ECLI:NL:RBMNE:2017:3935

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Afdeling strafrecht Zittingsplaats Lelystad Parketnummer: 16/659490-17 (P) Vonnis van de meervoudige kamer van 28 juli 2017 in de strafzaak tegen [verdachte] , geboren op [1985] te [geboorteplaats] (Joegoslavië), gedetineerd in de Penitentiaire Inrichting Almere te Almere. 1ONDERZOEK TER TERECHTZITTING Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 14 juli

1. De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering en standpunten van officier van justitie mr. drs. T. van Haaren-Paulus en van hetgeen verdachte en mr. V.P.J. Tuma, advocaat te Amersfoort, naar voren hebben gebracht. 2TENLASTELEGGING De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht. De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte: 1: op of omstreeks 5 mei 2017 te Hilversum, tezamen en in verenigen met (een) ander(en), heeft gepoogd goederen en/of geld weg te nemen van de (hoogbejaarde) [slachtoffer 1] , waarbij verdachte en/of zijn mededader(s) de woning van die [slachtoffer 1] hebben doorzocht na een babbeltruc. 2: op of omstreeks 25 april 2017 te Hilversum, tezamen en in verenigen met (een) ander(en), met geweld (het hardhandig vastpakken en knijpen in de pols) een Swarovski sieraad, toebehorende aan [slachtoffer 2] , heeft weggenomen. 2.1 VOORVRAGEN De dagvaarding is geldig, de rechtbank is bevoegd tot kennisneming van het ten laste gelegde, de officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging van verdachte en er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging. 3VRIJSPRAAK FEIT 2 3.1 Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft aangevoerd dat verdachte dient te worden vrijgesproken van het hem onder 2 tenlastegelegde. 3.2 Het standpunt van de verdediging De raadsman heeft vrijspraak bepleit van het onder 2 tenlastegelegde. 3.3 Het oordeel van de rechtbank De rechtbank acht niet wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het onder 2 ten laste gelegde heeft begaan en zal verdachte hiervan vrijspreken. 4WAARDERING VAN HET BEWIJS 4.1 Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie acht het onder 1 ten laste gelegde feit wettig en overtuigend te bewijzen en heeft gewezen op de verklaring van aangever [slachtoffer 1] en de verklaring van verdachte dat hij in de woning van aangever is geweest. 4.2 Het standpunt van de verdediging De raadsman heeft vrijspraak bepleit van het aan verdachte onder 1 tenlastegelegde. Het oogmerk op wederrechtelijke toe-eigening ontbreekt. Verdachte was twee vriendinnen kwijt, ging naar hen op zoek en was in de veronderstelling dat zij zich in die woning bevonden. Hij is weggegaan toen bleek dat zij daar niet waren. 4.3 Het oordeel van de rechtbank Bewijsmiddelen Ten aanzien van feit 1: [slachtoffer 1] heeft aangifte gedaan van poging tot diefstal uit zijn woning, gelegen aan [adres] te [woonplaats] , gepleegd op 5 mei
2. Aangever [slachtoffer 1] heeft onder meer verklaard, zakelijk weergegeven: Omstreeks 20.15 uur ging de deurbel. Een jonge vrouw stond bij de voordeur die zei dat zij van het Rode Kruis was en dat zij aangever vragen wilde stellen over de bevrijding. De vrouw kwam binnen. Zij vroeg hoe oud ik was en ik vertelde dat ik geboren was in 1926 en dus 91 jaar oud ben. Ik zag dat zij aantekeningen maakte op een klein blocnootje. Toen ging haar telefoon, ze deed alsof de telefoon stoorde. Ze liep de woonkamer uit de gang op. Na ongeveer een minuut ging ik kijken, zij was niet meer op de gang. Plotseling kwam er uit één van mijn slaapkamers een man gerend. Ik zag de deur van de provisiekast een klein stukje open staan, dus daar heeft de man in gekeken. Ik zag deze man later in de boeien geslagen worden door de politie. Ik zag even later twee agenten met twee vrouwen staan. Eén van die twee vrouwen was bij mij binnen geweest. Ik ben er van overtuigd dat het een babbeltruc is geweest. Verbalisanten kregen op 5 mei 2017 omstreeks 20.30 uur de melding te gaan naar de [adres] te [woonplaats] en zij hebben onder meer gerelateerd, zakelijk weergegeven: “Wij kwamen omstreeks 20.35 uur ter plaatse. Ik, verbalisant [verbalisant] , zag een man de trap aflopen die nog net iets boven op de vloer van de tweede etage legde. Het signalement van deze persoon kwam overeen met het signalement dat de melder opgaf. Die man had daar een panty met daarin een zwarte wollen handschoen neergelegd. Aangever kwam aangelopen en zei: “Ja dat is hem, hij