ECLI:NL:RBMNE:2020:4458

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Strafrecht Zittingsplaats Utrecht Parketnummers: 16-215132-19; 16-017802-19 (gev.); 16-070071-19 (gev.); 16-117340-19 (gev.); 16-120042-18 (gev.) en 16-147151-20 (gev.) (P) Vonnis van de meervoudige kamer van 20 oktober 2020 in de strafzaak tegen [verdachte] , geboren op [1984] te [geboorteplaats] , niet ingeschreven in de Basisregistratie Personen, thans gedetineerd in de penitentiaire inrichting Dordrecht. 1 ONDERZOEK TER TERECHTZITTING 2TENLASTELEGGING De tenlasteleggingen zijn als bijlage aan dit vonnis gehecht. De tenlastelegging met parketnummer 16-215132-19 is tijdens de proformazitting op 27 juli 2020, op vordering van de officier van justitie, gewijzigd. De verdenkingen komen er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte: parketnummer 16-215132-19

1. in de periode van 8 januari 2019 tot en met 17 april 2019 te Amersfoort meermalen UPS heeft opgelicht;
2. in de periode van 14 mei 2018 tot en met 2 juli 2018 te Nijkerkerveen en/of Amersfoort [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] een bedrag van in totaal € 52.000,- door geweld en/of bedreiging met geweld heeft afgeperst; en/of in de periode van 14 mei 2018 tot en met 2 juli 2018 te Nijkerkerveen en/of Amersfoort [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] door (dreiging met) geweld, wederrechtelijk heeft gedwongen om een bedrag van in totaal € 52.000,- af te geven;
3. in de periode van 30 mei 2019 tot en met 1 augustus 2019 te Amersfoort [slachtoffer 3] heeft belaagd;
4. in de periode van 22 juni 2019 tot en met 20 juli 2019 te Amersfoort meermalen [slachtoffer 4] heeft bedreigd;
5. op 25 mei 2019 te Bunschoten-Spakenburg [bedrijf 1] heeft opgelicht;
6. primair: in de periode tussen 1 september 2018 en 18 september 2018 te Wiesel en/of Huissen en/of Amersfoort [slachtoffer 5] (€ 2.474,98) en [slachtoffer 6] (€ 1.561,50) heeft opgelicht; subsidiair: in de periode tussen 1 september 2018 en 18 september 2018 te Wiesel en/of Huissen en/of Amersfoort een hoeveelheid geld (in elk geval ongeveer € 2.474,98), toebehorende aan [slachtoffer 5] en/of [slachtoffer 6] heeft verduisterd;
7. in de periode tussen 3 juli 2018 en 5 april 2019 te Nijkerkerveen en/of Amersfoort meermalen [slachtoffer 1] en/of [slachtoffer 2] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, althans met zware mishandeling. parketnummer 16-017802-19
8. zich in de periode van 6 juni 2018 tot en met 20 juni 2018 te Amersfoort meermalen schuldig heeft gemaakt aan valsheid in geschrift door een brief van het CBR en een brief van de Politie valselijk op te maken/te vervalsen, met het oogmerk deze brieven als echt en onvervalst te gebruiken;
9. in de periode van 18 juni 2018 tot en met 19 juni 2018 te Amersfoort en/of Rijswijk meermalen opzettelijk gebruik heeft gemaakt van een valselijk opgemaakt/vervalst geschrift; parketnummer 16-070071-19
10. zich in de periode van 17 april 2018 tot en met 22 juni 2018 in Amersfoort schuldig heeft gemaakt aan het opzettelijk en wederrechtelijk gebruik maken van identificerende persoonsgegevens van [slachtoffer 7] met het oogmerk zijn (verdachtes) identiteit te verhelen en/of de identiteit van [slachtoffer 7] te misbruiken waardoor enig nadeel kon ontstaan;
11. in de periode van 17 april 2018 tot en met 21 april 2018 te Amersfoort [bedrijf 2] B.V. heeft opgelicht;
12. op 17 oktober 2018 te Amersfoort heeft geprobeerd om de [bedrijf 3] op te lichten;
