Zij heeft verklaard dat verdachte foto’s van haar heeft gemaakt in de studio aan de [B.weg] te Oirsbeek. Eerst werden normale foto’s gemaakt. Daarna foto’s in lingerie en ten slotte naaktfoto’s en pornografische foto’s. Ze heeft verklaard dat ze bij alle sessies, dus ook bij de naakt- en pornografische sessies, 15 jaar oud was. De foto’s werden door de verdachte verkocht. Gelet op de Angelsaksische wijze van datumnotering van de directories waarin de afbeeldingen zijn afgebeeld in combinatie met de geboortedatum van [slachtoffer 5], acht de rechtbank geen twijfel mogelijk over het feit dat [slachtoffer 5] minderjarig was bij het maken van de beschreven afbeeldingen. De rechtbank is verder van oordeel dat het gaat om kinderporno gelet op de aard van de afbeeldingen en de onnatuurlijke poses die door [slachtoffer 5] wordt aangenomen waarbij de focus gericht is op haar vagina. De rechtbank onderschrijft de conclusie van de specialist bij de politie die vanuit zijn expertise heeft beschreven dat het gaat om kinderpornografische afbeeldingen. De rechtbank acht dan ook bewezen dat verdachte deze afbeelding heeft vervaardigd, verspreid en in bezit heeft gehad. Feit 2 De rechtbank is van oordeel dat ten aanzien van het primair ten laste gelegde te weinig bewijs in het dossier voorhanden is. De verdachte zal dan ook daarvoor worden vrijgesproken. Ten aanzien van het subsidiair tenlastegelegde feit overweegt de rechtbank het volgende. Bij feit 1 is reeds een beschrijving gegeven van het aangetroffen filmfragment ‘[slachtoffer 2]-Making-of.wmv’ en een aantal andere afbeeldingen van [slachtoffer 2]. Daarnaast is nog een aantal fragmenten waarbij [slachtoffer 2] betrokken was aangetroffen. Een verbalisant heeft onderzoek verricht aan de digitale bestanden die zich bevonden op een in beslag genomen harddisk. Uit dat onderzoek kwam naar voren dat in de directory ‘[bestandsnaam]\’ tientallen videobestanden stonden. Op een videobestand genaamd: ‘[bestandsnaam].wmv’ herkent de verbalisant zowel [slachtoffer 2] als de verdachte. De verbalisant geeft een beschrijving van het videofragment. [slachtoffer 2] is in het fragment geblinddoekt en er zijn geen zichtbare tatoeages op haar arm en enkel waar te nemen. Verder ziet hij dat verdachte, gekleed in een donker T-shirt en een donkere broek, seksuele handelingen verricht met genoemde [slachtoffer 2]. Verdachte kleedt haar uit en gaat verder met het betasten van [slachtoffer 2]s geslachtdelen, het seksueel binnendringen van de vagina met een of meer vingers en het seksueel binnendringen van de vagina met een vibrator. [slachtoffer 2] heeft aangifte gedaan. Zij heeft verklaard dat het bedrijf van verdachte was gevestigd in Oirsbeek. Verdachte kon commanderen bij fotoshoots. De hoogte van de vergoeding die zij kreeg hing af van hoeveel kleren zij aan had. In het begin werden foto’s gemaakt met kleding aan. Gaandeweg het traject moesten de kleren uit. Als [slachtoffer 2] haar kleding niet uittrok, kreeg ze van verdachte niets betaald. Ze heeft aangegeven dat ze bang was voor verdachte. In eerste instantie wilde ze haar kleding niet uittrekken. Verdachte keek haar toen boos aan en zei dat ze dat wel moest doen, wilde ze verder komen. [slachtoffer 2] heeft verder verklaard dat ze in een financieel slechte situatie verkeerde en het geld hard nodig had. Ze geeft aan dat verdachte op een dwingende manier zei dat ze uit de kleren moest en ze dus geen ander keus had en zich gedwongen voelde. Ze durfde daarom ook niet bij hem weg te gaan. Zij