ECLI:NL:RBMNE:2013:4826

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Afdeling Strafrecht Zittingslocatie Utrecht parketnummer: 16/700853-13 vonnis van de meervoudige kamer d.d. 10 oktober 2013 in de strafzaak tegen [verdachte] geboren op [1985] te [geboorteplaats] wonende te [woonplaats], [adres]. 1Onderzoek van de zaak Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 26 september 2013. De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie en van wat verdachte en de advocaat, mr. I.P.J. Beerens, advocaat te De Meern, naar voren hebben gebracht. 2De tenlastelegging De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht. De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte: Feit 1 op 18 maart 2013 samen met anderen heeft geprobeerd een personenauto te stelen; Feit 2 op 16 of 17 maart 2013 samen met anderen een personenauto met goederen daarin heeft gestolen dan wel heeft geheeld; Feiten 3 t/m 6 op 15 of 16 maart 2013, 15 of 16 februari 2013, 27 of 28 februari 2013 en 5 of 6 maart 2013 telkens samen met anderen een personenauto met goederen daarin heeft gestolen; Feit 7 in de periode van 3 december 2012 tot en met 18 maart 2013 heeft deelgenomen aan een criminele organisatie die tot oogmerk had het plegen van autodiefstallen. 3De voorvragen De dagvaarding is geldig, deze rechtbank is bevoegd tot kennisneming van de ten laste gelegde feiten en de officier van justitie is ontvankelijk. Er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging. 4De waardering van het bewijs 4.1 Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte alle ten laste gelegde feiten heeft gepleegd. De officier van justitie baseert zich daarbij op de inhoud van de zich in het dossier bevindende bewijsmiddelen. 4.2 Het standpunt van de verdediging De verdediging is van mening dat de rechtbank tot een bewezenverklaring kan komen van de feiten 1 tot en met 6. Van het onder 7 ten laste gelegde feit dient verdachte echter te worden vrijgesproken. De niet als aparte feiten op de tenlastelegging genoemde, maar wel in het dossier opgenomen autodiefstallen, worden door verdachte ontkend. Ten aanzien van de feiten 1 tot en met 6 is onvoldoende sprake van een gestructureerd duurzaam samenwerkingsverband zodat niet kan worden gekomen tot het oordeel dat sprake is van een criminele organisatie. 4.3 Het oordeel van de rechtbank 4.3.1. Ten aanzien van de feiten 1 tot en met 6 De verdachte heeft bij de politie een verklaring afgelegd over de feiten 1 tot en met 6. Ter terechtzitting heeft hij verklaard bij die verklaring te blijven en gezegd dat het klopt dat hij de feiten 1 tot en met 6 bekent. De rechtbank grondt haar overtuiging dat deze feiten zijn begaan als hierna bewezen verklaard mede op de aangiftes in deze zaken’, op de processen-verbaal van bevindingen met betrekking tot telefoonverkeer en op processen-verbaal inzake het terugvinden van enkele auto’s. 4.3.2 Ten aanzien van feit 7 Aan verdachte wordt verweten dat hij samen met zijn medeverdachte(

1. n)heeft deelgenomen aan een criminele organisatie die tot oogmerk had autodiefstallen te plegen. Ter zitting is door de officier van justitie uitdrukkelijk verzocht de niet als aparte feiten op de tenlastelegging genoemde, maar wel in het dossier opgenomen autodiefstallen, buiten beschouwing te laten. De verdediging heeft zich bij dit standpunt aangesloten. De rechtbank zal gevolg geven aan dit verzoek en haar oordeel baseren op de (poging tot) autodiefstal(len), zoals hiervoor onder de feiten 1 tot en met 4 en 6 uitgewerkt. Over de overige in het dossier genoemde zaken wordt in dit vonnis dus geen oordeel gegeven. Dat betekent dat het subsidiaire verzoek van de raadsvrouwe om aanhouding voor het geval deze zaken in de beoordeling betrokken worden geen bespreking behoeft. Volgens vaste rechtspraak wordt onder organisatie in de zin van artikel 140 Sr verstaan ‘een samenwerkingsverband met een zekere duurzaamheid en structuur, tussen verdachte en ten minste één andere persoon’. Voor duurzaamheid of bestendigheid is een zekere duur van het samenwerkingsverband een aanwijzing. In de onderhavige zaak betreft het vijf feiten gepleegd door verdachte en de twee medeverdachten en één feit begaan door verdachte met één medeverdachte. Deze zes gelijksoortige feiten zijn gepleegd in een periode van ruim vier weken. Het kan goed zijn dat zonder ingrijpen van politie en justitie de samenwerking langdurig(