stond net in mijn woning.” Deze man is aangehouden en dit betrof verdachte. De aangever vertelde dat er ook een vrouw in zijn woning was geweest. Vervolgens kwam de melding een etage hoger te gaan. Daar zouden twee vrouwen druk aankloppen en vluchtgedrag vertonen. Deze twee vrouwen bleken medeverdachte [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] te zijn en zij werden aangehouden. Aangever zei over medeverdachte [medeverdachte 1] : ‘Dat is de vrouw die in mijn woning was’. Op de verdieping waar de vrouwen werden aangetroffen lag een wit propje papier, waarop onder meer stond “1926 91J heeft de oorlog wel meegemaakt Noord Zuid…”. Eén van de verbalisanten heeft gerelateerd dat er in de tas van medeverdachte [medeverdachte 1] een blocnote is aangetroffen. Op de plek waar zij werd aangehouden is een propje papier aangetroffen van hetzelfde formaat als de blocnote, met dezelfde belijning en dezelfde scheurrand. Verbalisant zag op de blocnote exact dezelfde tekst ingedrukt staan als de tekst die op het losse papiertje stond. Verbalisant stelde vast dat het aangetroffen losse propje afkomstig is van de bij medeverdachte [medeverdachte 1] aangetroffen blocnote. Verdachte heeft verklaard dat hij daar in Hilversum was met medeverdachte [medeverdachte 1] en nog een vrouw. Voorts heeft verdachte verklaard dat hij in de woning van aangever is geweest. Bewijsoverwegingen feit 1 De rechtbank acht, op grond van de inhoud van de hiervoor weergegeven bewijsmiddelen, in onderling verband en samenhang bezien, wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich met een ander schuldig heeft gemaakt aan – kort gezegd – een poging tot diefstal uit de woning van aangever, zoals hierna onder 5 omschreven. De rechtbank heeft geen redenen te twijfelen aan de juistheid van de verklaring van aangever en heeft die verklaring tot uitgangspunt genomen. Uit die verklaring van aangever volgt dat verdachte uit één van de slaapkamers van aangever rende en de woning verliet. Daarbij is aangever nadien opgevallen dat de provisiekast openstond. Aangever had even daarvoor met – naar later bleek – medeverdachte [medeverdachte 1] in zijn woning gesproken over de bevrijding nadat die [medeverdachte 1] had gezegd dat zij van het Rode Kruis was en hem daar vragen over wilde stellen. De rechtbank merkt deze gang van zaken aan als een babbeltruc die verdachte de kans heeft geboden (ongezien) de woning van aangever binnen te gaan met het oogmerk geld en/of goederen te stelen van aangever. De verklaring van verdachte dat hij de twee vrouwen zocht met wie hij daar in Hilversum was, dat hij die woning is binnengaan om te kijken of zij daar waren en dat hij enkel in de gang van de woning is geweest, zal de rechtbank als ongeloofwaardig terzijde schuiven. Verdachte heeft verder ontkend dat hij een handschoen in een panty had neergelegd toen hij de trap van de tweede etage afliep, terwijl verbalisanten op ambtseed hebben gerelateerd dat zij zagen dat verdachte dit deed. Ook dit maakt dat de rechtbank geen geloof hecht aan de verklaring van verdachte. De rechtbank wordt in haar overtuiging dat verdachte dit feit heeft begaan, gesterkt door de verklaring van getuige [getuige] , die op 5 mei 2017 de politie heeft gebeld toen een man bij haar aan de deur stond die zei dat hij van het Rode Kruis was. Verdachte heeft erkend dat hij bij deze vrouw aan de deur is geweest omdat hij ‘ [naam] ’ zocht. De rechtbank acht het opvallend dat ook in deze situatie, net als bij aangever [slachtoffer 1] , het Rode Kruis wordt genoemd. 4.3.1 BEWEZENVERKLARING De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte:
3. hij op 05 mei 2017 te Hilversum, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om tezamen en in vereniging met een ander, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening weg te nemen goederen en/of geld, toebehorende aan [slachtoffer 1] , tezamen en in vereniging met een ander, als volgt heeft gehandeld: hebben verdachte en/of zijn mededader de woning van die (hoogbejaarde) [slachtoffer 1] na een babbeltruc betreden en doorzocht, zijnde de uitvoering van dat misdrijf niet voltooid. Voor zover in het bewezen verklaarde deel van de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. De verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad. Hetgeen onder 1 meer of anders is ten laste gelegd is niet bewezen. De verdachte wordt hiervan vrijgesproken. 