heeft verklaard dat er ook fotoshoots zijn geweest waarbij haar vagina en borsten nadrukkelijk zijn gefotografeerd. Zij heeft dat gemerkt omdat verdachte dicht bij kwam met zijn camera en inzoomde. Verder heeft ze verklaard dat er ook videoafbeeldingen van haar zijn gemaakt. Zij had daarbij een blinddoek om en kon daardoor niet zien wie handelingen bij haar verrichtte. Verdachte was daar evenwel bij aanwezig. Andere personen heeft ze daarbij niet gezien of gehoord. Ze voelde dat iemand haar kleding uittrok en vervolgens met zijn handen haar borsten en vagina betastte. Ook ging die persoon met vingers in haar vagina. Ook voelde ze dat een vibrator haar vagina in werd gebracht. Ze durfde daar niets van te zeggen. Ze was 17 jaar toen deze film werd gemaakt. De verdediging heeft gesteld dat [slachtoffer 2] meerderjarig was ten tijde van het opnemen van dit videofragment. Zoals hiervoor bij de bespreking van feit 1 al aan de orde is gekomen, is gebleken dat [slachtoffer 2] tien dagen voor haar 18e verjaardag een tatoeage heeft laten zetten. Deze tatoeage is niet te zien in het videofragment. De rechtbank verwerpt dan ook het verweer van de verdediging. De rechtbank acht gelet op de beschrijving van het aangetroffen videofragment en de verklaring van [slachtoffer 2] feit 2 dan ook wettig en overtuigend bewezen. Daarbij wordt de periode ingekort tot 14 oktober 2007 omdat [slachtoffer 2] na die dag meerderjarig is geworden. Feit 3 Uit de aangetroffen videofragmenten en de verklaring van [slachtoffer 1], zoals hiervoor bij de overwegingen met betrekking tot feit 1 omschreven, maakt de rechtbank op dat verdachte met zijn penis, vingers en vibrators het lichaam van [slachtoffer 1] heeft gepenetreerd. Tevens heeft hij een vinger in de anus van [slachtoffer 1] geduwd en heeft hij zijn penis in de mond van [slachtoffer 1] gestoken. Ten slotte heeft hij haar vagina, anus en borsten betast. De door de verdediging opgeworpen stelling dat [slachtoffer 1] ouder was dan 16 jaar wordt door de rechtbank verworpen, op de gronden als hiervoor bij feit 1 genoemd. De rechtbank acht feit 3 primair dan ook wettig en overtuigend bewezen. Feit 4 De rechtbank is van oordeel dat ten aanzien van het primair ten laste gelgede feit te weinig bewijs in het dossier voorhanden is dat [slachtoffer 3] jonger dan 16 was toen het videofragment dat onder feit 1 is beschreven, werd gemaakt. De verdachte zal dan ook voor het primair ten laste gelegde worden vrijgesproken. Ten aanzien van het subsidiair ten laste gelegde feit verwijst de rechtbank naar hetgeen zij daarover onder feit 1 heeft overwogen. Uit de videofragmenten en de verklaring van [slachtoffer 8], maakt de rechtbank op dat verdachte op ontuchtige wijze de borsten en de vagina van [slachtoffer 3] heeft betast en dat [slachtoffer 3] dit toeliet omdat verdachte haar daarvoor een geldelijke beloning in het vooruitzicht stelde. Ten aanzien van het ook hier door de verdediging gevoerde verweer met betrekking tot de leeftijd van [slachtoffer 3], verwijst de rechtbank naar hetgeen zij daarover onder feit 1 heeft overwogen. De rechtbank acht feit 4 subsidiair wettig en overtuigend bewezen. Feit 5 Ten aanzien van feit 5 primair verwijst de rechtbank naar hetgeen zij daarover onder feit 1 heeft overwogen in verband met [slachtoffer 8]. Uit de van [slachtoffer 8] aangetroffen videofragmenten en de verklaring van [slachtoffer 8], zoals onder feit 1 omschreven, maakt de rechtbank op dat verdachte een vibrator in de vagina van [slachtoffer 8] heeft geduwd