2. er)zou zijn voortgezet. Dat is echter niet of onvoldoende komen vast te staan. Hoewel aannemelijk lijkt dat sprake is van een zekere rolverdeling op grond van ieders mogelijkheden, heeft de rechtbank te weinig inzicht gekregen in enige verdergaande structuur van het samenwerkingsverband tussen verdachte en zijn medeverdachte(
3. n). De grens tussen het met meerdere personen meerdere incidentele strafbare feiten plegen en het vormen van een criminele organisatie is dun. De telefoongesprekken lijken af en toe te wijzen in de richting van een lukraak plegen. De rechtbank is van oordeel dat wat in deze zaak is komen vast te staan onvoldoende is om te spreken van een samenwerkingsverband met een zekere duurzaamheid en structuur en daarmee te komen tot het oordeel dat sprake is van een criminele organisatie. Verdachte zal dan ook van dit feit worden vrijgesproken. 4.4 De bewezenverklaring De rechtbank acht op grond van hetgeen hiervoor is vastgesteld en overwogen wettig en overtuigend bewezen dat 1. hij op 18 maart 2013 te Bilthoven, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met anderen met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening weg te nemen een personenauto (merk BMW) en/of een of meer goed(eren) en/of geld (uit voornoemde personenauto), toebehorende aan [benadeelde 1] en/of[benadeelde 2], en die weg te nemen personenauto en/of goed(eren) en/of geld onder hun bereik te brengen door middel van een valse sleutel, immers hebben hij, verdachte en/of zijn mededaders, - een koplamp en achterlicht van voornoemde auto afgeplakt met duct-tape en - portieren en ramen van voornoemde personenauto geopend, zijnde de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet voltooid; 2. Primair hij op of omstreeks 17 maart 2013 te Bosch en Duin, tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening heeft weggenomen een personenauto (merk BMW) (met daarin kentekenpapier(en), toebehorende aan [benadeelde 3], waarbij verdachte en/of zijn mededaders de weg te nemen goederen onder hun bereik hebben gebracht door middel van een valse sleutel; 3. hij op of omstreeks 16 maart 2013 te Baarn, tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening heeft weggenomen een personenauto (merk Mini Cooper) (met daarin cd's en een broek), toebehorende aan [benadeelde 4], waarbij verdachte en/of zijn mededaders de weg te nemen goederen onder hun bereik hebben gebracht door middel van een valse sleutel; 4. hij op of omstreeks 16 februari 2013 te Soest, tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening heeft weggenomen een personenauto (merk BMW) (met daarin kleding en toiletartikelen en documenten en een navigatiesysteem (merk Navigon) en een sim-kaart en een usb-stick en een telefoonkaart), toebehorende aan[benadeelde 5], waarbij verdachte en/of zijn mededaders de weg te nemen goederen onder hun bereik hebben gebracht door middel van een valse sleutel; 5. hij op of omstreeks 28 februari 2013 te Soest,tezamen en in vereniging met een ander, met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening heeft weggenomen een personenauto (merk Mini Cooper) (met daarin meer golfclubs), toebehorende aan [benadeelde 6], waarbij verdachte en/of zijn mededader de weg te nemen goederen onder hun bereik hebben gebracht door middel van een valse sleutel; 6. hij op of omstreeks 6 maart 2013 te [geboorteplaats], tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk van wederrechtelijke toeëigening heeft weggenomen een personenauto (merk BMW) (met daarin een rijbewijs en een navigatiesysteem (merk TomTom) en een document en sleutels en kentekenplaat-onderdelen eneen acculader-computer en kentekenbewijzen), toebehorende aan[benadeelde 7], waarbij verdachte en /of zijn mededaders de weg te nemen goederen onder hun bereik hebben gebracht door middel van een valse sleutel; De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken. 5De strafbaarheid 5.1 De strafbaarheid van de feiten Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Het bewezen verklaarde levert de navolgende strafbare feiten op. Feit 1 poging tot diefstal door twee of meer verenigde personen waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van valse sleutels; Feiten 2, 3, 4, 5 en 6 telkens, diefstal door twee of meer verenigde personen waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van valse sleutels. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden. 5.2 De strafbaarheid van verdachte Verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid uitsluit. 6De strafoplegging 6.1 De vordering van de officier van justitie De officier van justitie heeft op grond van hetgeen hij bewezen heeft geacht gevorderd aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf voor de duur van 10 maanden, met aftrek van het voorarrest. 6.2 Het standpunt van de verdediging De verdediging heeft bepleit dat een lagere straf dan door de officier van justitie is gevorderd, dient te worden opgelegd. 6.3 Het oordeel van de rechtbank Bij het bepalen van de op te leggen straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de ernst van de feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en ook met de persoon van de verdachte, zoals dat uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken. Daarnaast heeft de rechtbank acht geslagen op het uittreksel justitiële documentatie met betrekking tot verdachte d.d. 2 augustus 2013 en op het reclasseringsadvies van 13 juni 2013. Verdachte heeft samen met zijn medeverdachten in een relatief korte periode van ruim vier weken een vijftal dure auto’s gestolen en een keer geprobeerd dat te doen. Zij gebruikten hiervoor geavanceerde apparatuur/programmatuur waarmee de digitale gegevens behorend bij de (sleutel van
4. de)auto kon worden gelezen, gemanipuleerd en vervolgens teruggeplaatst. Op die manier kon de auto worden geopend, gestart en weggenomen. De rechtbank is van oordeel dat de bewezen verklaarde feiten een onvoorwaardelijke gevangenisstraf rechtvaardigen, met name gelet op de waarde van de gestolen auto’s en professionaliteit waarmee dit gebeurde. Daar staat echter het volgende tegenover: Verdachte is niet eerder veroordeeld. Voorafgaande aan de aanhouding leidde hij een stabiel leven leidde en de reclassering heeft op geen van de leefgebieden problemen geconstateerd Hoewel verdachte ter terechtzitting, waar ook de medeverdachten aanwezig waren, niet geheel openheid van zaken heeft willen geven, heeft hij wel de verantwoording voor zijn daden genomen. Verdachte heeft ook duidelijk gemaakt dat hij inziet dat zijn handelen verkeerd was. Daarom zal de rechtbank hem een lagere straf opleggen dan aan zijn medeverdachten. De rechtbank acht het opleggen van een gevangenisstraf voor de duur van 6 maanden passend en geboden. Om verdachte ervan te weerhouden in de toekomst opnieuw strafbare feiten te plegen, zal de rechtbank een deel van deze straf, te weten 3 maanden, voorwaardelijk opleggen. Daarnaast zal aan verdachte een werkstraf van na te noemen duur worden opgelegd. 7De benadeelde partijen en de schadevergoedingsmaatregel 7.1 Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie is van oordeel dat zowel de vordering van benadeelde [benadeelde 6] als die van [benadeelde 7] kan worden toegewezen, met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. 7.2 Het standpunt van de verdediging De verdediging heeft bepleit beide vorderingen af te wijzen nu onvoldoende vaststaat dat sprake is van rechtstreekse schade en een goede onderbouwing van de schade ontbreekt. 