13. op 17 oktober 2018 te Amersfoort opzettelijk gebruik heeft gemaakt van een valselijk opgemaakt/vervalst geschrift (factuur en/of bestelbevestiging en/of betaalbewijs) door dit te overhandigen aan een medewerker van de [bedrijf 3] ; parketnummer 16-117340-19 op 1 mei 2019 te Barneveld opzettelijk gebruik heeft gemaakt van een valselijk opgemaakt/vervalst geschrift (APK-keuringsrapport) door dit te tonen aan politieambtenaar [politieambtenaar] ; parketnummer 16-120042-18 op 8 april 2018 te Amersfoort opzettelijk 3,93 gram amfetamine aanwezig heeft gehad; parketnummer 16-147151-20 op 13 april 2020 te Baarn opzettelijk (de strap van) een enkelband met transponder toebehorende aan de Dienst Vervoer en Ondersteuning heeft vernield, beschadigd, onbruikbaar gemaakt en/of weggemaakt. 3VOORVRAGEN De dagvaardingen zijn geldig, de rechtbank is bevoegd tot kennisneming van het ten laste gelegde, de officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging van verdachte en er zijn geen redenen voor schorsing van de vervolging. 4VRIJSPRAAK parketnummer 16-120042-18 De rechtbank spreekt verdacht vrij van het opzettelijk voorhanden hebben van 3,93 gram amfetamine. Verdachte reed op 8 april 2018 op de A28 vanuit de richting van Utrecht naar Amersfoort en werd op een carpoolplaats in Zeist gecontroleerd vanwege zijn opvallende rijgedrag. In de auto van verdachte bleek amfetamine aanwezig te zijn. In de tenlastelegging staat Amersfoort als pleegplaats genoemd, zonder dat ook “althans in Nederland” in de tenlastelegging opgenomen, waardoor verdachte zal worden vrijgesproken van het onder dit parketnummer aan hem tenlastegelegde. 5WAARDERING VAN HET BEWIJS 5.1 Feit 1 (16-215132-19) - oplichting UPS 5.1.1 Het standpunt van de officier van justitie Op grond van de aangifte door UPS en de verklaring van getuige [getuige 1] kan volgens de officier van justitie worden vastgesteld dat verdachte online dure merkkleding en -schoenen bestelde en bij aflevering tegen de bezorgers van UPS zei dat hij de pakketten al had betaald. Hij toonde hierbij een vervalst rekeningafschrift. Op de laptop van verdachte zijn sjablonen aangetroffen van een rekeningafschrift naar ING-model, welke sjablonen handmatig kunnen worden bewerkt. De getuigen [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] bevestigen dat verdachte UPS oplichtte. De officier van justitie acht wettig en overtuigend te bewijzen dat verdachte UPS in de periode van 8 januari 2019 tot en met 17 april 2019 meermalen heeft opgelicht. 5.1.2 Het standpunt van de verdediging Verdachte heeft ter terechtzitting bekend UPS te hebben opgelicht door betaalbewijzen/orderbevestigingen te vervalsen. Hij deed dit volgens eigen zeggen echter niet door het tonen van vervalste bankafschriften. Verdachte verklaarde dat hij na 10 maart 2019 (toen UPS achter de oplichting kwam) geen pakketten meer van UPS heeft ontvangen en dat hij voor sommige pakketten wel degelijk heeft betaald. Hij heeft UPS voor hooguit een bedrag van € 10.000,- opgelicht. De raadvrouw heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank. 5.1.3 Het oordeel van de rechtbank – Feit 1 oplichting UPS Bewijsmiddelen Feit 1 Ter terechtzitting van 6 oktober 2020 verklaarde verdachte: U houdt mij voor dat uit het reclasseringsrapport, gedateerd op 20 april 2020, blijkt dat ik tegenover de reclassering heb verklaard dat ik een “lek” had ontdekt tijdens het bestellen van Armani-kleding. De bestelde kleding zou ik geleverd krijgen, zonder dat geld van mijn rekening werd afgeschreven. U houdt mij voor dat ik ook ten overstaan van de reclasseringsmedewerker heb verklaard dat ik hiertoe betaalbewijzen heb vervalst om aan de deur niet te hoeven betalen voor deze kleding. Dat klopt. Op 17 mei 2019 deed [aangever 1] , namens UPS, aangifte vanwege oplichting: Op 18 april 2019 kreeg ik een e-mail van UPS Apeldoorn van de afdeling COD (Cash On Delivery). Ik las dat er een totaalbedrag openstond van ongeveer € 10.000,- op het adres [adres] te [woonplaats] . Ik zag dat er op 8 januari 2019 een chauffeur van UPS op het adres [adres] te [woonplaats] was geweest om een pakket af te leveren bij ontvanger [verdachte] . Ik zag dat er voor dit bedrag niet was betaald, maar dat het pakket wel was overhandigd. Ik hoorde [getuige 1] zeggen dat de man had aangegeven dat hij het pakket al had betaald en hiervoor een bewijs had. (…) Uit mijn onderzoek is gebleken dat er niet was betaald voor deze zending. Zowel niet aan UPS als aan [bedrijf 7] . Ik kan u verklaren dat er meerdere zendingen door UPS zijn aangeboden op het adres [adres] te [woonplaats] ter attentie van [verdachte] . Deze zendingen betroffen allemaal Cash On Delivery zendingen. Diverse chauffeurs zijn geweest op het voornoemde adres en hebben gesproken met [verdachte] . [verdachte] had steeds aangegeven dat hij al had betaald aan de leverancier voor de zendingen en overhandigde aan de chauffeur een kopie van zijn bankafschrift. De bedragen van de Cash On Delivery zending en het bedrag op het bankafschrift kwamen overeen. Ik heb onderzoek gedaan naar de bankafschriften, facturen en bevestigingen van UPS en deze bleken vervalst te zijn. Op 20 februari 2019, afzender [bedrijf 7] uit Italië, bedrag van € 1735,
14. Bij het aanbieden van deze zending had [verdachte] aangegeven voor deze zending betaald te hebben. [verdachte] overhandigde een bankafschrift een kopie van een mailtje van UPS van de verzending en een email van Sofort banking. Uit mijn onderzoek bleek dat het bedrag van 1735,50 niet was overgemaakt aan [bedrijf 7] . Ik zag in de email dat deze was verzonden op 15 oktober 2018 en dat het telefoongesprek had plaatsgevonden op 19 februari
15. Sofort zou hierbij contact hebben opgenomen met UPS met betrekking tot de betaling. Ik kan u verklaren dat dit niet de werkwijze is van zowel Sofort banking als UPS. Ik heb geen contact opgenomen met Sofort banking omdat ik hieruit had opgemaakt dat het een vervalste email was. Op woensdag 20 maart 2019, afzender [bedrijf 7] uit Italië, bedrag van 2930,50 euro. Bij het aanbieden van deze zending had [verdachte] aangegeven voor deze zending betaald te hebben. [verdachte] overhandigde een bankafschrift, UPS verzendmelding. Uit mijn onderzoek bleek dat het bedrag van 2930,50 niet was overgemaakt aan [bedrijf 7] . Ik zag op het bankafschrift dat deze was vervalst. Ik zag namelijk dat hierin was geknipt en geplakt en hierbij een ander lettertype was gebruikt bij het totaal afgeschreven bedrag. Op 26 maart 2019, afzender [bedrijf 8] uit Italië via [bedrijf 7] , bedrag van € 4075,
16. Bij het aanbieden van deze zending had [verdachte] aangegeven voor deze zending betaald te hebben. [verdachte] overhandigde een bankafschrift, factuur van [bedrijf 8] , UPS verzendmelding en zijn mailverkeer tussen [bedrijf 8] .com. Uit mijn onderzoek bleek dat het bedrag van 4075,50 niet was overgemaakt aan [bedrijf 8] .com. Ik zag dat het bankafschrift was vervalst. Ik zag namelijk bij de overschrijving dat het afgeschreven bedrag 4070,00 was. Ik zag bij de factuur van [bedrijf 8] .com dat hier een betalingsdatum van 25/3/2019 stond. Deze zending betrof een Cash On Delivery zending en na contact met [bedrijf 8] .com zal de betalingswijze niet wijzigen. Hieruit blijkt dat deze factuur vervalst is. Tevens zag ik op het mailcontact dat het logo van [bedrijf 8] .com wazig was en dat er betaald zou zijn voor deze zending. Ik zag dat de UPS verzendmelding niet origineel was en was vervalst. Op 17 april 2019, werden er 4 zendingen aangeboden, afzender [bedrijf 7] uit Italië. De bedragen betroffen 965.50 euro, 2.735.50 euro, 3944.50 euro en 3221,00 euro. Bij het aanbieden van deze zendingen had [verdachte] aangegeven voor deze zendingen betaald te hebben. [verdachte] overhandigde bankafschriften en facturen. Uit mijn onderzoek bleek dat de voornoemde bedragen niet waren