en daarnaast haar borsten heeft betast, terwijl [slachtoffer 8] ouder was dan 12 jaar maar jonger dan 16 jaar. De verdediging heeft bepleit dat [slachtoffer 8] meerderjarig was op de videofragmenten. De rechtbank acht die stelling niet aannemelijk geworden. Ook hier zij verwezen naar hetgeen daarover onder feit 1 is overwogen. Een sterke aanwijzing dat [slachtoffer 8] jonger dan 16 jaar oud was vindt de rechtbank in het feit dat bij de bestandseigenschappen is aangegeven dat het gecreëerd is op 12 februari 2006. De rechtbank concludeert daaruit dat het desbetreffende bestand al op 12 februari 2006 op een server is geplaatst. Daaruit maakt de rechtbank op dat het betreffende bestand dus al bestond toen [slachtoffer 8] jonger dan 16 jaar was. Het verweer van de verdediging wordt dan ook verworpen. De rechtbank acht feit 5 primair wettig en overtuigend bewezen. Feit 6 De rechtbank is met de officier van justitie en de raadsman van oordeel dat ten aanzien van dit feit uit de bewijsmiddelen in het dossier niet is vast te stellen dat [slachtoffer 9] jonger was dan 16 jaar toen het onder feit 1 ten aanzien van [slachtoffer 9] besproken videofragment werd gemaakt. Andere bestanden die het in dit feit gemaakte verwijt kunnen schragen, zijn de rechtbank niet gebleken. De verdachte zal dan ook van dit feit worden vrijgesproken. Feit 7 De rechtbank stelt bij feit 7 voorop dat het heimelijk filmen van de betrokken meisjes, terwijl zij zich onbespied wanen, een verwerpelijk feit is. Op de momenten dat zij zich (letterlijk) bloot gaven en in de vermeende beslotenheid van het webcamhok annex kleedkamer zich (soms) overgaven aan zeer intieme handelingen bij zichzelf of een ander, mochten zij erop vertrouwen dat verdachte daar geen zicht op had. Niets was echter minder waar. Met behulp van, naar verdachte het noemt, een of meer beveiligingscamera’s heeft verdachte opnamen gemaakt van hetgeen zich in het webcamhok afspeelde. Dat gedrag keurt de rechtbank ten stelligste af. Dat sprake zou zijn van toevallig gemaakte opnamen die verdachte diende te bewaren als geheugensteuntje, of van ongezien opgeslagen beelden, zoals verdachte heeft betoogd, vind de rechtbank ongeloofwaardig. De rechtbank moet echter de tenlastelegging beoordelen, waarin verdachte is verweten dat hij door dit heimelijk filmen ontucht heeft gepleegd met de betrokken meisjes. Art. 246 Sr luidt: “Hij die door geweld of een andere feitelijkheid of bedreiging met geweld of een andere feitelijkheid iemand dwingt tot het plegen of dulden van ontuchtige handelingen, wordt, als schuldig aan feitelijke aanranding van de eerbaarheid, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste acht jaren of geldboete van de vijfde categorie.” Vooropgesteld moet worden dat van het dwingen tot het plegen of dulden van ontuchtige handelingen als bedoeld in art. 246 Sr ook sprake kan zijn ingeval geen lichamelijke aanraking tussen de dader en het slachtoffer heeft plaatsgevonden. Of in een zodanig geval de gedraging of gedragingen van de dader – al dan niet in hun onderlinge samenhang bezien – het dwingen tot het plegen of dulden van ontuchtige handelingen opleveren, is afhankelijk van de omstandigheden van het geval. Daarbij komt in het bijzonder betekenis toe aan het antwoord op de vraag of en zo ja, in hoeverre tussen de dader en het slachtoffer enige voor het plegen of dulden van ontucht relevante interactie heeft plaatsgevonden. Gelet hierop en mede in aanmerking genomen dat uit het dossier niet kan worden opgemaakt dat sprake