5STRAFBAARHEID VAN DE FEITEN Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezen verklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is. Het onder 1 bewezen verklaarde levert volgens de wet het volgende strafbare feit: Poging tot diefstal door twee of meer verenigde personen. 6STRAFBAARHEID VAN VERDACHTE Er is geen omstandigheid gebleken of aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar. 7OPLEGGING VAN STRAF EN/OF MAATREGEL 7.1 De vordering van de officier van justitie De officier van justitie heeft gevorderd verdachte ter zake van het door haar bewezen geachte feit te veroordelen tot een gevangenisstraf van 4 maanden, met aftrek van het voorarrest. Ten aanzien van de aard en ernst van het feit heeft de officier van justitie als strafverzwarend naar voren gebracht dat het een hoogbejaard slachtoffer betreft die op slinkse wijze door verdachte en zijn mededader is benaderd. Verdachte heeft geen verantwoordelijkheid genomen voor het door hem gepleegde strafbare feit. 7.2 Het standpunt van de verdediging De verdediging heeft het volgende aangevoerd. Indien een bewezenverklaring ten aanzien van het onder 1 tenlastegelegde volgt, dient aansluiting te worden gezocht bij het oriëntatiepunt van het LOVS dat ziet op diefstal waarbij is ingeslopen in een woning. Dat oriëntatiepunt gaat uit van een gevangenisstraf van 2 maanden en in het geval van recidive een gevangenisstraf van 3 maanden. Nu het een poging betreft dient geen hogere gevangenisstraf te worden opgelegd dan een gevangenisstraf van 60 dagen. 7.3 Het oordeel van de rechtbank Bij het bepalen van de straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de ernst van het bewezen verklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals ter terechtzitting is gebleken. Wat betreft de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit feit is begaan, heeft de rechtbank in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen. Verdachte heeft zich met een ander schuldig gemaakt aan een poging tot diefstal, waarvan een (hoog)bejaarde man het slachtoffer is geworden. Dit feit heeft plaatsgevonden door middel van een zogenaamde babbeltruc. Zijn mededader leidde het slachtoffer af, terwijl verdachte (ongezien) de woning van het slachtoffer betrad. Kwalijk is dat bij dit feit kennelijk bewust een ouder persoon als slachtoffer is uitgekozen. Verdachte heeft op lafhartige wijze deze door zijn hoge leeftijd kwetsbare man als gemakkelijke prooi gezien en zijn vertrouwen geschaad. Verdachte heeft ook het vertrouwen in de medemens, van wie oudere mensen in toenemende mate afhankelijk zijn, in ernstige mate geschaad. Tevens neemt de rechtbank in beschouwing dat het strafbare feit bij het slachtoffer thuis heeft plaatsgevonden, waardoor verdachte bij het slachtoffer het gevoel van veiligheid in en rond zijn huis ernstig heeft beschadigd. Verdachte heeft zich hiervan geen rekenschap gegeven en zich kennelijk slechts laten leiden door financieel gewin. Ten aanzien van de persoonlijke omstandigheden van verdachte heeft de rechtbank acht geslagen op hetgeen verdachte daar tijdens het onderzoek ter terechtzitting over naar voren heeft gebracht. De rechtbank heeft voorts acht geslagen op een de verdachte betreffend Uittreksel uit de justitiële documentatie van 31 mei 2017, waaruit volgt dat verdachte (op deze naam) nimmer is veroordeeld voor een strafbaar feit. Echter, het dossier bevat ook een Uittreksel uit de justitiële documentatie van 12 juli 2017 op de naam ‘ [naam] ’, welke naam verdachte eerder heeft gebruikt. Op deze naam is verdachte op 4 november 2014 veroordeeld voor een diefstal uit een woning. De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen. Gelet op de aard en de ernst van het door verdachte gepleegde strafbare feit kan niet worden volstaan met een straf die geen vrijheidsbeneming met zich brengt. Het bewezenverklaarde feit betreft het een poging tot diefstal uit een woning. De rechtbank weegt als strafverzwarend mee het samenwerkingsverband waarbinnen verdachte te werk is gegaan en de confrontatie met het slachtoffer, te weten een kwetsbaar persoon van 91 jaar die op lafhartige wijze door middel van een babbeltruc in zijn woning is misleid, opdat verdachte en zijn mededader binnen konden komen teneinde geld en/of goederen uit de woning weg te kunnen nemen. Alles afwegende acht de rechtbank de eis van de officier van justitie passend en geboden. De rechtbank zal verdachte dan ook een gevangenisstraf opleggen voor de duur van vier