ECLI:NL:RBMNE:2014:5429

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Afdeling Strafrecht Zittingslocatie Utrecht Parketnummers: 16/661664-14 en 16/655083-13 tul alg (P) Vonnis van de meervoudige strafkamer van 14 oktober 2014 in de strafzaak tegen [verdachte], geboren te [geboorteplaats] op [1971], verblijvende te [adres] (FVK Basalt). 1Het onderzoek ter terechtzitting Het onderzoek ter terechtzitting heeft plaatsgevonden op 14 oktober

1. De verdachte is in persoon verschenen en heeft zich ter terechtzitting laten bijstaan door mr. T. van Assendelft de Coningh, advocaat te Amersfoort. De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie en van wat verdachte en de raadsman naar voren hebben gebracht. 2Tenlastelegging De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht. De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte: op 7 juli 2014 te Utrecht zich schuldig heeft gemaakt aan (primair) een woninginbraak, (subsidiair) een poging tot woninginbraak, (meer subsidiair) huisvredebreuk. 3Voorvragen De dagvaarding is geldig, deze rechtbank is bevoegd tot kennisneming van het ten laste gelegde feit en de officier van justitie is ontvankelijk. Er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging. 4Waardering van het bewijs 4.1 Het standpunt van het Openbaar Ministerie De officier van justitie heeft vrijspraak gevorderd voor het primair en subsidiair ten laste gelegde. De officier van justitie acht het meer subsidiair ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen. 4.2 Het standpunt van de verdediging De verdediging heeft zich geconformeerd aan het standpunt van de officier van justitie. 4.3 Het oordeel van de rechtbank Vrijspraak De rechtbank acht de primair ten laste gelegde diefstal uit een woning niet wettig en overtuigend bewezen en zal verdachte daarvan vrijspreken Bewijsmiddelen Op 7 juli 2014 heeft [aangever] aangifte gedaan van een inbraak in zijn woning aan de [adres] te [woonplaats]. Aangever heeft daarbij verklaard dat hij op 7 juli 2014 omstreeks 10:20 uur in zijn woning was op de eerste verdieping, en dat de voordeur van de woning alleen met de dagschoot in het slot zat. Aangever hoorde gestommel, dan wel geritsel, vanuit de woonkamer komen. Omdat er verder niemand in huis was, vond aangever dat vreemd en is aangever naar beneden gelopen via de trap. Toen aangever beneden kwam zag aangever een man vanuit de keuken in zijn richting lopen, zag aangever dat de man de portemonnee van aangever in zijn handen had, dat de man de portemonnee had opengemaakt en dat de man de portemonnee vast had om er in te kijken. Aangever zag dat de man ook een zwarte auto-antenne vasthield en dat deze antenne was omgebogen. Aangever heeft verklaard dat zijn portemonnee uit zijn schoudertas was gehaald. Op 7 juli 2014 omstreeks 10:40 uur is de man, die later bleek te zijn: verdachte, aangehouden. Ter terechtzitting heeft verdachte verklaard dat hij op 7 juli 2014 in de woning van aangever is geweest zonder toestemming van de bewoner. Bewijsoverwegingen De rechtbank acht de subsidiair ten laste gelegde poging tot diefstal uit een woning, waarbij de toegang is verschaft door middel van een valse sleutel, wettig en overtuigend bewezen op grond van voornoemde bewijsmiddelen. De rechtbank kan uit de bewijsmiddelen geen andere conclusie trekken dan dat verdachte met de omgebogen antenne de voordeur van de woning heeft geopend, het zogenoemde ‘hengelen’, dat verdachte vervolgens de woning heeft betreden, dat het zijn bedoeling was om de portemonnee van aangever te stelen en dat hij vervolgens door aangever is overlopen voordat hij de woning weer kon verlaten. De verklaring van verdachte dat de voordeur van de woning openstond, dat hij iemand zag wegrennen, dat hij eerst heeft aangebeld en heeft geroepen voordat hij de woning betrad, en dat hij de portemonnee en de antenne van de grond heeft opgeraapt, acht de rechtbank niet geloofwaardig. Aangever heeft immers verklaard gestommel dan wel geritsel te hebben gehoord en aangever is daardoor gealarmeerd en naar beneden gelopen, niet vanwege het horen van de deurbel dan wel geschreeuw. 5Bewezenverklaring De rechtbank acht op grond van de in rubriek
2. genoemde bewijsmiddelen bewezen dat verdachte hij op of omstreeks 07 juli 2014 te Utrecht, althans in het arrondissement Midden-Nederland, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening in / uit een woning (gelegen aan de [adres]) weg te nemen een portemonnee, althans enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [aangever] in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en zich daarbij de toegang tot die woning te verschaffen en / of die / dat weg te nemen portemonnee en/of enig(e) goed(eren) onder zijn bereik te brengen door middel van een valse sleutel, met een omgebogen (auto)antenne, door het gat van de brievenbus de deur (door middel van zogenaamd "hengelen") van binnenuit heeft geopend, zijnde de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet voltooid; Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad. 6De strafbaarheid van het feit Het bewezen geachte feit is volgens de wet strafbaar als: poging tot diefstal, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door middel van valse sleutels. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden. 7De strafbaarheid van verdachte De rechtbank heeft kennis genomen van het Pro Justitia rapport d.d. 29 september 2014, opgemaakt door dr. R.A.R. Bullens, klinisch psycholoog. Het rapport vermeldt - samengevat - dat verdachte lijdt aan een ziekelijke stoornis van de geestvermogens in de vorm van cocaïneafhankelijkheid en afhankelijkheid van opioïde. Omdat verdachte nu onder toezicht staat, is er sprake van een remissie van middelengebruik. Voorts lijdt verdachte aan een gebrekkige ontwikkeling van de geestvermogens in de vorm van een persoonlijkheidsstoornis NAO (met antisociale- , borderline- en narcistische trekken) en zwakbegaafdheid. Omdat verdachte de (poging tot) diefstal ontkent, dient het verband tussen de diagnose en het betreffende delict met enige terughoudendheid te worden bezien en geldt dit verband enkel indien het hem ten laste gelegde feit bewezen wordt geacht. Vanuit de afhankelijkheid van verschillende middelen wordt een verband met het plegen van diefstal gevonden. De onbedwingbare drang tot het gebruik van middelen, als gevolg van de afhankelijkheid, brengt verdachte tot keuzes om voor zichzelf in deze middelen te voorzien. Er is een patroon zichtbaar waarbij het jarenlang gebruik van middelen samengaat met het jarenlang plegen van diefstallen om in gebruik te voorzien. Geadviseerd wordt om, uitgaand van een schaalverdeling met drie gradaties van toerekeningsvatbaarheid, verdachte als verminderd toerekeningsvatbaar aan te merken. De rechtbank neemt de diagnostische conclusies van voornoemde deskundige over en maakt die tot de hare. Ten aanzien van de causale relatie met het tenlastegelegde maakt zij echter een voorbehoud, in zoverre dat de bij verdachte geschetste psychische problematiek naar het oordeel van de rechtbank niet wegneemt dat verdachte voor de bewezen verklaarde diefstal in belangrijke mate verantwoordelijk kan worden gehouden. Verdachte kan naar het oordeel van de rechtbank om die reden als (hooguit) enigszins verminderd toerekeningsvatbaar worden beschouwd. De rechtbank is derhalve van oordeel dat verdachte strafbaar is voor het bewezenverklaard, omdat niet gebleken is van een omstandigheid die zijn strafbaarheid geheel uitsluit. 8Motivering van de straffen en maatregelen 8.
3. De eis van de officier van justitie De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte voor de door hem bewezen geachte huisvredebreuk zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van 37 dagen, met aftrek van het voorarrest. 8.
4. Het standpunt van de verdediging De verdediging heeft zich geconformeerd aan de eis van de officier van justitie. 8.
5. Het oordeel van de rechtbank De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken. De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen. Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een poging tot woninginbraak, waarbij verdachte in de woning is geweest. Dat is een ernstig feit, dat bij de bewoners een gevoel van onveiligheid kan veroorzaken. Verdachte heeft door de jaren heen veel vermogensdelicten gepleegd en heeft veel overlast veroorzaakt. Verdachte is nog op 11 maart 2014 door deze rechtbank veroordeeld in verband met een drietal vermogensdelicten, waarbij aan verdachte een deels voorwaardelijke gevangenisstraf is opgelegd met een proeftijd van drie jaren, met onder meer als bijzondere voorwaarde dat hij aansluitend aan zijn detentie diende te verblijven en mee te werken aan een klinische behandeling in de gesloten Forensische Verslavingskliniek Basalt te Almere. Verdachte heeft tot 27 juni 2014 in detentie gezeten. Omdat de beoogde aansluitende opname in Basalt niet lukte is verdachte al snel ernstig teruggevallen in gebruik van drugs. Vervolgens heeft op 7 juli 2014 het bewezen verklaarde feit plaatsgevonden. Met ingang van 13 augustus 2014 is verdachte alsnog opgenomen in Basalt. Verdachte is gemotiveerd om zijn behandeling bij Basalt goed te doorlopen. Desgevraagd heeft [naam], forensisch casemanager van FACT, ter terechtzitting verklaard dat de bijzondere voorwaarden, zoals die zijn gesteld bij het vonnis van 11 maart 2014, geen aanpassing behoeven en dat het wenselijk is dat verdachte zijn behandeling bij Basalt kan afronden en aansluitend zich aan de gestelde overige voorwaarden houdt. Hoewel de rechtbank rekening houdt met de vastgestelde problematiek van verdachte, houdt de rechtbank verdachte in belangrijke mate wel verantwoordelijk voor de bewezen verklaarde diefstal. De rechtbank acht een gevangenisstraf voor de duur van 90 dagen, waarvan 53 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van twee