is geweest van relevante interactie tussen de verdachte en de meisjes, is de rechtbank van oordeel dat de meisjes niet door handelingen van verdachte zijn gebracht tot het plegen van ontuchtige handelingen noch dat zij ontuchtige handelingen hebben moeten dulden in de zin van dit artikel. Verdachte moet daarom van dit feit worden vrijgesproken. Feit 8 Algemeen Onder feit 8 heeft de officier van justitie verdachte het verwijt gemaakt dat hij zich ten aanzien van de daar genoemde personen schuldig heeft gemaakt aan mensenhandel als strafbaar gesteld in artikel 273f Sr. Die mensenhandel zou zijn gepleegd door de genoemde meisjes (kinder)pornografisch te fotograferen/filmen, daarbij meer geld te beloven bij meer bloot en vervolgens deze foto’s te verkopen. Zoals hiervoor onder feit 1 tot en met 5 is overwogen, acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte foto’s en videofragmenten heeft gemaakt die naar aard en uiterlijke verschijningsvorm te kwalificeren zijn als kinderporno. Daarbij hebben de meisjes steeds consistent verklaard dat ze meer geld kregen naarmate ze steeds meer bloot gingen. Uit de verklaringen van de meisjes en de verdachte is af te leiden dat een bepaald traject werd doorlopen. Eerst werden er foto’s gemaakt met kleding aan. Vervolgens werd de kleding steeds schaarser, werden er topless foto’s gemaakt en dan foto’s waarbij ze geheel naakt waren. Uiteindelijk werden foto’s gemaakt van pornografische aard en in sommige gevallen pornografische video’s. Verdachte heeft daarbij aan de meisjes voorgehouden dat als ze niet mee wilden gaan in dit ‘traject’, hij geen werk meer voor ze had. Verdachte verkocht deze foto’s en video’s aan derden. Door aldus te handelen heeft verdachte zich schuldig gemaakt aan mensenhandel, te weten het voordeel trekken uit seksuele handelingen van deze meisjes. De rechtbank acht feit 8 wettig en overtuigend bewezen. De rechtbank merkt daarbij op dat [slachtoffer 3] en [slachtoffer 1] ten tijde van deze uitbuiting jonger waren dan 16 jaar. Ook acht de rechtbank medeplegen bewezen omdat verdachte ter terechtzitting heeft verklaard dat hij onder meer samenwerkte met ‘[T]’ en ‘[S]’, in die zin dat deze personen opdrachtgevers voor bepaalde fotoseries dan wel films waren. 4.4 De bewezenverklaring De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte 1. in de periode van 1 januari 2006 tot en met 9 november 2010 in Nederland meermalen afbeeldingen en gegevensdragers te weten harde schijven en computers bevattende afbeeldingen heeft verspreid en vervaardigd en in bezit gehad, terwijl op die afbeeldingen en gegevensdragers seksuele gedragingen zichtbaar zijn, waarbij telkens (een) perso(o)n(
2. en)die kennelijk de leeftijd van achttien jaren nog niet had(den) bereikt, was/waren betrokken of schijnbaar was/waren betrokken, welke voornoemde seksuele gedragingen bestonden uit * het vaginaal en/of anaal penetreren (met de penis en/of vinger(
3. s)en/of een dildo en/of een ander voorwerp) door zichzelf en/of door een volwassen man/een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet heeft bereikt van het lichaam van (een) perso(o)n(