overgemaakt aan [bedrijf 7] . Door verbalisant [verbalisant 1] is onderzoek gedaan naar de door de aangever geleverde documenten, behorend bij de aangifte namens de bezorgdienst UPS. Vervolgens onderzocht ik de door de aangever geleverde documenten, die door de verdachte zouden zijn verstrekt aan de bezorgers. Ik zag dat, met uitzondering van de eerste zending waarvan in de aangifte over wordt verklaard, van alle zendingen door de verdachte geleverde documenten waren geleverd. Op dit document is een e-mail afgebeeld waaruit moest blijken dat de verdachte het verschuldigde bedrag niet hoefde te betalen, omdat UPS en Sofort Banking dit voorafgaand aan deze e-mail, telefonisch zouden zijn overeengekomen. Tevens verklaarde de aangever dat deze werkwijze tussen UPS en Sofort Banking nooit wordt gehanteerd. Het viel mij, verbalisant, tevens op dat de grammatica, schrijfstijl en zinsopbouw van deze e-mail zeer onprofessioneel was opgesteld. Ik zag dat de door de aangever geleverde bankafschriften, alle van ING, waren voorzien van twee verschillende bankrekeningnummers te weten: [rekeningnummer] , [rekeningnummer] . Alle op naam van [bedrijf 4] . Terwijl ik deze bankrekeningnummers in het politieregistratiesysteem invoerde, zag ik dat door het automatische controlesysteem een foutmelding werd gegeven, omdat deze rekeningnummers kennelijk niet als authentiek werden erkend. Door verbalisant [verbalisant 1] is onderzoek gedaan naar de laptop die tijdens een doorzoeking van de woning van verdachte in beslag is genomen. Op 20 november 2019, stelde ik een onderzoek in naar een in beslag genomen notebook. Deze notebook was aangetroffen in de woning aan de [adres] in [woonplaats] tijdens de doorzoeking van 30 september
17. Vooraf aan deze doorzoeking was in de woning, aangehouden: [verdachte] . Ik zag een Pdf-bestand van een rekeningafschrift van ING, waarbij dit bestand was getiteld als ‘ING [bedrijf 7] 2 OKE’ [2663].pdf. Ik zag dat dit een rekeningafschrift betrof op naam van [bedrijf 4] , waar een uitboeking naar [bedrijf 7] op stond afgebeeld. Ik zag dat het opgegeven bankrekeningnummer, [rekeningnummer] , één van de rekeningnummers betrof waar eerder in dit onderzoek naar voren is gekomen dat dit rekeningnummer niet bestaat. Ik zag tevens dat van laatstgenoemd Pdf-bestand de Word-versie aanwezig was, onder de bestandnaam ‘laatste klaar[2695].doc, die beschikbaar was om te bewerken. Ook waren losse foto-afbeeldingen in de notebook gevonden met uitgeknipte sjablonen van alle afbeeldingen die op de rekeningafschriften van ING afgebeeld staan. Ik zag tevens in een Word-document een rekeningafschrift van Bunq. Het is een feit van algemene bekendheid dat een officiële instantie nooit een bewerkbaar Word-document zal verstrekken. Op 12 mei 2020 heeft [getuige 1] bij de rechter-commissaris verklaard : Voor zover ik weet moest ik die pakketten daar afleveren. Met “daar” bedoel ik de [adres] . Het ging om flinke bedragen. De eerste keer dat ik op het adres van meneer [verdachte] kwam werd meneer [verdachte] gevraagd om te betalen waarop hij zei dat hij dat had gedaan. Hij liet ook bankafschriften zien. Ik wist niet hoe ik daar mee om moest gaan. Ik wist niet wat de procedure was in deze gevallen. Ik heb toen overlegd met de planning en die zeiden dat ik het pakketje af moest geven en de bankafschriften mee terug naar kantoor moest nemen. U bent dus vaker op dat adres geweest? Ja. Ging het elke keer hetzelfde zoals u net omschreef. Na de eerste keer heb ik geen contact meer gezocht met de manager. Ik wist toen wat de procedure was. Ik heb steeds de bankafschriften in ontvangst genomen, het pakketje afgegeven en de bankafschriften meegenomen naar kantoor en daar afgegeven. Heeft u enig idee hoe vaak dit is gebeurd? Ik denk dat ik er