ECLI:NL:RBMNE:2015:7854

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Afdeling StrafrechtZittingslocatie Utrecht Parketnummer: 16/661524-15 (ontneming) Vonnis van de rechtbank van 16 oktober 2015 in de ontnemingszaak tegen [niet-veroordeelde] , geboren te [geboorteplaats] op [1983] , ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres [adres] , [postcode] te [woonplaats] . 1Deprocedure De procedure blijkt onder meer uit de volgende stukken: - de vordering, die binnen de in artikel 511b van het Wetboek van Strafvordering genoemde termijn aanhangig is gemaakt; - het strafdossier onder parketnummer 16/661524-15, waaruit blijkt dat veroordeelde op 16 oktober door deze rechtbank is veroordeeld onder andere voor Feit 3: medeplichtigheid aan opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 3 onder B van de Opiumwet gegeven verbod; tot de in die uitspraak vermelde straf; - het rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel van 13 mei 2015 (pagina’s 1 tot en met 11 van het proces-verbaal met nummer PL0900-2014276422-1); - het rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel van 13 mei 2015 (pagina’s 1 tot en met 6 van het proces-verbaal met nummer PL0900-2014233156-1); - de vordering van de officier van justitie strekkende tot vaststelling van het genoten wederrechtelijk voordeel met veroordeling van veroordeelde tot betaling daarvan aan de Staat tot een bedrag van € 90.219,12; - de bevindingen tijdens het onderzoek ter terechtzitting van 2 oktober 2015; - de overige stukken. Tijdens het onderzoek ter terechtzitting zijn de officier van justitie, de veroordeelde en dier raadsman mr. M.H.H. Meulenmeesters, advocaat te Utrecht, gehoord. 2De beoordeling 2.1 De vordering van de officier van justitie De officier van justitie heeft haar vordering ter terechtzitting gewijzigd. De officier van justitie vordert thans het bedrag van wederrechtelijk verkregen voordeel vast te stellen op € 80.818,06 en verwijst daarvoor naar de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel in de rapporten van 13 mei

1. Van dat bedrag dient te worden afgetrokken de twee rekeningen voor de niet-bemeten elektriciteit van Stedin Netbeheer B.V., ten bedrage van in totaal € 9.401,06, die door veroordeelde en haar echtgenoot reeds zijn voldaan. De officier van justitie heeft gevorderd de vordering hoofdelijk toe te wijzen. 2.2 Het standpunt van de verdediging De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering tot ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel dient te worden afgewezen, omdat geen begin van aannemelijkheid is gemaakt door de officier van justitie dat veroordeelde voordeel zou hebben genoten. 2.3 Het oordeel van de rechtbank Het uitgangspunt van deze berekening is het hiervoor genoemde vonnis van deze rechtbank van 16 oktober
2. Veroordeelde is in dit vonnis veroordeeld voor – voor zover relevant en kort gezegd -: medeplichtigheid aan het telen van hennep in de woning aan de [adres] te [woonplaats] op 26 augustus
3. De rechtbank is van oordeel dat veroordeelde geen wederrechtelijk voordeel heeft verkregen door middel van het door haar gepleegde strafbare feit. Niet kan worden vastgesteld dat er is geoogst in de hennepkwekerij aan de [adres] te [woonplaats] . Medeverdachte [medeverdachte] heeft verklaard begin april 2014 samen met [niet-veroordeelde] verhuisd te zijn naar deze woning en in begin juli 2014 te zijn gestart met de hennepkwekerij in deze woning. Gelet op het feit dat de hennepplanten in deze kwekerij 49 dagen oud waren bij het aantreffen op 26 augustus 2014, acht de rechtbank niet aannemelijk, gezien het beschikbare tijdvak, dat er eerder is geoogst. De rechtbank zal derhalve de vordering van de officier van justitie tot ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel afwijzen. 3De beslissing De rechtbank wijst af de vordering van de officier van justitie d.d. 28 augustus 2015, strekkende tot ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel. Deze beslissing is gegeven door mr. A.G. Bakker, voorzitter, mrs. H.A. Gerritse en R.B. Eigeman, rechters, in tegenwoordigheid van de griffier mr. J. van Elk en is uitgesproken ter openbare terechtzitting op 16 oktober 2015.