4. en)die kennelijk de leeftijd van 18 jaar (eveneens) nog niet heeft/hebben bereikt - Bestandsnaam videofragment: [bestandsnaam].MPG, waarbij de minderjarige [slachtoffer 4] is betrokken en - videobestand [slachtoffer 7]-[bestandsnaam].wmv, waarbij de minderjarige [slachtoffer 7] is betrokken en - videobestand genaamd "[slachtoffer 1]-[bestandsnaam].wmv, waarbij de minderjarige [slachtoffer 1] is betrokken en - videofragment "[bestandsnaam] [slachtoffer 1]+R.wmv", waarbij de minderjarige [slachtoffer 1] is betrokken en - videobestand genaamd "[slachtoffer 3]-[bestandsnaam].wmv", waarbij de minderjarige [slachtoffer 3] is betrokken en - een videofragment genaamd: "[slachtoffer 8][bestandsnaam].wmv", waarbij de minderjarige [slachtoffer 8] is betrokken en - videofragment genaamd: "[slachtoffer 9]_15.wmv", waarbij de minderjarige [slachtoffer 9]is betrokken en - videobestand genaamd: "[slachtoffer 1]+R.wmv", waarbij de minderjarige [slachtoffer 1] is betrokken en * het (laten) betasten van de vagina en/of de borsten van (een) perso(o)n(
5. en)die kennelijk de leeftijd van 18 jaren nog niet heeft/hebben bereikt door een volwassen man - een videofragment genaamd: ""[slachtoffer 8][bestandsnaam].wmv", waarbij de minderjarige [slachtoffer 8] is betrokken en - videobestand genaamd: "[slachtoffer 1]+R.wmv", waarbij de minderjarige [slachtoffer 1] is betrokken en * het houden van een vinger tussen de schaamlippen en het drukken van een stijve penis in/tegen de vagina en de billen van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaren nog niet heeft bereikt - videobestand genaamd: "[slachtoffer 1]+R.wmv", waarbij de minderjarige [slachtoffer 1] is betrokken en * het laten vasthouden en in de mond laten nemen van de stijve penis van een volwassen man door een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaar nog niet heeft bereikt - videobestand genaamd: "[slachtoffer 1]+R.wmv", waarbij de minderjarige [slachtoffer 1] is betrokken en * het geheel of gedeeltelijk naakt laten poseren van een perso(o)n(
6. en)die kennelijk de leeftijd van 18 jaren nog niet heeft/hebben bereikt, waarbij door het camerastandpunt en/of de (onnatuurlijke) pose en/of de wijze van kleden van die/de perso(o)n(
7. en)nadrukkelijk de (ontblote) geslachtsdelen in beeld gebracht worden - bestandsnaam [bestandsnamen].JPG, waarbij de minderjarige [slachtoffer 2] is betrokken en - bestandsnaam [slachtoffer 5]_[bestandsnaam].JPG, waarbij de minderjarige [slachtoffer 5] is betrokken en - bestandsnaam [bestandsnaam].JPG en/of bestandsnaam [bestandsnaam].JPG en/of bestandsnaam [bestandsnaam].JPG, waarbij de minderjarige [slachtoffer 4] is betrokken en * het geheel of gedeeltelijk naakt (laten) poseren van een persoon die kennelijk de leeftijd van 18 jaren nog niet heeft/hebben bereikt, waarbij deze persoon in opeenvolgende filmfragmenten van haar kleding ontdoet en waarna door het camerastandpunt en de pose en de wijze van kleden van deze persoon nadrukkelijk de ontblote geslachtsdelen en borsten in beeld gebracht worden - bestandsnaam videofragment: [slachtoffer 2]-[bestandsnaam].wmv, waarbij de minderjarige [slachtoffer 2] is betrokken terwijl verdachte daarvan een beroep of gewoonte heeft gemaakt; 2. subsidiair in de periode van 15 oktober 2006 tot en met 14 oktober 2007 te Oirsbeek, in de gemeente Schinnen, meermalen door giften of beloften van geld te weten het betalen van geld aan [slachtoffer 2] voor het maken van foto's en/of video's en uit het beloven van meer geld indien die [slachtoffer 2] meer bloot liet zien op foto's en/of video-opnames, een persoon, [slachtoffer 2], geboren op 15 oktober 1989, van wie verdachte wist dat deze de leeftijd van achttien jaren nog niet had bereikt, opzettelijk heeft bewogen ontuchtige handelingen van hem, verdachte te dulden, te weten het ontuchtig betasten en vastpakken van de vagina van die [slachtoffer 2] en ontuchtig strelen over de vagina van die [slachtoffer 2]; 3. in de periode van 29 oktober 2004 tot en met 28 oktober 2006 te Oirsbeek, in de gemeente Schinnen, meermalen met [slachtoffer 1], geboren op [1990], die de leeftijd van twaalf jaren maar nog niet die van zestien jaren had bereikt, buiten echt, ontuchtige handelingen heeft gepleegd, die mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam van die [slachtoffer 1], hebbende verdachte telkens - zijn verdachtes penis en/of vinger(