gemiddeld 1 keer per week kwam. Dat was in een periode van ongeveer twee maanden. Op 12 mei 2020 heeft [getuige 2] bij de rechter-commissaris verklaard Wat mij nog bijstaat is dat hij een pakket kreeg dat hij nog moest betalen. Hij toonde ons een bankafschrift. Wij hebben toen de planning gebeld en goedkeuring gekregen om het pakketje af te geven. Dat pakket hebben wij toen afgegeven. Bewijsmotivering oplichting UPS De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte gedurende de tenlastegelegde periode meermalen UPS heeft opgelicht. Het door verdachte gevoerde verweer, dat hij na 10 maart 2019 geen pakketten meer van UPS zou hebben ontvangen en dat hij bezorgers van UPS enkel vervalste orderbevestigingen en geen vervalste bankafschriften toonde, wordt weerlegd door bovenstaande bewijsmiddelen. 5.2 Feit 2 (16-215132-19) – Afpersing en dwang [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] , en feit 7 (16-215132-19) – Bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht/zware mishandeling Onder feit 2 wordt verdachte verweten dat hij in de periode van 14 mei 2018 tot en met 2 juli 2018 van [slachtoffer 1] en zijn vrouw [slachtoffer 2] een bedrag van in totaal € 52.000,- door bedreiging met geweld heeft afgeperst en dat hij door dreiging (met geweld) hen wederrechtelijk heeft gedwongen dit bedrag af te geven. Onder feit 7 wordt verdachte verweten dat hij in de periode van 3 juli 2018 en 5 april 2019 meermalen [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht, althans met zware mishandeling. 5.2.1 Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie acht het oogmerk tot wederrechtelijke toe-eigening evenals het dreigen met geweld bewijsbaar. De dreiging met geweld was volgens haar van een voldoende kaliber om de weerstand van de slachtoffers te breken en hen tot betaling te laten overgaan. De verklaringen van [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] steunen elkaar en vinden daarnaast voldoende steun in andere bewijsmiddelen. De tenlastegelegde afpersing kan daarmee wettig en overtuigend worden bewezen, wat betekent dat ook de tenlastegelegde dwang bewijsbaar is. De officier van justitie acht ook de bedreiging, onder feit 7 tenlastegelegd, wettig en overtuigend bewezen. Ten aanzien het eerste gedachtestreepje (een opname met daarop de stem van aangever [slachtoffer 1] die sprak over een plastic nepwapen) vraagt zij partiële vrijspraak. 5.2.2 Het standpunt van de verdediging Verdachte heeft verklaard dat hij door [slachtoffer 4] was benaderd voor werk. Hij dacht in eerste instantie dat het ging om schilder-of stukadoorswerk. Hij is slechts bij twee gesprekken met [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] aanwezig geweest. Hij heeft daarnaast één telefoongesprek gevoerd met [slachtoffer 2] . [slachtoffer 4] zat toen naast hem en vertelde hem wat hij tegen [slachtoffer 2] moest zeggen. Verdachte ontkent achter het sturen van geluidsfragmenten met daarop martelgeluiden te zitten. Ook heeft hij nooit gedreigd met handgranaten. Verdachte zou nooit geld van aangevers hebben aangenomen. [slachtoffer 4] heeft [slachtoffer 2] en [slachtoffer 1] via verdachte afgeperst en probeert verdachte weg te zetten als de grote maffiabaas, om zo zichzelf de rol van ‘boodschapper’ toe te kunnen toedelen. De raadsvrouw heeft vrijspraak van afpersing en dwang bepleit, wegens gebrek aan voldoende wettig en overtuigend bewijs. Dat tijdens de eerste ontmoeting en aldus voor de eerste betaling een vuurwapen door verdachte aan [slachtoffer 1] zou zijn getoond, blijkt slechts uit de verklaring van [slachtoffer 1] en kan om die reden niet bewezen worden. De verklaring van [slachtoffer 2] kan niet als steunbewijs worden gebruikt, nu deze op dit punt een de-auditu verklaring betreft. Voor de in de tenlastelegging opgenomen bedreigende teksten is onvoldoende wettig en overtuigend bewijs voorhanden. Hetzelfde geldt voor de (volgens de raadsvrouw) subsidiair ten laste gelegde dwang. Ten aanzien van feit 7 bepleitte de raadsvrouw eveneens vrijspraak, omdat volgens haar onvoldoende is komen vast te staan op welk moment de teksten, zoals genoemd in de tenlastelegging, zijn geuit of verstuurd. 