7.3 Het oordeel van de rechtbank Uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat de benadeelde partij [benadeelde 6], als gevolg van het hiervoor onder 5 bewezen geachte feit rechtstreeks schade heeft geleden. De rechtbank waardeert deze op € 703,-- (zegge zevenhonderddrie euro). De vordering kan dan ook tot dat bedrag worden toegewezen. De gestolen golftas wordt ook al in de bijlage bij de aangifte genoemd. Dat de goederen alleen in de bijlage bij de aangifte worden omschreven is een gebruikelijke gang van zaken. De veroordeling is hoofdelijk: als en voor zover een mededader betaalt hoeft verdachte niet te betalen. In het belang van de benadeelde partij voornoemd wordt als extra waarborg voor betaling de schadevergoedingsmaatregel (artikel 36f Sr) aan verdachte opgelegd. Uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat de benadeelde partij[benadeelde 7] als gevolg van het hiervoor onder 6 bewezen geachte feit rechtstreeks schade heeft geleden. De rechtbank waardeert dit deel op € 1.058,40 (zegge eenduizend achtenvijftig euro en veertig eurocent). De vordering kan dan ook tot dat bedrag worden toegewezen. De vordering is in zoverre onvoldoende weersproken. Het enkele feit dat enkele (kleine) schadeposten worden opgevoerd in verband met ontvreemde goederen die niet op de aangifte staan is daartoe onvoldoende: het gaat deels om goederen die veelal aanwezig zijn in auto’s (CD’s, gereedschap, kabels). Het ligt ook op de weg van de dief, die spullen van een ander onder zich heeft genomen, om gemotiveerd te betwisten dat de gestelde waarde juist is, de dief kan immers in concreto aangeven wat de waarde zou kunnen zijn van het ontvreemde. Nu dit is nagelaten is het verweer ook in zoverre onvoldoende onderbouwd. Dat aangever bepaalde papieren met spoed heeft vervangen is niet ongebruikelijk en blijft voor rekening van de dief. De veroordeling is hoofdelijk: als en voor zover een mededader betaalt hoeft verdachte niet te betalen. Voorts zal verdachte worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog zal maken. In het belang van de benadeelde partij voornoemd wordt als extra waarborg voor betaling de schadevergoedingsmaatregel (artikel 36f Sr) aan verdachte opgelegd. Wat betreft het restant van de vordering, te weten de reparatiekosten van € 986,15 waarvoor een factuur is overgelegd geldt het volgende. Dat benadeelde deze schade heeft geleden is thans onvoldoende komen vast te staan nu de factuur betrekking heeft op een auto met ander kenteken dan de auto welke betrokken was bij het bewezen verklaarde feit en deze factuur dateert bovendien van vier maanden na het bewezen verklaarde feit. Een nadere beoordeling in zoverre levert een onevenredige belasting van het strafgeding. Daarom is de benadeelde partij in dat deel van de vordering niet-ontvankelijk. De benadeelde partij kan de vordering in zoverre bij de burgerlijke rechter aanbrengen. 8Het beslag De onder verdachte in beslag genomen en hem toebehorende auto, te weten de Audi A3 voorzien van het kenteken[kenteken], dient aan verdachte te worden terug gegeven. 9De wettelijke voorschriften De beslissing berust op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 24c, 36f, 45, 47, 57, 310, 311 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezen verklaarde. 10De beslissing De rechtbank: Vrijspraak - spreekt verdachte vrij van het onder 7 ten laste gelegde feit; Bewezenverklaring - verklaart het ten laste gelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4 is omschreven; - spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd; Strafbaarheid - verklaart dat het bewezen verklaarde de volgende strafbare feiten oplevert: Feit 1 poging tot diefstal door twee of meer verenigde personen waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van valse sleutels; Feiten 2, 3, 4, 5 en 6 telkens, diefstal door twee of meer verenigde personen waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft door middel van valse sleutels - verklaart verdachte strafbaar; Strafoplegging Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 6 maanden. Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die straf in mindering gebracht zal worden. Beveelt dat een gedeelte, groot 3 maanden, van deze gevangenisstraf niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij later anders wordt gelast. Stelt daarbij een proeftijd van 2 (twee) jaren vast. De tenuitvoerlegging kan worden gelast indien veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd aan een strafbaar feit schuldig maakt. Veroordeelt verdachte tot een taakstraf, bestaande uit het verrichten van onbetaalde arbeid, van honderdtachtig