8. s)en/of vibrator in de vagina van die [slachtoffer 1] geduwd/ gebracht en - een vinger in de anus van die [slachtoffer 1] geduwd/gebracht en - zijn, verdachtes, penis in de mond van die [slachtoffer 1] geduwd/gebracht en - de borsten en de vagina en anus van die [slachtoffer 1] betast en/of vastgepakt en/of daarover gewreven; 4. subsidiair in de periode van 1 januari 2005 tot en met 8 maart 2007 te Oirsbeek, in de gemeente Schinnen, meermalen door giften of beloften van geld, te weten het betalen van geld aan [slachtoffer 3] voor het maken van foto's en video-opnames en uit het beloven van meer geld indien die [slachtoffer 3] meer bloot liet zien op foto’s en/of video-opnames, een minderjarige, [slachtoffer 3], geboren op [1989], wiens minderjarigheid verdachte kende, opzettelijk heeft bewogen ontuchtige handelingen van hem, verdachte, te dulden, te weten het ontuchtig betasten van de borsten en vagina van die [slachtoffer 3]; 5. in de periode van 5 oktober 2004 tot en met 4 oktober 2006 te Oirsbeek, in de gemeente Schinnen, met [slachtoffer 8], geboren op [1990], die de leeftijd van twaalf jaren maar nog niet die van zestien jaren had bereikt, buiten echt ontuchtige handelingen heeft gepleegd, die mede bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam van die [slachtoffer 8], hebbende verdachte een vibrator in de vagina van die [slachtoffer 8] geduwd/gebracht en de borsten van die [slachtoffer 8] betast/vastgepakt; 8. in de periode van 1 januari 2005 tot en met 9 november 2010 in Nederland, meermalen, opzettelijk voordeel heeft getrokken uit één of meer seksuele handelingen van: [slachtoffer 1], geboren op [1990] en [slachtoffer 3], geboren op [1989]en [slachtoffer 8] geboren op [1990] en [slachtoffer 9], geboren op [1988] met of voor een derde tegen betaling, immers heeft hij, verdachte, telkens van die [slachtoffer 1] en [slachtoffer 3] en [slachtoffer 8] en [slachtoffer 9](kinder)pornografische foto’s en film/video-opnames gemaakt en die [slachtoffer 1] en [slachtoffer 3] en [slachtoffer 8] en [slachtoffer 9]in het vooruitzicht gesteld dat de vergoeding hoger werd naarmate meer bloot op die foto’s en/of film/video-opnames mocht komen en welke foto's en film/video-opnames door hem verdachte werden verkocht, en heeft hij, verdachte, met die [slachtoffer 1] en [slachtoffer 3] en [slachtoffer 8] en [slachtoffer 9]ontuchtige handelingen gepleegd die (mede) bestonden uit het seksueel binnendringen van het lichaam van die [slachtoffer 1] en [slachtoffer 3] en [slachtoffer 8] en [slachtoffer 9], terwijl die [slachtoffer 3] en [slachtoffer 9]de leeftijd van achttien jaren nog niet hadden bereikt en die [slachtoffer 1] en [slachtoffer 8] de leeftijd van zestien jaren nog niet hadden bereikt. 