5.2.3 Het oordeel van de rechtbank – Feiten 2 en 7 Bewijsmiddelen feit 2 Op 5 juli 2018 deed [slachtoffer 1] aangifte Feit : Chantage / afpersing Plaats delict : [woonplaats] Op donderdag 5 juli 2018 verscheen voor mij, een persoon die mij opgaf te zijn: Achternaam : [slachtoffer 1] Voornamen : [voornaam] Plaats : [woonplaats] Ik doe aangifte van afpersing en bedreiging. Aan [slachtoffer 4] vroeg ik of hij iemand wist die iemand bang kon maken. Op 14 mei 2018 was [slachtoffer 4] , met de toen nog voor mij onbekende man, bij mij thuis. De man vertelde kort hoe zijn werkwijze was en daar werd ik min of meer al bang van. Ik heb de man duidelijk gezegd dat ik geen geweld of pijn wilde. [A] moest alleen even bang gemaakt worden en ik heb de man gevraagd wat dat mij kostte. Ik vroeg bij de auto wederom wat het ging kosten. De man zei daarop dat hij er op terug zou komen en dat het goed zou komen. Drie dagen hierna, op 17 mei 2018, kwam de voor mij onbekende man bij mij. De man zij dat er binnenkort een aanbetaling gedaan moest worden. Ik zei de man dat hij mij nog steeds een prijs zou zeggen wat het mij zou kosten. De man zei dat het goed zou komen. De man zei daarop nog dat hij ook zwaardere middelen had. Ik zei hem dat ik dat niet wilde en dat hij weg moest gaan. Op 21 mei 2018 (rechtbank: uit de aangifte van 9 juli 2018, pagina 283, blijkt dat dit 22 mei 2018 moet zijn) heb ik tegen [slachtoffer 4] gezegd dat ik ermee stopte. [slachtoffer 4] heeft toen een bericht gestuurd naar de onbekende man. Hierna vertelde [slachtoffer 4] dat de man mij wilde ontmoeten in Hoevelaken. Ik ben daar naar toe gegaan. De man zei dat hij gehoord had dat ik ermee wilde stoppen, maar dat ik wel zijn onkosten moest betalen. Ik vroeg de man wat de onkosten waren. De man zei mij dat ik een ton, dus €100.000,- moest betalen. De man had het over vluchtauto, vier mensen uit het Oostblok ingevlogen, vier mensen die op [A] aan posten waren en twee volgauto’s. Op 9 juli 2018 is aangever [slachtoffer 1] verder gehoord Ik vertelde hem dat ik dat geld niet had en dat het nooit was afgesproken. Hij zei dat ik ‘zat’ had. Hij vertelde me dat ik een Porsche 9/11 Turbo had ter waarde van € 235.
18. Dat klopt ook. Hoe hij dit wist weet ik niet. Hij zei ook dat ik genoeg bedrijven had in het buitenland en ik het geld wel zou kunnen missen. Op de parkeerplaats heb ik een paar keer gezegd dat ik het geld niet had. De man zei steeds: “wat moet ik met jou aan” en zei dat ik niet met ‘een kleuterklasje’ te maken had. De dag erna, op 23 mei, kwam mijn vrouw op de zaak aan. Zij vertelde mij dat iemand haar net opgebeld had. Deze persoon zei niet zijn naam en vroeg hoe het met haar therapieën ging. De persoon antwoordde dat hij een man is die nog heel veel centjes van haar man krijgt. De man aan de telefoon zei tegen mijn vrouw dat de betaling van de eerste € 25.000,- plaats moest vinden. Mijn vrouw was van dit telefoongesprek geschrokken, stapte in de auto en kwam naar mij toe. Zij vertelde mij bovenstaand verhaal. Ik schrok daar heel erg van. Mijn vrouw komt normaal ook niet zomaar naar mij toe als ze iets wilt bespreken. Mijn vrouw vroeg mij of we die € 25.000,- bij elkaar konden sprokkelen. We waren beiden bang voor de man die het geld wilde hebben. We waren bang dat hij de kinderen iets aan wilde doen. Mijn vrouw begon te huilen en vertelde dat de man ook gezegd