5 De strafbaarheid Het bewezenverklaarde levert de volgende strafbare feiten op: T.a.v. feit 1: een afbeelding/gegevensdragers bevattende een afbeelding van een seksuele gedraging, waarbij iemand die kennelijk de leeftijd van achttien jaar nog niet heeft bereikt, is betrokken of schijnbaar is betrokken, verspreiden, vervaardigen en in bezit hebben, terwijl van het plegen van dit misdrijf een beroep of gewoonte wordt gemaakt, meermalen gepleegd T.a.v. feit 2 subsidiair: door giften of beloften van geld een persoon waarvan hij weet dat deze de leeftijd van achttien jaren nog niet heeft bereikt, opzettelijk bewegen ontuchtige handelingen van hem te dulden, meermalen gepleegd T.a.v. feit 3 primair: met iemand die de leeftijd van twaalf jaren maar nog niet die van zestien jaren heeft bereikt, buiten echt, ontuchtige handelingen plegen die bestaan uit of mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam, meermalen gepleegd T.a.v. feit 4 subsidiair: door giften of beloften van geld een persoon waarvan hij weet dat deze de leeftijd van achttien jaren nog niet heeft bereikt, opzettelijk bewegen ontuchtige handelingen van hem te dulden, meermalen gepleegd T.a.v. feit 5 primair: met iemand die de leeftijd van twaalf jaren maar nog niet die van zestien jaren heeft bereikt, buiten echt, ontuchtige handelingen plegen die bestaan uit of mede bestaan uit het seksueel binnendringen van het lichaam, meermalen gepleegd T.a.v. feit 8: mensenhandel, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen, meermalen gepleegd en mensenhandel, tewijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen onder de omstandigheid dat de persoon ten aanzien van wie het feit wordt gepleegd de leeftijd van zestien jaren nog niet heeft bereikt, meermalen gepleegd Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid uitsluit. 6 De strafoplegging Bij de bepaling van de op te leggen straf heeft de rechtbank gelet op de aard en de ernst van het hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen. De officier van justitie heeft geëist dat de rechtbank verdachte elf jaar gevangenisstraf zal opleggen. Hij heeft in dat verband gewezen op een aantal aspecten in deze zaak, te weten de ernst van de feiten, de duur van de periode waarin deze zich hebben afgespeeld en de nog immer voortdurende impact van de feiten, doordat telkens weer foto’s van door verdachte gefotografeerde meisjes op internet opduiken. De officier van justitie heeft ook gewezen op de omstandigheid dat verdachte, hoewel er eerdere politiecontacten zijn geweest, niet eerder voor strafbare feiten veroordeeld is. De raadsman heeft voor het geval de rechtbank tot bewezenverklaring zou komen betoogd dat de officier van justitie een beeld van verdachte heeft geschetst dat niet overeenkomt met de waarheid. Er is geen sprake geweest van misleiding: volgens de raadsman zijn de modellen en hun ouders vanaf het begin af aan op de hoogte geweest dat het uiteindelijk ging om naakt poseren. De ouders zijn in zijn ogen de eerstaangewezenen om hun dochters daartegen te beschermen. Dat zij hun dochters toestemming hebben gegeven mag dan juridisch niet relevant zijn, maar moet wel invloed hebben op de straftoemeting. De raadsman heeft daarbij verwezen naar de wetsgeschiedenis, zoals die blijkt uit de uitspraak van de Hoge Raad met LJN AV4193. Het gaat niet aan om de verwijtbaarheid uitsluitend bij verdachte in de weegschaal te leggen, aldus de raadsman. De raadsman heeft voorts nog erop gewezen dat de grenzen betreffende de vraag wanneer een afbeelding kinderpornografisch wordt vloeiend zijn. Ten slotte heeft de raadsman betoogd dat de geëiste straf draconisch hoog is en in geen verhouding staan met grote andere (ernstigere) zedenzaken. Zoals hiervoor is vastgesteld acht de rechtbank bewezen dat verdachte zich heeft schuldiggemaakt aan