zou hebben dat hij een handgranaat had gegooid en dat hij daar een aantal jaar voor vast gezeten had. Ik heb al mijn afspraken afgezegd en die € 25.000,- bij elkaar gesprokkeld. Mijn vrouw had contact gehad met die man en verteld dat we het geld bij elkaar hadden en vroeg waar ze af zouden gaan spreken. Dit zou zijn bij de McDonalds aan de Al bij Amersfoort, industrieterrein Calveen, om 18.00 uur diezelfde dag. Ik had met briefjes van € 50,- bundeltjes van € 5.000,- gemaakt en aan mijn vrouw meegegeven. Mijn vrouw herkende deze man ook als de man die zij een paar dagen daarvoor bij ons thuis had gezien, samen met [slachtoffer 4] . De man wilde een stukje gaan rijden met haar. Tijdens deze rit heeft ze gevraagd of er nog meer geld bij zou komen en wat hij ging doen. Hij zei dat hij alle kosten bij elkaar heeft opgeteld en dat we nog € 12.000,- moesten betalen, naast die € 25.000,- en dan zouden we zijn verlost van alles. Hier zouden we twee maanden de tijd voor krijgen. Op 23 juni 2018 stuurde hij een berichtje naar mijn vrouw met daarin onder andere dat “de jongens dit niet pikken”. Vervolgens heeft hij haar meerdere keren geappt. De man vertelde dat wij dezelfde avond die € 12.000,- nog zouden moeten afrekenen waar we eigenlijk twee maanden de tijd voor hadden. De man kwam dreigend op mijn vrouw over. Hij zou ook hebben gezegd dat hij op mijn facebookpagina had gezien dat ik een nieuwe shovel had aangeschaft. Die € 12.000,- zou ik dus ook wel kunnen missen. Ik ben het geld gaan pinnen in Nijkerk. Mijn vrouw is toen naar de McDonalds gereden om het geld af te geven. De man is weer in haar auto gestapt. Tijdens deze rit heeft mijn vrouw meerdere keren gevraagd of het nu helemaal klaar was. De man zei toen dat dit zo was. Op 1 juli 2018 kreeg mijn vrouw een app met een geluidsopname met aan elkaar geknutselde uitspraken van mij en mijn vrouw. Hierna heb ik telefonisch contact gehad met [slachtoffer 4] en hem gezegd dat het toch afgelopen was. Uiteindelijk wilde de onbekende man weer € 15.000 hebben. Mijn vrouw was bang en mede doordat ik niet eerder aangifte kon doen heb ik weer €15.000,- gepind en in het bijzijn van [slachtoffer 4] op 2 juli 2018 (derde betaling) betaald aan de onbekende man. Ik heb de genoemde bedragen betaald, omdat ik mij angstig en bedreigd voelde. Op 12 mei 2020 heeft [slachtoffer 2] als getuige bij de rechter-commissaris verklaard: De verdenking tegen [verdachte] is dat u door geweld of bedreigingen met geweld u gedwongen zou hebben gevoeld om geld aan hem te betalen. Kunt u mij vertellen waardoor u zich gedwongen voelde om die bedragen aan hem te betalen? De eerste keer belde hij mij op en zei: “Ik ben vorige week bij jullie thuis geweest en toen heb ik met je man gesproken.” Hij vertelde mij toen dat hij van het gesprek tijdens zijn bezoek geluidsopnames had gemaakt en dat wij hem een ton moesten betalen anders zou hij die geluidsopnames openbaar maken. Hij wist mij te vertellen dat wij dat niet leuk zouden vinden. Ik wist niet wat er op die geluidsopnames stond, maar ik was wel dusdanig geprovoceerd dat ik daarvan schrok. Ik vertelde dat een ton niet kon, want dat hadden we helemaal niet. Het dreigen met het openbaar maken van de geluidsopnames vond ik al heel bedreigend en dat was ook omdat hij al bij ons thuis was geweest. Ik dacht, hij weet wel waar wij wonen. Dat vond ik bedreigend. Wat mij heel erg is bijgebleven is dat begin juli 2018 ‘s-avonds laat, ik een tekstbericht met “We komen morgen even een bakkie doen, gezellig” in hoofdletters kreeg. Wij hadden de tweede betaling gedaan en hij begon dus weer. Het was niet klaar. Ik vond dat beangstigend. Verbalisant [verbalisant 2] heeft op 3 mei 2019 het volgende bevonden: Ik hoorde dat [slachtoffer 1] mij vertelde dat het vorig jaar